ป๊าคะ... ได้โปรดอย่าเรียกหนูว่าลูก

ป๊าคะ... ได้โปรดอย่าเรียกหนูว่าลูก

last updateLast Updated : 2026-01-25
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
9Chapters
220views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

สำหรับ ลินดา เด็กกำพร้าที่ถูกเก็บมาเลี้ยง คำว่า ป๊า คือโลกทั้งใบและเป็นที่พักพิงเดียวที่เธอมี แต่สำหรับ ซีค อัลฟ่ามหาเศรษฐีผู้เย็นชา คำคำนี้คือกรงขังศีลธรรมที่เขาใช้ล่ามโซ่ความปรารถนาอันดำมืดของตัวเองไว้ ในคืนพายุคลั่ง ลินดาตัดสินใจรวบรวมความกล้าเพื่อข้ามเส้นกั้นความสัมพันธ์ ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมาคือการปฏิเสธอย่างเลือดเย็น เขาผลักไสเธอออกไปจากชีวิตเพียงเพราะคำว่าพ่อลูกและทิ้งให้เธอเผชิญความตายท่ามกลางสายฝน ห้าปีผ่านไป... ลินดาคนเดิมได้ตายจากไปแล้ว เธอกลับมาอีกครั้งในฐานะ ลานนา หญิงสาวผู้ทรงอิทธิพลที่สวยสง่าและร้ายกาจ เธอไม่ได้มาเพื่ออ้อนวอนขอความรัก แต่มาเพื่อทำลายอาณาจักรของชายที่เคยทอดทิ้งเธอให้พังพินาศ! ยิ่งเธอผลักไส เขากลับยิ่งโหยหา ยิ่งเธอทำลาย เขากลับยิ่งยอมพ่ายแพ้ เมื่อความลับเบื้องหลังคำปฏิเสธถูกเปิดเผย และพันธะคู่แท้เริ่มแผดเผาหัวใจทั้งสองดวง ซีคจะทำอย่างไรเมื่อรู้ว่าลูกสาวที่เขาเคยผลักไสกำลังจะกลายเป็นผู้หญิงของศัตรู! เขาจะยอมแหกกฎฟ้าดินเพื่อทวงเธอคืนมา หรือจะปล่อยให้รักต้องห้ามนี้กลายเป็นเพียงเถ้าถ่านแห่งความแค้นตลอดกาล?

View More

Chapter 1

บทที่ 1

Setelah putranya meninggal, Laras mengubah semua kebiasaannya yang dibenci Benny.

Laras tidak mengawasi keberadaan Benny lagi. Saat Benny tidak pulang semalaman, dia juga tidak menangis atau membuat keributan lagi. Bahkan saat mengalami kecelakaan mobil dan dokter memintanya menghubungi keluarganya, dia juga hanya menjawab dengan tenang, "Aku yatim piatu, nggak punya keluarga."

Namun, perawat itu tetap mengenali Laras. "Kamu Nyonya Laras, 'kan? Pak Benny ada di lantai atas, perlu aku panggilkan dia turun?"

Saat itu, Laras baru sadar rumah sakit ini milik Keluarga Nugroho. Dia menggelengkan kepala, lalu berkata dengan pelan bahwa itu tidak perlu.

Namun, setengah jam kemudian, Benny tetap turun dari lantai atas. Dia hanya mengernyitkan alisnya sedikit dengan dingin, tetapi itu sudah membuat orang merasa tertekan sampai sulit bernapas. "Kamu kecelakaan mobil, kenapa nggak menghubungiku?"

Laras menundukkan kepala. "Cuma patah kaki saja, bukan masalah besar."

Nada bicara yang santai itu membuat Benny tiba-tiba merasa gelisah. Di benaknya, jelas-jelas Laras adalah orang yang sangat manja. Saat dulu mereka berpacaran, Laras sudah akan meringkuk di pelukannya untuk minta dibujuk, dicium, dan dipeluknya padahal hanya terkena flu ringan. Namun sekarang, kaki Laras sudah patah, Laras malah tidak mengernyitkan alis sedikit pun.

Benny baru saja ingin mengatakan sesuatu, tetapi tiba-tiba terdengar bisikan perawat dari luar pintu. "Pak Benny benar-benar memanjakan Bu Yanti. Lututnya hanya lecet sedikit, tapi Pak Benny sudah sangat panik. Bukan hanya panggil banyak ahli untuk memeriksanya, dia juga terus menemani di sisinya. Ke mana pun Bu Yanti pergi, dia akan menggendongnya. Nggak biarkan kakinya menyentuh lantai."

Dia langsung merasa tegang dan ekspresinya terlihat marah. Namun, dia secara refleks melirik ke arah Laras dengan sudut matanya, seolah-olah menunggu Laras merasa cemburu dan marah.

Namun, Laras bahkan tidak mengangkat kelopak matanya, hanya tetap menundukkan kepala dan berbaring di ranjang rumah sakit untuk beristirahat.

Suasana hati Benny menjadi makin buruk. Dengan ekspresi muram, dia menjelaskan, "Jangan dengarkan omongan mereka. Yanti terbentur lututnya saat syuting, aku hanya kebetulan mengantarnya ke rumah sakit."

Laras hanya mengiakan dengan tenang, lalu tidak berkata apa-apa lagi.

Melihat itu, Benny tiba-tiba merasa kesal, "Kamu nggak percaya padaku ya?"

Laras tetap menjawab Benny, hanya saja jawabannya itu tidak berasal dari hatinya lagi. "Aku percaya padamu. Yanti itu adik angkatmu. Kalian punya hubungan saudara, wajar saja kalau kamu peduli padanya."

Dulu, Benny selalu menegur Laras dengan ekspresi dingin, "Yanti itu adikku, aku nggak mungkin nggak mengurusnya. Kami ini saudara, bisa nggak kamu berhenti membuat masalah?"

Kini, Laras benar-benar bertindak seperti yang diinginkan Benny, tidak menangis lagi dan tidak membuat keributan juga. Dia seharusnya merasa senang, tetapi hatinya malah terasa sesak. Tidak benar, semua ini tidak benar ....

Saat itu, seorang perawat tiba-tiba mendorong pintu dan masuk. "Pak Benny, Bu Yanti bilang lututnya sakit. Kamu cepat naik dan lihatlah."

Benny yang sedang merasa kesal langsung membentak, "Kalau lututnya sakit, ya cari dokter. Aku juga bukan dokter, untuk apa suruh aku naik."

Perawat itu pun mundur keluar.

Benny menatap Laras dengan tatapan penuh rasa bersalah. "Laras, kamu masih sedih karena urusan anak kita ya? Soal itu, Yanti memang salah. Aku sudah menghukumnya."

Dia terdiam sejenak, lalu berjalan perlahan-lahan dan duduk di samping tempat tidurnya Laras. Dia menggenggam tangan Laras dan berkata, "Nanti kita masih bisa punya anak lagi. Bagaimana kalau begini? Minggu ini aku akan selalu menemanimu."

Namun, Laras diam-diam menarik tangannya kembali dari genggaman Benny.

Benny mengernyitkan alis dan baru saja hendak marah, tetapi tiba-tiba terdengar suara gaduh dari arah pintu. Ternyata Yanti yang bertumpu pada tongkat terjatuh di depan pintu kamar Laras.

Dia segera berlari menghampiri dan mengangkat Yanti. "Kenapa kamu berkeliaran lagi? Bukannya aku sudah menyuruhmu istirahat di tempat tidur?"

"Aku dengar Kakak Ipar kecelakaan mobil. Aku datang menjenguknya," kata Yanti dengan menyedihkan.

Setelah itu, Yanti tiba-tiba meringkuk ke dalam pelukan Benny seolah-olah Laras telah menindasnya. Dia menatap Laras dan berkata dengan suara tersekat, "Kakak Ipar, jangan marah padaku. Aku nggak sengaja buat Jack meninggal."

Jika ini terjadi di masa lalu, Laras pasti akan hancur dan berteriak. Bahkan menangis sambil mempertanyakan mengapa Benny melindungi wanita yang sudah menyebabkan kematian anak mereka.

Namun sekarang, Laras malah tidak mengatakan apa-apa. Dia hanya memejamkan mata dan berbaring di ranjang, seolah-olah sudah tertidur. Wajahnya pucat dan tubuhnya juga sangat kurus. Dari kejauhan, dia terlihat sangat rapuh.

Melihat itu, hati Benny tiba-tiba terasa sakit. Dia pun menurunkan volume suaranya. "Aku antar Yanti ke atas dulu, nanti aku kembali menemanimu."

Setelah itu, Benny menggendong Yanti dan pergi. Sampai larut malam pun, dia tidak kembali ke kamar pasiennya Laras lagi.

Sebaliknya, pihak biro penerbangan menelepon Laras, "Profesor Laras, kamu yakin mau bergabung dalam Proyek Tangga Menuju Bulan milik Biro Penerbangan? Ini adalah proyek rahasia tingkat negara. Begitu bergabung, kamu harus tinggal di Pangkalan Penerbangan selama puluhan tahun. Selama itu, kamu harus terputus sepenuhnya dari dunia luar. Kamu bahkan nggak boleh menghubungi suamimu."

Laras berkata dengan tenang, "Yakin. Tenang saja, aku sudah mengajukan perceraian. Seminggu lagi masa tenang perceraian akan berakhir, aku akan mendapatkan surat cerai dan jadi orang bebas tanpa ikatan. Proyek yang terisolasi dari dunia luar ini sangat cocok untukku."
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
9 Chapters
บทที่ 1
เสียงพายุฝนโหมกระหน่ำอยู่ภายนอกหน้าต่างกระจกบานมหึมา ท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงในค่ำคืนนี้มืดมิดไร้แสงดาวมีเพียงแสงแลบแปลบปลาบของสายฟ้าที่ผ่าลงมาเป็นระยะ สะท้อนให้เห็นเงาร่างเล็กของหญิงสาวที่ยืนตัวสั่นเทาอยู่กลางห้องเพนต์เฮาส์สุดหรูบนชั้นสูงสุดของตึกระฟ้าลินดา ยืนนิ่งงันเท้าเปล่าเปลือยจิกแน่นลงบนพรมขนสัตว์หนานุ่มเพื่อระงับความประหม่าที่กำลังกัดกินหัวใจ ชุดนอนผ้าซาตินสีครีมตัวบางที่สวมอยู่ไม่อาจให้ความอบอุ่นได้เพียงพอ เมื่อเทียบกับความหนาวเหน็บที่แผ่ซ่านออกมาจากชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่นั่งอยู่บนโซฟาหนังสีดำขลับเบื้องหน้าซีค หรือที่เธอเรียกเขามาตลอดสิบห้าปีว่า "ป๊า"เขาคืออัลฟ่าผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในวงการธุรกิจ เป็นเจ้าของนัยน์ตาสีอำพันที่ดุดันและทรงอำนาจ โดยปกติแล้วดวงตาคู่นั้นมักจะมองเธอด้วยความเอ็นดูและความห่วงใยในแบบฉบับของผู้ปกครองที่เคร่งขรึม แต่ในค่ำคืนนี้มันกลับว่างเปล่าและเย็นชาจนน่าใจหายกลิ่นซิการ์ราคาแพงผสมกับกลิ่นกายเฉพาะตัวของเขานั่นก็คือกลิ่นไม้ซีดาร์และไอฝนที่เคยทำให้ลินดารู้สึกปลอดภัย บัดนี้กลับกลายเป็นกลิ่นอายกดดันของนักล่าที่ทำให้สัญชาตญาณในตัวเธอกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว“ด
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more
บทที่ 2
ความหนาวเหน็บจากสายฝนที่ตกลงมาอย่างบ้าคลั่งไม่สามารถเทียบได้เลยกับความหนาวเหน็บในหัวใจของลินดา ร่างบางในชุดเดรสเปียกปอนเดินโซซัดโซเซไปตามฟุตบาทที่ทอดยาวอย่างไร้จุดหมาย แสงไฟจากรถยนต์ที่วิ่งผ่านไปมาสาดส่องกระทบร่างเธอเป็นระยะแต่ไม่มีใครสนใจจะหยุดดู เด็กสาวผู้เคยอาศัยอยู่ในหอคอยงาช้างบัดนี้ไม่ต่างอะไรกับลูกนกปีกหักที่ตกลงมาสู่พื้นดินที่เต็มไปด้วยโคลนตมคำพูดของซีคที่ไล่เธออกจากห้องยังคงดังก้องในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่าเหมือนเทปที่ยืดยานและบิดเบี้ยว ทุกย่างก้าวที่เดินห่างออกมาคือการตอกย้ำว่าโลกใบเดิมของเธอได้พังทลายลงแล้ว‘ภาระ... ฉันเป็นแค่ภาระ’ขาที่อ่อนล้าหมดแรงจะก้าวต่อทำเธอทรุดตัวลงนั่งกอดเข่าอยู่ข้างป้ายรถเมล์เก่าๆ ในซอยเปลี่ยว เธอซุกหน้าลงกับท่อนแขนปล่อยให้เสียงสะอื้นไห้แข่งกับเสียงฟ้าผ่า ความมืดมิดรอบกายค่อยๆ กัดกินสติสัมปชัญญะที่เหลืออยู่น้อยนิด ถ้าเธอหายไปจากโลกนี้ตอนนี้... เขาจะรู้สึกอะไรไหมนะหรือจะแค่รู้สึกโล่งใจที่หมดภาระไปเปราะหนึ่งเอี๊ยด!เสียงเบรกของล้อรถยนต์บดกับถนนเปียกลื่นดังสนั่นตรงหน้า แสงไฟหน้ารถสว่างจ้าจนลินดาต้องหรี่ตา รูม่านตาปรับโฟกัสเห็นรถลีมูซีนสีดำคันหรูที่จอดสนิ
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more
บทที่ 3
ความเงียบที่ปกคลุมคนทั้งสามท่ามกลางเสียงดนตรีแจ๊สนั้นน่าอึดอัดเสียยิ่งกว่าเสียงตะโกนด่าทอเสียอีก ซีคก้มมองมือเรียวขาวผ่องที่ยื่นมาตรงหน้าสลับกับใบหน้าสวยเฉี่ยวของหญิงสาวที่เขาเคยรู้จักทุกตารางนิ้ว หมายถึงตอนที่เธอยังเป็นลินดาอะนะ แต่สำหรับเธอตรงหน้าในเวลานี้เขาไม่รู้จักเธอคนนี้เลยสักนิด หญิงสาวลานนาที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาช่างแตกต่างจากลินดาเด็กน้อยขี้แยคนนั้นราวกับเป็นคนละคนดวงตาสีอำพันวาวโรจน์ด้วยไฟโทสะผสมกับความโหยหา เขาเอื้อมมือไปจับมือเธอช้าๆ สัมผัสนุ่มนิ่มแต่เย็นเฉียบทำให้กระแสไฟฟ้าแล่นปราดจากปลายนิ้วเข้าสู่ขั้วหัวใจ มันรุนแรงจนขนกายลุกชัน ปฏิกิริยาของคู่แห่งโชคชะตามันไม่เคยจางหายไปเลยแม้แต่นิดเดียวแม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม“ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณลานนา” ซีคกัดฟันพูดพร้อมเน้นเสียงหนักที่ชื่อใหม่ของเธอ จากนั้นก็บีบมือเธอแน่นจนเกินมารยาท “มือเย็นนะ ไปอยู่ที่ไหนมาถึงได้เย็นชาขนาดนี้”ลานนาไม่สะท้านต่อแรงบีบ เธอเพียงแค่เลิกคิ้วเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากยิ่งกดลึกขึ้น“ปารีสค่ะ อากาศที่นั่นหนาวแต่ก็อิสระดี ไม่เหมือนที่นี่ มีแต่ความอึดอัดเหมือนมีอะไรมาคอยล่ามโซ่เอาไว้” เธอตอบกลับด้วย
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more
บทที่ 4
ห้องประชุมชั้นสูงสุดของบริษัทเอสเค กรุ๊ปกำลังตึงเครียดจนแทบจะระเบิด ซีคนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะประชุมในฐานะประธานกรรมการบริหาร ใบหน้าหล่อเหลาเรียบตึงจนน่ากลัว บรรยากาศรอบตัวเขามืดดำและกดดันจนพนักงานระดับสูงแทบไม่กล้าหายใจ ความพ่ายแพ้ในค่ำคืนงานกาล่ายังคงตามหลอกหลอนเขาและสิ่งที่ทำให้เขาแทบบ้าคือรายงานตรงหน้ารายงานที่ระบุว่าบริษัทลานนา คอร์ปอเรชั่นกำลังกว้านซื้อหุ้นที่ดินในโครงการสุขุมวิทตัดหน้าบริษัทเขาไปแล้วกว่าสิบห้าเปอร์เซ็นต์“คุณลานนาและคุณกวินทร์มาถึงแล้วครับท่านประธาน” เลขาฯ รายงานด้วยน้ำเสียงสั่นๆประตูห้องประชุมเปิดออกพร้อมกับร่างระหงในชุดสูทกางเกงสีขาวสะอาดตาที่ดูโก้หรูและทรงพลัง ลานนาเดินเข้ามาด้วยความมั่นใจเบื้องหลังเธอคือกวินทร์ที่ยิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะ“สวัสดีค่ะคุณซีคหวังว่าคงไม่ต้องแนะนำตัวกันใหม่นะคะ” ลานนานั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับเขาทันทีโดยไม่ต้องรอคำเชิญซีคจ้องมองเธอไม่วางตา “ที่ดินนั่นเธอรู้ดีว่าฉันเตรียมการมาเป็นปีคุณลานนา ต้องการอะไรกันแน่”“ธุรกิจค่ะคุณซีค ไม่มีคำว่าต้องการอะไรนอกเหนือจากกำไร” ลานนาตอบพลางประสานมือวางบนโต๊ะ ท่าทางนิ่งสงบผิดกับซีคที่เหมือนภูเขาไฟก
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more
บทที่ 5
คฤหาสน์ตระกูลวรโชติเมธีที่เคยเป็นบ้านของลินดาในค่ำคืนนี้มันเงียบสงัดจนรู้สึกอ้างว้างและและหนาวเหน็บกว่าที่เคย ซีคนั่งอยู่ในห้องทำงานที่มืดสลัวมีเพียงแสงจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ฉายภาพข้อมูลทางบัญชีของลานนา คอร์ปอเรชั่นและความสัมพันธ์ลับๆ ระหว่างอดีตลูกเลี้ยงสาวและกวินทร์ เขารู้ดีว่ากวินทร์ไม่ใช่คนซื่อสัตย์ และที่สำคัญเขารู้ด้วยว่าจุดอ่อนของลานนาคืออะไร“เตรียมรถ” เขากรอกเสียงลงในโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม “เราจะไปพบคุณลานนาที่คอนโดของเธอเดี๋ยวนี้”ในขณะเดียวกัน ณ คอนโดมิเนียมสุดหรูย่านสุขุมวิท ลานนากำลังยืนจิบไวน์อยู่ที่ระเบียงพร้อมมองดูแสงไฟของเมืองกรุงพลางคิดถึงแผนการขั้นต่อไป แต่แล้วเสียงออดที่ประตูห้องก็ดังขึ้นรัวๆ ราวกับคนกดกำลังโกรธแค้นใครมาเป็นสิบปีสร้างความสงสัยให้เธอไม่น้อยและเมื่อเธอส่องตาแมวและเห็นว่าเป็นใคร ลานนาเพียงแค่แสยะยิ้มบางๆ ก่อนจะเปิดประตูออก“มาดึกขนาดนี้ มีธุระด่วนอะไรคะคุณอา หรือว่าบริษัทกำลังจะเจ๊งจนต้องรีบมาขอส่วนบุญ”ซีคไม่ตอบแต่เขากลับแทรกตัวเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็วพร้อมกับผลักประตูให้ปิดลงและล็อคกลอนทันที เขาคว้าข้อมือลานนาแล้วดันเธอจนแผ่นหลังกระแทกกั
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more
บทที่ 6
เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดสาดส่องเข้ามาในคอนโดหรู แต่บรรยากาศกลับอึมครึมยิ่งกว่าคืนที่มีพายุ ลานนานั่งอยู่หน้าจอโทรทัศน์ขนาดใหญ่ มือที่ถือแก้วกาแฟสั่นระริก สายตาจับจ้องไปที่ข่าวบันเทิงและข่าวธุรกิจทุกช่องที่กำลังรายงานข่าวเดียวกัน ข่าวที่สั่นสะเทือนวงการไฮโซและตลาดหุ้นไทยจนแทบหยุดนิ่ง"ฉาวสนั่น! คลิปเสียงหลุดมัดตัว ซีค วรโชติเมธี ประธาน SK Group สารภาพสัมพันธ์ลึกซึ้งกับลูกเลี้ยง!" "หุ้น SK ร่วงติดฟลอร์! หลังข่าวลือประธานหนุ่มกินเด็กในปกครอง ชาวเน็ตขุดยับ อดีตลูกเลี้ยงที่หายสาบสูญคือใคร?"เสียงของผู้ประกาศข่าวที่อ่านข้อความในคลิปเสียงซ้ำๆ บาดลึกเข้าไปในใจของลานนา"...ถ้ามันจะพินาศด้วยมือเธอ... ฉันก็ยอม"เสียงของซีคในคลิปนั้นฟังดูเจ็บปวดและยอมจำนน มันชัดเจนจนไม่มีใครสามารถแก้ตัวแทนได้ บรรดาคอมเมนต์ในโลกโซเชียลหลั่งไหลเข้ามาด่าทอเขาอย่างรุนแรง ตราหน้าเขาว่าเป็นเฒ่าหัวงู เป็นคนวิปริตผิดศีลธรรม"สะใจเธอแล้วใช่ไหม" ลานนาพึมพำกับตัวเอง แต่ทำไมก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายมันถึงได้บีบตัวแน่นจนเจ็บขนาดนี้?เธอกดรีโมทเปลี่ยนช่องหนีแต่ก็หนีไม่พ้น ภาพของซีคที่ถูกรุมล้อมด้วยกองทัพนักข่าวกำลังฉายอยู่บนหน้าจอ
last updateLast Updated : 2026-01-15
Read more
บทที่ 7
ลานนามองเงาตัวเองในกระจกบานใหญ่ภายในห้องแต่งตัว ดวงตาที่เคยบวมช้ำจากการร้องไห้เมื่อชั่วโมงก่อน บัดนี้ถูกกลบด้วยอายแชโดว์สีสโมกกี้อายคมกริบ ริมฝีปากที่เคยสั่นระริกถูกเคลือบทับด้วยลิปสติกสีแดงเลือดนกเฉดเดียวกับที่เธอใช้ในวันงานกาล่าเธอกระชับเสื้อสูทเข้ารูปสีดำสนิทราวกับมันคือชุดเกราะกันกระสุน รีบหนีไปซะ...คำพูดของซีคยังดังก้องในหูแต่มันไม่ได้ทำให้เธออยากหนี ตรงกันข้ามมันกลับปลุกไฟนักสู้ในตัวเธอให้ลุกโชน ซีคยอมแลกทุกอย่างเพื่อปกป้องเธอ แล้วเธอจะเป็นคนขี้ขลาดที่วิ่งหนีปัญหาทิ้งให้เขาตายอย่างโดดเดี่ยวได้อย่างไร"ลินดาคนอ่อนแอคนนั้นตายไปแล้ว" เธอกระซิบกับกระจก แววตามุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว “ตอนนี้เหลือแค่ลานนา ผู้หญิงที่จะกระชากหน้ากากแกออกมาให้ได้ กวินทร์"ณ ร้านอาหารรูฟท็อปใจกลางเมืองกวินทร์นั่งไขว่ห้างจิบไวน์ด้วยท่าทางสบายอารมณ์ เขามองดูวิวตึกสูงระฟ้าของกรุงเทพราวกับราชาที่กำลังมองอาณาจักรที่กำลังจะตกเป็นของตน ทันทีที่เห็นลานนาเดินเข้ามาเขาก็ยิ้มกว้างอย่างพอใจ“สวยสง่าเหมือนเดิม ว่าที่ราชินีของผม" กวินทร์ลุกขึ้นเลื่อนเก้าอี้ให้เธอ "นึกว่าคุณจะเครียดเรื่องข่าวจนไม่อยากมาซะอีก"ลานนานั่งลงแส
last updateLast Updated : 2026-01-18
Read more
บทที่ 8
ณ ห้องประชุมใหญ่ ชั้น 50 อาคาร SK Groupบรรยากาศในห้องประชุมเคร่งเครียดจนน่าสะอิดสะเอียน คณะกรรมการบริหารและผู้ถือหุ้นรายใหญ่นั่งหน้าดำคร่ำเครียด หัวโต๊ะที่เคยเป็นที่นั่งประจำของซีคบัดนี้กวินทร์นั่งไขว่ห้างอยู่ใกล้ๆ ในฐานะผู้ถือหุ้นรายใหญ่คนใหม่จากการกว้านซื้อหุ้นผ่านนอมินี เขายิ้มกริ่มพลางเคาะนิ้วลงบนโต๊ะเป็นจังหวะเพลงแห่งชัยชนะ"ผมว่าเราเสียเวลามามากพอแล้วนะครับ" กวินทร์เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ “คุณซีคหายตัวไปติดต่อไม่ได้ แถมยังมีข่าวฉาวและการทุจริตชัดเจนขนาดนี้ ผมขอเสนอให้ปลดเขาออกจากตำแหน่งประธานทันที และแต่งตั้งผมขึ้นรักษาการแทน""แต่เราควรรอคุณซีคมาชี้แจงก่อน" กรรมการอาวุโสท่านหนึ่งแย้ง"ชี้แจงเหรอครับ?" กวินทร์หัวเราะเยาะ "ป่านนี้คงหอบเงินหนีไปเสวยสุขกับลูกเลี้ยงที่เมืองนอกแล้วมั้งครับ หลักฐานการยักยอกเงินกว่าพันล้านบาทที่ผมให้ดูเมื่อกี้ ยังไม่ชัดเจนอีกเหรอ"เหล่ากรรมการต่างซุบซิบและพยักหน้าเห็นด้วย หลักฐานเท็จที่กวินทร์สร้างขึ้นมันเนียนจนน่ากลัว"ถ้าไม่มีใครคัดค้าน งั้นผมขอปิดมตินี้" กวินทร์กำลังจะยกมือประกาศชัยชนะ ปัง!ประตูห้องประชุมบานใหญ่ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงจนกระแทกผนังเส
last updateLast Updated : 2026-01-25
Read more
บทที่ 9
รถลีมูซีนคันหรูแล่นฝ่าสายฝนที่เริ่มโปรยปรายลงมาอีกครั้งมุ่งหน้าสู่เพนต์เฮาส์ใจกลางเมือง ตลอดทางไม่มีคำพูดใดหลุดออกจากปากของทั้งคู่ มีเพียงมือหนาของซีคที่กุมมือเล็กของลานนาไว้แน่นแล้ววางไว้บนตักของเขาและไม่ยอมปล่อยแม้แต่วินาทีเดียว ราวกับกลัวว่าถ้าเผลอคลายมือเพียงนิดเดียว เธอจะหายวับไปเหมือนควันเมื่อประตูลิฟต์ส่วนตัวเปิดออกที่ชั้นบนสุด ภาพความทรงจำในอดีตก็ไหลย้อนกลับเข้ามาในหัวของลานนาห้องโถงกว้างขวางที่เคยเงียบเหงา โซฟาตัวเดิมที่เขาเคยนั่งปฏิเสธเธอ และหน้าต่างบานใหญ่ที่เธอเคยยืนร้องไห้ก่อนจะเดินจากไป ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม ไม่มีการเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย"คุณไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลย" ลานนาเปรยขึ้นเบาๆ กวาดสายตามองไปรอบห้อง"เปลี่ยนไม่ได้ต่างหาก" ซีคถอดเสื้อสูทตัวนอกออกพาดไว้ที่แขน แล้วเดินเข้ามากอดเธอจากด้านหลัง วางคางเกยไหล่เล็ก "เพราะป๊ากลัวว่าถ้าวันหนึ่งหนูกลับมา หนูจะจำบ้านของเราไม่ได้"หัวใจของลานนาอุ่นวาบเมื่อได้ยินคนตรงหน้าพูด เธอหันกลับไปเผชิญหน้ากับเขาพลางยกมือขึ้นลูบไล้โครงหน้าคมสันที่เริ่มมีรอยหนวดเคราจางๆ"5 ปีที่ผ่านมา ทรมานมากไหมคะ"ซีคหลับตาลงซึมซับสัมผัสจากฝ่ามือของเธอ “ท
last updateLast Updated : 2026-01-25
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status