ฉลามไม่กินปลาทู

@เกาะราชา เกาะแห่งหนึ่งของทะเลฝากอ่าวไทย มีการเดินทางสะดวกสบายได้ทั้งทางรถและทางเรือ “คุณหนูจะกลับมาอยู่ที่นี้จริงๆ เหรอคะ ป้าดีใจมากเลยค่ะ” ป้าแดงแม่บ้านของคุณปู่พูดยิ้มแย้มต้อนรับการกลับมาของปลาทู “กลับมาจริงสิคะป้าแดง ปลาทูย้ายมาเป็นหมอที่โรงพยาบาลราชาแล้วค่ะ แล้วก็จะมาเปิดคลินิกที่นี่ด้วยนะคะ ป้าแดงช่วยหาเช่าตึกให้หน่อยสิคะ เอาทำเลดีๆ บนเกาะนี้เลยก็ได้ค่ะค่าเช่าปลาทูไม่เกี่ยง แล้วตอนนี้ลูกน้องเก่าๆ ของคุณปู่ยังพอมีไหมคะป้าแดง” ปลาทูสอบถามความเป็นไปของทุกคน “มีสิคะคุณหนู พวกเราที่เคยอยู่กับคุณท่าน ก็ยังทำงานให้คุณท่านทุกคนค่ะ ส่วนที่ลาออกไปก็ไปทำงานกับคุณฉลามค่ะ ไม่ได้ออกไปทำงานนอกเกาะหรอกนะคะ คุณท่านฝากฝังพวกเราไว้กับคุณฉลามค่ะ”“คุณฉลามเหรอ” ปลาทูทำหน้างง พยายามคิด ใครกันคะเหมือนจะคุ้นชื่อนี้แต่นึกไม่ออก “คุณฉลามเป็นคนดูแลที่นี่ค่ะ เป็นกำนันแทนคุณปู่ของคุณหนูไงคะ ถ้าคุณหนูอยากได้ความช่วยเหลืออะไร ไปบอกคุณฉลามได้เลย ไม่ว่าเรื่องอะไรคุณฉลามช่วยได้หมดเลยค่ะ” ป้าแดงช่วยอธิบาย “จริงเหรอ งั้นพรุ่งนี้ป้าแดงพาปลาทูไปเจอหน่อยนะคะ ส่วนที่พักปลาทูจะมานอนที่บ้านคุณปู่ค่ะ ส่วนคลินิก

“พี่ฉลามเป็นคนดีค่ะ พี่ปลาทูอย่าไปถือสาแกเรื่องความกวนของแกเลยนะคะ ใจจริงแล้วก็ไม่ได้อะไรเลยค่ะ ที่มานี่ก็คงตั้งใจจะมาช่วยดูแลพี่ปลาทูนั่นแหละค่ะ” กุ้งนางรีบพูดยืนยัน ไม่อยากให้เจ้านายของแม่ เข้าใจพี่ฉลามผิดไป “อืม! พี่จะลองเชื่อกุ้งนางก็ได้ แล้วเขาไม่มีครอบครัวเหรอ ทำไมกุ้งนางถึงพูดว่าเขาจะกินข้าวบ้านใครก็ได้ ทำไมเขาไม่กลับไปข้าวกับลูกเมียตัวเอง” “ที่นี่พี่ฉลามตัวคนเดียวค่ะ คุณพ่อคุณแม่เสียไปหมดแล้วค่ะ มีพี่ชายหนึ่งคนแต่ก็ทำงานอยู่ที่กรุงเทพค่ะ” “อ้าว! จริงเหรอ แล้วมันปกติไหม ที่คนแถวนี้อายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับเขา ที่โสด คือมันเป็นเรื่องปกติรึว่า เขาเป็นเกย์” “ไม่ใช่นะคะ พี่ปลาทู พี่ฉลามเคยมีแฟนค่ะ เกือบจะได้แต่งงานกัน แต่เท่าที่หนูรู้คือผู้หญิงคนนั้นไม่ค่อยชอบที่นี่ค่ะ เธอเป็นคนกรุงเทพ เธอบอกพี่ฉลามว่า ถ้าแต่งกันแล้ว ให้ย้ายไปอยู่ที่กรุงเทพด้วยกัน เพราะเธอคนนั้นรวยมากค่ะไม่อยากมาลำบากอยู่ที่นี่ แต่พี่ฉลามไม่ยอมเพราะต้องรับช่วงต่อดูแลกิจการหลายอย่างค่ะ ผู้หญิงคนนั้นเลยไปแต่งกับคนอื่นแทน” “ชิ! คนมีปม ถึงว่าทำไมถามคนอื่นแบบนั้น” “พี่ปลาทูอย่าบอกใครนะคะ เดี๋ยวพี่ฉลามรู้เข้าจะโ

“แล้วนายจะมาอะไรนัก ช่วยแค่นี้เองนะ ไหนป้าแดงบอกว่านายจะเป็นคนดูแลฉัน เพราะนายรับปากคุณปู่ไว้แบบนั้น แค่นี้ก็โวยวายซะแล้ว ตกลงนายจะไม่รักษาคำพูดใช่ไหม” “คุณปลาทูครับ ผมดูแลคุณได้ทุกอย่างนั่นแหละ แต่บางอย่างผมว่าไม่มีความจำเป็นเลย ผมไม่ได้ตั้งใจจะขัดใจอะไรคุณ แต่คุณลองกลับไปคิดให้ดีๆ ก่อนที่จะตัดสินใจเปลี่ยนแปลงอะไรกับบ้านของคุณปู่ ไปดู ไปสำรวจให้แน่ชัดก่อน ว่าท่านรักท่านหวงอะไรบ้าง ไม่ดีกว่าเหรอครับ เหลือไว้ให้นึกถึงบ้างก็ยังดีนะครับ” เอ่ยเตือนด้วยเหตุและผล ปลาทูมองสบตาเขา จริงด้วยสินะเขาพูดถูก ฉันลืมคิดเรื่องนี้ไป “ก็ได้งั้นฉันจะบอกคุณอีกครั้งละกัน ส่วนเรื่องด่วนของฉันที่บอกคุณไปแล้ว คือตึกแถวทำเลดี ที่จะทำเป็นคลินิก อันนั้นฉันรีบ อยากทำให้เสร็จเร็วที่สุด” “งั้นพรุ่งนี้วันหยุดช่วงเช้าผมไปรับละกัน จะได้พาไปดู มีอะไรจะใช้ผมอีกไหมครับคุณหนูหมอ” ฉลามพูดด้วยน้ำเสียงกวนๆ “ชิ! บอกให้เรียกฉันดีๆ นายนี่มันกวนโมโหได้ตลอดเวลาเลยจริงๆ นะกล้าดีกับฉันแบบนี้ นายคงไม่รู้ใช่ไหมว่าฉันมีพี่ชายเป็นนายตำรวจ” “อ๋อ! ผู้กองโลมาเหรอครับ” ฉลามลากเสียงยาวกวนเธอเล่น “นายรู้จักพี่ขายฉันด้วยเหรอ” “ต

วันนี้ทำไมคุยง่ายจังเลยปลาทูแอบแปลกใจ มองสบตาเขานิ่ง “วันนี้คุณต้องทำอะไรอีกไหม” ฉลามถามขึ้นมา ปลาทูส่ายหน้า “ไม่มีแล้วค่ะ ทำไมจะให้ฉันไปช่วยแกะเปลือกกุ้งอีกเหรอ” “ใครจะไปทำอย่างนั้นกันละครับ” “ก็นายนั่นแหละ” ฉลามยิ้ม“โทษที” “ชิ! จะมาขอโทษทำไม แล้วถามฉันทำไมจะให้ช่วยอะไรก็รีบบอกมา” “ก็ถ้าว่างมีอะไรอยากให้คุณช่วยหน่อย” ปลาทูทำหน้าแปลกใจมองเขาเป็นเชิงถาม “พอดีที่ท้ายเกาะคนสนิทของคุณพ่อผมไม่ค่อยสบายน่ะ ท่านอยู่คนเดียว เดินทางก็ลำบาก ผมอยากพาคุณไปช่วยตรวจรักษาให้หน่อย” “ได้สิเรื่องแค่นี้เอง” ปลาทูยิ้มให้เขาด้วยความเต็มใจ เมื่อได้ยินแบบนั้นฉลามก็รีบขับรถพาปลาทูกลับบ้านเพื่อเอาของที่เธอต้องใช้ และขับรถกลับมาที่บ้านของเขา ปลาทูมองสำรวจบริเวณรอบๆ บ้านเขา ที่เพิ่งจะเคยมาเป็นครั้งแรก ได้ยินฉลามสั่งลูกน้องอย่างรวดเร็วให้เตรียมทุกอย่างให้เขา และได้ยินเขาพูดว่าให้เตรียมเรือ “เราจะไปกันทางเรือเหรอคะ” ปลาทูถามด้วยความแปลกใจ “ใช่ครับบ้านลุงสมนึกอยู่ท้ายเกาะใช้เรือสะดวกกว่าทางรถครับ” ปลาทูพยักหน้ารับรู้ไม่ค่อยเข้าใจอะไรนัก ไม่นานทุกอย่างก็พร้อม ลูกน้องเขาสองคนช่วยกันขนข้าวของขึ้นเร

“คุณหมอหน้าตาคล้ายคุณธนามากเลยนะครับ” สมนึกชวนปลาทูคุย “เหรอคะ หนูมาที่นี่ก็มีแต่คนทักแบบนั้นค่ะ ว่าแต่ลุงอยู่คนเดียวเหรอคะ ทำไมบ้านเงียบจัง” ปลาทูชวนคุยเพราะเห็นว่าคุณลงรู้จักคุณปู่ และดูเหมือนจะสนิทกับคุณปู่ด้วย “ลุงไม่มีลูกหลานหรอกตัวคนเดียว เมียก็ตายไปหลายปีแล้วครับ อยู่แบบนี้มีความสุขดีครับ” “แล้วทำไมไม่ไปอยู่กับกำนันฉลามเขาละคะ ดูเขาเป็นห่วงคุณลุงมากนะ” “ก็ไม่อยากให้เขาห่วงนี่แหละครับ อยู่แบบนี้ดีแล้ว ลำพังงานของเขาก็หนักมากแล้ว คนหนุ่มตัวคนเดียวแบบนั้นคล่องตัวดีที่สุดแล้วครับ อย่าเอาลุงไปเพิ่มภาระเลย” “คิดมากไปรึเปล่าคะ” “ไม่หรอกครับคุณหมอ คุณฉลามน่าเห็นใจกว่าคนแก่อย่างลุงมากนัก ตัวคนเดียวโดดเดี๋ยวยิ่งกว่าลุงซะอีก ลุงขออยู่เป็นกำลังใจให้เขาดีกว่า ไปเพิ่มความทุกข์ใจจะดีที่สุดครับ”“มันเป็นยังกันนะ หนูก็เห็นเขามีชีวิตที่ดีนี่คะ หนูเพิ่งมาคงไม่รู้เรื่องราวอะไร ถ้าลุงจะเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมคะ ถ้ามันไม่ใช่ความลับอะไร” ปลาทูเลียบเคียงถาม“อ้อ! ไม่ใช่ความลับอะไรหรอกครับ คนที่เกาะนี้ก็รู้กันทุกคนครับ เล่าได้ครับ” ปลาทูตั้งใจฟัง “คุณฉลามเป็นลูกชายคนเล็กของบ้านมีพี่ชายหนึ่ง