Partager

ฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง
ฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง
Auteur: จินเหมยเทียน

ตอนที่ 1 ปฏิเสธ

last update Date de publication: 2026-09-02 16:02:10

ตอนที่ 1 ปฏิเสธ

บนห้องทำงานของอาคารท่าเทียบเรือมีบรรยากาศที่เงียบสนิท และความเงียบนั้นก็หนักอึ้งราวกับบรรยากาศในห้องถูกกดเอาไว้ ซ่ง เจิ้นหยวน นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน สายตาคมเข้มจับจ้องเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้า

เย่ หาน คือเด็กหนุ่มที่เขาเลี้ยงดู ทั้งส่งเรียนและคอยสอนเรื่องงานด้วยมือของตนเอง อีกฟากหนึ่งมีลูกสาวของเขา ซ่ง จืออี้ นั่งอยู่บนโซฟาหนังสีดำ

จืออี้ นั่งหลังตรง มือวางซ้อนกันบนตัก ปลายนิ้วเย็นเฉียบ ดวงตาเรียบนิ่ง ท่าทางสงบ แต่ภายในใจกลับไม่สงบเลยสักนิดเดียว

“ฉันถามแกอีกครั้ง แกจะแต่งงานกับอาอี้ไหม” เจิ้นหยวนกดเสียงต่ำ หากเขาใช้นำเสียงนี้ จะไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งแม้แต่คนเดียว

“ไม่ครับ” เย่หานเงยหน้าขึ้นและตอบคำถามนี้อีกครั้ง ไม่ว่าจะให้เขาตอบกี่ครั้ง คำตอบที่เขาให้ได้ก็คือ 'ไม่' คำเดียวเท่านั้น

คำตอบของเขาทำให้ปลายนิ้วของจืออี้สั่นไหว ก่อนเธอจะกดมันไว้แน่น

ปัง! ฝ่ามือของเจิ้นหยวนตบลงบนโต๊ะอย่างแรง

“แกไม่รู้หรือว่าอาอี้รักแก” ทุกคนรู้ดี มีหรือเจ้าตัวจะไม่รู้

“ผมมีคนที่รักอยู่แล้วครับ” เขาไม่ตอบคำถาม แต่เลือกที่จะบอกว่าตนมีคนรักอยู่แล้ว

เจิ้นหยวนเงียบไปครู่หนึ่ง สายตาของเขาเลื่อนจากเด็กหนุ่มไปหยุดที่ลูกสาว เขาเห็นลูกสาวนั่งกำมือแน่น และพยายามนั่งนิ่ง ไม่แสดงท่าทางอะไรออกมา

คนเป็นพ่อไม่ต้องมีใครบอกก็รู้ว่าลูกสาวรู้สึกอย่างไร อาอี้รักเย่หานมาก อาจเพราะทั้งสองโตมาด้วยกัน เย่หานดูแลอาอี้อย่างดี คอยรับคอยส่งไปเรียนตลอด และเป็นคนที่ตามใจอาอี้ยิ่งกว่าพี่น้องคนอื่นเสียอีก

ไม่ว่าอาอี้จะเอาแต่ใจแค่ไหน เย่หานก็ทำตามทุกอย่างไม่เคยขัด นั่นเลยทำให้ลูกสาวของเขาตกหลุมรักอย่างง่ายดาย เขาที่เป็นพ่อเห็นว่าเป็นอย่างนั้นก็ถือเป็นเรื่องดี

มีใครบ้างไม่อยากให้ลูกเจอคนที่ดูแลเอาใจใส่อย่างดี อีกทั้งเย่หานคือลูกชายของเพื่อนรักของเขา และที่เขารับเย่หานมาดูแล เพราะเพื่อนของเขาจากไปพร้อมกับภรรยาด้วยอุบัติเหตุ นับตั้งแต่นั้นมา เขาเลยรับเย่หานมาเลี้ยงดู ให้เย่หานช่วยงานในบ้าน งานหลักคือดูแลอาอี้ ซึ่งเย่หานก็ทำได้ดีมากจนเขาหมดห่วง แต่พอจะให้แต่งงานกลับปฏิเสธ!

“ถ้าไม่แต่งงานกับอาอี้ แกก็ออกไปจากบ้านของฉันซะ” เจิ้นหยวนยื่นคำขาด

เย่หานเงยหน้าขึ้นมองคนที่ชุบเลี้ยงเขามาตลอดหลายปี

“ผมตั้งใจจะไปอยู่แล้วครับ” เขาพูดช้า ๆ

“ขอบคุณท่านที่เมตตาเลี้ยงผมมานะครับ” เย่หานโค้งคำนับเพื่อทำความเคารพ

คำตอบกับท่าทางของเย่หานนั้น ทำให้เจิ้นหยวนลุกขึ้นยืน มือหนึ่งเปิดลิ้นชักโต๊ะและหยิบปืนออกมา

แกร๊ก เขาปลดล็อกปืนก่อนยกขึ้นเล็งตรงไปที่อีกฝ่าย

“ลองก้าวออกไปดูสิ ดูซิว่าแกจะเดินออกไปได้จริงไหม” อยู่กับเขามาหลายปี ต้องรู้อยู่แล้วคำว่า ‘ออกจากบ้าน’ หมายถึงออกไปแค่ร่างเท่านั้น

“พ่อ... พอเถอะค่ะ” จืออี้รีบห้ามบิดา

“ปล่อยเขาไป... ” จืออี้เดินเข้าไปหาผู้เป็นพ่อ

“ลูกได้ยินไหมว่ามันพูดอะไร” เจิ้นหยวนหันมามองลูกสาว

“มันไม่ยอมแต่งงานกับลูก” เจิ้นหยวนรู้ว่าลูกกำลังเสียใจ

“รู้แล้วค่ะ” เขาตอบแบบนี้มาถึงสองครั้ง ทำไมเธอจะไม่ได้ยิน และคิดว่าหากถามอีกครั้ง คำตอบก็คงเหมือนเดิม

“ช่างเขาเถอะค่ะ” เธอไม่ได้หันไปมองเย่หานเลย ตอนนี้เธอต้องทำให้พ่อใจเย็นลงก่อน

“ต่อให้ฉันไม่แต่งงาน พ่อก็เลี้ยงฉันได้ไม่ใช่เหรอคะ” จืออี้มั่นใจว่าหากเธอไม่พูดอะไร พ่อต้องยิงเย่หานแน่ ๆ

“เลี้ยงได้สิ ลูกสาวคนเดียวทำไมพ่อจะเลี้ยงไม่ได้” เขาก็แค่อยากตามใจลูกสาว อยากให้ลูกสาวมีความสุขเท่านั้น

“รีบออกไปสิ” จืออี้พูดโดยไม่หันไปมองอีกฝ่าย พ่อของเธอลดปืนลงแล้ว เขาควรออกไปก่อนที่จะโดนยิง

เย่หานมองจืออี้ แต่เธอไม่ได้หันกลับมามองเขา

“ครับ” เขาเม้มริมฝีปากเล็กน้อย ก่อนจะโค้งศีรษะ แล้วหันหลังเดินออกจากห้องไป

เมื่อเหลือเพียงสองคนในห้อง เจิ้นหยวนก็วางปืนลงบนโต๊ะช้า ๆ ก่อนจะหันมามองลูกสาว

“ไม่เสียใจเหรอ ปกติต้องโวยวายแล้ว” เขาถามเสียงต่ำ

จืออี้ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง ท่าทางเหมือนคนสับสนในชีวิต เหมือนกำลังทำอะไรไม่ถูก ทำให้ผู้เป็นบิดาคิดว่าลูกสาวคงตกใจ เสียใจจนทำอะไรไม่ถูก

“เสียใจสิคะ” จืออี้เงยหน้ามองพ่อ

“แต่เขามีคนรักแล้ว... ฉันไปฝืนอะไรเขาไม่ได้หรอก” พูดเหมือนปลง แต่ความจริงแล้วไม่ใช่เลย... เธอไม่ใช่คนใจดีอะไรขนาดนั้น เธอแค่กำลังสับสนและทำอะไรไม่ถูกเท่านั้นเอง

เจิ้นหยวนไม่ได้พูดหรือถามต่อ เขาเพียงรอฟังและกำลังสังเกตท่าทางของลูกสาวไปด้วย เขามั่นใจว่าอาอี้เสียใจ แต่ไม่แน่ใจว่าจะแสดงออกมากน้อยแค่ไหน

“ถ้าพ่ออยากปลอบฉัน... ” จืออี้ขยับเข้าไปใกล้โต๊ะ พลางโน้มตัวลงเล็กน้อย

“ ...ก็ช่วยทำบางอย่างให้ฉันหน่อยได้ไหม” เธอกระซิบบอกพ่อเหมือนกลัวคนอื่นได้ยิน ทั้งที่ในห้องนี้มีกันอยู่แค่สองคนเท่านั้น

จืออี้กระซิบบอกสิ่งที่ตัวเองต้องการให้บิดาได้รับรู้

เจิ้นหยวนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ

“ลูกนี่นะ... ” เขาส่ายหัวอย่างเอ็นดู

“รู้จักใช้โอกาสได้ดีจริง ๆ ” เขาพยักหน้าช้า ๆ

“ได้สิ... พ่อตามใจลูกอยู่แล้ว” เสียงของเขานุ่มลง หากสิ่งที่ลูกขอนั้นทำให้ลูกรู้สึกดีขึ้น เขาก็พร้อมยอมทำอยู่แล้ว

จืออี้ยิ้มบาง ๆ รอยยิ้มนั้นไม่ได้บ่งบอกถึงความสุข แต่มันเหมือนคนที่กำลังตัดสินใจทำบางอย่างที่แม้แต่ตัวเองก็ไม่เคยคิดว่าจะทำเช่นนี้

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง    ตอนพิเศษ 5

    ตอนพิเศษ 5วันตรุษจีนปีนี้ บ้านตระกูลซ่งคึกคักกว่าหลายปีที่ผ่านมา โคมสีแดงแขวนเรียงตามชายคา กลิ่นธูปไหว้บรรพบุรุษลอยปะปนกับกลิ่นอาหารมงคลที่คนครัวเตรียมกันไม่หยุด เสียงหัวเราะของญาติดังเป็นระยะเย่หานจูงมือภรรยาและพาลูก ๆ ทั้งห้าคนก้าวเข้าไปในบ้าน ความสัมพันธ์ของจืออี้กับพ่อยังคงอยู่ในระยะที่ ‘พูดคุยได้ แต่ไม่สนิทใจ’ ทักทายกันตามมารยาท ถามสารทุกข์สุกดิบพอเป็นพิธี ไม่มีคำตำหนิ ไม่มีการรื้อฟื้นอดีต และก็ไม่มีความใกล้ชิดเหมือนก่อนเจิ้นหยวนไม่ได้เข้ามาคลุกคลีกับหลาน ๆ มากนัก เพียงมองอยู่ห่าง ๆ อย่างเงียบ ๆ เขาเห็นแล้วว่าลูกสาวไปได้ดี มีครอบครัวอบอุ่น สามีดูแลดี เด็ก ๆ แข็งแรง ร่าเริงตั้งแต่เรื่องทุกอย่างพังทลายลง เขาก็ไม่เคยมีภรรยาเพิ่มอีก ลูกแฝดชายจากหว่านหรูก็ถูกเลี้ยงดูอยู่อีกบ้านหนึ่งในเขตตระกูลซ่ง ทุกอย่างแยกเป็นสัดส่วน ไม่ปะปนกันอีกสายตาของเขาหยุดอยู่ที่ลูกสาวและหลานทั้งห้าคนที่กำลังวิ่งเล่นอยู่ใต้ต้นเหมย ริมฝีปากที่เคยตึงเครียดก็คลายลงเป็นรอยยิ้มบาง ๆ‘คุณเห็นไหม... ลูกของเราอยู่ดี มีความสุข หลาน ๆ ก็น่ารักขนาดนี้’ เขา

  • ฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง    ตอนพิเศษ 4

    ตอนพิเศษ 4อีกฟากหนึ่งของเมือง ภายในค่ายฝึกขนาดใหญ่ที่เย่หานสร้างขึ้นมาเอง พื้นที่กว้างขวางถูกจัดเป็นลานฝึกสัดส่วนไม่ต่างจากค่ายทหารจริง ๆที่นี่ไม่ใช่แค่สำหรับลูกน้องของเขาเท่านั้น แต่รวมถึงกลุ่มหลินเฉิง อดีตคนใต้ดินที่ถูกดึงขึ้นมาฝึกระเบียบ วินัย และทักษะใหม่ ๆเย่หานยืนอยู่ชั้นบนของอาคารฝึก มือสองข้างพาดราวเหล็ก สายตามองลงไปเบื้องล่างอย่างไม่กะพริบ เสียงฝีเท้าเด็ก ๆ วิ่งไปมา เสียงหัวเราะปนกับเสียงครูฝึกตะโกนสั่งเป็นจังหวะคนที่เขามองจริง ๆ ไม่ใช่ลูกน้อง แต่เป็น ‘ลูกของตัวเอง’เย่หานมีลูกห้าคน คู่แรกเป็นฝาแฝดผู้หญิงวัยห้าขวบ คู่ที่สองเป็นฝาแฝดผู้ชายวัยสี่ขวบ และคนสุดท้อง เป็นลูกสาวตัวน้อยวัยสองขวบ ที่ยังพูดไม่ค่อยชัด แต่ก็ชอบร้องตามพวกพี่ ๆเด็กชายฝาแฝดวิ่งกระโดดข้ามสิ่งกีดขวางอย่างคล่องแคล่ว ราวกับสนามฝึกคือสนามเด็กเล่น สำหรับสองคนนั้น เย่หานไม่ค่อยห่วงเท่าไร เพราะใจรักการเคลื่อนไหวแบบนี้มาตั้งแต่หัดเดิน แต่สายตาของเขากลับล็อกอยู่ที่ร่างจิ๋วอีกคนหนึ่ง ลูกสาวคนเล็กที่กำลังวิ่งเตาะแตะตามพี่ชาย ทั้งที่ขาสั้น ๆ แทบไม่ทัน ล้มก

  • ฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง    ตอนพิเศษ 3

    ตอนพิเศษ 3อีกฝั่งหนึ่งของเมือง ในตึกสูงที่เป็นสำนักงานใหญ่ของสตูดิโอโปรดักชันชื่อดัง ที่นี่คืออาณาจักรของเว่ยหลงกองถ่ายขนาดใหญ่ทำงานกันวุ่นวาย ทีมกล้อง ทีมไฟ นักแสดง เดินสวนกันไม่ขาดสาย จอขนาดยักษ์ฉายภาพซีนที่เพิ่งถ่ายเสร็จ เสียงผู้กำกับสั่งคิวดังเป็นระยะเว่ยหลงยืนคุยงานด้วยท่าทีสุขุม แต่ข้าง ๆ เขามีเจ้าตัวเล็กสวมชุดเดรสน่ารักสีพาสเทล ผมม้วนเป็นลอนนิด ๆ เหมือนตุ๊กตา ดวงตากลมโตเป็นประกายวิบวับ‘เสี่ยวเป้ย’ ลูกสาวของอาอี้กับเย่หาน เจ้าตัวเล็กเป็นแฝดน้องวัยห้าขวบเท่ากับเสี่ยวเป่า ทั้งสองเป็นฝาแฝด แต่บุคลิกต่างกันสุดขั้วถ้าเปรียบเทียบเสี่ยวเป่าคือผู้จัดการไซต์ท่าเรือ เสี่ยวเป้ยก็คือดาราสาวตัวจิ๋วประจำกองถ่าย“ลุงใหญ่ ๆ นักแสดงสวยไหมวันนี้~ ” เสียงหวานใสถามอย่างตื่นเต้น“สวยสิ แต่ไม่สวยเท่าเสี่ยวเป้ยของลุงหรอก” เว่ยหลงยิ้มมุมปากเมื่อได้ยินคำชม เจ้าตัวเล็กก็ยืดอกภูมิใจทันทีพอมาถึงกองถ่ายยังไม่ทันได้ดูซีนอะไรนาน เสี่ยวเป้ยก็เห็นน้าฉิงฉิง เพื่อนสนิทของแม่เดินออกมาจากห้องแต่งตัว ดาราสาวสวยสง่าสวมชุดทำงานสุด

  • ฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง    ตอนพิเศษ 2

    ตอนพิเศษ 2ท่าเรือเซินเจิ้นมีขนาดใหญ่ทอดตัวยาวจนสุดสายตา เครนเหล็กขนาดมหึมาขยับขึ้นลงเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ตู้คอนเทนเนอร์หลากสีเรียงซ้อนกันราวกับกำแพงสูง เสียงเครื่องยนต์เรือสินค้าแล่นเข้าออกไม่ขาดสาย ผสานกับเสียงสั่งงานของคนงานที่ก้องไปทั่วพื้นที่ที่นี่คือหนึ่งในท่าเรือหลักของฝั่งใต้ และเป็นอาณาเขตที่อยู่ภายใต้การบริหารของเว่ยหนาน จากวันที่ต้องเดินออกจากเงาของพ่อ วันนี้อิทธิพลของเขาแทบไม่ต่างจากรุ่นก่อนอีกแล้ว ท่าเรือขนาดใหญ่แห่งนี้คือหัวใจของเส้นทางขนส่งหลายประเทศ เงินทุนหมุนเวียนมหาศาล เครือข่ายคนของเขาครอบคลุมตั้งแต่แรงงานยันผู้มีอำนาจและที่สำคัญ... อาอี้ น้องสาวของเขา คือหุ้นส่วนใหญ่ของโครงการนี้ ครั้งหนึ่งอาอี้เคยพูดว่าจะขายท่าเรือทั้งหมดให้เขา แต่เขาไม่ยอม เขาไม่คิดเอาเปรียบน้องสาว เพราะเงินก้อนแรกที่ลงไปคือของอาอี้ทั้งหมดสุดท้ายจึงตัดสินใจให้รวมหุ้น โดยให้อาอี้รับเงินปันผลยาว ๆ ต่อให้ไม่ต้องมาทำงานก็ยังมีรายได้ตลอดชีวิต เว่ยหนานยืนกอดอกมองเรือสินค้าลำใหญ่ค่อย ๆ เทียบท่า ความภูมิใจเอ่อล้น ก่อนจะสะดุ้งอย่างสุดแรง“ลุงรอง! เรื

  • ฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง    ตอนพิเศษ 1

    ตอนพิเศษ 1โลกปัจจุบันเมืองใหญ่เต็มไปด้วยตึกสูงระฟ้า แผ่นกระจกนับพันสะท้อนแสงอาทิตย์จนวาววับ รถยนต์แล่นขวักไขว่ไม่ขาดสาย เสียงของผู้คนผสานกับเสียงจากจอโฆษณาขนาดใหญ่ที่ฉายภาพสีสันสดใสอยู่ตามอาคาร เมืองทั้งเมืองเต็มไปด้วยความเร่งรีบและความทันสมัยภายในอะพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่ง มีหญิงสาวคนหนึ่งนั่งเอนกายอยู่บนโซฟาริมกระจกบานใหญ่ แสงแดดยามบ่ายส่องลงตรงปกหนังสือในมือเธอจนเป็นประกายบนปกเขียนชัดเจนว่า ‘ฉบับรีไรต์ทั้งเรื่อง’ ซึ่งเป็นนิยายนามปากกาเดียวกันกับที่เคยสร้างกระแสเมื่อหลายปีก่อน แต่ครั้งนี้มันถูกเขียนขึ้นใหม่ทั้งหมด ละเอียดขึ้น ลึกซึ้งขึ้น และอบอุ่นจนคนอ่านวางไม่ลง‘จืออี้’ พลิกหน้าสุดท้ายอย่างช้า ๆ นิ้วเรียวเริ่มสั่นขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะหลับตาลงเมื่ออ่านจบประโยคสุดท้าย หัวใจของเธอเหมือนถูกเติมเต็มอย่างสมบูรณ์ เธอค่อย ๆ ปิดหนังสือลงแล้วยกขึ้นมาวางแนบอก ริมฝีปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มกว้างโดยไม่รู้ตัวเธอดีใจ... ดีใจจนน้ำตาเอ่อคลอที่นิยายจบแบบนี้ เวอร์ชันนี้ไม่ใช่แค่ขายดี แต่มันดังถล่มทลายยิ่งกว่าเล่มแรกหลายเท่า ม

  • ฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง    ตอนที่ 43 บทส่งท้าย

    ตอนที่ 43 บทส่งท้ายหลังจากทุกอย่างคลี่คลาย คนผิดได้รับผลของการกระทำอย่างสาสม ชีวิตที่เคยเต็มไปด้วยเงามืดก็ค่อย ๆ กลับมาสว่างอีกครั้ง จืออี้กับเย่หานตัดสินใจเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกันอย่างเป็นทางการงานช่วงเช้าถูกจัดแบบดั้งเดิมอย่างงดงาม ผ้าแดงผูกประดับตามเสา โคมไฟสีแดงแกว่งไกวตามสายลม เสียงดนตรีในพิธีดังคลอเบา ๆ สร้างบรรยากาศที่เปี่ยมไปด้วยความยินดีจืออี้สวมชุดเจ้าสาวแบบโบราณ ดูสง่างามจนคนทั้งงานจ้องมองตาไม่กะพริบ เย่หานยืนข้างเธอ สวมชุดพิธีการเต็มยศ สายตามองเธอตลอดเหมือนกลัวว่าคนตรงหน้าจะเป็นเพียงภาพในความฝันเท่านั้นทั้งคู่คำนับฟ้า คำนับดิน คำนับผู้ใหญ่ ก่อนจะหันมามองกันและกันด้วยรอยยิ้มที่ไม่ต้องมีคำพูดใด ทั้งสองก็เข้าใจความหมายเป็นอย่างดีปู่ของเย่หานนั่งอยู่แถวหน้า ท่านยังแข็งแรงหลังตรงเป๊ะ ใบหน้าแดงระเรื่อด้วยความปลื้มปริ่ม หัวเราะชอบใจทุกขั้นตอนของพิธี“ดี ๆ ๆ หลานปู่ได้เมียเสียที! ” เสียงหัวเราะของปู่ทำให้แขกทั้งงานหัวเราะตาม บรรยากาศยิ่งคึกคักขึ้นไปอีกหลังเสร็จพิธี ทั้งคู่ก็จดทะเบียนสมรสทันที ลายเซ็นสองชื่อเ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status