ログイン
ฉลามไม่กินปลาทู
最終更新日 : 2026-07-10
18
共有:
報告
概要
ความรักหวาน
อีโรติก
บุคคลที่สาม
หมอ
ดื้อรั้น
คู่กัด
เข้าใจผิด
การให้อภัย
คนรักเก่า
🦈เรื่องฉลามไม่กินปลาทู (ปลาทู 🫶🏼 ฉลาม) นามปากกาเรนเดียร์ B-52🦌 “ผมถามว่าคุณกลับมานี่ทำไม อกหักเหรอ อยากหนีโลก รึเป็นโรคอะไรร้ายแรงรึเปล่า” ฉลามกอดอกถามปลาทูหน้านิ่ง เธอคือหลานของผู้มีพระคุณ ที่เขาต้องเป็นคนดูแล =(ภาระ)
もっと見る第1話
บทที่1 กำนันฉลาม
@เกาะราชา เกาะแห่งหนึ่งของทะเลฝากอ่าวไทย มีการเดินทางสะดวกสบายได้ทั้งทางรถและทางเรือ
“คุณหนูจะกลับมาอยู่ที่นี้จริงๆ เหรอคะ ป้าดีใจมากเลยค่ะ” ป้าแดงแม่บ้านของคุณปู่พูดยิ้มแย้มต้อนรับการกลับมาของปลาทู “กลับมาจริงสิคะป้าแดง ปลาทูย้ายมาเป็นหมอที่โรงพยาบาลราชาแล้วค่ะ แล้วก็จะมาเปิดคลินิกที่นี่ด้วยนะคะ ป้าแดงช่วยหาเช่าตึกให้หน่อยสิคะ เอาทำเลดีๆ บนเกาะนี้เลยก็ได้ค่ะค่าเช่าปลาทูไม่เกี่ยง แล้วตอนนี้ลูกน้องเก่าๆ ของคุณปู่ยังพอมีไหมคะป้าแดง” ปลาทูสอบถามความเป็นไปของทุกคน “มีสิคะคุณหนู พวกเราที่เคยอยู่กับคุณท่าน ก็ยังทำงานให้คุณท่านทุกคนค่ะ ส่วนที่ลาออกไปก็ไปทำงานกับคุณฉลามค่ะ ไม่ได้ออกไปทำงานนอกเกาะหรอกนะคะ คุณท่านฝากฝังพวกเราไว้กับคุณฉลามค่ะ” “คุณฉลามเหรอ” ปลาทูทำหน้างง พยายามคิด ใครกันคะเหมือนจะคุ้นชื่อนี้แต่นึกไม่ออก “คุณฉลามเป็นคนดูแลที่นี่ค่ะ เป็นกำนันแทนคุณปู่ของคุณหนูไงคะ ถ้าคุณหนูอยากได้ความช่วยเหลืออะไร ไปบอกคุณฉลามได้เลย ไม่ว่าเรื่องอะไรคุณฉลามช่วยได้หมดเลยค่ะ” ป้าแดงช่วยอธิบาย “จริงเหรอ งั้นพรุ่งนี้ป้าแดงพาปลาทูไปเจอหน่อยนะคะ ส่วนที่พักปลาทูจะมานอนที่บ้านคุณปู่ค่ะ ส่วนคลินิกถ้าได้ทำเลดีๆ แล้วปลาทูพร้อมที่จะเริ่มเลยนะป้าแดง” “ค่ะคุณหนู” วันต่อมา หลังจากที่ออกเวรปลาทูขับรถมาที่แพปลา สตาร์วิน (Starwin) “ที่นี่เหรอที่ป้าแดงบอก แล้วคนไหนล่ะลุงกำนันฉลาม” ปลาทูเดินเข้าไปถามหากับคนงานแถวนั้น ที่เดินไปเดินมา “คุณค่ะ ฉันมาหาลุงกำนัน ตอนนี้ท่านอยู่ที่นี่รึเปล่าคะ” “ลุงกำนันเหรอครับ” คนงานมองหน้าปลาทูแล้วส่ายหน้า “ที่นี่ไม่มีลุงกำนันนะครับ แต่ถ้าคุณหมายถึงกำนันฉลามอยู่ทางโน้นครับ บนเรือลำนั้นครับ” คนงานชี้นิ้วไปที่เรือลำหนึ่งซึ่งมีคนงานกำลังทำงานยุ่งกันอยู่ ปลาทูรีบเดินไปทางเรือลำนั้น เพราะตั้งใจมาถึงนี่แล้ว ยังไงวันนี้ก็ขอเจอหน่อยล่ะ จะได้ขอความช่วยเหลือจากเขา ยังไงเขาก็เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ที่นี่ด้วย และเขาก็สนิทกับคุณปู่ “คุณลุงคะ ลุงกำนัน” ปลาทูเรียกผู้ชายคนหนึ่งที่ยืนหันหลังคุมคนงานบนเรืออยู่และคิดว่าต้องเป็นเขาแน่ๆ “ครับ คุณหนูเรียกผมเหรอ?” “ค่ะลุงกำนัน หนูชื่อปลาทูนะคะ เป็นหลานของคุณปู่ธนา” ปลาทูแนะนำตัวและสวัสดีผู้ใหญ่ ยิ้มหวานฝากเนื้อฝากตัว “คุณหมอปลาทูนี่เอง พวกเราทราบแล้วครับ ว่าคุณหนูย้ายมาประจำที่โรงพยาบาลราชา แต่คุณหนูครับ ผมไม่ใช่กำนันฉลามหรอกครับ ผมชื่อวิชิตเป็นผู้ช่วยคุณกำนันฉลามครับ” วิชิตยิ้มให้คุณหมอสาวรุ่นลูกอย่างนึกเอ็นดูกับความเข้าใจผิดของเธอ “อ้าว! แล้วกำนันเขาอยู่ไหนเหรอคะ หนูตั้งใจมาเจอลุงกำนันค่ะ มีเรื่องจะขอความช่วยเหลือลุงกำนันหน่อยค่ะ” ปลาทูพูดด้วยความที่ยังไม่รู้ “ผมอยู่นี่” ฉลามที่ยืนฟังอยู่บนเรือมาสักพัก กระโดดลงมาจากเรือ มายืนตรงหน้าปลาทู ฟุ่บ! “อุ๊ย! ตกใจหมด นี่นายระวังหน่อยสิเกือบชนฉันแล้วเนี่ย” ปลาทูเอามือทาบอกด้วยความตกใจ มองเขาตาขวางอย่างไม่ชอบใจขึ้นมา และพอสบตาคมนั้นแล้วยิ่งรู้สึกไม่ชอบหน้าขึ้นมาด้วย “ก็คุณหมอปลาทูเรียกหาผมไม่ใช่เหรอครับ” “เปล่านะฉันมาหาลุงกำนันที่ชื่อฉลามน่ะ รึว่านายจะเป็นลูกชายลุงกำนันเขางั้นเหรอ” ฉลามหัวเราะชอบใจ “นี่คุณหมอ ผมเองที่เป็นกำนัน และชื่อฉลาม ผมไม่รู้ว่าใครเป็นคนบอกคุณกันนะ ว่ากำนันที่นี่เป็นรุ่นลุง” “นายเหรอกำนัน” “ใช่ไง” ฉลามตอบแล้วเดินออกมาจากตรงนั้น ไม่ได้สนใจว่าอีกคนยังงงไม่หาย “นี่นายจะเดินไปไหนล่ะ” ปลาทูรีบเดินตามเขามาติดๆ เมื่อคิดได้ว่าคงเป็นเขาแหละที่เป็นกำนันฉลามตัวจริง “มาหาผมทำไม มีอะไรก็รีบพูดผมงานเยอะ” เขาเดินไปเรื่อยๆ ไม่ยอมหยุด “นี่คุณกำนันช่วยหยุดคุยกันก่อนได้ไหม รู้ตัวรึเปล่าว่าคุณเดินเร็วมาก ฉันเดินตามไม่ทัน” ปลาทูหอบแฮก ฉลามหยุดเดิน และหันมามอง “กลับมานี่ทำไม” เขาถามเสียงห้วน “อะไรนะ” “ผมถามว่าคุณกลับมานี่ทำไม อกหักเหรอ อยากหนีโลก รึเป็นโรคอะไรร้ายแรงรึเปล่า” ฉลามกอดอกถามปลาทูหน้านิ่ง “นี่นาย คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน ถึงได้มาถามฉันแบบนี้ แล้วที่ฉันกลับมาที่นี่นายมีปัญหาตรงไหนไม่ทราบ เกาะนี้เป็นของนายรึไง” ปลาทูตั้งใจพูดกวนเขากลับไปบ้าง “อ้าว! ถามก็ไม่ได้แล้วจะมาหาผมทำไม” “นายรู้จักมารยาทไหม คำว่ามารยาทน่ะรู้จักบ้างไหม” “นี่แหละมารยาทสุดแล้วครับคุณหมอ ถ้าภาษาบ้านๆ แถวนี้คงจะถามว่า ถูกผัวทิ้งมาเหรอ” “ไอ้บ้า! นี่นายเป็นกำนันของที่นี่จริงๆ ใช่ไหม คอยดูเถอะฉันจะไปร้องเรียนที่อำเภอว่านายนิสัยแย่สุดๆ” ปลาทูกระฟัดกระเฟียดใส่เขา แล้วเดินออกมา ฉลามมองตามหลังเล็กแล้วส่ายหน้าอมยิ้ม เขาเดินอ้อมไปอีกทางตรงไปที่สำนักงานของเขา “คุณฉลามครับ คุณหนูปลาทูบอกว่าจะมาขอความช่วยเหลือ ตกลงเรื่องอะไรเหรอครับ” วิชิตเอ่ยถาม “ไม่ทันได้พูดอะไรเลยครับลุงชิต อยู่ๆ ก็โมโหกลับไป เจ้าอารมณ์ใช่เล่น” “โถ่! คุณฉลามเอาอีกแล้วเหรอครับ” วิชิตเกาหัว เพราะรู้นิสัยเจ้านายหนุ่มของตัวเอง “อะไรล่ะ” ฉลามถามเหมือนไม่ใส่ใจ “ก็ทำไมไม่พูดดีๆ กับคุณหนูละครับ” “ฉันยังไม่ได้พูดอะไรไม่ดีเลยนะ ยัยนั่นน่ะเด็กเจ้าอารมณ์เองต่างหาก” “หลานคุณปู่ธนานะครับคุณฉลาม ท่านฝากให้ช่วยดูแลไม่ใช่เหรอครับ ถ้าคุณหนูปลาทูกลับมาที่นี่ ท่านเคยสั่งไว้แบบนั้น แล้วคุณฉลามก็รับปากท่านแล้วด้วย” วิชิตพูดทบทวนความทรงจำให้เขา “โอ๊ย! รำคาญ ตอนนั้นก็แค่รับปากส่งๆ ไปแบบนั้นแหละ ไม่คิดว่ายัยนั่นจะกลับมาจริงนี่น่า” “คุณหมอปลาทูของเรากลับมาที่นี่ก็ดีแล้วนี่ครับ ยังไงก็ต้องช่วยดูแลกันไปสิครับ เธอสวยมากเลยนะครับคุณฉลาม แล้วก็เก่งมากด้วยเป็นถึงคุณหมอ” “ลุงวิชิตหยุดคิดเลยนะ เลิกหาเมียให้ฉันได้แล้ว และอย่าพูดออกมาเชียวนะ เดี๋ยวใครได้ยินเข้า” ฉลามรีบห้าม “โถ่! คุณฉลาม ทำไมละครับ ผมมองแป๊บเดียวก็เห็นเลยนะครับ ว่าเหมาะกันมาก” “ผมไม่เอาด้วยแน่ สาวเมืองกรุงแบบนั้น ลุงคิดว่ายัยนั่นจะมาอยู่ได้สักกี่วันกันล่ะ เดี๋ยวก็กลับไป อย่างมากให้แค่สามเดือนให้ถึงก่อนเถอะ ลุงจะมาเชียร์อะไร ผมไม่สนใจหรอก” วิชิตยิ้ม “แต่คุณฉลามควรไปถามคุณหมอนะครับ ว่าอยากให้ช่วยอะไร แล้วก็คุยกับเธอดีๆ หน่อย” “ไม่เอาลุงไปถามเองสิ” “ได้ไงละครับ คุณหมอมาหาคุณฉลามนะครับ ยังไงคุณฉลามต้องเป็นคนดูแลเธอนะครับ” ฉลามทำหน้าเบื่อหน่าย ไม่ยอมรับปากเดินไปนั่งลงที่โต๊ะทำงาน วิชิตยิ้มอย่างรู้ใจ ว่าเจ้านายของเขา ไม่อยากเข้าใกล้ผู้หญิง และไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายมากเกินไป เขาขี้รำคาญโดยเฉพาะพวกผู้หญิงคนเมืองผิวบาง รักสบาย最新チャプター
ฉลามไม่กินปลาทู บทที่49 ตอนพิเศษ3 ปลาทู&ฉลาม
ไม่นานปลาทูก็ขับรถกลับมาที่แพปลา สตาร์วิน (Starwin) ของสามี “กลับมาแล้วค่ะ หิวมากไหม” ยิ้มให้สามีแล้วก็วางกล้องอาหารลงบนโต๊ะ “หิวนิดหน่อยครับ มีอะไรกินบ้างนะ” “ทำมาให้หลายอย่างเลยค่ะ มานั่งนี่สิคะ พักงานก่อน” ฉลามมานั่งลงอย่างว่าง่าย สองคนนั่งทานข้าวที่โต๊ะตรงโซฟากันง่ายๆ ไม่ได้อะไร แค่ได้ทานข้าวด้วยกันทุกวันก็มีความสุขแล้ว “พี่เหนื่อยมากไหมคะ” “ได้กินข้าวพร้อมเมียก็หายเหนื่อยแล้วครับ อร่อยทุกอย่างเลยด้วยนะ” “พูดแบบนั้น น่ารักนะคะ” “เราทำอาหารอร่อยมากจริงนะ แต่พี่เห็นใจ ปลาทูมากกว่า ต้องมาลำบากกับพี่ ยังจะทำอาหารอีก” “ไม่เห็นลำบากตรงไหนเลยค่ะ ปลาทูอยากอยู่ใกล้พี่ ทำอาหารก็ไม่เหนื่อยอะไรหรอก” ปลาทูยิ้มให้เขา “เรามีลูกกันดีไหมเราจะได้ไม่เหงา จะได้มีเพื่อน มีเด็กๆบ้านจะได้ไม่เงียบ” ฉลามพูดขึ้นมาด้วยดวงตาเป็นประกาย “ก็อยากมีนะคะ แต่ขอเวลาหน่อยได้ไหมคะ อยากอยู่สองคนแบบนี้ก่อน” “ทำไมมีลูกเราก็อยู่ด้วยกันอยู่ดีนี่น่า พี่ก็ดูแลปลาทูเหมือนเดิม แล้วก็ดูแลลูกของเราด้วย มีเถอะพี่อยากเห็นเจ้าตัวเล็กๆ วิ่งเล่นในบ้าน ให้ป้าแดงช่วยเลี้ยงก็ได้” ฉลามอยากเห็นลูกที่เกิดมาจริงๆ เพราะทุกอย
最終更新日 : 2026-07-10ฉลามไม่กินปลาทู บทที่48 ตอนพิเศษ2 ปลาทู&ฉลาม
คุณพ่อคุณแม่เดินเข้ามาหายิ้มให้ ปลาทูกอดท่านทั้งคู่แน่น “ลูกสาวพ่อมีคนดูแลแล้ว พ่อก็เบาใจไปเยอะเลย” “แม่ก็เหมือนกัน อย่าดื้อกับพี่เขานะปลาทู เชื่อฟังสามีด้วยล่ะ” “ค่ะคุณแม่ คุณพ่อกับคุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ พี่ฉลามเป็นคนมีเหตุผล เขาหาเหตุผลมาคุยกับปลาทูเสมอ ปลาทูเถียงเขาไม่ได้หรอกค่ะ” ปลาทูจับมือสามีแน่นบีบเบาๆ “ฉลามเป็นคนดีมากข้อนี้พ่อรู้ สิงโตก็เหมือนกัน เก่งทั้งคู่ ลูกเลือกคู่ชีวิตไม่ผิดหรอก ถ้าเขาไม่ดีจริงคุณปู่ของเราคงไม่เอ็นดูกำนันฉลามถึงขนาดนี้หรอก และดูผู้คนรอบตัวสิ ทั้งรักทั้งเกรงใจมาก เป็นคนหนุ่มที่ประสบความสำเร็จคนหนึ่งเลยล่ะ ลูกเป็นคู่ชีวิตของพี่เขาแล้ว ก็ดูแลรักษาน้ำใจกันไว้ให้ดี หนักนิดเบาหน่อยก็ต้องอภัยให้กัน ค่อยๆ พูดค่อยๆ จา ปลาทูเป็นภรรยาของ กำนันที่นี่ ต้องทำตัวน่ารักกับทุกคนด้วยนะลูก” “ค่ะคุณพ่อ” “ฉลามพ่อฝากปลาทูด้วยนะ” คำพูดหนักแน่นของคนเป็นพ่อที่ฝากฝังลูกสาวคนเดียวของท่าน ทำให้ฉลามรับคำอย่างหนักแน่นเช่นกัน “ครับคุณพ่อ คุณแม่ ผมรับปาก จะดูแลปลาทูเท่าชีวิตผมครับ” คุณพ่อกับคุณแม่ยิ้มให้เขา เชื่อมั่นและเชื่อใจในตัวเขา “พ่อกับแม่ขอให้ลูกทั้งคู่มีควา
最終更新日 : 2026-07-10ฉลามไม่กินปลาทู บทที่47 ตอนพิเศษ1 ฉลาม&ปลาทู
สองเดือนต่อมา“ปลาทูแน่ใจเหรอว่าจะจัดเล็กๆ พี่ยินดีทำให้หมดเลยนะ ตามใจปลาทูทุกอย่างเลยนะครับ” “ปลาทูรู้ค่ะ ว่าพี่ตามใจ แต่ปลาทูอยากจัดแค่นี้จริงๆ ค่ะ เชิญแค่คนที่เรารักมาร่วมพิธี แล้วก็จัดงานเลี้ยงทุกคนในหมู่บ้านแบบนี้ก็ใหญ่มากพอแล้วนะคะ กำนันฉลามของเราแต่งงานทั้งที ต้องเลี้ยงกันทั้งหมู่บ้านสิคะถึงจะสนุก” “แบบนั้นพี่เข้าใจ แต่เราไม่อยากได้งานหรูๆ บ้างเหรอ จัดแบบหรูหราในโรงแรม ให้สมกับคุณหมอปลาทูหน่อยดีไหม” “แบบนี้ดีที่สุดแล้วค่ะ แค่นี้ปลาทูก็ชอบมากแล้ว ชอบทุกอย่าง ชอบที่นี่ ชอบผู้คนที่นี่ แล้วก็ชอบคุณกำนันของทุกคนด้วยค่ะ” “หลงผัวไม่ไหว” “เดี๋ยวเถอะ” ปลาทูหัวเราะ “แต่ก็จริง ที่พี่พูดก็ถูก หลงจริงนะ” ปลาทูกอดเขาแน่น จุ๊บ! ตรงกลางหน้าอกแกร่ง “พี่ทำอะไรลงไปเนี่ย ทำไมถึงได้ชอบพี่นักล่ะ ทั้งที่ตอนแรกเกลียดขี้หน้าที่สุด” ปลาทูเงยหน้าแล้วยิ้มให้เขา “มีดีตั้งเยอะ เคยบอกไปแล้วนี่ เราก็บอกว่าพี่หลงตัวเอง คราวนี้เป็นไงล่ะ โดยเข้าแล้ว ไปไหนไม่รอด” ฉลามจูบหน้าผากสวยยิ้มให้ “ชิ! แล้วตัวเองล่ะ จะไปไหนอีกไหม” “ใครจะไปไหนรอดเมียสวยขนาดนี้” “ปากหวานก็เป็น” “เมียเก่งมากด้วย แถมรู้ใจ สู้มืออย่
最終更新日 : 2026-07-10ฉลามไม่กินปลาทู บทที่46 ดูพระอาทิตย์ขึ้นด้วยกันNC🔥
ฉลามบดจูบแรงๆ และตอกลำหนาเข้าใส่แรงๆ เช่นกัน ปลาทูแอ่นสะโพกลอยขึ้นรับแรงกระแทกของเขาอย่างสู้มือ ฉลามถอนจูบ รวบลำคอสวย ส่งนิ้วโป้งเข้าปากเล็ก ปลาทูดูดนิ้วเขาเล่นระบายความเสียว ท่าทางยั่วยวนอย่างไม่ตั้งใจของเธอทำเอาเขาแทบคลั่งตาย ลิ้นเล็กที่ปัดป้ายดูดนิ้วเขาทำเขาเสียวซ่านจนแทบบ้า “อ๊า!…,”เงยหน้าส่งเสียงครางระบายความเสียวซ่านออกมา “ชอบจูบไปเอาไปด้วยใช่ไหม” เขาถามเสียงแหบพร่า มองคนที่ยังดูดนิ้วเขาอยู่แบบนั้น “ชอบค่ะ พี่จูบเก่งมาก” ฉลามถึงกับยกยิ้มมุมปาก “แล้วชอบให้พี่กระแทกแรงๆ ด้วยใช่ไหม” “ใช่ค่ะ ชอบแรงๆ มันเสียวดี แต่จะเสร็จง่ายถ้าพี่ทำแรงๆ” “ก็เสร็จสิ เราเสร็จได้ตลอด ผู้หญิงเสร็จก็เอาต่อได้เลย ไม่ใช่ปัญหา อยากเสร็จแล้วใช่ไหม เราเสร็จก่อนได้เลย พี่อยากเอาท่าหมาอีกท่าแล้วค่อยเสร็จ” ปลาทูพยักหน้าเพราะตัวเองจะไม่ไหวแล้ว โดนกระแทกเข้าจุดเสียวไม่พักเลยแบบนี้ ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ฉลากตอกถี่รัว กดลำหนาเข้าใส่จนสุดโคนทุกครั้ง ไม่นานคนตัวเล็กก็ตาลอยตัวกระตุก ร่างเล็กสั่นระริกไปทั้งร่าง แล้วก็ค่อยๆ สงบลง ฉลามปล่อยแช่นิ่งไว้ พอปลาทูสงบลงก็ถอนลำหนาออก จับเธอเปลี่ยนท่าเป็นนอนคว่ำ
最終更新日 : 2026-07-10
この作品を読んだあなたへ
