Partager

บทที่ 1 ปานประดับ

Auteur: DILEMMA 28
last update Date de publication: 2025-10-21 14:10:43

ปานประดับเป็นเพียงหญิงสาวหาเช้ากินค่ำคนหนึ่งในเมืองหลวงแห่งนี้ ชีวิตของเธอลุ่ม ๆ ดอน ๆ มาตลอด ไม่เคยได้สัมผัสกับคำว่าสบาย เพราะทำงานคนเดียวพร้อมกับดูแลแม่ที่ป่วยหนักติดเตียงมาหลายปี แม้ว่าจะอยากทำงานประจำมากแค่ไหนก็ไม่สามารถทำได้อย่างใจนึก หนึ่ง…เพราะเธอต้องคอยดูแลแม่ที่ป่วยติดเตียง สอง…คงไม่มีงานประจำใจดีที่ไหนให้เธอลากะทันหัน แม้อายุจะล่วงเลยมาจนถึง 22 ปี ความใฝ่ฝันที่จะทำงานประจำเป็นหลักแหล่งก็ค่อย ๆ มอดดับไปตามอายุที่เพิ่มขึ้น อีกทั้งเธอยังรู้ตัวเองดีว่าไม่มีคุณสมบัตินั้น เพราะเธอจบเพียงม.ปลาย

เธอเติบโตมาจากก้นครัวของเจ้าของโต๊ะจีนแห่งหนึ่ง ช่วยแม่หั่นผักมาตั้งแต่เด็ก แม่ของเธอเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวที่พยายามเลี้ยงเด็กหญิงคนหนึ่งให้เติบโตมาอย่างดี แม้จะไม่มีกำลังทรัพย์มาก แต่ก็ไม่เคยต้องทนท้องกิ่วเพราะความหิวโหย การเติบโตมาจากก้นครัวอย่างน้อยสองแม่ลูกก็มีข้าวกิน

เฮียป.โต๊ะจีนก็เจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อย ๆ จาก 30 โต๊ะขยายเป็น 50-200 โต๊ะในปัจจุบัน แม้ว่างานจะหนักแต่ก็ประทังชีวิตในแต่ละวันไปได้ ปานประดับชอบชีวิตตอนปิดเทอมมากที่สุดเพราะได้ค่าจ้างตั้งวันละ 50 บาท เด็กประถมไม่รู้ความทำงานตั้งแต่ 9 โมงเช้าจนถึง 5 โมงเย็นกลับได้ค่าตอบแทนเพียงน้อยนิด

แต่สำหรับปานประดับหากได้ทำ 10 วันเธอก็จะมีเงินมากถึง 500 บาท ปิดเทอมตั้งเกือบ 2 เดือน อย่างน้อยเธอก็มีเงินหลักพัน ค่าเทอม ๆ นี้เธอสามารถจ่ายได้เอง รวมถึงค่าอุปกรณ์การเรียนต่าง ๆ อีกอย่างลูกเฮียป.เองก็อายุไล่เลี่ยกันกับเธอ เป็นทั้งเพื่อนทั้งพี่สาวอีกคนของปานประดับ รองเท้า กระโปรงแม้จะผ่านการใช้งานแต่เพราะผ่านการซักและดูแลอย่างดีจึงยังพอใช้งานไปได้อีกหลายปี

ปานประดับเติบโตมากับก้นครัวจวบจนจบม.6 แม่ของเธอก็ล้มป่วยติดเตียง ตอนนั้นปานประดับในวัย 18 ปีเหมือนถูกแช่แข็ง อีกทั้งแม่ของเธอไม่ยอมไปหาหมอตั้งแต่เนิ่น ๆ เพราะกลัวว่าการเจ็บป่วยของตัวเองจะทำให้ลูกสาวเป็นห่วง และกลัวว่าเงินจะหมดไปกับการรักษา ทำได้เพียงซื้อยาจากร้านขายยาเพื่อบรรเทาอาการเท่านั้น พอนานวันเข้ายาพวกนั้นก็ไม่สามารถบรรเทาอาการต่าง ๆ ได้อีกต่อไปจนอาการทรุดหนักมากขึ้นจนถึงขั้นเป็นลมหมดสติไประหว่างการทำงาน ในตอนนั้นแม่ของเธอจึงจำใจเข้ารับการรักษาพยาบาลอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

และแล้วสิ่งที่ปานประดับหวาดกลัวมาตลอดก็เป็นจริง…

แม้จะมีโครงการ 30 บาทรักษาทุกโรคแต่ก็ต้องมีค่าเดินทาง แม่ของเธอทำงานหนักหลายปีเพื่อเลี้ยงลูกสาวอย่างเธอเพียงลำพัง แม้ว่าอยากจะร้องไห้มากแค่ไหน แต่ปานประดับก็ไม่กล้าร้องออกมา

และกลัวเหลือเกินว่าไม้ใหญ่ต้นนี้ที่คอยให้ร่มเงากำลังจะโรยราและไม่มีวันหวนกลับ

เงินที่เคยเก็บสะสมไว้วาดฝันว่าจะเข้ามหาลัยรัฐสักแห่งถูกพับเก็บลงไปใส่ลิ้นชักปิดตาย ปานประดับรักเรียนแต่ทว่าเหมือนจังหวะชีวิตไม่เป็นใจ หากเธอเอาแต่ร่ำเรียนแล้วใครจะหาเงิน ใครจะดูแลแม่ ต่อให้ได้ทุนการศึกษาแต่ก็คงไม่สามารถเผื่อแผ่ไปถึงแม่ของเธอได้ เพราะสถานการณ์บังคับเลยผลักให้เด็กสาวต้องกลายมาเป็นหัวหน้าครอบครัว ดีที่ธุรกิจโต๊ะจีนยังพอไปได้แม้จะซบเซาไม่ได้อู้ฟู่เหมือนอย่างสมัยที่เธอเป็นเด็ก ช่วงที่เงียบก็ไปรับจ้างเสิร์ฟตามร้านอาหาร คลับ บาร์ แล้วแต่สถานการณ์จะพาไป ปานประดับไม่เกี่ยงงาน ล้างจานค่อนวัน 300 บาทเธอก็ทำมาแล้ว แต่ที่เธอชอบทำร้านอาหารหรือโต๊ะจีนเพราะมีข้าวให้กินหนึ่งมื้อ รวมไปถึงบางวันสามารถห่อกลับได้ด้วย แม้จะเป็นของเหลือก็ตาม

ชีวิตของปานประดับทำงานหัวหมุนแบบนี้อยู่ 3 ปีจวบจนร่างกายเริ่มแตกสาว โครงหน้าสรีระแม้ไม่แต่งแต้มเครื่องสำอางก็ยังคงน่ามอง ปานประดับไม่ใช่คนแต่งตัว ตามร้านอาหารพอจะมีคนรู้จักอยู่บ้าง ใครขาด ใครลา ปานประดับก็จะเป็นตัวสำรอง เพราะเธอไม่ได้ทำประจำเป็นหลักแหล่ง กลางวันออกบูธไปกับคาราวานสินค้าผลิตภัณฑ์นั่นนี่ กลางคืนถ้าว่างก็จะไปรับจ้างเสิร์ฟตามคลับบาร์บ้าง แต่เพราะเสียงดังและไม่พ้นการถูกแตะเนื้อต้องตัว ได้อย่างเสียอย่างแต่กลับเป็นงานที่ได้เงินมากที่สุด แม้ว่าเจ้าของร้านจะเอ่ยปากให้เธอทำประจำอยู่ที่นี่อย่างเนือง ๆ อยู่ก็ตาม

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • จิรัติพันประดับ [เซตเกี่ยวรัก]   บทที่ 42 ตอนพิเศษ ปานประดับ x จิรัติกร 3

    “แล้วเราขอพี่หรือยัง” จินส่ายหน้า“แต่จินเป็นน้อง” จิรภีมม์แฝดน้องว่าพลางชี้นิ้วชี้เข้าหาตัว สามขวบแต่ช่างเจรจาและไม่ยอมเสียเปรียบใครหน้าไหนทั้งนั้น นายท่านจริญนั่งยอง ๆ พลางจ้องเข้าไปในดวงตาเด็กน้อยพูดด้วยน้ำเสียงปกติ“จินเราเป็นน้องก็จริง แต่พี่เขาไม่ได้มีหน้าที่ที่จะต้องยอมเราตลอดเวลาเพราะว่าเราเป็นน้องหรอกนะ” นายท่านจริญว่าพลางชี้นิ้วไปยังจินตะ“ถ้าอยากเล่นก็ต้องขอพี่เขาก่อน ถ้าพี่เขาไม่อนุญาตเราต้องรอ เข้าใจไหมครับเด็กดีของปู่” จิรภีมม์กอดอกพลางหันหลังให้ นายท่านจริญถอนหายใจพลางจับตัวเด็กน้อยให้หันหน้ามาประจันกันเหมือนเดิม“ขอโทษพี่เขา”“ไม่ จินไม่ผิด”“ไม่ผิดก็ไม่ต้องเล่น จนกว่าเราจะสำนึกค่อยไปเล่นกับพี่เขา” นายท่านจริญหันไปสั่งบรรพต “พาเด็กทั้งสองคนไปเล่นฝั่งโน้นก่อนไป”“ครับ” บรรพตรับคำ ก่อนจะพาเด็กทั้งสองไปเล่นอีกทาง“ถ้าจินว่าจินไม่ผิดก็ยืนอยู่กับปู่ที่นี่แหละ ปู่มีเวลาให้จินสำนึกผิดอีกนาน” นายท่านจริญว่าพลางยืนถือไม้เท้ายืนขึ้น รอให้หลานน้อยมีท่าทีสงบ พอได้ยินเสียงพี่ ๆ เล่นกันอย่างสนุกสนานก็อยากจะไปเล่นด้วยบ้าง จิรภีมม์ยืนอยู่อย่างนั้นสักครู่ก่อนจะจับขากางเกงคุณปู่เขย่ายิก

  • จิรัติพันประดับ [เซตเกี่ยวรัก]   บทที่ 42 ตอนพิเศษ ปานประดับ x จิรัติกร 2

    “ขอบคุณนะครับคุณปู่”“ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ”“แล้วแกจะมีข้ออ้างอะไรอีก อายุอานามเท่าไหร่แล้วเพิ่งจะมีลูกคนเดียว”“มีน้อยแต่โตมาอย่างมีคุณภาพ” เจอคำตอบนี้ไปจริญถึงกับจุกไปไม่ถูก ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องเฉไฉ“ระบบกงสียังอยู่ ใครมีลูกเล็กเด็กแดงฉันจะส่งเสียจนกว่าจะเรียนจนพอใจ” ก่อนจะเชิดหน้า“ข้าวของเครื่องใช้ก็เบิกกับบริษัท รวมทั้งค่าใช้จ่ายรายเดือน รวมถึงพี่เลี้ยงพอใจหรือยัง?”“อ่า…ผมขอคิดดูก่อนละกันครับ” นายท่านจริญกัดฟันกรอด จิรัติกรเคาะหน้าปัดนาฬิกาบอกความนัย“อาทิตย์ละวัน ตามนี้นะครับ”“แก!”“ก็ต้องดูพฤติกรรมคุณปู่ประกอบว่าพูดจริงทำจริงหรือเปล่า อาจจะเพิ่มเป็นสองถึงสามวัน พาไปกินข้าวที่ห้างได้บ้างอะไรบ้าง”“บรรพต! จัดการให้เรียบร้อยและเร็วที่สุด”“ได้ครับ!”คล้อยหลังปานประดับที่เดินกอดแขนสามีเอ่ยถามพลางทำสีหน้าเห็นใจ“ฉันรู้ว่าเธอจะพูดอะไร ไม้อ่อนดัดง่าย ไม้แก่ดัดยาก ตาแก่นั่นต้องโดนซะบ้าง เธอก็เห็นผลลัพธ์ในการเลี้ยงลูกของเขาแล้วนี่”“จะว่าไปก็น่าเศร้านะคะ ท่านเลยตั้งความหวังไว้กับจินตะเอาไว้มากเลยทีเดียว” ปานประดับลูบหัวลูกน้อยด้วยความเห็นใจ“แล้วใครใช้ให้เลี้ยงลูกหลานแบบนั้นล่ะ” จิรัติกรตอบ

  • จิรัติพันประดับ [เซตเกี่ยวรัก]   บทที่ 42 ตอนพิเศษ ปานประดับ x จิรัติกร 1

    “คุณจะไม่ลงไปเจอหน่อยเหรอคะ”“ไม่ล่ะ…ชั่วโมงเดียว”“เอาอย่างนั้นก็ได้ค่ะ” ปานประดับอุ้มลูกน้อยแนบอกโดยมีบอดีการ์ดเดินตามเป็นพรวน ลงไปหาคุณปู่ด้านล่าง นายท่านจริญที่ดูแก่ชราแต่ยังคงเหลือมาดท่านเจ้าสัว ยังคงความน่าเกรงขามแม้จะนั่งรอที่ห้องรับแขกด้านล่าง แต่สีหน้าเก็บซ่อนความกระวนกระวายไม่มิดชะเง้อมองหาหลานน้อยไม่วางตา“เดี๋ยวก็มาครับ” บรรพตที่ตามมารับใช้เอ่ยเตือน “นั่นไงครับ มาแล้ว”“ไหน ๆ”“สวัสดีค่ะ” ปานประดับยกมือไหว้พร้อมกับอุ้มจินตะที่หันหน้าออก“ขอฉันอุ้มหน่อย” ปานประดับให้อุ้มแต่โดยดีเพราะสงสารคนแก่ตรงหน้า ว่ากันว่าปู่ย่าสมัยที่เป็นพ่อแม่มักจะเข้มงวดกับลูก แต่กับหลานจะสปอยนั้นเป็นความจริง นายท่านจริญอุ้มจินตะโยกไปมาอย่างมีความสุขก่อนจะโบกมือน้อย ๆ บรรพตที่ถือหูกระเป๋าพลาสติกสีดำดูมีน้ำหนักเลื่อนมาทางปานประดับ“อะไรคะ”“ของรับขวัญหลาน” นายท่านจริญพูดโดยไม่เงยหน้ามามองปานประดับ พูดอ้อมแอ้มในคอ“ฉันเตรียมไว้นานแล้ว”“ขอบคุณค่ะ”“ของหลานไม่ใช่ของเธอ”“ดิฉันทราบค่ะ ไหน ๆ ก็มาแล้วไปเล่นกันที่สวนด้านหลังดีไหมคะ อากาศเย็นกำลังดี”“เธอนำไปสิ”“ได้ค่ะ”สักพักก็มีเสียงโวยวายเมื่อนายท่านจริญ

  • จิรัติพันประดับ [เซตเกี่ยวรัก]   บทที่ 42 ตอนพิเศษ ปานประดับ x จิรัติกร

    “ไอ้จิเมื่อไหร่แกจะเอาหลานมาให้ฉันอุ้ม” จิรัติกรยกโทรศัพท์ออกห่างจากหู ก่อนจะวางไว้บนโต๊ะทำงานไม่สนใจเสียงก่นด่าของนายท่านจริญที่ดังลอดออกมาตามสาย แม้ว่าการให้กำเนิดทายาทของผู้บริหารยักษ์ใหญ่ JK1 GROUP ไม่ได้เป็นความลับแต่ก็ไม่เคยปรากฏบนสื่อที่ไหนมาก่อน อีกทั้งปานประดับเองก็อยากจะให้ลูกชายเติบโตมาอย่างอิสระ ไม่มีพันธะกับ JK1 GROUP ที่ต้องแบกภาระเอาไว้บนบ่าตั้งแต่ลืมตาดูโลกเพราะคำว่าทายาท เธอยากให้โอกาสลูกชายได้เลือกทางเดินเอง และเด็กชายจินตะเองก็ไม่เคยพบเจอญาติฝั่งเอกาฤกษ์ยกเว้นฝั่งแม่อย่างอารยาที่มาหา ช่วยเลี้ยงหลานอาทิตย์ละสามสี่วัน“นายท่านจริญมีหลานตั้งแต่เมื่อไหร่”“แก แกอยากเห็นฉันอกแตกตายใช่ไหม”“ก็แล้วแต่จะคิดครับ”“ฉันเป็นพ่อแก”“แล้ว?”“เมื่อไหร่แกจะยกโทษให้ฉัน”“แล้วต้องยกโทษให้ด้วยเหรอครับ”“ฉันสูญเสียลูกเต้าไปตั้งหลายคน ฉัน…ไม่อยากเสียแกไปอีกคน มีทางไหนที่พอจะให้ฉันแก้ไข แกบอกมาฉันจะทำ”“ขอคิดดูก่อนละกันนะครับ” จิรัติกรกดวางสายพร้อมกับเมินสายเรียกเข้าที่สั่นครืดคราดต่อเนื่องไม่มีทีท่าว่าจะหยุดจนต้องกดปิดสั่นแล้ววางไว้ในลิ้นชัก ปานประดับที่อุ้มลูกน้อยวัยหกเดือนที่กำลังฝึกน

  • จิรัติพันประดับ [เซตเกี่ยวรัก]   บทที่ 41 ตอนพิเศษ ชัญญ่า x เชาวน์ชลิต 6

    “ไม่เคยได้ยินหรือคะ รักใครให้ดื่มนม นี่แหละค่ามัดจำของญ่า” เชาวน์ชลิตได้แต่เลยตามเลย เพราะเขาเองก็ยอมที่จะให้ชัญญ่ามัดมือชกในวิธีการของเธอเอง เอวบางเริ่มบดเบียดแนบชิดส่วนล่าง กระโปรงบางของชุดนอนที่เป็นปราการสุดท้ายปกปิดของสงวน ชัญญ่าเองก็ขุดหลุมรอเหยื่อเข้ามาติดกับอย่างแยบยลเช่นกัน พี่น้องคู่นี่แสบพอ ๆ กัน“ญ่า” เชาวน์ชลิตครางเสียงกระเส่าเมื่อกางเกงชุดนอนถูกถอดออกพร้อมกับส่วนชื้นแฉะที่ถูไถขึ้นลงหยอกล้อกับความเป็นชายให้ค่อย ๆ ผงาด“เป็นของญ่า แล้วญ่าจะไม่ทำให้พี่เชาวน์เสียใจ” คำนี้เขาเองต้องเป็นฝ่ายพูดไม่ใช่เหรอไง เชาวน์ชลิตที่กำลังจะอ้าปากแย้งริมฝีปากบางก็งับลงมาดูดดึงอย่างมันเขี้ยวเสียก่อน สายตาและท่าทางของชัญญ่าในตอนนี้เหมือนนางแมวยั่วสวาท ไม่เหลือเค้าชัญญ่าที่ขี้อายก่อนหน้าเลยแม้แต่น้อย“ญ่า เดี๋ยวจะเจ็บเอา” เมื่ออีกฝ่ายพยายามใช้ความเปียกปอนของเธอถูไถกับหัวบากนั้นช้า ๆ เหมือนจะเข้าแต่ก็ไม่เข้า เชาวน์ชลิตได้แต่ข่มความอึดอัดเอาไว้ไม่อยากจะกระแทกสวนขึ้นไปแรง ๆ เขาอยากจะทะนุถนอมคนตรงหน้าให้เหมาะสมกับที่ชัญญ่าคอยดูแลเขาเสมอมา ชัญญ่าก้มลงไปจูบตรงซอกคอไล่ลงมายังหน้าอกขาวที่เหมือนจะซูบผอมล

  • จิรัติพันประดับ [เซตเกี่ยวรัก]   บทที่ 41 ตอนพิเศษ ชัญญ่า x เชาวน์ชลิต 5

    “ขอบคุณนะคะ” เชาวน์ชลิตที่หลังจากฟังคำตัดสินก็โล่งใจและกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง และความกะล่อนก็เริ่มมีให้เห็น“ญ่ารับคำขอบคุณไว้ก็ได้ค่ะ แต่ว่าพี่เชาวน์ต้องกลับไปนอนที่ห้องตัวเอง”“นี่คอนโดพี่”“งั้นญ่ากลับเอง” เรื่องอะไรเธอจะยอมให้เขากินฟรี แม้ว่าเธออยากจะกินเขาจนตัวสั่น ทำทีสงวนตัวเล็กน้อยแต่พองามย่อมเรียกคะแนนความน่ารักน่าเอ็นดูเพิ่มขึ้นเป็นกองข้อมือขาวถูกจับไว้หลวม ๆ พร้อมกับวางทาบไว้ที่หน้าอกซ้าย“พี่เพิ่งผ่านเหตุการณ์หน้าเสียวหน้าขวานมา ญ่านอนเป็นเพื่อนพี่ได้หรือเปล่า”“อ้อนวอนหรือคะ”“ใช่”“แล้วให้ญ่านอนในฐานะอะไร”“แล้วญ่าอยากได้ฐานะอะไรล่ะ” ชัญญ่าทำสีหน้าครุ่นคิด“ขอคิดดูก่อนละกัน”“อย่าคิดนานพี่แก่แล้ว”“เหอ ๆ ญ่าไม่ใช่ของตายนะคะ”“พี่ไม่เคยเห็นญ่าเป็นของตาย เพียงแต่เมื่อก่อน…” เชาวน์ชลิตหลุบตา“เราอายุห่างกันมากขนาดนั้น” ชัญญ่ายักไหล่“ก็จริง…อีกอย่างเด็กหนุ่มมหาลัยกับเด็กสาวม.ต้นก็ยังไง ๆ อยู่”“ไม่ใช่แค่นั้นหรอก อีกอย่างเรามีศักดิ์เป็นน้องไอ้จิด้วย เอาน้องเพื่อนเป็นแฟนก็ยังไงอยู่ ตอนนั้นพี่เองไม่มีความคิดจะหยุดที่ใคร”“เหรอคะ…ตอนนี้ล่ะ”“พี่ว่าตอนนี้ถูกที่ถูกเวลา และพี่

  • จิรัติพันประดับ [เซตเกี่ยวรัก]   บทที่ 38 เรียนรู้ที่จะเข้าใจ 4

    เด็กน้อยที่ถือกำเนิดลืมตาดูโลกได้ไม่นาน บางทีอาจเกิดจากกระทำที่ไม่ได้ตั้งใจของผู้ใหญ่สองคน เด็กที่เกิดมาจากการถูกข่มขืนหากรู้เข้าเป็นใครก็ต้องรู้สึกแย่ทั้งนั้น ดีไม่ดีอาจซึมเศร้าไปเสียก่อน เด็กน้อยที่ลืมตาดูโลกไม่นาน ไฉนเลยจะรู้ที่มาที่ไปของตัวเอง คนที่น่าสงสารที่สุดในเรื่องนี้คือพี่ชายที่พยายามปกป

  • จิรัติพันประดับ [เซตเกี่ยวรัก]   บทที่ 38 เรียนรู้ที่จะเข้าใจ 3

    “อะโวคาโดที่คุณเลือกปาหัวหมาแตกได้เลยนะ”“ขนาดนั้นเลย?”“ก็ใช่น่ะสิแข็งขนาดนี้” ปานประดับว่าพลางคว้าอีกลูกมาสอนเขาเลือกซื้อ“คุณควรเลือกผลที่น้ําหนักดี สัมผัสแล้วมีความนุ่มเล็กน้อย ตรงขั้วมีสีน้ำตาลเข้มรวมถึงพร้อมที่จะหลุดง่าย หลีกเลี่ยงลูกที่แข็งจนเกินไปเพราะยังดิบ หรือนิ่มจนยุบยวบเพราะสุกเกินไป”

  • จิรัติพันประดับ [เซตเกี่ยวรัก]   บทที่ 38 เรียนรู้ที่จะเข้าใจ 2

    “วิธีนี้ก็ไม่เลวเหมือนกัน” สองปากดูดดุนตุ่มไตที่แข็งชูชันพร้อมกับฝ่ามือร้อนที่ขยำเคล้นคลึงจนเนื้อปลิ้นออกมาจากง่ามนิ้ว ปานประดับครางเครือ ฝากรอยเล็บที่แผ่นหลังเขาไว้หลายแผล ตามอารมณ์ปรารถนาที่พุ่งสูงขึ้น ปานประดับไม่รู้ว่าเขาเข้าใจที่เธอจะสื่อหรือเปล่า แต่รสรักที่เขาปรนเปรอไม่ได้กระแทกกระทั้นเพื่อไ

  • จิรัติพันประดับ [เซตเกี่ยวรัก]   บทที่ 38 เรียนรู้ที่จะเข้าใจ

    ปานประดับสะดุ้งตื่นเพราะรู้สึกเหมือนมีอะไรเย็น ๆ ลากผ่านแก้มไป ลืมตาตื่นขึ้นมาก็เห็นสายตาพราวระยับของเขาที่จ้องมองมาอย่างไม่ลดละ“ไง”“ทำไมคุณยังไม่นอน” ปานประดับไม่รู้ว่ากี่โมงกี่ยามแล้ว เธอนอนซุกตัวเข้าหาไออุ่นจากเขาเพราะร่างกายใต้ผ้าห่มที่เปลือยเปล่า แถมเครื่องปรับอากาศก็ถูกปรับอุณหภูมิต่ำเหมือน

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status