Home / วัยรุ่น / ฉลามไม่กินปลาทู / บทที่4 เหมาะสมกันมาก

Share

บทที่4 เหมาะสมกันมาก

last update publish date: 2026-07-06 20:43:17

@งานเลี้ยงต้อนรับคุณหมอปลาทู 

ปลาทูยิ้มเขินๆ ให้ทุกคนเพราะมีแต่คนจ้องมอง ผู้ใหญ่บ้าน กล่าวเปิดงานและแนะนำปลาทูให้ทุกคนรู้จัก ปลาทูเดินสวัสดีทักทายชาวบ้านที่มาต้อนรับกันอย่างอบอุ่น

ปลาทูหันไปเห็นกำนันฉลามของทุกคน เขาเพิ่งจะเดินลงมาจากรถ เขามาสายไม่ให้เกียรติใครเลย ใครมันตาถั่วเลือกคนแบบนี้มาเป็นกำนันกันนะ แล้วดูผู้ใหญ่สิเป็นรุ่นพ่อเขาได้มั้ง ข้ามหน้าข้ามตาเกินไปนะ ปลาทูแอบตำหนิเขาในใจ

“กำนันมาแล้ว ดีเลยค่ะพวกเรากำลังจัดอาหารให้คุณหมอปลาทู มากินด้วยกันสิคะ” เมียผู้ใหญ่พูดเชิญเขา

“ครับ”

“นี่คุณกำนันคุณมาสายมากนะ ทำแบบนี้คือตั้งใจไม่ให้เกียรติฉันสินะ” ปลาทูพูดให้ได้ยินกันสองคนเมื่อเขามาหยุดยืนใกล้ๆ

“โถ่! คุณหนูหมอ อย่าอคติกับผมนักสิครับ ผมมีธุระด่วนนี่ก็รีบกลับมาให้เร็วที่สุดแล้วนะครับ”

“นี่นายฉลามเมื่อกี้เรียกฉันว่าอะไรยะ”

“ก็คุณหนูหมอไง ไม่ชอบเหรอ งั้นเปลี่ยนเป็น คุณหนูหมอปลาทูหน้างอคอหักดีไหมครับ” ฉลามว่าจบก็รีบเดินไปนั่ง ปล่อยให้คนตัวเล็กปั่นหน้าบึ้งอยู่คนเดียวไปแบบนั้น

“คนบ้า นายฉลามหัวค้อนบ้า” แอบพึมพำด่าเขาอยู่คนเดียว

“คุณหมอมานั่งตรงนี้ค่ะ จะได้ทานข้าว” เมียของผู้ใหญ่บ้านเดินมาจับมือปลาทูพาไปนั่งลงใกล้ๆ กับกำนันฉลาม

ปลาทูได้แต่ฝืนยิ้มเพราะปฏิเสธอะไรไม่ได้

“คุณหมอลองทานนี่นะคะ น้ำชุบหยำ ทานคู่กับสตอดองคือเข้ากันที่สุดเลยค่ะ” เมียผู้ใหญ่ชี้ชวน

ปลาทูยิ้มให้แล้วตักน้ำชุบหยำมานิดหน่อยแล้วก็เอาเข้าปาก

“เป็นไงบ้างคะเผ็ดไปไหม”

“ไม่เผ็ดค่ะ อร่อยดีค่ะ”

เมียผู้ใหญ่ยิ้มดีใจ แล้วก็แยกตัวไปนั่งรวมกลุ่มกับเพื่อนๆ แต่ก็มักจะพากันหันมามองอยู่บ่อยๆ รวมถึงทุกคนที่มางานนี้ด้วย มองแล้วก็ยิ้ม แล้วก็หันไปพูดคุยกัน

“นี่คุณหนู ทุกคนมองอยู่นะ กินให้มันดูอร่อยหน่อยสิ จะมาอยู่ที่นี่ยาวไม่ใช่เหรอ ถ้ากินกับข้าวบ้านๆ แบบฉบับคนบนเกาะนี้ไม่ได้แล้วจะมาอยู่ได้ยังไงล่ะ”

ปลาทูหันขวับมามองเขา “อย่ามาดูถูกฉันนะ ฉันก็ลูกหลานคนใต้เหมือนกัน คุณปู่ของฉันท่านเป็นคนที่นี่นายอย่าลืมสิ”

ฉลามยักไหล่ ไม่ได้เถียงอะไร ทานข้าวของเขาต่อ แต่คอยชำเลืองมองมาที่ปลาทูบ่อยๆ และแอบขำที่เธอจิบน้ำบ่อยครั้ง คงจะเผ็ด

หลังจากทานข้าวเสร็จ คุณย่าคุณยาย พากันมารุมล้อมพูดคุยกับหมอปลาทูคนสวย

“คุณหมอมีส่วนคล้ายคลึงกับท่านธนามากเหมือนกันนะ” คุณยายท่านหนึ่งพูดขึ้นมา

“เหรอคะ หนูคิดว่าพี่ชายของหนูเหมือนคุณปู่มากกว่าหนูซะอีก”ปลาทูพูดยิ้มๆ รู้สึกว่าผู้คนที่นี่เอ็นดูฉันมาก คงเป็นเพราะคุณปู่ของฉันที่ท่านใจดีชอบช่วยเหลือคน ความดีที่ท่านสะสมมาเลยมาตกที่ฉัน

“คุณหมอยังไม่มีแฟนใช่ไหม” คุณยายท่านหนึ่งถามขึ้นมา

“ยังเลยค่ะ” ปลาทูตอบและยิ้มให้

“เป็นถึงคุณหมอแล้วก็สวยด้วย แบบนี้คงไม่มีใครกล้ามาจีบใช่ไหม” คุณยายท่านหนึ่งในกลุ่มที่นั่งคุยกันอยู่พูดขึ้น

ปลาทูได้แต่ยิ้มให้ ไม่ได้ตอบอะไร

“คุณหมอปลาทูยายมีคนหนึ่ง อยากให้คุณหมอพิจารณา ทั้งหล่อ แล้วก็เก่ง แถมรวยมากเลยนะ สนใจไหม”

ปลาทูหัวเราะ “ใครกันคะ หลานชายคุณยายรึเปล่าคะ”

คุณยายท่านนั้นส่ายหน้า “ไม่ใช่หลานยายหรอก แต่เขาเป็นเหมือนหลานของพวกเราทุกคน กำนันฉลามไงคะ สนใจไหม” คุณยายยิ้มกว้างให้ปลาทู

“ครับ เรียกผมกันเหรอ ได้ยินเหมือนใครเรียกชื่อผมเลยนะ” เขาเดินเข้ามาใกล้ๆ

ปลาทูไม่ทันได้พูดอะไรกับ คุณยายท่านนั้น เขาก็เดินเข้ามาซะก่อน

“ไม่ได้เรียกหรอกยายแค่พูดถึงให้คุณหมอฟังเฉยๆ น่ะ” แก๊งคุณยายพากันหัวเราะ

“งั้นเหรอครับ” ฉลามดูจากสีหน้าของปลาทูแล้วเขาพอจะเดาออกว่าแก๊งคุณยายพูดถึงเรื่องอะไรกัน คงไม่แคล้วเชียร์ให้เขากับเธอเป็นแฟนกัน

“ไอ้หมึก!” เม่นสะกิดเพื่อน

“หืม! ว่า”

“คุณหมอปลาทูของเราไม่เห็นจะเหมือนที่นายฉลามบอกเลยว่าไหม” เม่นพยักหน้าให้หมึกมองไปทางปลาทู ที่พูดคุยกับแก๊งคุณย่าคุณยายอย่างเป็นกันเอง

“อืมใช่! สวยมากด้วยนะ ทำไมนายไม่ชอบคุณหมอวะไอ้เม่น สวยกว่าคุณยี่หวาอีก แกว่าไหมวะเม่น”

“จริง สวยกว่า เก่งกว่าด้วยนะเป็นคุณหมอ มองยังไงก็เหมาะสมกับนายฉลามที่สุด เหมือนที่ลุงชิตบอกไม่มีผิด” เม่นพูดเสียงเบาเห็นด้วยกับหมึกทุกอย่าง

“พวกเรารอเชียร์กันต่อ ไม่แน่นะต่อไปอาจจะตกหลุมรักกันก็ได้” หมึกยิ้มให้เม่น ทั้งคู่เอาใจเชียร์เจ้านาย อยากให้สมหวังในความรักสักครั้ง

หลังจากทานข้าวเสร็จนั่งคุยกับคนเฒ่าคนแก่อยู่สักพัก ปลาทูก็ขอตัวกลับ ไม่ลืมที่จะขอบคุณผู้ใหญ่บ้าน แล้วก็ทุกคนที่จัดงานเลี้ยงต้อนรับ ก่อนไปที่รถปลาทูเดินมาใกล้ๆ ฉลาม

“นายตามฉันไปที่รถหน่อยสิ ฉันมีอะไรจะให้”

ฉลามเดินตามไปอย่างว่าง่าย ในสายตาของคุณย่าคุณยาย ต่างพากันมองตามหลังทั้งคู่อย่างรู้สึกเอ็นดู และแอบเชียร์

“นี่ค่ะ” ปลาทู เปิดประตูรถแล้วก็หยิบกระดาษยื่นให้เขา

“อะไรน่ะ” ฉลามคลี่กระดาษออกดูด้วยสีหน้างงๆ

“รายการสิ่งของที่ฉันอยากได้และอยากให้คุณช่วยหาให้ไง ที่บอกว่าจะจดให้คุณน่ะ ค่าใช้จ่ายบอกมาได้เลย ฉันจ่ายเอง” ปลาทูอธิบายมีเห็นเขาขมวดคิ้วทำหน้างงๆ

“ห๊ะ! อะไรมันจะเยอะขนาดนี้เนี่ย ติดแอร์ทั่วบ้าน ติดเครื่องทำน้ำอุ่น เปลี่ยนเฟอร์นิเจอร์ใหม่ด้วยเหรอ จัดสวนใหม่ทั่วบริเวณบ้าน” ฉลามไล่อ่านไม่หมดเพราะยังเหลืออีกเยอะมาก เขาจ้องหน้าเธอเขม็ง

“ทำไมมีปัญหาตรงไหน” ปลาทูเลิกคิ้วถาม

“ถ้าคุณรักความสบายเกินความจำเป็นขนาดนี้ ทำไมคุณไม่เขียนลงไปว่า ให้ผมย้ายกรุงเทพมาไว้ที่นี่ไปเลย” เขาพูดด้วยน้ำเสียงประชด

“นี่นายฉันแค่ให้นายช่วยจัดหาให้หน่อย เพราะฉันต้องทำงานไม่มีเวลา ไม่ได้ใช้ให้นายเป็นคนลงมือทำทุกอย่างให้ฉันด้วยตัวเองสักหน่อย จะโวยวายทำไม” พูดด้วยสีหน้าไม่พอใจที่โดนเขาประชดใส่

“ผมคงไม่มีงานทำมั้ง คงว่างมาก” น้ำเสียงยังคงประชด

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ฉลามไม่กินปลาทู    บทที่49 ตอนพิเศษ3 ปลาทู&ฉลาม

    ไม่นานปลาทูก็ขับรถกลับมาที่แพปลา สตาร์วิน (Starwin) ของสามี “กลับมาแล้วค่ะ หิวมากไหม” ยิ้มให้สามีแล้วก็วางกล้องอาหารลงบนโต๊ะ “หิวนิดหน่อยครับ มีอะไรกินบ้างนะ” “ทำมาให้หลายอย่างเลยค่ะ มานั่งนี่สิคะ พักงานก่อน” ฉลามมานั่งลงอย่างว่าง่าย สองคนนั่งทานข้าวที่โต๊ะตรงโซฟากันง่ายๆ ไม่ได้อะไร แค่ได้ทานข้าวด้วยกันทุกวันก็มีความสุขแล้ว “พี่เหนื่อยมากไหมคะ” “ได้กินข้าวพร้อมเมียก็หายเหนื่อยแล้วครับ อร่อยทุกอย่างเลยด้วยนะ” “พูดแบบนั้น น่ารักนะคะ” “เราทำอาหารอร่อยมากจริงนะ แต่พี่เห็นใจ ปลาทูมากกว่า ต้องมาลำบากกับพี่ ยังจะทำอาหารอีก” “ไม่เห็นลำบากตรงไหนเลยค่ะ ปลาทูอยากอยู่ใกล้พี่ ทำอาหารก็ไม่เหนื่อยอะไรหรอก” ปลาทูยิ้มให้เขา “เรามีลูกกันดีไหมเราจะได้ไม่เหงา จะได้มีเพื่อน มีเด็กๆบ้านจะได้ไม่เงียบ” ฉลามพูดขึ้นมาด้วยดวงตาเป็นประกาย “ก็อยากมีนะคะ แต่ขอเวลาหน่อยได้ไหมคะ อยากอยู่สองคนแบบนี้ก่อน” “ทำไมมีลูกเราก็อยู่ด้วยกันอยู่ดีนี่น่า พี่ก็ดูแลปลาทูเหมือนเดิม แล้วก็ดูแลลูกของเราด้วย มีเถอะพี่อยากเห็นเจ้าตัวเล็กๆ วิ่งเล่นในบ้าน ให้ป้าแดงช่วยเลี้ยงก็ได้” ฉลามอยากเห็นลูกที่เกิดมาจริงๆ เพราะทุกอย

  • ฉลามไม่กินปลาทู    บทที่48 ตอนพิเศษ2 ปลาทู&ฉลาม

    คุณพ่อคุณแม่เดินเข้ามาหายิ้มให้ ปลาทูกอดท่านทั้งคู่แน่น “ลูกสาวพ่อมีคนดูแลแล้ว พ่อก็เบาใจไปเยอะเลย” “แม่ก็เหมือนกัน อย่าดื้อกับพี่เขานะปลาทู เชื่อฟังสามีด้วยล่ะ” “ค่ะคุณแม่ คุณพ่อกับคุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ พี่ฉลามเป็นคนมีเหตุผล เขาหาเหตุผลมาคุยกับปลาทูเสมอ ปลาทูเถียงเขาไม่ได้หรอกค่ะ” ปลาทูจับมือสามีแน่นบีบเบาๆ “ฉลามเป็นคนดีมากข้อนี้พ่อรู้ สิงโตก็เหมือนกัน เก่งทั้งคู่ ลูกเลือกคู่ชีวิตไม่ผิดหรอก ถ้าเขาไม่ดีจริงคุณปู่ของเราคงไม่เอ็นดูกำนันฉลามถึงขนาดนี้หรอก และดูผู้คนรอบตัวสิ ทั้งรักทั้งเกรงใจมาก เป็นคนหนุ่มที่ประสบความสำเร็จคนหนึ่งเลยล่ะ ลูกเป็นคู่ชีวิตของพี่เขาแล้ว ก็ดูแลรักษาน้ำใจกันไว้ให้ดี หนักนิดเบาหน่อยก็ต้องอภัยให้กัน ค่อยๆ พูดค่อยๆ จา ปลาทูเป็นภรรยาของ กำนันที่นี่ ต้องทำตัวน่ารักกับทุกคนด้วยนะลูก” “ค่ะคุณพ่อ” “ฉลามพ่อฝากปลาทูด้วยนะ” คำพูดหนักแน่นของคนเป็นพ่อที่ฝากฝังลูกสาวคนเดียวของท่าน ทำให้ฉลามรับคำอย่างหนักแน่นเช่นกัน “ครับคุณพ่อ คุณแม่ ผมรับปาก จะดูแลปลาทูเท่าชีวิตผมครับ” คุณพ่อกับคุณแม่ยิ้มให้เขา เชื่อมั่นและเชื่อใจในตัวเขา “พ่อกับแม่ขอให้ลูกทั้งคู่มีควา

  • ฉลามไม่กินปลาทู    บทที่47 ตอนพิเศษ1 ฉลาม&ปลาทู

    สองเดือนต่อมา“ปลาทูแน่ใจเหรอว่าจะจัดเล็กๆ พี่ยินดีทำให้หมดเลยนะ ตามใจปลาทูทุกอย่างเลยนะครับ” “ปลาทูรู้ค่ะ ว่าพี่ตามใจ แต่ปลาทูอยากจัดแค่นี้จริงๆ ค่ะ เชิญแค่คนที่เรารักมาร่วมพิธี แล้วก็จัดงานเลี้ยงทุกคนในหมู่บ้านแบบนี้ก็ใหญ่มากพอแล้วนะคะ กำนันฉลามของเราแต่งงานทั้งที ต้องเลี้ยงกันทั้งหมู่บ้านสิคะถึงจะสนุก” “แบบนั้นพี่เข้าใจ แต่เราไม่อยากได้งานหรูๆ บ้างเหรอ จัดแบบหรูหราในโรงแรม ให้สมกับคุณหมอปลาทูหน่อยดีไหม” “แบบนี้ดีที่สุดแล้วค่ะ แค่นี้ปลาทูก็ชอบมากแล้ว ชอบทุกอย่าง ชอบที่นี่ ชอบผู้คนที่นี่ แล้วก็ชอบคุณกำนันของทุกคนด้วยค่ะ” “หลงผัวไม่ไหว” “เดี๋ยวเถอะ” ปลาทูหัวเราะ “แต่ก็จริง ที่พี่พูดก็ถูก หลงจริงนะ” ปลาทูกอดเขาแน่น จุ๊บ! ตรงกลางหน้าอกแกร่ง “พี่ทำอะไรลงไปเนี่ย ทำไมถึงได้ชอบพี่นักล่ะ ทั้งที่ตอนแรกเกลียดขี้หน้าที่สุด” ปลาทูเงยหน้าแล้วยิ้มให้เขา “มีดีตั้งเยอะ เคยบอกไปแล้วนี่ เราก็บอกว่าพี่หลงตัวเอง คราวนี้เป็นไงล่ะ โดยเข้าแล้ว ไปไหนไม่รอด” ฉลามจูบหน้าผากสวยยิ้มให้ “ชิ! แล้วตัวเองล่ะ จะไปไหนอีกไหม” “ใครจะไปไหนรอดเมียสวยขนาดนี้” “ปากหวานก็เป็น” “เมียเก่งมากด้วย แถมรู้ใจ สู้มืออย่

  • ฉลามไม่กินปลาทู    บทที่46 ดูพระอาทิตย์ขึ้นด้วยกันNC🔥

    ฉลามบดจูบแรงๆ และตอกลำหนาเข้าใส่แรงๆ เช่นกัน ปลาทูแอ่นสะโพกลอยขึ้นรับแรงกระแทกของเขาอย่างสู้มือ ฉลามถอนจูบ รวบลำคอสวย ส่งนิ้วโป้งเข้าปากเล็ก ปลาทูดูดนิ้วเขาเล่นระบายความเสียว ท่าทางยั่วยวนอย่างไม่ตั้งใจของเธอทำเอาเขาแทบคลั่งตาย ลิ้นเล็กที่ปัดป้ายดูดนิ้วเขาทำเขาเสียวซ่านจนแทบบ้า “อ๊า!…,”เงยหน้าส่งเสียงครางระบายความเสียวซ่านออกมา “ชอบจูบไปเอาไปด้วยใช่ไหม” เขาถามเสียงแหบพร่า มองคนที่ยังดูดนิ้วเขาอยู่แบบนั้น “ชอบค่ะ พี่จูบเก่งมาก” ฉลามถึงกับยกยิ้มมุมปาก “แล้วชอบให้พี่กระแทกแรงๆ ด้วยใช่ไหม” “ใช่ค่ะ ชอบแรงๆ มันเสียวดี แต่จะเสร็จง่ายถ้าพี่ทำแรงๆ” “ก็เสร็จสิ เราเสร็จได้ตลอด ผู้หญิงเสร็จก็เอาต่อได้เลย ไม่ใช่ปัญหา อยากเสร็จแล้วใช่ไหม เราเสร็จก่อนได้เลย พี่อยากเอาท่าหมาอีกท่าแล้วค่อยเสร็จ” ปลาทูพยักหน้าเพราะตัวเองจะไม่ไหวแล้ว โดนกระแทกเข้าจุดเสียวไม่พักเลยแบบนี้ ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ฉลากตอกถี่รัว กดลำหนาเข้าใส่จนสุดโคนทุกครั้ง ไม่นานคนตัวเล็กก็ตาลอยตัวกระตุก ร่างเล็กสั่นระริกไปทั้งร่าง แล้วก็ค่อยๆ สงบลง ฉลามปล่อยแช่นิ่งไว้ พอปลาทูสงบลงก็ถอนลำหนาออก จับเธอเปลี่ยนท่าเป็นนอนคว่ำ

  • ฉลามไม่กินปลาทู    บทที่45 บนเรือNC🔥

    “กำนันมีเรือไว้ทำเรื่องนี้เหรอคะ” อดแซวเขาไม่ได้ “ไม่ใช่เลย ที่จริงซื้อไว้เพราะช่วยคน เขามาขายต่อเพราะอยากปลอดภาระ พี่แทบจะไม่ค่อยมีเวลาได้ใช้ด้วยซ้ำ นี่เป็นครั้งที่สองเองมั้ง ถ้าไม่รวมทดลองขับก่อนซื้อ” เขาอธิบาย “แล้วครั้งแรกละคะมากับใคร” “มากับพี่สิงโต ขับเล่นตกปลาแล้วก็กลับ ยังไม่เคยพาใครมานอนค้างครับคุณหมอ ที่บ้านก็เหมือนกัน ยังไม่เคยนอนกับใคร ไม่นับที่ยี่หวามานอนคนเดียวนะ พี่ไม่ได้นอนด้วย นี่ก็สั่งเปลี่ยนทุกอย่างให้หมดแล้ว เปลี่ยนเฟอร์นิเจอร์ทั้งหมดครับ” ปลาทูยิ้มให้ “พี่น่ารักมากนะ” “น่ารักแบบนี้ พอจะเลื่อนสถานะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้รึยังครับ” “ถ้าไม่ได้คืนนี้พี่ก็คงไม่ยอมหรอกจริงไหม” “ก็จริง แต่พี่ก็อยากให้ปลาทูเต็มใจด้วย” ปลาทูกอดเขาซบแก้มลงบนแผงอกกว้าง “เมื่อไหร่พี่จะเริ่มสักทีละคะ” ฉลามหัวเราะลั่น อุ้มกระเตงคนตัวเล็กไปนั่งลงบนเตียง ดันคนตัวเล็กให้เอนตัวลงนอน เขาจัดการถอดเสื้อผ้าตัวเองออกทุกชิ้น แล้วก็หันมาจัดการถอดชุดของปลาทู ใช้สายตามองรูปร่างสวยงามปราศจากเสื้อผ้า ด้วยเลือดในกายฉีดพล่านไปหมด “ยังจะมองอีก พี่เห็นหมดแล้วนะ” ปลาทูพูดเพราะเขินอายที่เขาเอาแต่จ้องม

  • ฉลามไม่กินปลาทู    บทที่44 สิงโตไม่กินเด็ก

    ด้านสิงโต “ก้ามปูตรงนี้เราต้องไปทางขวารึซ้าย” สิงโตถามเนวิเกเตอร์ของเขา “คือหนูไม่แน่ใจค่ะ เขาลูกนี้หนูก็เพิ่งเคยมาครั้งแรก” ก้ามปูพูดไปตามตรง “อ้าว! เราไม่เคยมาหรอกเหรอ” “ไม่เคยค่ะ แต่เราดูแผนที่ก็ได้นะคะ หนูช่วยดูค่ะ” ก้ามปูช่วยดูแผนที่ในมือของสิงโต “ทางซ้ายค่ะ ตรงนี้เดินต่อไปต้องเป็นทางลาดลงค่ะ ทางซ้ายถูกแล้วค่ะ” สิงโตยิ้มให้ “เก่งดีนะ ไปสิเราเป็นคนนำทางดีกว่า” ก้ามปูออกเดินนำสิงโตมาเรื่อยๆ “เราเดินไปคุยไปดีไหม จะได้เพลินหน่อย” สิงโตชวนคุย “ได้ค่ะ คุยอะไรดีคะ” “เหมือนพี่จะเคยเจอเราตอนเด็กนะ และตอนนี้ ฉลามบอกว่าเราใกล้จะเรียนจบแล้ว” “ค่ะ ปีสี่แล้วค่ะ” “ฉลามบอกว่าอยากให้พี่ช่วยดูเรื่องงานให้เราด้วย ก้ามปูอยากทำตำแหน่งอะไรเหรอ” “หนูเรียนบริหารมาค่ะ พอจะมีตำแหน่งอะไรว่างบ้างไหมคะ ที่เกี่ยวกับที่หนูจบมา” “ไว้ดูเช็กให้นะ พี่จะบอกมาอีกครั้ง” “ขอบคุณนะคะ ก้ามปูไม่อยากตกงาน ถ้าจบแล้วมีงานทำเลยจะดีมากเลยค่ะ เพราะก้ามปูอยากเรียนต่อปริญญาโทรค่ะ”ก้ามปูพูดด้วยความยินดี เมื่อได้ยินสิงโตรับปากเรื่องงาน “ถ้าไม่เกี่ยงงานก็ไม่ตกงานหรอก” สิงโตยิ้มให้ มองคนสวยที่แก้มแดงเป็นพวงเพรา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status