บทที่5 ปลาทูหน้างอคอหัก

“แล้วนายจะมาอะไรนัก ช่วยแค่นี้เองนะ ไหนป้าแดงบอกว่านายจะเป็นคนดูแลฉัน เพราะนายรับปากคุณปู่ไว้แบบนั้น แค่นี้ก็โวยวายซะแล้ว ตกลงนายจะไม่รักษาคำพูดใช่ไหม”

“คุณปลาทูครับ ผมดูแลคุณได้ทุกอย่างนั่นแหละ แต่บางอย่างผมว่าไม่มีความจำเป็นเลย ผมไม่ได้ตั้งใจจะขัดใจอะไรคุณ แต่คุณลองกลับไปคิดให้ดีๆ ก่อนที่จะตัดสินใจเปลี่ยนแปลงอะไรกับบ้านของคุณปู่ ไปดู ไปสำรวจให้แน่ชัดก่อน ว่าท่านรักท่านหวงอะไรบ้าง ไม่ดีกว่าเหรอครับ เหลือไว้ให้นึกถึงบ้างก็ยังดีนะครับ” เอ่ยเตือนด้วยเหตุและผล

ปลาทูมองสบตาเขา จริงด้วยสินะเขาพูดถูก ฉันลืมคิดเรื่องนี้ไป

“ก็ได้งั้นฉันจะบอกคุณอีกครั้งละกัน ส่วนเรื่องด่วนของฉันที่บอกคุณไปแล้ว คือตึกแถวทำเลดี ที่จะทำเป็นคลินิก อันนั้นฉันรีบ อยากทำให้เสร็จเร็วที่สุด”

“งั้นพรุ่งนี้วันหยุดช่วงเช้าผมไปรับละกัน จะได้พาไปดู มีอะไรจะใช้ผมอีกไหมครับคุณหนูหมอ” ฉลามพูดด้วยน้ำเสียงกวนๆ

“ชิ! บอกให้เรียกฉันดีๆ นายนี่มันกวนโมโหได้ตลอดเวลาเลยจริงๆ นะกล้าดีกับฉันแบบนี้ นายคงไม่รู้ใช่ไหมว่าฉันมีพี่ชายเป็นนายตำรวจ”

“อ๋อ! ผู้กองโลมาเหรอครับ” ฉลามลากเสียงยาวกวนเธอเล่น

“นายรู้จักพี่ขายฉันด้วยเหรอ”

“ตอนเด็กก็วิ่งเล่นมาด้วยกัน ทำไมจะไม่รู้จักละครับ ผู้กองโลมาแก่กว่าผมแค่สองปีเอง ซี่กันเลยล่ะ นี่ถ้าผู้กองย้ายมาที่นี่แทนคุณ ผมจะยินดีมากเลย แล้วก็พร้อมจะรับใช้เขาอย่างเต็มที่ ที่สุด”

“โอ๊ย! หงุดหงิด เป็นฉันแล้วทำไม ยังไงนายก็ต้องเป็นคนดูแลฉันอยู่ดี ไม่ต้องทำมาเป็นพูดหรอก”

“ผมแค่ช่วยดูแลครับ ไม่ได้มาเป็นเบ้ให้คุณหนูหมอ”

“นี่บอกให้เรียกฉันดีๆ ไงทำไมไม่ทำ นี่นะเหรอคนที่คุณย่าคุณยายแถวนี้ชื่นชมนักหนา แถมเสนอให้คุณมาเป็นแฟนฉันด้วยซ้ำนะเมื่อกี้ ได้ยินแล้วจะเป็นลม คุณยายคุณย่าหมูบ้านนี้จะรู้บ้างไหมนะ ว่าคนดีของพวกท่านปากเสียกับผู้หญิงขนาดไหน แบบนี้ใครเอาไปเป็นแฟนก็บ้าแล้ว ชิ! โสดไปเถอะ” ปลาทูว่าจบก็เดินไปขึ้นรถ ทิ้งเขาไว้แบบนั้น

ฉลามยืนมองรถของปลาทูเคลื่อนออกไป “ยัยหน้างอคอหัก ด่ากันแล้วหนี ไม่แน่จริงนี่หว่า” ฉลามบ่นพึมพำแล้วก็เดินไปที่รถของตัวเอง เอากระดาษที่อยู่ในมือยัดใส่กระเป๋าเสื้อลวกๆ

เช้าวันต่อมา

“พี่ปลาทูจะออกไปไหนเหรอคะ”กุ้งนางมองปลาทูที่แต่งชุดออกมาจากห้องนอนเหมือนกำลังจะออกไปข้างนอก

“พี่มีนัดกับพี่ฉลามของกุ้งนางน่ะ จะไปดูตึกแถว ไม่รู้ว่าจะมาตรงเวลารึเปล่า” ปลาทูนั่งลงบนเก้าอี้หน้าบ้านรอเขา

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงก็แล้ว ฉลามยังไม่โผล่มา “เฮ้อ! กล้าเบี้ยวนัดฉันเหรอ เดี๋ยวรู้เรื่อง” ปลาทูเดินไปหยิบกุญแจรถ แล้วก็รีบขับรถตรงไปที่แพปลาของเขา อย่าให้เจอนะ แม่จะจัดให้หนักเลย ปลาทูโมโหอยู่คนเดียว จนกระทั่งขับรถมาจอดที่แพปลาของเขา พอเห็นว่าเขาอยู่ที่นี่พอดี ปลาทูรีบลงจากรถกะจะไปเอาเรื่องเขาเต็มที่

“นี่นายลืมนัดฉันงั้นเหรอ รึตั้งใจจะแกล้งให้ฉันรอเก้อ”

“เปล่านะครับคุณหมอ วันนี้ลูกน้องผมขาดไม่มาทำงานหลายคนเลย ผมยุ่งมากต้องส่งกุ้งให้ทันตามกำหนดไม่งั้นผมแย่แน่ เจอค่าปรับขาดทุนทุนทุนย่อยยับแน่ครับ เหตุสุดวิสัยน่ะครับคุณหมอ ผมไม่กล้าแกล้งคุณแบบนั้นหรอก” ฉลามพูดไปด้วยวุ่นกับงานไปด้วย ปลาทูต้องคอยเดินตามเพราะจะคุยกับเขา

“ได้งั้นบอกมาว่างานคุณจะเสร็จกี่โมง ฉันจะไปนั่งรอ”

“ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับว่าจะเสร็จกี่โมงพนักงานแกะเปลือกกุ้ง ขาดงานไปห้าคน ตอนนี้ทุกคนยุ่งกันไปหมดคุณเห็นไหม เรื่องของคุณเอาไว้ก่อนได้ไหมครับ”

“ไม่ได้ นัดแล้วก็ต้องตามนัดสิ ฉันก็ยุ่งเหมือนกัน นายไปทำงานให้เสร็จสิ รีบด้วย เสร็จแล้วก็พาฉันไปดูตึกตามที่นัดกันไว้ มันจะไปยากอะไร”

ฉลามหยุดงานหันมาจ้องหน้าปลาทู “ได้ผมจะพาไป เมื่องานผมเสร็จและส่งเรียบร้อยแล้ว แต่มีข้อแม้ ว่าคุณต้องช่วยผมแกะกุ้งด้วยทำได้ไหม” ฉลามเลิกคิ้วถาม

“แกะกุ้งเหรอ” ปลาทูทวนคำพูดของเขา

“ใช่แกะกุ้ง ถ้าคุณช่วยผม ผมก็จะช่วยคุณ ทำไมคุณไม่มีน้ำใจกลับกันบ้างล่ะ”

“ฉันมีอยู่แล้วน้ำใจน่ะ” ปลาทูเชิดหน้าและพูด

“งั้นตรงนั้นไปสิครับ แค่แกะกุ้งเองจะไปยากอะไร คนเก่งอย่างคุณหมอแค่นี้สบายอยู่แล้ว ใช่ไหมครับ”

“ก็ได้” ปลาทูเดินไปตรงที่พนักงานผู้หญิงกำลังแกะกุ้งกันอยู่ และหันมามองเขานิดหนึ่งว่าเขาดูฉันอยู่รึเปล่า จะบ้านายฉลามจ้องฉันอยู่ ปลาทูแอบชำเลืองมองคนอื่นว่าเขาทำกันยังไง แล้วก็เริ่มทำตามพนักงานคนอื่นๆ แต่ช้ามาก

ฉลามแอบยิ้มแล้วก็หันมาสนใจงานของตัวเองต่อ ไม่นานก็มีเสียงรถมอเตอร์ไซค์หลายคันขับมาจอดที่หน้าแพปลาของเขา แล้วก็ตามมาด้วยเสียงพูดคุยกันแซดดังเข้ามา

“ฉลามพวกยายมากันแล้ว ไหนกุ้งที่รีบส่งอยู่ตรงไหน ยายจะช่วยแกะเปลือกกุ้งเอง” คุณยายคุณย่ารวมกลุ่มกันเดินปรี่มาหาเขา

“คุณยาย คุณย่า มาทำไมกันครับเดี๋ยวก็ปวดหลังกันหรอกครับ กลับบ้านไปพักผ่อนเถอะ งานผมตรงนี้ก็เสร็จ แล้วเหลือแค่แกะเปลือกกุ้งไม่เยอะแล้วครับ ขอบคุณที่ทุกคนมานะครับ แต่ไม่เป็นไรครับ”

“ไม่ได้สิพวกเรามาแล้ว ตั้งใจมาช่วย อ้าว! เอ๊ะ! นั่นคุณหมอนี่น่า คุณหมอมาช่วยด้วยเหรอ”

“เปล่าครับผมบอกให้เธอไปทำเองครับ”

“ฉลามทำไมให้คุณหมอทำล่ะ เธอต้องไม่เคยทำแน่เลย” คุณย่าคุณยายเดินเข้าไปหาปลาทู

“คุณหมอพวกยายมาช่วยฉลามแล้ว หมอวางมือเถอะ เดี๋ยวหัวกุ่งจะตำมือเอา เจ็บมากนะคะถ้าโดนเข้า”

“แต่งานยังไม่เสร็จเลยนะคะ ฉลามบอกว่าต้องให้งานเสร็จก่อน ถึงจะไปดูตึกแถวเป็นเพื่อนหนูได้”

“อ้าว! แบบนั้นเหรอ งั้นฉลามไปได้เลย รับรองว่าเสร็จทันเวลา พวกยายจัดการให้เอง ไปเถอะพาคุณหมอไปทำธุระซะ งานทางนี้จะดูแลให้อย่างดีเลย” พวกคุณยายพูดคะยั้นคะยอเขา

“ก็ได้ครับ”