ログイン“เสียงดังทำไม เห็นพี่ ๆ เขาไหม เกรงใจบ้างสิ”
เพราะโต๊ะพวกเขานั่งไม่ได้มีแค่กลุ่มเพื่อนตัวเอง ยังมีกลุ่มรุ่นพี่วิศวะไฟฟ้าปีสี่อย่างพี่ยอดตอง พี่พิทย์ พี่ชีวิน พี่ชีวี พี่บาร์หรือเฮียบาร์เจ้าของร้านที่นี่ แต่เจ้าตัวลงไปชั้นล่างโซนมีดีเจดนตรีสดกับยูโรแล้ว
ก่อนหน้ายังมีพี่ธารด้วยอีกคน แต่เขาลุกพร้อมเดินเร็วออกจากร้านไปหลังพี่ยอดตองเข้ามา พร้อมบอกเรื่องยอดเตยมาไม่ได้เพราะไม่สบายนิดหน่อย
ซึ่งกลุ่มรุ่นพี่มีหกคนผู้ชายล้วน ส่วนกลุ่มสิบทิศจิ๊กซอว์มีหกคนเช่นกันแต่เป็นผู้หญิงสอง ผู้ชายสี่ ทั้งสองกลุ่มเรียนคณะเดียวกันแต่ต่างสาขา กลุ่มรุ่นพี่เรียนสาขาวิศวกรรมไฟฟ้าปีสุดท้าย ส่วนกลุ่มสิบทิศจิ๊กซอว์เพิ่งเข้าปีหนึ่งสาขาวิศวกรรมอุตสาหการ
กลุ่มสิบทิศได้มาสนิทกับกลุ่มรุ่นพี่เพราะยอดเตยเป็นน้องสาวพี่ยอดตอง รวมถึงวันนี้เฮียบาร์นัดเลี้ยงต้อนรับพวกเขาในฐานะน้องใหม่
อีกอย่าง เฮียบาร์กับยูโรดันคุยกันถูกคอ ชนิดที่ว่าอย่างกับพี่น้องคลานตามกันมา นิสัยขี้เล่นทะเล้นคล้ายกัน เฮียบาร์บอกรับยูโรเป็นศิษย์ ศิษย์พี่เลยสอนศิษย์น้องเข้าหาสาว ๆ ในร้าน เดินชนแก้วทำความรู้จนทั่ว
“ไม่เป็นไร พวกพี่...”
“โอ๊ย สิบ ปล่อยนะ !”
ยอดตองกำลังจะบอกอย่างพี่ใหญ่ใจดีว่า ‘พวกพี่เข้าใจ’ แต่เขายังพูดไม่ทันจบ
จิ๊กซอว์ดันผลักสิบทิศออกห่างจากตัวพร้อมลุกพรวดพราดยืนขึ้นอย่างรวดเร็ว ทว่าดันทรงตัวไม่อยู่ ร่างเล็กเอนเอียงอยู่ครู่หนึ่ง คนทั้งโต๊ะเงยหน้ามองเธอเป็นตาเดียว แล้วทุกอย่างก็เกิดขึ้นเร็วมาก
พลั่ก ! เพล้ง !
“ซอว์ ! / จิ๊กซอว์ ! / เฮ้ย !”
พลั่ก ! เพล้ง !
“ซอว์ ! / จิ๊กซอว์ ! / เฮ้ย !”
ทั้งโต๊ะอุทานขึ้นเสียงดังด้วยความตกใจ รวมถึงกลุ่มรุ่นพี่ยกเว้นชีวิน เขากำลังโน้มตัวจะยกแก้วตัวเองขึ้นมาถือ แต่มันดันหายไปจากระยะสายตาอย่างรวดเร็ว จนเจ้าตัวนิ่งค้างไปชั่วครู่
ต้นเหตุเพราะจิ๊กซอว์เสียการทรงตัว ถลาไปหาโต๊ะอาหารเครื่องดื่ม สองมือบางใช้พยุงตัวเองเพื่อไม่ให้ล้มฟาดเข้ากับโต๊ะ มันดันไปพลิกโต๊ะคว่ำต่อหน้าต่อตาทุกคน ดีที่ไม่มีใครเป็นอะไร
แล้วเธอก็ไม่เจ็บตรงไหน เพราะคนที่เร็วกว่าใครในตอนนี้คือสิบทิศ มือหนาคว้าจับเอวบางรั้งขึ้นไว้ทันด้วยมือเดียว ตัวจิ๊กซอว์ถูกหิ้วห้อยต่องแต่งอยู่บนแขนสิบทิศ
“ซอว์เจ็บตรงไหน”
ปราปต์รีบคว้าเพื่อนจากแขนสิบทิศให้นั่งลงดี ๆ พร้อมเพลิงลุกจากที่มาสำรวจแขนขาคนเมาช่วยอีกแรง
“น่าจะไม่เจ็บ เพราะไม่โวยวายอะไร”
เพลิงเงยหน้าบอกสิบทิศ เขายืนเท้าแขนไว้เอวสอบ จ้องมองจิ๊กซอว์อย่างคนนึกโมโห แผลงฤทธิ์เสร็จมีพักเหนื่อยนั่งนิ่งพิงพนักโซฟาอย่างเรียบร้อย คล้ายกับว่าก่อนหน้าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
สิบทิศถอนหายใจเฮือกใหญ่ รีบหันไปหากลุ่มรุ่นพี่พร้อมก้มศีรษะไปสี่ทีเป็นเชิงบอกขอโทษให้กับยอดตอง ชีวิน ชีวี และพิทย์
“ขอโทษครับพี่”
แก๊งรุ่นพี่หันมองหน้ากันนิ่งทั้งกลั้นขำ พวกเขานั่งดื่มในคลับเฮียบาร์มาจนจะเรียนจบ โต๊ะประจำที่ใช้นั่งเข้าขั้นเงียบสงบนิ่งเรียบสุขุม แต่วันนี้กลับพังยับ แขกลูกค้าโต๊ะอื่นหันมามองทางนี้กันหมด ปกติก็เด่นอยู่แล้ว จิ๊กซอว์กลับเรียกแขกให้อีกแรง
ไม่พอแค่นั้น ยอดตองสั่งอาหารเครื่องดื่มลงใหม่ เด็กในร้านทำความสะอาดเรียบร้อย จิ๊กซอว์ก็ขอเรียกแขกให้อีกรอบ โดยการคว่ำโต๊ะโชว์พลัง อย่าขัดใจชี ชีวีน ชีเหวี่ยง ชียกโต๊ะเทกระจาดให้ดูเป็นบุญตา
กลุ่มรุ่นพี่อย่างยอดตอง ชีวี ชีวิน พิทย์ นิ่งค้างไปอีกรอบเช่นกัน ยังนึกขำอยู่ดี แต่คนขำไม่ออกเห็นทีจะเป็นกลุ่มรุ่นน้อง โดยเฉพาะสิบทิศ เขาโมโหเลือดลมตีขึ้นหน้า ทั้งเกรงใจคนในร้านและรุ่นพี่ ที่สำคัญ กลัวยัยบ้านี่เจ็บตัว
“อยู่ไม่ได้แล้ว กลับเถอะ ก่อนซอว์จะลงข่าวหน้าหนึ่งของเพจมหา’ลัย” เหลือจะอดเหลือจะทน ไม่มีคำจะพูด
มหาวิทยาลัยมีเพจสำหรับลงข่าวนักศึกษา ใครหล่อ ใครสวย ใครโสด คนนั้นเลิกกับคนนี้ คนนี้คบกับคนนั้น ชอบลงรูปคนหน้าตาดีในเพจ กลุ่มพวกเขาก็ได้ลงไปแล้ว จิ๊กซอว์กับยอดเตยเพจเอาลงออกบ่อย ยิ่งมีคนมาคอมเมนต์ใต้รูปเยอะบอกว่าน่ารัก เพจยิ่งขยันสรรหารูปพวกเธอไปลง ทำไปทำไมสิบทิศก็ยังไม่เข้าใจ คนอื่นก็มีถมเถไม่ไปหามาลง
พอเสียงเพื่อนพูดขึ้น ทำเอาคนหายใจติดขัดออกจากภวังค์ความคิด หันมองคนเมาแล้วหลับไป ไม่แน่ใจด้วยว่าหลับจริงหรือรอจังหวะอาละวาดอีกรอบก็ไม่รู้ได้ ต้องเฝ้าระวังให้ดี
“ว่างั้น”
“เห็นด้วย”
เพลิงกับปราปต์พยักหน้ารับ ทั้งเวลานี้คลับใกล้จะปิดแล้วด้วย ที่สำคัญ ไม่เห็นหัวไอ้ตัวดีอย่างยูโรจริง ๆ
กลุ่มสิบทิศขอตัวกลับก่อน เขาบอกยินดีจ่ายค่าอาหารวันนี้เองเพราะจิ๊กซอว์ทำเสียหาย แต่พิทย์บอกไม่เป็นไร เดี๋ยวเฮียบาร์จัดการทุกอย่างให้
“ซอว์ มา กลับ”
“อือ~”
ตอนแรกสิบทิศคิดว่าจะพยุงช่วยกันกับเพลิง ให้ปราปต์ถือกระเป๋า ดูท่าไม่น่าเวิร์กเพราะจิ๊กซอว์ไม่ยอมก้าวขาตาม จนสิบทิศต้องช้อนอุ้มขึ้นเอง
พออุ้มก็จะปีนลง ไม่ให้ลงก็จะปีนขึ้นหัวอยู่อย่างนั้น ตัดสินใจอุ้มพาดบ่าเก็บขา ส่วนแขนสองข้างกับหนึ่งหัวห้อยไว้ด้านหลัง เพลิงยังถอดเสื้อแขนยาวมามัดช่วงเอวบางไว้เพื่อปิดชายกระโปรง
รุ่นพี่อย่างยอดตอง ชีวี ชีวิน มองดูความทุลักทุเลอยู่นาน พอเก็บคนเมาจนเข้าที่เข้าทาง พร้อมแบกกันลงชั้นล่างไปยังลานจอดรถ
รุ่นพี่อย่างชีวีดันมาคว้าไหล่สิบทิศไว้ เขาอยากรู้มากจริง ๆ อยู่เรื่องหนึ่ง ซึ่งชีวินแฝดพี่ก็เดินตามมาฟังใกล้ ๆ เพราะอยากรู้เหมือนกัน
“ที่บ้านรวยไหม”
“ครับ ?” คนงงจะเป็นใครได้ ถ้าไม่ใช่คนถูกถามอย่างสิบทิศ
“เมยเม่ยอย่ากินนิ้วตัวเองครับ”“หอมจัง หมูซอหอมจังเลย แขนก็น่ากัด ขาก็น่ากัด”สิบทิศยกสามซอให้พี่ชายอย่างซานอุ้มน้องซึ่งเขาดูอยู่ไม่ห่าง อุ้มได้ไม่นานก็วางน้องลงให้นั่งตักตัวเอง สามซอยังเอานิ้วเข้าปาก เล่นน้ำลายตามประสา ส่วนซันโน้มหน้าหอมน้องแล้วหอมน้องอีกคนเป็นพ่อยกโทรศัพท์มาถ่ายรูปลูกทั้งสาม ซานจับสามซอนั่งตัก มือหนึ่งประคองอีกมือวางลงช่วงอกน้องแผ่วเบา ซันขยับนอนคว่ำ ยกศีรษะ ค้ำพยุงตัวด้วยแขนกับศอกสองข้าง สองขาด้านหลังขยับไปมา สายตามองสามซอบางทียังมียื่นหน้าไปหอมแก้มนิ่มน้องที หน้าผากน้องที จับมือน้องมาลูบไล้เล่นอยู่อย่างนั้นสิบทิศนั่งยิ้มมองเด็กสามคนสลับกับหน้าจอโทรศัพท์เขาเก็บภาพลูกเมียลงแอ็กเคานต์ส่วนตัวเสมอ ใส่แคปชันเสร็จพร้อมอัป ไม่นานมีข้อความแสดงความคิดเห็นจากเพื่อนสนิท รุ่นพี่ และญาติซึ่งเยอะมากอยู่แล้วสามซอของป๊าสิบม้าซอว์ยอดเตย : ขอกัดแก้มลูกหมูสามตัวหน่อยงับเพลิง : เล่นน้ำลายเหมือนพ่อเลยนะสามซอปราปต์ : เฮียซันจะกินน้องแบบนั้นไม่ได้นะลูกยูโร : เฮียซานอุ้มน้อง
หลายปี“ซัน ซาน มาเร็วครับ”สิบทิศจอดรถนิ่งสนิท ขายาวก้าวลงพร้อมเดินอ้อมมาประตูอีกฝั่งซึ่งเป็นด้านหลังสำหรับให้ผู้โดยสารนั่ง“ขอบคุณครับ/ขอบคุณครับ”พอลงรถได้ เด็กทั้งสองคนหันมาหาเขา ยกสองมือขึ้นไหว้ โค้งตัวแทบจะถึงพื้น พร้อมเงยหน้าแหงนมองเขา สิบทิศถึงพยักหน้ารับทั้งยิ้มให้ เด็ก ๆ ก็รีบวิ่งเข้าบ้านไป แทบจะล้มกลิ้งหัวคะมำ“เย่ เย่”คนเปิดประตูให้ถึงหันหลังกลับ โน้มตัว จับเสื้อสูทมาพาดไว้แขน แล้วเดินตามหลังเด็กทั้งสองคนไป“ซัน ซาน ชู่~”คนปรามเดินเข้าบ้านมา เห็นเด็กชายทั้งสองคนยังยืนนิ่ง สิบทิศถึงเดินเข้าไปใกล้เห็นว่าเป็นใครที่ทำให้เด็ก ๆ นิ่ง เลยใช้นิ้วแตะปากทำท่าทางให้ทั้งสองคนเบาเสียงพอดีกับพี่เลี้ยงเดินมารับพาไปทานของว่าง พร้อมอาบน้ำหลังจากเลิกเรียน ซึ่งทำแบบนี้เป็นประจำสิบทิศมองตรงคอกโซฟาหนาหนุ่มซึ่งแยกจากห้องรับแขก เด็กชายทั้งสองรู้ดีว่าเลิกเรียนมาแล้วต้องมาที่นี่แต่ต้องไปอาบน้ำให้ตัวสะอาดเสียก่อน เช่นเดียวกับสิบทิศ เขาขึ้นชั้นสองไปอาบน้ำทำความสะอาดตัวเองจนเสร็จ ถึงลงมาพร้อมก้าวข
“อื้อ สิบ สิบคะ”จิ๊กซอว์กระตุกอีกรอบ หน้าท้องแบนราบหดเกร็ง สิบทิศกลับอุ้มเธอด้วยมือเดียวลอยจากพื้น มานอนลงที่เตียง“เสียงครางซอว์โคตรดี สิบโคตรชอบ ร้องทั้งวันทั้งคืนให้ฟังได้ไหม”“อื้อสิบอย่ามาเจ้าเล่ห์กับซอว์”จิ๊กซอว์จับกรอบหน้าหล่อเหลาสามีให้ผละถอยจากซอกคอเธอเมื่อเขาเอาแต่ซุกไซ้ใช้ลิ้นโลมเลียไม่หยุด“เจ้าเล่ห์อะไร แค่เอาเมีย”คนพูดยังโน้มหน้าลงมาหา ปลายจมูกโด่งคมสันลากผ่านไปมาข้างผิวแก้มเมียรัก“คนหื่น”“ใคร สิบหรือซอว์ที่ว่าหื่น”สิบทิศจ้องมองคนใต้ร่าง ปากอิ่มบวมนิด มันน่ากัดจริง ๆ“เราหื่นตอนไหน มีแต่สิบที่ทำอยู่คนเดียว”“หื่นตอนครางเรียกชื่อสิบไม่หยุด” มุมปากคนพูดยกยิ้ม เธอครางชื่อเขาเสียงดังจริง ๆ แล้วสิบทิศก็ชอบมาก“หรือจะให้เรียกชื่อคนอื่น” คนฟังเริ่มคิ้วขมวด“เราจะเอาให้ซอว์ลืมชื่อทุกคน แล้วครางแค่ชื่อสิบ”“อึก อื้อ สิบ ซอว์แค่พูดเล่น จุกนะ
ขณะแนบจูบสัมผัสคนรัก สิบทิศพาจิ๊กซอว์เดินในน้ำไปยังขอบสระ ดันแผ่นหลังบางแนบชิดกระเบื้องเย็นชื้น มือหนาขยับมากอบกุมทรวงอก ออกแรงบีบขยำนวดคลึงทั้งสองข้าง ก่อนจะลดมือลงต่ำ สอดล้วงเข้าบิคินีตัวจิ๋วสีแดงที่จิ๊กซอว์สวมใส่“อื้อ สิบ”คนถูกปลุกเร้าผละถอยจากจูบพร้อมก้มหน้าลงต่ำ มองมือสามีที่ขยับบดขยี้จุดอ่อนไหวกลางกายเธอ ความรู้สึกวาบหวามวูบวาบเล่นตีตื้นจนต้องกัดปากล่างกลั้นเสียงน่าอาย“สิบ นี่ในน้ำนะ”จิ๊กซอว์เงยหน้าขึ้นมองคนดื้อที่มือหนึ่งบีบขยำนมเธอ อีกมือบดบี้ขยี้ปุ่มกระสันไม่หยุด จนต้องนิ่วหน้าด้วยความเสียวพร้อมเม้มปากเมื่อต่อว่าเขาเสร็จ“ซอว์เสียวนี่ ไม่ชอบเหรอ”“ไม่เห็นจะเสียวตรงไหน อื้อ สิบ สิบ”สิบทิศยิ้มมุมปากเมื่อคนบอกไม่เสียวถึงกับตัวสั่นเทาทั้งขยับถอยหนี เพราะเขาส่งก้านนิ้วเข้าหาช่องทางคับแคบถึงสองนิ้วทีเดียวสุดความยาว กับเขา จิ๊กซอว์จุดติดง่ายเสมอคนตัวเล็กจิกเล็บลงไหล่กำยำ เมื่อร่างหนาเร่งการเข้าออกของนิ้วเรียว ริมฝีปากเขาแนบจูบมาอีกครั้ง พร้อมกับดันนิ้วเข้าสุดออกสุดถี
“พอดีมาส่งเอกสารให้อาจารย์ที่ปรึกษาน่ะ” เนมเอ่ยยิ้มสดใสเช่นเดิมพร้อมหย่อนตัวนั่งลงเก็บเอกสารที่ตกหล่น“เดี๋ยวพวกผมช่วย เพลิงเก็บช่วยพี่เขาตรงนี้ เดี๋ยวตรงนั้นกูไปเก็บ”สิบทิศพยักพเยิดหน้าให้เพื่อน มันยังยืนนิ่ง สิบทิศไม่รอคำตอบ เขาวิ่งเหยาะ ๆ ตามเก็บกระดาษเอกสารที่ปลิวไปตามลมใต้ตึกเพลิงถึงหย่อนตัวนั่งยองชันเข่าข้างหนึ่งลงตรงหน้าคนที่เอาแต่ก้ม ๆ เงย ๆ เขาทำเพียงนั่งมอง ไม่ได้เก็บช่วยเธอ ซึ่งหญิงสาวก็ไม่ได้สนใจ เธอรับรู้ว่าเขามองอยู่ แต่ไม่ได้มองตอบ ทั้งไม่ได้เอ่ยทัก“นี่ ทำอะไร ปล่อยนะ”จู่ ๆ ข้อมือคนกำลังเก็บเอกสารที่หล่นลงพื้นก็ถูกคว้าเข้าเต็มแรง พร้อมรั้งเข้าไปหาคนจับ“ทำไม จับแค่นี้ไม่ได้ มันจะตายหรือมันจะป่วย”คนที่มักพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ตอนนี้แปรเปลี่ยนเป็นกระแทกแดกดัน เพราะผู้หญิงตรงหน้าทำให้เขารู้สึกหงุดหงิด“ปล่อย” เนมเอ่ยบอกเสียงลอดไรฟันให้กับรุ่นน้องซึ่งเป็นสายรหัสเธอ“หวงทำไม กับอีแค่แขน มากกว่านี้ยังจับยังคลำมาแล้ว หรือแม้กระทั่ง...”สายตาที่เคยแน่นิ่ง ตอนนี้กลับพูดไปด้วย โลมเลียด้วย
“สิบไปนั่งไกล ๆ ซอว์ดิ๊”ระหว่างนักศึกษารออาจารย์ในคลาสเรียนจู่ๆ ยูโรกลับมาสะกิดไหล่สิบทิศซึ่งเขากำลังตั้งใจเล่นเกม ซึ่งปกติยูโรควรอยู่ในนั้น แต่วันนี้กลับไม่เล่น บอกไม่มีอารมณ์จิ๊กซอว์หันหลังกลับมาเมื่อได้ยินเสียงเพื่อนพูดกับแฟนหนุ่ม ซึ่งสิบทิศนั่งติดกับเธอ เขาเล่นเกม ส่วนเธอคุยกับยอดเตยและปราปต์“อะไรของมึงอีก”วุ่นวายกับเขาเสียจริง ไอ้เพื่อนคนนี้ สิบทิศคิ้วขมวด ตายังจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์ เพราะเขากำลังสู้กับฝ่ายตรงข้าม“กูมีเรื่องจะปรึกษาซอว์กับเตย”นิ้วหัวแม่มือคนฟังเร่งกำจัดคู่แข่งไม่นาน ฝ่ายตรางข้ามก็ล้มตาย สิบทิศถึงยอมเงยหน้าขึ้นมองเพื่อน“ปรึกษากูได้ มีอะไร ว่ามา ซอว์กับกูเหมือนคนเดียวกันนั่นแหละ”ยูโรถอนหายใจพร้อมกลอกตาอย่างนึกหมั่นไส้ เขาคร้านจะสนใจเลยไม่ตอบโต้ เลือกใช้สายตามองไปยังคนที่จะทำให้สิบทิศยอมฟังทุกอย่าง“สิบ”มือบางวางลงแขนสิบทิศพร้อมยิ้มให้อย่างเคยจนใจคนมองชื้นขึ้นทันตาพร้อมขานรับคำเมียทันที“ครับ”“ซอว์อยากกินอะไรเย็น ๆ หวาน ๆ”สิบทิศรู้ทันที อะ
“สิบ จุ๊บ”สิบทิศโน้มตัวจุ๊บปากอิ่มเร็ว ๆ อย่างนึกมันเขี้ยว คิดถึง และโหยหา“สิบรักซอว์ สิบรักซอว์คนเดียว ไม่ใช่รักแบบเพื่อน แต่รักแบบผู้ชายคนหนึ่งรักผู้หญิงคนหนึ่ง สิบทิศรักจิ๊กซอว์ครับ”คนฟังหมุนตัวหันหน้าไปหาเขา มือบางยกขึ้นสอดเข้ากอดเอวสอบไว้หลวมๆ นัยน์ตากลมโตมองผู้
สิบทิศรับรู้ว่าเธอจะเสร็จเพราะแรงบีบรัดความเป็นชายเพิ่มขึ้นเท่าตัว จากที่เข้าออกรัวเร็วอยู่แล้ว ยิ่งเพิ่มส่งแรงเข้าหาอีกระลอก จิ๊กซอว์ตัวเกร็งนิ่งค้างทันที เธอเสร็จพร้อมจุก แต่สิบทิศยังไม่หยุด เขายังกดแก่นกายกระทุ้งเข้าหานานเกือบนาที ถึงยอมปลดปล่อยความต้องการในตัวเธอให้หลั่งไหลออกมาจนหมดจ
ใจดวงน้อยกระตุกเต้นรัว นัยน์ตาคู่สวยมองความเป็นชายกลางกายเขา มันสมชาย สมตัว และสมส่วน ข้อมือสิบทิศใหญ่แค่ไหน ตรงนั้นของเขาก็ใหญ่เท่ากันเหมือนที่เจ้าตัวเคยบอกมือหนาขยับจับสาวขึ้นลงให้เธอเห็น พอจะใส่คอนดอม มือบางกลับมาจับรั้งไว้พร้อมเงยหน้ามองเขา“เราอยากสัมผัสสิบ”“ซอว์”
“สิบ เมื่อย”“แค่ร้องครางก็เมื่อยเหรอหืม ฟอด~ ฟอด~”คนถามขยับตัวนอนลงซ้อนด้านหลัง แขนแกร่งกอดคนข้าง ๆไว้แน่น พร้อมหอมแก้มนิ่มฟอดใหญ่ไปสองครั้งติด“อื้อ พอแล้ว ช้ำหมดแล้ว”สิบทิศยิ้มขำ ที่บอกว่าจะทำจนคอนดอมหมดกล่อง เห็นทีจะมีคนป่วย เอาไว้รอบหน้าจิ๊กซอว์ยัง







