Masuk“เออๆๆ..รีบไปรีบมานะน้อง! ที่นี่เขาไม่ให้คนนอกเข้า! โดยเฉพาะคนที่แต่งตัวซอมซ่อแบบน้อง..เดี๋ยวลูกค้าเขาจะตกใจเอา!” ก่อนพี่การ์ดทั้งหมดจะพร้อมใจกัน โบกไม้โบกมือไล่ให้เธอรีบไปเข้าห้องน้ำ! โดยไม่ลืมที่จะย้ำเตือนเธอให้รีบไปรีบกลับ เพราะไม่ต้องการให้ลูกเป็ดซอมซ่ออย่างเธอ..แปดเปื้อนในสถานที่หรูหราแห่งนี้ ซึ่งเธอนั้นก็เข้าใจดี..เพราะโลกของเธอและคนพวกนี้..แตกต่างราวสรรค์กับนรก!
จ๊ะๆๆ..ฉันไม่เถลไถลหรอกพี่”เมเปิ้ลข่มความอับอายของตัวเองเอาไว้ พร้อมกับค้อมศีรษะลงเล็กน้อย ก่อนจะย่อตัวเดินผ่านบานประตูขนาดเล็กของผับเข้าไปด้านใน..ที่ไม่ต่างจากสรวงสรรค์เหมือนที่เธอคิดเอาไว้! เพราะแม้แต่พื้นที่เธอเหยียบอยู่ในตอนนี้!..ล้วนแต่เป็นหินอ่อนอย่างดี! ต้นไม้น้อยใหญ่ที่ปลูกเรียงรายตามจุดต่างๆ ถูกประดับตกแต่งด้วยไฟดวงเล็กๆ ส่งแสงระยิบระยับราวกับหมู่ดาวบนท้องฟ้า กึกก! เมเปิ้ลถึงกับลืมความทรมานของตัวเองไปเสียสนิท!..เมื่อแหงนมองตัวตึกขนาดใหญ่ที่ตั่งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า รวมไปถึงบรรดาผู้คนมากมาย ที่ต่างประเคนความร่ำรวยของตัวเองเพื่อมาใช้บริการผับหรูแห่งนี้ ที่มีชื่อเสียงโด่งดังแห่งยุคเลยก็ว่าได้ เพราะที่นี้ก็คือ..มอซิลล่า ผับ! ผับที่ต้อนรับเพียงเศรษฐีกระเป๋าหนักเท่านั้น! ส่วนเด็กกะโปโลที่ไม่มีทรัพย์สินอะไรมาค้ำประกันอย่างเธอ…ก็คงทำได้แค่ฝันกลางวันไปเท่านั้น! ตึกๆๆๆ เมเปิ้ลพ่นลมหายใจออกราวกับปลงกับชีวิต ก่อนจะเลิกสนใจความหรูหราเบื้องหน้า และออกเดินไปหาห้องน้ำต่อ..เพราะตอนนี้!..ฆ่าศึกกลับมาเยือนเธออีกครั้งแล้ว!! ในขณะเดียวกัน ปังงง!!! แกร๊กก!!! ปึกกก!!! บานประตูห้องน้ำถูกมือใหญ่เปิดและปิดลงอย่างรวดเร็ว พร้อมกับร่างอรชรของหญิงสาว ที่ถูกดันชิดติดไปกับผนังห้องน้ำ ภายในลานจอดรถ ที่มีเพียงรถของบุคคลสำคัญ ระดับVVIP อย่างเขาเท่านั้นที่จะเข้ามาจอดได้! เพราะฉะนั้นแล้วที่นี่..จึงถูกเขาเลือกใช้..เพื่อการปลดปล่อยในครั้งนี้! “อื้ออ~ คุณอเล็กรุนแรงจังเลยค่ะ”เสียงหวานรื่นหูสมกับเป็นนักแสดงแนวหน้าของประเทศ เอ่ยขึ้นอย่างออดอ้อนออเซาะ แม้จะเจ็บบริเวณที่ถูกกระแทกอย่างรุนแรง แต่หญิงสาวก็รีบเปลี่ยนสีหน้าที่เหยเกให้กลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว เพราะไม่ต้องการทำให้บุคคลที่เธอหมายตามานาน..ต้องอารมณ์เสียหรือเปลี่ยนใจ..ไปหาที่ระบายใหม่! “หึ…ที่ตามฉันออกมา…เธอพร้อมจะรับกับความเจ็บแล้วไม่ใช่?” อเล็กซิสแสยะยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ ก่อนจะพ่นควันบุหรี่ขึ้นเหนือใบหน้าหล่อเหลาของตัวเองอย่างช้าๆ พร้อมกับเอ่ยคำพูดที่ทำให้อีกฝ่ายถึงหน้าชาลงไปทันที จากนั้นบุหรี่ที่เหลืออยู่ก็ถูกปลายนิ้วเรียวยาวดุจอิสตรี บี้ลงไปกับฝาผนังห้องน้ำ..ไม่ไกลจากใบหน้าสวยของหญิงสาวใจกล้า อึกกก!!! “…!” ร่างกายของนางเอกสาวเกิดอาการสั่นเทา น้ำเสียงบวกกับกลิ่นอายความน่ากลัวปริศนา ที่แผ่กระจายออกมาจากตัวบุคคลตรงหน้า ไม่ต่างจากเงื้อมมือปีศาจร้าย…ที่กำลังจะขย้ำเหยื่ออย่างเธอให้แหลกคามือ! “คุกเข่าลงไป!..แล้วใช้ปากทำมันซะ!.”เสียงเข้มดุดันเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ดึงสติสัมปชัญญะของหญิงสาวให้กลับมาได้ทันท่วงที!! ก่อนที่เงามืดปริศนานั้น…จะกระชากเธอไปยังอีกโลก! “อึกก..เราจะไม่จูบกันสักหน่อยหรือคะ? มีมี่อยากจูบคุณอเล็กจัง” ดาราสาวนามว่า มีมี่ ฝืนกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ มือไม้ของเธอไร้พลันไร้เรี่ยวแรง ราวกับถูกกระชากวิญญาณออกไปจากร่างจริงๆ แต่พอได้เห็นใบหน้าหล่อเหลาของร่างสูงสง่า ที่เธอตั้งใจเดินตามเขาออกมา! เธอก็รีบสลัดความรู้สึกหวาดกลัวทุกสิ่งทิ้ง แล้วเอ่ยขอ…ในสิ่งที่อเล็กซิส..ไม่ทางให้กับเธอ..หรือผู้หญิงหน้าไหนทั้งนั้น! กึกๆ..ปลายลิ้นร้อนดุนดันเข้ากับกระพุ้งแก้มสาก บ่งบอกถึงความอดทนของอเล็กซิสได้สิ้นสุดลงแล้ว ดวงตาคมกริบแปรเปลี่ยนเป็นความว่างเปล่า…ก่อนจะโน้มใบหน้าดุดันลงไปกระซิบข้างใบหูของหญิงสาว..ที่ไม่รู้จักเจียมตัวเอาเสียเลย..! “อย่าหวังให้มาก..เพราะฉันไม่ใช้ปากกับใคร!…และถ้าหากเธอยังลีลา..ทุกอย่างจะจบลงแค่ตรงนี้!” “…!!” ……………………………………………… 😱😱 อร้ายยย!!!! ปากอิพี่ทำไรต์เจ็บปวดหัวใจแทนคร้าาา!!! อย่าให้เห็นว่าจะเก็บไว้ใช้กับน้องนะยะ! ไม่งั้นฉันจะสาปแก!!🍀🍀🍀🍀🍀🍀“อื้อออ~~ หนวกหูจัง…”ซึ่งในจังหวะนั้นเองเจ้าของศีรษะทุยที่มุดเข้าหาแผงอกแกร่งก็ส่งเสียงโวยวายขึ้น เมื่อถูกเสียงไม่พึงประสงค์รบกวนการนอนหลับพักผ่อนของเธออย่างไม่จบไม่สิ้น! ถึงแม้ว่าจะพยายามมุดตัวเข้าหาที่หลบภัยแล้วก็ตาม[เสียงใครว่ะ?…นี่มึงยังเล่นสนุกอยู่อีกหรอไอ้ห่ารากก! แก่จนผมงอกจะขึ้นหมดหัวอยู่แล้วนะไอ้อเล็ก!!] คริสเตียนที่บังเอิญได้ยินเสียงงัวเงียปริศนา ที่ดังแทรกเข้ามาในโทรศัพท์ถึงกับเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย ก่อนจะเบิกตาโพรงกว้างเมื่อคิดว่าเพื่อนสนิทที่ยังคงหวงความโสด กำลังเก็บแต้มล่าผู้หญิงทั่วทั้งโลกอย่างไม่คิดจะเบื่อหน่าย“หยุดแหกปากแล้วกลับไปป้อนข้าวลูกมึงซะ!! อย่ามาเสือกเรื่องของกูให้มาก! แค่นี้!!”สิ้นคำพูดเหน็บแนมมือสากก็จัดการดึงโทรศัพท์ออกห่างจากใบหู ก่อนท้ายประโยคที่อเล็กซิสจะวางสาย!..ก็ไม่ลืมที่จะขับไล่ไอ้พ่อลูกลิงไปป้อนข้าวลูกๆของมัน![ปากดีจริงๆนะไอ้สัส! กูขอให้มึงเก็บความปากดีแบบนี้ขึ้นหิ้งให้นานๆละ! แล้วอย่าคลานเข่าเข้ามาขอความช่วยเหลือจากกูเด็ดขาดไอ้ห่า!!] คริสเตียนขบเคี้ยวเขี้ยวฟันด้วยความหมั่นไส้ในคำพูดของคนโสดเพียงหนึ่งเดียวของกลุ่ม แต่ถึงอย่างนั้นรางสังหรณ์บาง
พรืดด!!!!“บัดซบ!” เป็นอีกครั้งที่อเล็กต้องสบถคำหยาบคายออกมา เมื่อดวงตาคมกริบสีน้ำตาลอัลมอนด์เข้มจ้องมองน้ำรักขาวขุ่นของตัวเอง ที่ไหลทะลักย้อนกลับออกมาพร้อมๆกับเลือดสีสดจนบางส่วนหยดลงไปบนพื้นห้องน้ำจนดูเป็นภาพที่น่ากลัว และไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้อเล็กซิสจับล็อกศีรษะเล็กให้เงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว“อึก..พี่อเล็ก..เมเจ็บ” ร่างกายที่แทบจะไร้จิตวิญญาณทำเมเปิ้ลแทบจะร่วงลงไปบนพื้นห้องน้ำ แต่ติดอยู่ที่มือหนาของอเล็กซิสยังคงจับล็อกใบหน้าของเธอให้เงยขึ้น ทำเมเปิ้ลต้องรวบรวมเรี่ยวแรงวางมือสั่นๆลงไปบนมือใหญ่อีกที เพื่อบอกให้เขาได้รู้ว่าเธอกำลังจะหายใจไม่ออก!“หลับตาซะ..ถ้าไม่อยากหัวใจวาย” อเล็กซิสพ่นลมหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย เมื่อบริเวณเรียวขาสวยทั้งสองข้างของเด็กสาวโชกไปด้วยเลือดสีแดงสด ซึ่งเขามั่นใจว่าถ้าหากเธอได้เห็นเลือดของตัวเองคงได้หัวใจวายตายจนเดือดร้อนให้เขาเก็บศพ เพราะฉะนั้นเขาจึงตัดปัญหาสั่งให้เธอหลับตาลงซะ!“0.0มะ..มีอะไรหรอคะ?”หลังพยายามปรับลมหายใจจนกลับมาเป็นปกติ เมเปิ้ลก็เอ่ยกระตุกกระตักถามออกไปเมื่อยังไม่เข้าใจในคำพูดของเขาสักเท่าไหร่นัก อาจจะเพราะสติสัมปชัญญะที่ยังไม่กลับเข้าที่ จึ
“อึก..เม…”เมเปิ้ลฝืนกลืนก้อนสะอึกลงท้อง ใบหน้าหวานเวลานี้เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาที่ไหลทะลักออกมาราวกับเขื่อนแตก ปลายจมูกรั้นแดงเถือกไม่ต่างจากผมเชอรี่ ริมฝีปากบางบวมเจ่อราวกับถูกผึ้งต่อย พอดูรวมๆแล้วสภาพของเธอในตอนนี้แทบจะดูไม่ได้เลยด้วยซ้ำ! “บ้าเอ้ย!..ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆที่ไปคว้าของแปลกประหลาดอย่างเธอมา!..แยกขากว้างกว่านี้!” อเล็กซิสที่ทนรอเด็กสาวปรับตัวไม่ไหวถึงกับสบถคำหยาบคายออกมา พร้อมกับตำหนิตัวเองยกใหญ่ ที่เผลอไปคว้าเอายัยเด็กกะโปโลที่ไม่เป็นงานอะไรสักอย่าง! ออกจากเดินเร่ขายถุงยางอนามัยหน้าผับมาเป็นเมียบังหน้ามารดาบังเกิดเกล้า! อเล็กซิสขบกัดฟันแน่นจนกรามขึ้นเป็นสันคมเข้ม!..ก่อนท้ายประโยคจะสั่งให้เมเปิ้ลแยกขาออกกว้างหมับบ!!“อึก..จะทำอะไรเมอีก..อะ..อื้อออ!! พะ..พี่อเล็ก..!”เมเปิ้ลถึงกับผวาเฮือกไปกระการกระทำของเขา ทุกส่วนของร่างกายแทบจะไม่เป็นของเธออีกต่อไป เพราะทันทีที่เขาสั่ง!..เรียวขาสวยทั้งสองข้างของเธอก็ค่อยๆแยกออกกว้างอย่างอัตโนมัติ เอื้อมอำนวยความสะดวกให้เขาจัดท่าทางใหม่ และเมื่อได้องศาตามที่เขาต้องการแล้ว!..เมเปิ้ลก็ต้องร้องเสียงหลงออกมาอีกครั้ง! เมื่อปลายนิ้วสากเอื้อมมาสะก
ตั่บบบบ!!!! ตั่บบบบ!!! ตั่บบบบบ!!!!“กรี๊ดดด!! เจ็บนะ! เบาๆหน่อย..อึก!! อะๆ” สิ้นประโยคไร้จิตใต้สำนึกของเขา ร่างกายของเธอก็ขยับโยกคลอนไปตามแรงส่งของคนข้างหลัง เมเปิ้ลกรีดร้องลั่นสลับกับโวยวายยกใหญ่ เมื่อแรงเสียดสีบริเวณจุดอ่อนไหวกำลังสร้างความเจ็บร้าวให้แก่ร่างกายของเธอเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะใจกลางความเป็นสาวที่ตอนนี้กลับมาฉีกขาดเพื่อโอบอุ้มตัวตนลำเขื่องของเขาอีกครั้ง! ไร้ซึ่งความสุขแตกต่างจากค่ำคืนวิปโยคนั้นโดยสิ้นเชิง…เพราะสิ่งที่เธอกำลังเผชิญอยู่ในตอนนี้!…กำลังจะทำให้เธอดับสิ้นลมหายใจ!ตั่บบบบ!!!! ตั่บบบบบ!!!! ตั่บบบบบ!!!“อร้ายยย!!! แรงไป! เมไม่ไหว! อึกก! เบาหน่อยค่ะ! อึกก!”เมเปิ้ลส่ายศีรษะรัวๆจนกลุ่มผมที่เปียกชื้นสะบัดไปมา เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นลั่นห้องน้ำหรูที่กลายเป็นสนามรักชั่วคราวของทั้งสอง! กระจกรอบทิศที่ติดอยู่ค่อยๆขุ่นมัวขึ้นเรื่อยๆเนื่องจากเพลิงรักนี้ค่อยๆโหมกระหน่ำเปลี่ยนทุกอย่างที่อยู่รอบๆให้เร้าร้อนดั่งเพลิงโลกันต์ตั่บบบบ!!!! ตั่บบบบ!!!! ตั่บบบบบ!!!!ยิ่งเมเปิ้ลกรีดร้องขอชีวิตอเล็กซิสยิ่งได้ใจใหญ่! เขาสะบัดสะโพกสอบสาดส่งลำรักใหญ่โตเข้าออกร่องรักคับแน่นอย่างป่าเถื่
“แค่กๆๆ!!! แค่กๆๆ!! “ และทันทีที่เธอยอมทำตามอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เขาก็ยอมปล่อยศีรษะของเธอให้เป็นอิสระ ซึ่งพอเมเปิ้ลได้รับความปราณีจากอเล็กซิส เธอก็ไม่รอช้าที่จะรีบกอบโกยอากาศเข้าปอดพร้อมกับสำลักของเหลวที่บางส่วนยังหลงเหลืออยู่ในโพรงปากออกมา ใบหน้าหวานแดงเถือกราวกับลูกตำลึงสุกพร้อมกับหอบหายใจเข้าออกจนตัวโยนอยู่บนพื้นห้องน้ำหมับบบ!! พรึบบบ!!!“0.0!!ว้ายยย! พี่อเล็ก! จะทำอะไรเมอีก”ร่างกายยังไม่ทันจะหายเป็นปกติดี เธอก็ต้องกรีดร้องเสียงหลงเมื่ออยู่ๆคนตรงหน้าก็รั้งตัวเธอขึ้นยืน พร้อมกับจับตัวของเธอหมุนให้หันหน้าเข้าหาฝาผนัง เมเปิ้ลวางสองมือทาบลงไปบนฝาผนังห้องน้ำ ก่อนจะหันขวับไปถามคนด้านหลังที่ตอนนี้ขยับตัวเข้ามาจนแนบชิดอย่างรวดเร็ว! สัมผัสบางอย่างที่ดุนดันแถวบั้นท้ายของเธออยู่ในขณะนี้..ทำให้เมเปิ้ลไม่อาจคิดไปในทางอื่นได้เลย!“อย่าแกล้งโง่…เพราะนาทีนี้สิ่งที่ฉันต้องการทำกับเธอ…มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้นเม..” มือสากระคายลูบไล้ส่วนเว้าส่วนโค้งประดุจนาฬิกาทรายของเมเปิ้ลด้วยความหลงใหล ก่อนจะพึมพำลอดไรฟันถึงสิ่งเขากำลังจะทำ ความยิ่งใหญ่ที่พึ่งจะได้รับการปลดปล่อยกลับมาแข็งกร้าวอย่างรวดเร็ว มันก
บ้วบบบบ!!!! บ้วบบบบ!!!! บ้วบบบบ!!!!พอจับจังหวะได้เมเปิ้ลก็เริ่มแสดงลีลาปรนเปรอความยิ่งใหญ่ของจอมวายร้ายด้วยปากและลิ้นอย่างแข็งขัน พยายามนึกคิดว่าสิ่งที่อัดแน่นอยู่ในโพรงปากคือไอศกรีมแท่งโปรด ที่เธอชื่นชอบและต้องพิถีพิถันในการกลืนกินทุกขั้นตอน ดวงตากลมโตแผ่ขนตางอนยาวเคลื่อนปิดลงอย่างช้าๆ เมื่อจิตใต้สำนึกที่หลงเหลืออยู่เพียงเสี้ยวยังคงมีความกระดากอายที่ต้องมานั่งคุกเข่าทำสิ่งน่าอายแบบนี้! โดยเฉพาะกับคนแปลกหน้าที่พึ่งเข้ามาเปลี่ยนชีวิตของเธอจากหน้ามือเป็นหลังมือ! สัมพันธ์ทางกายที่เธอไม่เคยคิดที่จะมีมาก่อน!…บัดนี้เธอกำลังคุกเข่า!..และมีสิ่งนั้นอยู่ในปากจนพูดไม่ได้!บ้วบบบบ!!! บ้วบบบ!!! บ้วบบบ!!!ยิ่งคิดก็ยิ่งทำให้เมเปิ้ลโมโหตัวเองที่ปล่อยให้ความปรารถนาเข้ามาครอบงำจิตใจได้อย่างง่ายดาย! จนเผลอตัวเผลอใจปล่อยให้จอมวายร้ายชักจูงได้ง่ายๆ จังหวะการปรนเปรอเริ่มรุนแรงขึ้นตามอารมณ์ปั่นป่วนภายในจิตใจของเมเปิ้ล! จนบางครั้งเธอละอยากจะฝากรอยเขี้ยวลงบนสิ่งที่เธอผงกศีรษะขึ้นลงราวกับโยกน้ำจากบ่อบาดาล! แต่เธอก็ทำไม่ได้!..เพราะมีคำขู่แสนโหดร้ายค้ำคออยู่!! ‘บ้าที่สุดเลย!’บ้วบบบบ!!!! บ้วบบบบ!!!! บ้วบบบ!!!“







