Share

บทที่ 3.5

last update Tanggal publikasi: 2026-03-21 19:08:53

รสสุคนธ์ขมวดคิ้วก่อนจะสบตากับเขา ตอนนี้เธอมองเห็นใบหน้าของเขาแล้ว จึงมั่นใจว่าไม่ว่าเขาจะพูดอะไรต่อ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • จ้าวดวงใจไรเดน   บทที่ 4.2

    แววตาเลื่อนลอยราวกับคนเสียสติของอีกฝ่าย ทำให้รสสุคนธ์ได้แต่ตื่นตระหนกด้วยความหวาดกลัว การที่ซึชิวาระสูญเสียลูกชายคนเดียวไปนั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะทำใจ แต่หญิงสาวไม่คิดว่าอีกฝ่ายที่ดูนิ่งเงียบ จะกำลังมองหาจังหวะเพื่อแก้แค้นเอากับเธอเช่นนี้ถูกละว่าเธอไม่ได้เป็นคนลงมือ แต่ในสายตาของซึชิวาระนั้น เธอคือพวกเดียวกันกับคนที่ฆ่ามิโมรุ ซึ่งสำหรับคนเป็นแม่แล้วคงให้อภัยไม่ได้ง่ายๆ“ตายซะเถอะ” น้ำเสียงเหี้ยมเกรียมเอ่ยขึ้น พร้อมกับคมมีดที่กำลังจ้วงแทงลงมารสสุคนธ์ดิ้นรนหาทางรอด เธอเหวี่ยงแขนออกไปคว้ามือของอีกฝ่ายเอาไว้ ความหวาดกลัวทำให้เธอเองก็ไม่แน่ใจว่าเรี่ยวแรงนั้นมาจากไหน แต่เมื่อรู้ตัวอีกทีเธอก็สามารถคว้ามือข้างที่เงื้อมีดของซึชิวาระเอาไว้ได้ทั้งสองต่างคนต่างก็ยื้อยุดอยู่เช่นนั้น จนในที่สุดคมมีดก็ค่อยๆ ต่ำลงมาจนเกือบจะแตะลงไปยังคอของรสสุคนธ์ หญิงสาวสูดหายใจเพื่อรวบรวมเรี่ยวแรงที่มีเธอยังไม่อยากตาย ไม่ใช่ในสภาพแบบนี้เมื่อคิดได้อย่างนั้นรสสุคนธ์ก็ใช้เรี่ยวแรงที่เหลือปัดมือที่ถือมีดของซึชิวาระ มีดเล่มนั้นกระเด็นกระดอนห่างออกไป แต่ดูเหมือนความโกรธแค้นของคนเป็นแม่จะมีอานุภาพมากกว่าที่หญิงส

  • จ้าวดวงใจไรเดน   บทที่ 4.1 นายหญิงแห่งฮายาบุสะ

    เมื่อถูกควบคุมตัวอย่างแน่นหนาตามคำสั่งของฮายาบุสะ รสสุคนธ์ได้แต่เดินไปมาในห้องอย่างใช้ความคิด เธอกำลังคิดหาวิธีเอาตัวรอดอย่างไร้ความหวัง เพราะรู้ดีว่าหิมะตกหนักเช่นนี้ เธอไม่มีทางหนีออกไปจากหมู่บ้านได้อย่างที่ฮายาบุสะเคยพูดที่สำคัญเธอไม่รู้จักเส้นทางในป่า หากยังฝืนหนีไปตอนนี้ก็เท่ากับเอาชีวิตไปทิ้ง เพราะเธอรู้ซึ้งดีว่าในป่านั้นอันตรายเพียงใด ดูอย่างเจ้าเสือโคร่งตัวใหญ่ที่หิวโซนั่นสิเสียงพูดคุยกันหน้าห้องทำให้รสสุคนธ์ชะงัก เธอเดินไปหยุดอยู่ที่ประตูแล้วแนบหูเพื่อแอบฟัง ซึ่งก็จับใจความและน้ำเสียงได้ว่าเป็นเท็ตสึกับซึชิวาระกำลังคุยกันเรื่องลานประหารอะไรสักอย่าง“เริ่มขึ้นแล้วหรือ”“ใช่ นายท่านกำลังไปที่นั่นพร้อมกับคนอื่นๆ ...การพิจารณาโทษ คามิยะโชคดี...คงได้รับการยอมรับ ศพของเขาคงถูกฝังรวมกันกับคนของตระกูลโยโกยามะ”รสสุคนธ์เบิกตากว้างเมื่อได้ยินประโยคกระท่อนกระแท่นนั้น ฮายาบุสะบอกว่าจะพาเธอไปหาคามิยะ เขารับปากเธอว่าจะให้เธอได้พบกับเขา แต่อาจเพราะเขาและเธอตกลงกันไม่ลงตัวเมื่อครู่ทำให้เขาเปลี่ยนใจ และตอนนี้การพิจารณาโทษก็กำลังจะมีขึ้นเท็ตสึพูดถึงการพิจารณาโทษ และการฝังศพหรืออะไรสักอย่าง

  • จ้าวดวงใจไรเดน   บทที่ 3.7

    “ผมเองก็ไม่ได้รักคุณ แต่ถึงอย่างนั้นผมก็จะแต่งงานกับคุณ ไม่ว่าคุณจะพูดอย่างไรการแต่งงานก็ต้องเกิดขึ้น คุณอยู่ที่นี่ในหมู่บ้านของไรเดน คุณเคยได้ยินมาแล้วว่าคนที่เข้ามาถึงที่นี่ไม่มีใครได้กลับออกไป ซึ่งนั่นก็หมายความตามนั้นคุณจะต้องอยู่ที่นี่ และแน่นอนคุณต้องแต่งงานกับผม”“มีเหตุผลหน่อยสิคุณ”“ผมถือว่าการที่ผมกำลังนั่งอธิบายสิ่งต่างๆ ให้คุณได้รู้ตอนนี้ ก็แสดงชัดแล้วถึงความมีเหตุผล ไม่ว่าคุณจะมาจากไหนและเชื่ออย่างไร การที่คุณเดินเข้ามายังหมู่บ้านแห่งไรเดนก็คือชะตาชีวิตของคุณ ดังนั้นยอมรับเสีย เพราะไม่ว่าอย่างไรคุณก็ไม่มีทางออกไปจากที่นี่”เอ่ยจบฮายาบุสะก็ลุกขึ้น ซึ่งนั่นยิ่งทำให้รสสุคนธ์โกรธจัดยิ่งกว่าเดิม“ไม่มีทางฉันจะกลับบ้าน!”“อย่าท้าทายผมคาโอริ”“ฉันไม่ได้ชื่อนั้น ฉันชื่อรสสุคนธ์ ฉันไม่ใช่นายหญิงของฮายาบุสะ ไม่ใช่คนที่ถูกเลือกหรือใครก็ตามที่คุณหรือคุณตาคามิยะหรือว่าไรเดนคิดว่าฉันเป็น และฉันขอยืนยันว่าฉันจะกลับบ้าน”รสสุคนธ์เอ่ยเสียงดังฟังชัดทุกคำ ซึ่งนั่นทำให้ฮายาบุสะหน้าตึงขึ้นมาทันที“เช่นนั้นคามิยะก็คงคิดผิด และเขาจะได้รับโทษสูงสุดตามวิถีของไรเดน เพราะเขาเปิดเผยความลับให้คนนอกล่

  • จ้าวดวงใจไรเดน   บทที่ 3.6

    “คำทำนายหรือคะ”“คุณเป็นคนของฮายาบุสะ”รสสุคนธ์มองอีกฝ่ายด้วยใบหน้าฉายชัดว่าไม่เข้าใจสักนิด แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นฮายาบุสะก็ยังไม่ไขข้อข้องใจของเธอ เขาเปลี่ยนไปอธิบายเรื่องอื่นอย่างแนบเนียน จนรสสุคนธ์ไม่ทันได้ระแคะระคาย“คามิยะบอกว่าคุณเคยฝันถึงพยัคฆ์ขาว จริงหรือ”“ก็...ทำนองนั้นค่ะ” รสสุคนธ์แบ่งรับแบ่งสู้ จะให้เธอบอกเขาว่าเธอสับสนระหว่างพยัคฆ์ขาวตัวนั้นกับเขากระนั้นหรือ เขาจะได้หาว่าเธอให้ท่าที่บอกว่าฝันถึงเขาน่ะสิ“ยังไงครับ”“ก็เอ่อ... ฝันว่าพยัคฆ์ขาวตัวนั้นพยายามจู่โจม แต่ฉันเองก็ไม่มั่นใจ คงจะเป็นพยายามจู่โจมเสือโคร่งตัวนั้นที่ยืนอยู่ด้านหลังฉันมากกว่า เหมือนเหตุการณ์เมื่อวาน ตอนแรกฉันเข้าใจว่าเหยื่อคือฉัน แต่ไปๆ มาๆ พยัคฆ์ขาวตัวนั้นก็ช่วยฉันเอาไว้อย่างที่คุณเห็น ฉันว่าฉันฝันเห็นเหตุการณ์ที่ยังไม่เกิดขึ้น คงเหมือนๆ การทำนายของคุณกระมัง ว่าแต่คำทำนายที่คุณพูดถึงก่อนหน้านี้มีไว้ว่ายังไงคะ”“พิธีทำนายชะตาของสามตระกูลผู้นำไรเดน จัดขึ้นตอนที่ทายาทคนโตอายุครบห้าปี ผมจำได้ไม่ชัดเจนนัก คำทำนายนั้นพูดถึงนายหญิงของฮายาบุสะ ผู้ซึ่งสามารถสื่อสารกับพยัคฆ์ขาว และนำความสงบสุขอันเป็นนิรันดร์มาสู่

  • จ้าวดวงใจไรเดน   บทที่ 3.5

    รสสุคนธ์ขมวดคิ้วก่อนจะสบตากับเขา ตอนนี้เธอมองเห็นใบหน้าของเขาแล้ว จึงมั่นใจว่าไม่ว่าเขาจะพูดอะไรต่อไปนี้เธอก็สามารถเข้าใจได้ทันทีเธอเป็นชาวต่างชาติที่แม้จะสามารถพูด และเข้าใจภาษาของคนที่นี่ แต่บางครั้งการพูดโดยที่เธอสามารถมองดูคู่สนทนา ก็ช่วยให้เธอเข้าใจได้มากยิ่งกว่า แต่ประกายบางอย่างในดวงตาของเขานี่สิ เธอไม่เข้าใจเอาเสียเลย“คุณหมายความว่ายังไง”ฮายาบุสะไม่ตอบแต่กลับถอนใจเสียงเบา ก่อนจะละสายตาไปมองยังด้านหลังของหญิงสาว ซึ่งเมื่อรสสุคนธ์หันกลับไปมองตามสายตาของเขา เธอก็พบว่ามีไรเดนนับยี่สิบคนยืนมองทั้งเธอและฮายาบุสะนิ่ง ดวงตาของพวกเขาที่มองมานั้นราวกับกำลังตกตะลึงใช่!! ตกตะลึงแต่เธอไม่เข้าใจว่าตัวเองทำอะไรผิดไปนี่สิ พวกเขาจึงได้มีท่าทีเช่นนั้น“มาเถอะผมจะพาคุณกลับบ้าน” ฮายาบุสะเอ่ยแล้วจูงมือหญิงสาวที่ยังมีท่าทีงงงันให้ออกเดินเธอไม่ได้โต้แย้งออกมาเมื่อเขาบอกว่าจะพากลับบ้าน เพราะคิดว่าเขาคงหมายถึงพาเธอกลับบ้านของเขา แต่บางอย่างในความหมายนั้นของเขา ทำให้เธอหัวใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่อาจควบคุมยิ่งตอนที่ก้มลงมองมือใหญ่ที่แสนอบอุ่น กุมมือของเธอเอาไว้แน่น รสสุคนธ์ก็ยิ่งรู้สึกแปลกๆ ไม่เข้

  • จ้าวดวงใจไรเดน   บทที่ 3.4

    “สีแดงค่ะ” แม้จะตอบไปตามตรง แต่ความรู้สึกหนักอึ้งในใจก็ไม่เลือนหายไป“แล้วผมเล่ามีสชนานุสรณ์” โยโกยามะเอ่ยถามหญิงสาวด้วยน้ำเสียงคล้ายคนอารมณ์ดี แต่รสสุคนธ์กลับไม่มีอารมณ์ร่วมไปกับเขา เธอสบตากับฮายาบุสะก่อนจะขมวดคิ้วแล้วตอบออกไปตามตรง“สีน้ำเงินค่ะ”“คุณเอาแต่มองไปด้านนั้น รู้จักเขาหรือ” โนบุโยชิเอ่ยถามซึ่งนั่นทำให้หญิงสาวขมวดคิ้ว เพราะไม่เข้าใจว่าพวกเขาเล่นอะไรกัน“ก็เขาดวงตาสีเขียว...ฮายาบุสะไม่ใช่เหรอคะ หรือว่ามีคนอื่นอีกที่ดวงตาสีเขียว” เธอเสียงสูงเล็กน้อยด้วยความงงงัน ซึ่งคำตอบของเธอก็ทำให้โนบุยาชิกระแอมออกมาก่อนจะเอ่ยถามอีกคำถาม“จริงหรือไม่ที่คุณฝันเห็นพยัคฆ์ขาว”“ตัวเป็นๆ ก็เห็นมาแล้วค่ะ โดนเตะมาทีหนึ่งด้วย ถ้าจะมีใครกรุณา ช่วยอธิบายทีได้ไหมคะว่าฉันมาทำอะไรตรงนี้ และทำไมฉันต้องมาตอบคำถามที่พวกคุณก็คงรู้ดีอยู่แล้วว่าใครดวงตาสีอะไร”รสสุคนธ์บอกออกมาด้วยน้ำเสียงคล้ายกำลังจะหมดความอดทน ซึ่งหลังจากจบประโยคเธอก็พลันพบว่าห้องประชุมเงียบลงไปถนัดตาเธอรู้ว่าตัวเองเสียมารยาท แต่เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นระเบิดเวลาที่กำลังนับถอยหลัง เธอยังไม่เข้าใจสถานการณ์ของตัวเองเลยแม้แต่น้อยไรเดนเหล่า

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status