LOGINปราปต์ที่เป็นคนค่อนข้างหัวไว เลยตัดสินใจบอกแทนเพื่อนไป
“บ้านสิบทิศทำธุรกิจห้างสรรพสินค้าวัสดุก่อสร้าง เฟอร์นิเชอร์ และของตกแต่งบ้าน ซึ่งจะมีอยู่แค่จังหวัดใหญ่ ๆ เท่านั้นครับพี่วี พี่วิน”
พอได้ยินแบบนั้น ชีวินกับชีวีถึงพยักหน้ารับคล้ายคนเข้าใจและพอใจในคำตอบ
ทุกคนพอรู้ความหมายที่ชีวีถามแบบนั้น เพราะจิ๊กซอว์เมาอย่างนี้ อันตราย เปลืองตายห่า แฟนต้องรวยเท่านั้น ถึงจะเอาจิ๊กซอว์อยู่
ยอดตองยืนอยู่ด้านหลังชีวินชีวี ได้แต่ส่ายหน้าไปมาให้ไอ้สองแฝดเพื่อนตัวเอง รู้ใจคนอื่นไปหมดยกเว้นใจตัวเอง
พวกเขาก็พอมองออกว่าสิบทิศคิดอย่างไรกับจิ๊กซอว์ แต่นั่นคงต้องปล่อยให้เป็นเรื่องของคนสองคน
“อือ~ เลือดลงหัวหมดแล้ว” เสียงคนเมาประท้วงอู้อี้ ศีรษะและช่วงตัวเธอโยกโยนไปมาตามจังหวะการเดินของคนแบก
“ให้มันลงไปเลี้ยงสมองบ้าง เผื่อจะคิดได้ว่าอะไรควรทำ อะไรไม่ควรทำ”
“อือ~”
ถึงคนแบกจะบ่น แต่ยังยอมขยับตัวคนบนบ่าให้ลดลง พยุงตัวเธอด้วยแขนสองข้างช้อนสะโพกไว้ ยังดีมีเสื้อเพลิงปิดชายกระโปรงที่จิ๊กซอว์สวมใส่ให้มิดชิด
คนเมาคล้ายจะหลับหรือไม่ก็เวียนหัวอย่างหนัก เพราะจิ๊กซอว์นิ่งไปแล้ว เอียงศีรษะซบเข้ากับลำคอคนอุ้มอยู่อย่างนั้น
“มึงก็ว่าคนเมา”
“ถือสาไปได้”
“กับซอว์ กูไม่คิดจะถืออะไรให้เมื่อยมือ”
ระหว่างเดินไปยังลานจอดรถ ปราปต์กับเพลิงก็เดินมาด้วยเพราะจอดรถใกล้กัน สาว ๆ เดินออกจากร้าน ต่างหันมองพวกเขากันหมด
หน้าตาพวกเขาก็ไม่ได้แย่ แต่คงแปลกตรงที่ต้องอุ้มคนเมาอย่างพะรุงพะรังจนลดทอนความหล่อเท่ลงไปเยอะ
ส่วนประโยคก่อนหน้าปราปต์กับเพลิงที่ว่าสิบทิศ เขาเลยต่อท้ายให้กับจิ๊กซอว์ ถือไปก็เมื่อยมือเปล่า ๆ
“ยกเว้นถือตัวซอว์เองสินะ”
ไม่วายเพลิงยังเอ่ยแซวเพื่อนอย่างรู้ทัน คนบอกไม่ถือสา แต่สองมืออุ้มถือตัวจิ๊กซอว์พร้อมประคับประคองอย่างดี
“รู้มาก”
สิบทิศตวัดสายตามองไปยังเพลิง คนถูกมองแรงใส่ยังกดยิ้มมุมปากอย่างพอใจเมื่อแกล้งเย้าเพื่อนได้
“อย่าไปจี้มัน... ยังไงสรุป”
พอทุกคนเดินมาถึงรถอาวดี้สีแดงเมทัลลิกลูกรักของสิบทิศ ปราปต์ถึงถามพร้อมพยักพเยิดหน้าไปทางคนหลับคอพับอยู่บนตัวคนอุ้ม
“ส่งห้องดิ ไปด้วยกันเดี๋ยวนั่นนี่”
คนบอกเดี๋ยวนั่นนี่ปล่อยตัวคนเมาให้ยืน แต่จิ๊กซอว์เหมือนจะหลับไปแล้ว สิบทิศต้องพยุงอยู่ดี
“ไม่ไว้ใจซอว์หรือไม่ไว้ใจตัวเอง”
“อย่างหลัง”
พอเพลิงถาม สิบทิศตอบทันทีโดยไม่ต้องคิด เขาเป็นผู้ชาย นี่ยิ่งเป็นจิ๊กซอว์ จะไปเอาอะไรมาไว้ใจตัวเอง
“แต่พวกกูไว้ใจมึงได้ใช่ไหม”
ปราปต์เอ่ยถามด้วยสีหน้าจริงจัง เพราะสิบทิศเอาใจใส่จิ๊กซอว์มาก คงไม่ฉวยโอกาสเพียงเพราะเธอเมา แล้วตอนนี้ทั้งคู่ยังเป็นเพียงเพื่อนกัน ยังไม่พัฒนาไปเป็นมากกว่านั้น
รวมถึงเพลิงก็คิดเช่นกัน สายตาหันกลับมาทิ้งไว้ที่หน้าสิบทิศ
“อือ”
พอสิบทิศรับคำ เพลิงกับปราปต์เดินเข้าใกล้ไปหาคนเมา พร้อมบอกจิ๊กซอว์ให้ทำตัวดี ๆ อย่าดื้อกับคนไปส่ง เธอก็เออออไปตามประสาคล้ายกับว่าพอมีสติอยู่บ้าง แต่มันดันเหลือน้อยเต็มที
มือบางยังโบกไปมาให้เพื่อนเชิงบอกลา แต่เป็นคนละทางที่เพลิงและปราปต์ยืนอยู่ ทำเอาสามหนุ่มอดขำไม่ได้จนต้องหัวเราะออกมาอีกรอบ
ไม่ใช่เพลิงและปราปต์คิดจะทิ้งขว้างเพื่อนอย่างจิ๊กซอว์ แต่รู้แน่ว่าสิบทิศเองก็อยากมีเวลาดูแลเธอ ทั้งเชื่อว่าสิบทิศจะไม่ทำอะไรไปมากกว่านั้นกับจิ๊กซอว์ เพราะทั้งคู่ยังอยู่ในสถานะเพื่อน ไม่ใช่อย่างอื่นที่จะทำเรื่องอย่างว่าได้
“ขี้เมา”
“อือ~”
คนโดนนิ้วชี้จิ้มลงปลายจมูกส่งเสียงประท้วงในลำคอ หลังสิบทิศจับจิ๊กซอว์ยัดเข้ารถอาวดี้ลูกรักของตัวเองได้ ซึ่งรถจิ๊กซอว์คงต้องฝากร้านเฮียบาร์ไว้ก่อน
“ยัยจิ๊กซอว์ตัวต่อไม่ครบ”
สิบทิศยังเอียงหน้ามองคนเมา เธอเหมือนจะหลับแต่กลับรู้สึกตัวเวลาเขาพูด มือบางขยับมาเกาจมูกแล้วตกลงเบาะอย่างคนหมดสติ เจ้าของรถได้แต่นั่งขำ
เขาก็ไม่แน่ใจในความรู้สึกตัวเอง ยอมรับว่ามองจิ๊กซอว์ไม่เหมือนยอดเตยซึ่งเป็นเพื่อนผู้หญิงที่สนิทอีกคนในกลุ่ม ทุกอย่างคงต้องใช้เวลากับความรู้สึกนึกคิดให้มันชัดขึ้นมากกว่านี้อีกนิด
“ซอว์ กุญแจห้องล่ะ”
“อือ~”
“จริง ๆ เลย”
สิบทิศเอี้ยวตัวยื่นมือควานหากระเป๋าจิ๊กซอว์ ซึ่งปราปต์บอกวางไว้หลังรถ
‘หลังรถใครวะ’ บ่นในใจเสร็จ พอดีกับสายตามองเห็นกระเป๋าใบเล็ก ถึงได้คว้ามาเพื่อหากุญแจห้องคนเมา
“ซอว์ แป๊บหนึ่ง หากุญแจห้องให้อยู่เนี่ย”
คนมีสติอารมณ์จากปกติเริ่มมีน้ำโหเพราะจิ๊กซอว์อยู่ไม่นิ่ง เริ่มขยับตัวอีกรอบ มือบางคว้าสะเปะสะปะจนปัดกระเป๋าเธอหล่นจากมือสิบทิศ จนชายหนุ่มต้องโน้มตัวไปด้านหลังเพื่อควานหากระเป๋า
“เฮ้ย ! ซอว์ ซอว์”
ยังไม่ทันหากระเป๋าเจอ จิ๊กซอว์ที่นั่งเบาะข้างคนขับกลับขยับตัว ไม่รู้ไปอย่างไรมาอย่างไร ข้ามมานั่งบนตักเจ้าของรถ จนสิบทิศต้องรีบหันกลับมานั่งที่ดี ๆ ด้วยความชุลมุนวุ่นวาย
“ซอว์”
สิบทิศรีบจับช่วงต้นแขนสองข้างคนเมาให้ผละถอยจากตัวเขา ก่อนที่ร่างทั้งคู่จะรวมกันเป็นหนึ่งเดียว
“มีสติหน่อย”
“ง่วง”
คนบอกง่วงปัดมือสิบทิศออกพร้อมขยับให้ได้ที่เพื่อหาที่นอนเหมาะ ๆ เธอคงไม่ได้คิดว่าเขาเป็นเตียงใช่ไหม
คนให้นั่งตักเขานิ่งไปและนิ่งมาก ยิ่งจิ๊กซอว์ขยับ สิบทิศยิ่งรู้สึก ไอ้ตัวดีที่อยู่ในเป้ากางเกงมันก็อยู่ของมันดี ๆ ดันมีคนมาปลุกให้ตื่น
“ซอว์” เสียงแหบต่ำเอ่ยเรียกเจ้าตัวอีกครั้ง
“อือ~”
“เพื่อนกันเขาไม่มานั่งบดกันแบบนี้หรอกนะ”
“บด บดอะไร”
“บด... ค... เรา”
“เมยเม่ยอย่ากินนิ้วตัวเองครับ”“หอมจัง หมูซอหอมจังเลย แขนก็น่ากัด ขาก็น่ากัด”สิบทิศยกสามซอให้พี่ชายอย่างซานอุ้มน้องซึ่งเขาดูอยู่ไม่ห่าง อุ้มได้ไม่นานก็วางน้องลงให้นั่งตักตัวเอง สามซอยังเอานิ้วเข้าปาก เล่นน้ำลายตามประสา ส่วนซันโน้มหน้าหอมน้องแล้วหอมน้องอีกคนเป็นพ่อยกโทรศัพท์มาถ่ายรูปลูกทั้งสาม ซานจับสามซอนั่งตัก มือหนึ่งประคองอีกมือวางลงช่วงอกน้องแผ่วเบา ซันขยับนอนคว่ำ ยกศีรษะ ค้ำพยุงตัวด้วยแขนกับศอกสองข้าง สองขาด้านหลังขยับไปมา สายตามองสามซอบางทียังมียื่นหน้าไปหอมแก้มนิ่มน้องที หน้าผากน้องที จับมือน้องมาลูบไล้เล่นอยู่อย่างนั้นสิบทิศนั่งยิ้มมองเด็กสามคนสลับกับหน้าจอโทรศัพท์เขาเก็บภาพลูกเมียลงแอ็กเคานต์ส่วนตัวเสมอ ใส่แคปชันเสร็จพร้อมอัป ไม่นานมีข้อความแสดงความคิดเห็นจากเพื่อนสนิท รุ่นพี่ และญาติซึ่งเยอะมากอยู่แล้วสามซอของป๊าสิบม้าซอว์ยอดเตย : ขอกัดแก้มลูกหมูสามตัวหน่อยงับเพลิง : เล่นน้ำลายเหมือนพ่อเลยนะสามซอปราปต์ : เฮียซันจะกินน้องแบบนั้นไม่ได้นะลูกยูโร : เฮียซานอุ้มน้อง
หลายปี“ซัน ซาน มาเร็วครับ”สิบทิศจอดรถนิ่งสนิท ขายาวก้าวลงพร้อมเดินอ้อมมาประตูอีกฝั่งซึ่งเป็นด้านหลังสำหรับให้ผู้โดยสารนั่ง“ขอบคุณครับ/ขอบคุณครับ”พอลงรถได้ เด็กทั้งสองคนหันมาหาเขา ยกสองมือขึ้นไหว้ โค้งตัวแทบจะถึงพื้น พร้อมเงยหน้าแหงนมองเขา สิบทิศถึงพยักหน้ารับทั้งยิ้มให้ เด็ก ๆ ก็รีบวิ่งเข้าบ้านไป แทบจะล้มกลิ้งหัวคะมำ“เย่ เย่”คนเปิดประตูให้ถึงหันหลังกลับ โน้มตัว จับเสื้อสูทมาพาดไว้แขน แล้วเดินตามหลังเด็กทั้งสองคนไป“ซัน ซาน ชู่~”คนปรามเดินเข้าบ้านมา เห็นเด็กชายทั้งสองคนยังยืนนิ่ง สิบทิศถึงเดินเข้าไปใกล้เห็นว่าเป็นใครที่ทำให้เด็ก ๆ นิ่ง เลยใช้นิ้วแตะปากทำท่าทางให้ทั้งสองคนเบาเสียงพอดีกับพี่เลี้ยงเดินมารับพาไปทานของว่าง พร้อมอาบน้ำหลังจากเลิกเรียน ซึ่งทำแบบนี้เป็นประจำสิบทิศมองตรงคอกโซฟาหนาหนุ่มซึ่งแยกจากห้องรับแขก เด็กชายทั้งสองรู้ดีว่าเลิกเรียนมาแล้วต้องมาที่นี่แต่ต้องไปอาบน้ำให้ตัวสะอาดเสียก่อน เช่นเดียวกับสิบทิศ เขาขึ้นชั้นสองไปอาบน้ำทำความสะอาดตัวเองจนเสร็จ ถึงลงมาพร้อมก้าวข
“อื้อ สิบ สิบคะ”จิ๊กซอว์กระตุกอีกรอบ หน้าท้องแบนราบหดเกร็ง สิบทิศกลับอุ้มเธอด้วยมือเดียวลอยจากพื้น มานอนลงที่เตียง“เสียงครางซอว์โคตรดี สิบโคตรชอบ ร้องทั้งวันทั้งคืนให้ฟังได้ไหม”“อื้อสิบอย่ามาเจ้าเล่ห์กับซอว์”จิ๊กซอว์จับกรอบหน้าหล่อเหลาสามีให้ผละถอยจากซอกคอเธอเมื่อเขาเอาแต่ซุกไซ้ใช้ลิ้นโลมเลียไม่หยุด“เจ้าเล่ห์อะไร แค่เอาเมีย”คนพูดยังโน้มหน้าลงมาหา ปลายจมูกโด่งคมสันลากผ่านไปมาข้างผิวแก้มเมียรัก“คนหื่น”“ใคร สิบหรือซอว์ที่ว่าหื่น”สิบทิศจ้องมองคนใต้ร่าง ปากอิ่มบวมนิด มันน่ากัดจริง ๆ“เราหื่นตอนไหน มีแต่สิบที่ทำอยู่คนเดียว”“หื่นตอนครางเรียกชื่อสิบไม่หยุด” มุมปากคนพูดยกยิ้ม เธอครางชื่อเขาเสียงดังจริง ๆ แล้วสิบทิศก็ชอบมาก“หรือจะให้เรียกชื่อคนอื่น” คนฟังเริ่มคิ้วขมวด“เราจะเอาให้ซอว์ลืมชื่อทุกคน แล้วครางแค่ชื่อสิบ”“อึก อื้อ สิบ ซอว์แค่พูดเล่น จุกนะ
ขณะแนบจูบสัมผัสคนรัก สิบทิศพาจิ๊กซอว์เดินในน้ำไปยังขอบสระ ดันแผ่นหลังบางแนบชิดกระเบื้องเย็นชื้น มือหนาขยับมากอบกุมทรวงอก ออกแรงบีบขยำนวดคลึงทั้งสองข้าง ก่อนจะลดมือลงต่ำ สอดล้วงเข้าบิคินีตัวจิ๋วสีแดงที่จิ๊กซอว์สวมใส่“อื้อ สิบ”คนถูกปลุกเร้าผละถอยจากจูบพร้อมก้มหน้าลงต่ำ มองมือสามีที่ขยับบดขยี้จุดอ่อนไหวกลางกายเธอ ความรู้สึกวาบหวามวูบวาบเล่นตีตื้นจนต้องกัดปากล่างกลั้นเสียงน่าอาย“สิบ นี่ในน้ำนะ”จิ๊กซอว์เงยหน้าขึ้นมองคนดื้อที่มือหนึ่งบีบขยำนมเธอ อีกมือบดบี้ขยี้ปุ่มกระสันไม่หยุด จนต้องนิ่วหน้าด้วยความเสียวพร้อมเม้มปากเมื่อต่อว่าเขาเสร็จ“ซอว์เสียวนี่ ไม่ชอบเหรอ”“ไม่เห็นจะเสียวตรงไหน อื้อ สิบ สิบ”สิบทิศยิ้มมุมปากเมื่อคนบอกไม่เสียวถึงกับตัวสั่นเทาทั้งขยับถอยหนี เพราะเขาส่งก้านนิ้วเข้าหาช่องทางคับแคบถึงสองนิ้วทีเดียวสุดความยาว กับเขา จิ๊กซอว์จุดติดง่ายเสมอคนตัวเล็กจิกเล็บลงไหล่กำยำ เมื่อร่างหนาเร่งการเข้าออกของนิ้วเรียว ริมฝีปากเขาแนบจูบมาอีกครั้ง พร้อมกับดันนิ้วเข้าสุดออกสุดถี
“พอดีมาส่งเอกสารให้อาจารย์ที่ปรึกษาน่ะ” เนมเอ่ยยิ้มสดใสเช่นเดิมพร้อมหย่อนตัวนั่งลงเก็บเอกสารที่ตกหล่น“เดี๋ยวพวกผมช่วย เพลิงเก็บช่วยพี่เขาตรงนี้ เดี๋ยวตรงนั้นกูไปเก็บ”สิบทิศพยักพเยิดหน้าให้เพื่อน มันยังยืนนิ่ง สิบทิศไม่รอคำตอบ เขาวิ่งเหยาะ ๆ ตามเก็บกระดาษเอกสารที่ปลิวไปตามลมใต้ตึกเพลิงถึงหย่อนตัวนั่งยองชันเข่าข้างหนึ่งลงตรงหน้าคนที่เอาแต่ก้ม ๆ เงย ๆ เขาทำเพียงนั่งมอง ไม่ได้เก็บช่วยเธอ ซึ่งหญิงสาวก็ไม่ได้สนใจ เธอรับรู้ว่าเขามองอยู่ แต่ไม่ได้มองตอบ ทั้งไม่ได้เอ่ยทัก“นี่ ทำอะไร ปล่อยนะ”จู่ ๆ ข้อมือคนกำลังเก็บเอกสารที่หล่นลงพื้นก็ถูกคว้าเข้าเต็มแรง พร้อมรั้งเข้าไปหาคนจับ“ทำไม จับแค่นี้ไม่ได้ มันจะตายหรือมันจะป่วย”คนที่มักพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ตอนนี้แปรเปลี่ยนเป็นกระแทกแดกดัน เพราะผู้หญิงตรงหน้าทำให้เขารู้สึกหงุดหงิด“ปล่อย” เนมเอ่ยบอกเสียงลอดไรฟันให้กับรุ่นน้องซึ่งเป็นสายรหัสเธอ“หวงทำไม กับอีแค่แขน มากกว่านี้ยังจับยังคลำมาแล้ว หรือแม้กระทั่ง...”สายตาที่เคยแน่นิ่ง ตอนนี้กลับพูดไปด้วย โลมเลียด้วย
“สิบไปนั่งไกล ๆ ซอว์ดิ๊”ระหว่างนักศึกษารออาจารย์ในคลาสเรียนจู่ๆ ยูโรกลับมาสะกิดไหล่สิบทิศซึ่งเขากำลังตั้งใจเล่นเกม ซึ่งปกติยูโรควรอยู่ในนั้น แต่วันนี้กลับไม่เล่น บอกไม่มีอารมณ์จิ๊กซอว์หันหลังกลับมาเมื่อได้ยินเสียงเพื่อนพูดกับแฟนหนุ่ม ซึ่งสิบทิศนั่งติดกับเธอ เขาเล่นเกม ส่วนเธอคุยกับยอดเตยและปราปต์“อะไรของมึงอีก”วุ่นวายกับเขาเสียจริง ไอ้เพื่อนคนนี้ สิบทิศคิ้วขมวด ตายังจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์ เพราะเขากำลังสู้กับฝ่ายตรงข้าม“กูมีเรื่องจะปรึกษาซอว์กับเตย”นิ้วหัวแม่มือคนฟังเร่งกำจัดคู่แข่งไม่นาน ฝ่ายตรางข้ามก็ล้มตาย สิบทิศถึงยอมเงยหน้าขึ้นมองเพื่อน“ปรึกษากูได้ มีอะไร ว่ามา ซอว์กับกูเหมือนคนเดียวกันนั่นแหละ”ยูโรถอนหายใจพร้อมกลอกตาอย่างนึกหมั่นไส้ เขาคร้านจะสนใจเลยไม่ตอบโต้ เลือกใช้สายตามองไปยังคนที่จะทำให้สิบทิศยอมฟังทุกอย่าง“สิบ”มือบางวางลงแขนสิบทิศพร้อมยิ้มให้อย่างเคยจนใจคนมองชื้นขึ้นทันตาพร้อมขานรับคำเมียทันที“ครับ”“ซอว์อยากกินอะไรเย็น ๆ หวาน ๆ”สิบทิศรู้ทันที อะ
“สิบ จุ๊บ”สิบทิศโน้มตัวจุ๊บปากอิ่มเร็ว ๆ อย่างนึกมันเขี้ยว คิดถึง และโหยหา“สิบรักซอว์ สิบรักซอว์คนเดียว ไม่ใช่รักแบบเพื่อน แต่รักแบบผู้ชายคนหนึ่งรักผู้หญิงคนหนึ่ง สิบทิศรักจิ๊กซอว์ครับ”คนฟังหมุนตัวหันหน้าไปหาเขา มือบางยกขึ้นสอดเข้ากอดเอวสอบไว้หลวมๆ นัยน์ตากลมโตมองผู้
สิบทิศรับรู้ว่าเธอจะเสร็จเพราะแรงบีบรัดความเป็นชายเพิ่มขึ้นเท่าตัว จากที่เข้าออกรัวเร็วอยู่แล้ว ยิ่งเพิ่มส่งแรงเข้าหาอีกระลอก จิ๊กซอว์ตัวเกร็งนิ่งค้างทันที เธอเสร็จพร้อมจุก แต่สิบทิศยังไม่หยุด เขายังกดแก่นกายกระทุ้งเข้าหานานเกือบนาที ถึงยอมปลดปล่อยความต้องการในตัวเธอให้หลั่งไหลออกมาจนหมดจ
ใจดวงน้อยกระตุกเต้นรัว นัยน์ตาคู่สวยมองความเป็นชายกลางกายเขา มันสมชาย สมตัว และสมส่วน ข้อมือสิบทิศใหญ่แค่ไหน ตรงนั้นของเขาก็ใหญ่เท่ากันเหมือนที่เจ้าตัวเคยบอกมือหนาขยับจับสาวขึ้นลงให้เธอเห็น พอจะใส่คอนดอม มือบางกลับมาจับรั้งไว้พร้อมเงยหน้ามองเขา“เราอยากสัมผัสสิบ”“ซอว์”
“สิบ เมื่อย”“แค่ร้องครางก็เมื่อยเหรอหืม ฟอด~ ฟอด~”คนถามขยับตัวนอนลงซ้อนด้านหลัง แขนแกร่งกอดคนข้าง ๆไว้แน่น พร้อมหอมแก้มนิ่มฟอดใหญ่ไปสองครั้งติด“อื้อ พอแล้ว ช้ำหมดแล้ว”สิบทิศยิ้มขำ ที่บอกว่าจะทำจนคอนดอมหมดกล่อง เห็นทีจะมีคนป่วย เอาไว้รอบหน้าจิ๊กซอว์ยัง







