LOGINShare
บ้านใหม่
publish date:
2026-09-05 12:22:46
Latest chapter
จิวอิงภรรยาพลิกชะตา หวังลี่อิง
จิวอิงใช้เวลาในการทำอาหารทั้งสามอย่างราว ๆ ครึ่งชั่วยามเธอก็บอกให้พนักงานร้านที่ช่วยจัดเตรียมสิ่งของเอาไว้ให้นั้นยกจานอาหารออกมาก่อนที่เธอจะยกถ้วยของหวานตามออกมาอีกที เพียงแต่พนักงานยังเดินมาไม่ถึงโต๊ะที่บุรุษทั้งสามนั่งอยู่กลิ่นหอมของอาหารในจานนั้นก็ลอยมาก่อนแล้ว แถมภายในร้านตอนนี้เองก็มีลูกค้าที่มาทานอาหารกันอยู่มากและเมื่อลูกค้าโต๊ะอื่นได้กลิ่นอาหารที่จิวอิงเป็นคนทำต่างก็รีบมองหาที่มาของกลิ่นหอมไปทั่วทั้งร้านจนสายตาของพวกเขาได้หยุดลงที่พนักงานร้านที่ทำหน้าที่ถือถาดอาหารเดินมุ่งตรงไปยังโต๊ะของบุรุษต่างวัยทั้งสามคนพวกเขาต่างก็นึกสนใจในและจินตนาการถึงรสชาติอาหารภายใต้กลิ่นหอมน่าทานทั้งสามจานนั้นจนน้ำลายแทบจะหกเต็มโต๊ะอยู่แล้วไม่ต่างกันกับที่บุรุษต่างวัยทั้งสามคนเองก็มีอาการคล้ายคลึงกับลูกค้าคนอื่น ๆ ที่พอได้กลิ่นหอมของอาหารลอยมาน้ำย่อยในกระเพาะของพวกเขาก็เริ่มที่จะทำงานทันที และยิ่งพวกเขาได้เห็นหน้าตาของอาหารทั้งสามจานแล้วนั้นท้องของทุกคนต่างก็ส่งเสียงร้องดังแข่งกันอย่างไม่มีใครยอมใคร หลังจากที่อาหารทั้งสามอย่างถูกวางลงบนโต๊ะเรียบร้อยแล้วนั้นก็เป็นเวลาเดียวกันกับที่จิวอิงเดินถือถาดข
จิวอิงภรรยาพลิกชะตา โปรโมชั่น3 แถม 1
จากนั้นทั้งสองต่างก็พากันทานอาหารไปอย่างเงียบๆ จะมีก็เพียงแต่จิวอิงที่ในระหว่างที่ทานเธอก็จะทำการจดบันทึกข้อเสียของอาหารแต่ละชามไปด้วยอย่างเคยชิน ใช้เวลาไม่นานทั้งคู่ก็ทานอาหารกันเสร็จเรียบร้อยและได้นั่งพักย่อยอาหารไม่นานหญิงสาวก็ได้เรียกให้พนักงานนั้นมาเก็บเงินค่าอาหารของวันนี้ แต่ในขณะที่เธอกำลังจะจ่ายเงินอยู่นั้นเอง หวังเหล่ยและชายวัยกลางคนอีกหนึ่งคนก็ได้เดินตรงมายังโต๊ะที่ทั้งคู่นั่งอยู่อย่างไม่ทันตั้งตัวจิวอิงและโจวเฟิงจึงได้ลุกขึ้นเพื่อทำความเคารพคนทั้งคู่“อ่า คารวะท่านลุงหวังเจ้าค่ะ / คารวะท่านลุงหวังขอรับ”“555 ไม่ต้องเกรงใจ ลุกขึ้นเถิดพอดีเมื่อครู่ลุงกำลังจะเดินผ่านชั้นนี้ขึ้นไปเพียงแต่เห็นพวกเจ้าก่อนเลยแวะมาทักทาย อ้อแล้วก็นี้ นายท่านหวังเหว่ยเจ้าของโรงรับจำนำและภัตตาคารหวังหรงแห่งนี้ แล้วก็ยังเป็นพี่ชายของลุงอีกด้วย ส่วนเด็กสองคนนี้คือ จิวอิงกับโจวเฟิงคนที่ข้าเอ่ยให้ท่านฟังอย่างไรเล่า” หวังเหล่ยหันไปกล่าวแนะนำให้ทั้งสองฝ่ายรู้จักกัน“คารวะนายท่านหวังเจ้าค่ะ / ขอรับ” จิวอิงและโจวเฟิงเอ่ยกับอีกฝ่ายอย่างนอบน้อม“อืม…..พวกเจ้าตามสบายเถิด แล้วนี้ทานอาหารกันเสร็จเรียบร้อยแล้วรึ”
จิวอิงภรรยาพลิกชะตา ภัตตาคารหวังหรง
หลังจากที่จิวอิงและโจวเฟิงออกมาจากโรงรับจำนำหวังหรงแล้วนั้นหญิงสาวก็ได้ส่งถุงเงินไปให้กับชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆ ทันทีพร้อมทั้งเอ่ยกับอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม“ท่านพี่เก็บไว้ให้ดีนะเจ้าคะนี้คือเงินก้อนของครอบครัวเรา”“อะ…อิงเอ๋อร์เจ้าเก็บเอาไว้เองเถิดนี้เป็นเงินที่ได้มาจากการขายสมบัติชิ้นสุดท้ายของเจ้า” ชายหนุ่มกล่าวปฏิเสธหญิงสาวอย่างรู้สึกผิดและเกรงใจอีกฝ่าย“เฮ้อ……ท่านพี่เจ้าคะระหว่างเรายังต้องมีสิ่งใดให้คิดเล็กคิดน้อยเช่นนี้อีกหรือเจ้าคะ หรือว่าท่านเองมองข้าว่าเป็นตนอื่นไม่ใช่ครอบครัวของท่านกัน ชีวิตนี้ของข้าก็มีเพียงแค่ท่านกับน้องๆ เท่านั้นที่ถือว่าเป็นตนในครอบครัวของข้า หรือว่าข้าเพียงคิดแบบนี้อยู่ฝ่ายเดียวกัน” หญิงสาวแสร้งทำเป็นเอ่ยตัดพ้อชายหนุ่มพร้อมทำหน้าเศร้าโศกจนชายหนุ่มทนไม่ไหวรีบเอ่ยกลับภรรยาอย่างขอโทษ“อิงเอ๋อร์ เป็นพี่ที่คิดน้อยเกินไปเจ้าอย่าได้เสียใจไปพี่ขอโทษต่อไปนี้พี่จะไม่ทำเช่นนี้อีก เจ้าว่าดีหรือไม่”“ดียิ่งเจ้าคะเช่นนั้นท่านก็รับเงินนี้ไปเถิดข้าหิวแล้วอยากลองทานอาหารที่เหลาอาหารดูบ้างท่านพอจะรู้จักที่อร่อย ๆ หรือไม่เจ้าคะ” หญิงสาวยิ้มเต็มใบหน้าเอ่ยตอบชายหนุ่มไปพลางเอ่ยบ
จิวอิงภรรยาพลิกชะตา เงินก้อนแรก
หลังจากที่พนักงานส่งจิวอิงและโจวเฟิงเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้นก็ได้เดินออกไปจากห้องปล่อยให้ทั้งสองยืนมองหน้ากันไปมาอย่างมึนงงก่อนที่เสียงของใครคนหนึ่งจะดังขึ้นมา“เข้ามานั่งก่อนสิ” จบคำร่างของชายวัยกลางคนที่อายุน่าจะราว ๆ 45 ปีก็โผล่ขึ้นมาจากใต้โต๊ะทำงานที่ตั้งอยู่ตรงกลางห้องจนทำเอาจิวอิงแอบสะดุ้งด้วยความตกใจเล็กน้อย“สวัสดีเจ้าค่ะท่าน…………” จิวอิงกล่าวทักทายชายตรงหน้าพร้อมทั้งคารวะอีกฝ่ายอย่างมีมารยาทหวังเหล่ย ผู้ประเมินราคาประจำโรงรับจำนำแห่งนี้ หรืออีกตำแหน่งก็คือน้องชายของเจ้าของโรงรับจำนำแห่งนี้นั้นเอง ซึ่งเจ้าของโรงรับจำนำแห่งนี้ก็คือ นายท่านหวังเหว่ย คุณชายใหญ่แห่งตระกูลหวังที่ถือว่าเป็นโรงรับจำนำที่ใหญ่ที่สุดของแคว้นเยี่ยนแห่งนี้แล้วยังเป็นตระกูลพี่ค้าที่รวยที่สุดในแคว้นและสาขายย่อยเองก็กระจายไปทั่วทั้งในแคว้นและนอกแคว้นดังนั้นนายท่านหวังเหล่ยจึงเป็นบุคคลที่ทั้งขุนนางน้อยใหญ่รวมไปถึงตระกูลพ่อค้าต่างให้ความยำเกรง แม้แต่ฮ่องเต้เองก็ยังต้องไว้หน้านายท่านหวังเหว่ยอยู่ไม่น้อยแต่เหตุผลที่คนเหล่านั้นเป็นเช่นนั้นก็เพราะว่านอกจากนายท่านหวังเหว่ยจะเป็นเจ้าของโรงรับจำนำที่ใหญ่ที่สุดและมีสาข
จิวอิงภรรยาพลิกชะตา เข้าเมืองครั้งแรก
ผ่านมาแล้ว 3 วันที่จิวอิงได้ย้ายกลับมาอยู่ที่บ้านของเธอซึ่งตลอดสามวันที่ผ่านมานั้นเธอได้สำรวจดูที่ดินว่างอยู่ 3 หมู่จนทั่วและได้ให้สามีพร้อมทั้งน้องๆ ช่วยกันพลิกหน้าดินตากแดดเอาไว้ตั้งแต่วันที่สองที่มาอยู่ ส่วนเธอเองก็ยุ่งๆ อยู่กับเรื่องการจัดการบ้านและวางแผนเตรียมตัวเพื่อที่จะเข้าไปในตัวเมืองของวันนี้ซึ่งเธอเองก็ได้ปรึกษากับสามีของเธอจนสามารถเดินทางเข้าเมืองในวันนี้ได้นั้นเองแต่ว่าก่อนหน้านี้หนึ่งวันนั้นเธอได้ทำการเข้าไปภายในมิติเพื่อทำการคัดลอกสูตรการทำอาหารมา 2-3 อย่าง จากนั้นเธอจึงได้ไปยังห้องเก็บสมบัติเพื่อตรวจดูว่ามีของมีค่าชิ้นไหนที่สามารถนำไปขายได้โดยไม่เป็นที่น่าสงสัยจนเกินไป และเธอก็เจอเข้ากับทองคำแท่งที่ดูเรียบ ๆ ไม่มีลวดลายแต่มูลค่าก็ถือว่าแพงพอตัวอยู่เช่นกันในโลกก่อนเพียงแต่ว่าในโลกนี้เธอเองก็ไม่รู้เช่นกันว่ามันจะมีค่ามากน้อยเพียงใดหลังจากที่จิวอิงเตรียมตัวเสร็จเรียบร้อยดีแล้วนั้นเธอก็ได้เดินออกจากห้องนอนไปยังหน้าบ้านที่ตอนนี้ได้มีร่างหนาของผู้เป็นสามียืนรอเธออยู่ก่อนแล้ว เมื่อเธอเดินเข้าไปใกล้ระยะสายตาของชายหนุ่มก็ได้หันหน้ากลับมามองดูเธอก่อนจะเผยรอยยิ้มอ่อนโยนส่งมาให้
จิวอิงภรรยาพลิกชะตา บ้านใหม่
ใช้เวลาไม่นานทั้งสี่คนก็ได้เดินมาถึงบ้านของจิวอิงซึ่งในสายตาของเธอนั้นบ้านหลังนี้ของเธอดูจะน่าอยู่มากกว่าไอ้กระท่อมหลังนั้นเป็นไหนๆ เพราะบ้านของเธอนั้นตอนที่บิดามารดายังมีชีวิตอยู่นั้นครอบครัวของเธอก็ถือว่ามีเงินอยู่บ้างจากการที่ท่านทั้งสองนั้นเคยอาศัยอยู่ในตัวเมืองเพียงแต่พอพวกท่านได้ให้กำเนิดเธอแล้วนั้นก็พากันย้ายมาอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านแห่งนี้ ดังนั้นบ้านของเธอจึงถูกสร้างขึ้นมาอย่างดีจากอิฐหลังคามุงกระเบื้องตัวบ้านนั้นเป็นชั้นเดียวภายในมีสามห้องที่สร้างติดกันส่วนตรงกลางนั้นเป็นโถงบ้าน ส่วนครัวกับห้องน้ำนั้นสร้างออกมาตรงด้านข้างฝั่งซ้ายของบ้านและที่ดีสุดก็คือพวกท่านได้สร้างคนมาขุดบ่อน้ำเอาไว้ข้างๆ อีกด้วยเมื่อมองดูแล้วจิวอิงก็ได้แต่คิดอยู่ภายในใจ ‘แล้วทำไมไม่มาอยู่ที่นี้ตั้งแต่แรกกันบ้านเธอนั้นดูดีกว่าและเรียกว่าดีมากเลยทำไมต้องไปทนอาศัยอยู่กระท่อมน้อยๆ กันด้วยนะ’ และพอทนความสงสัยของตนเองไม่ไหวเธอจึงได้เอ่ยถามสามีออกไป“ท่านพี่บ้านของข้าออกจะหลังใหญ่และน่าอยู่กว่าเหตุใดท่านไม่พาพวกเรามาอยู่ที่นี้ตั้งแต่แรกกันเจ้าคะ”“อ้อ นั้นก็เพราะว่าพี่ไม่อยากสร้างปัญหาให้กับเจ้าหรือให้พวกชาวบ้านว่
You May Also Like
วังวนแห่งรัก หมอหญิงพลิกชีวี
ทองประกาย170.3K viewsปีแห่งภัยอดอยาก ฉันขายวัตถุโบราณเลี้ยงดูท่านแม่ทัพ
มู่โร่ว185.0K viewsทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา
หวานใจ75.3K viewsทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ
หิมะที่ปลิดปลิว96.0K viewsเกิดใหม่อีกครา วาสนาข้าน้อยนัก
ไรริล462 viewsตำแหน่งอยู่ไม่นาน แต่ตำนานอยู่ตลอดไป
เมลณีย์/ต้าจี๋ต้าลี่172 viewsข้าจะร้ายให้สุดทาง
ธชิรินญ์192 viewsย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน
ภัสสพิชชา3.3K views
