LOGINโรงอาหารคณะมนุษย์คนแน่นมาก ไม่มีโต๊ะว่าง เพราะงั้นฉันกับเพื่อนเลยตกลงกันมาคณะนิเทศที่อยู่ข้างๆ รุ่นพี่บอกว่าก๋วยจั๊บที่นี่อร่อยมาก แต่ถึงอร่อยเริ่ดแค่ไหนฉันก็ชักอยากกลับคณะแล้ว...
“พวกแก๊! น้องคนนั้นที่เร็กซ์ช่วยไว้”
“ไหน?”
“ขวามือผมยาว เดินมากับผมสั้น”
“โหว! โคตรน่ารัก สมละที่โดนเรียกซีเครทขา น่ารักกว่าในคลิปหลายระดับ ถ้าได้หนุ่มหล่อตัวท็อปมาเป็นแฟนก็ไม่แปลกป่ะ”
“แก! น้องเจ้าใจเอกญี่ปุ่น ผู้หญิงในตำนาน”
“ดูน่ารักใสๆ เนอะ หน้าไม่แต่ง ดูนุ่มนิ่ม ดูบอบบาง ดูน่าปกป้อง”
“ใสกับผีน่ะสิ นี่ว่านางแผนสูง อยากได้เร็กซ์ถึงขั้นสร้างสถานการณ์”
“เฮ้อ!” ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงบัดนี้ฉันน่าจะถอนหายใจทิ้งเป็นรอบที่ร้อยแล้วมั้ง เปิดเทอมวันแรกก็โดนพูดถึงฉ่ำ หนำซ้ำยังโดนถ่ายคลิปตอนเกิดเหตุเข้าไปอีก ก็เข้าใจนะคะว่ามันเป็นธรรมดาของโลกที่คนเราจะถูกพูดถึง แต่การบอกฉันสร้างสถานการณ์นี่สิ... นอยด์นะคุณน้า!
แถมบางคนยังเอาไปพูดต่อว่าฉันโซพราวเหลือเกินที่โดนเรียกซีเครทขา คิดว่าเป็นซีเครทขาหนุ่มหล่อโลกหยุดหมุนจะสนล่ะสิ บลาๆ เศร้าอ่ะ โดนทั้งขึ้นทั้งล่อง
“เอาน่าเจ้า เดี๋ยวสักพักคนก็หยุด อย่าเก็บมาคิดให้เครียดเลย” พรีมคลี่ยิ้มมองกันด้วยสายตาเข้าอกเข้าใจ ให้กำลังใจกันไม่หยุดตั้งแต่เมื่อวาน
“ขอบใจนะพรีม” ฉันส่งยิ้มคืน ซาบซึ้งในความอบอุ่นที่เพื่อนมีให้ แม้เพิ่งรู้จักกันแต่ความรู้สึกข้างในมันบอกพรีมนี่แหละคือเพื่อนแท้ “ฉันได้แต่หวังให้ทุกอย่างจบวันนี้เลย”
“เอ่อ... ฉันก็ไม่อยากให้แกคิดมากนะ” วิปใช้น้ำเสียงเหมือนเกรงใจขณะที่พวกเรากำลังมองหาโต๊ะ “แต่คิดว่าคงใช้เวลาอีกสักพักกว่าสาวๆ จะลืม แกอย่าลืมสิว่าพี่เค้าคือหนุ่มฮอตอันดับหนึ่ง หนุ่มหล่อโลกหยุดหมุนที่สาวๆ อยากเป็นแฟน”
“วิปอ่า” ฉันเผลอใช้เสียงงอแงเหมือนทำกับพี่วินและพี่เอย “แกช่วยโกหกกันได้มั้ย สักนิดก็ยังดี”
ฉันเพิ่งรู้จากรุ่นพี่เมื่อวานว่าพี่เร็กซ์คือหนุ่มที่ฮอตที่สุดใน ม. มีแฟนคลับตั้งแต่ปี 1 ยันปี 4! ก็ไม่แปลกหรอกที่สาวๆ จะหมั่นไส้ฉันกัน แต่เอาจริงทำไมสาวๆ ไม่โฟกัสว่าพี่เค้าเป็นคนดี เข้ามาช่วยเหลือรุ่นน้องที่กำลังจะล้มหน้าคะมำ กลับมองอย่างเดียวคือตำนานคู่รัก แล้วก็มาเคืองเจ้าใจคนนี้ซะงั้น ตำนานก็คือเรื่องที่เล่าต่อกันมา อาจไม่จริงเสมอไปก็ได้ป่ะ!
แต่ถึงมีเรื่องร้ายก็ยังมีเรื่องดีซ่อนอยู่ ทั้งเพื่อนทั้งรุ่นพี่ในเอกเข้าใจสถานการณ์ดี พากันถามอย่างเป็นห่วงเมื่อรู้จากพวกพรีมว่าเรื่องเป็นมายังไง แถมยังช่วยแก้ข่าวเมื่อเด็กเอกอื่นคณะอื่นเข้ามาถามว่าฉันเป็นอย่างที่เค้าลือจริงเหรอ ทุกคนต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเรื่องทั้งหมดคืออุบัติเหตุ นับเป็นโชคดีเหลือเกินที่ได้เรียนเอกนี้ ไม่งั้นฉันคงประสาทกินไปแล้ว
“เจ้าใจ ขอร้อง แกอย่าทำแบบเมื่อกี้อีกนะ” ฮาร์ทพูดไปยิ้มไป มองกันด้วยสายตาเอ็นดู
“ทำไมอ่ะ เจ้ามันทำหน้าอ้อนน่ารักออก”
พรีมชาบูกันอีกละ นี่ก็ชาบูกันตลอดเมื่อมีโอกาส อีกนิดเดียวฉันจะคิดว่าตัวเองไม่ใช่มนุษย์แล้วน้า
“ฉันไม่อยากเห็นหนุ่มๆ ขิตก่อนวัยอันควรอ่ะดิ” ฮาร์ทพูดปนขำพลางหมุนคอไปอีกทาง พอมองตามเห็นผู้ชายโต๊ะใกล้ๆ พากันส่งยิ้มหยาดเยิ้มมาทางนี้ จะบ้า! ฉันหันหน้ากลับมาหาเพื่อนกลอกตาไปมา พวกนี้หลุดขำ
“พวกแก ได้โต๊ะละ” วิปพยักเพยิดไปทางเพื่อนกลุ่มอื่นที่กวักมือเรียก พวกเรามาด้วยกันเกินครึ่งเอกเลยแยกกันช่วยหาโต๊ะน่ะนะ
“แกสองคนเก่งอ่ะหาโต๊ะได้” มาถึงพรีมก็ยกนิ้วให้ชาช่าที่หาโต๊ะใกล้กันได้พอกับจำนวนพวกเรา
“ฉันเจอเพื่อนกระเทยกลุ่มใหญ่กำลังลุก” ชาช่าบอกทั้งที่ตามองหนุ่มโต๊ะโน้น “คณะนี้งานดีทั้งนั้น”
“ขาวตี๋ให้พรึ่บ พวกแกหาไรกินก่อนเลย เดี๋ยวคนสวยขาสองคนเฝ้าโต๊ะเอง” เนสตี้มีสภาพไม่ต่างกับคู่หู มองผู้ชายตาลอยทำเอาพวกเรายิ้มขำ พอวางกระเป๋า ฉันกับพรีมตรงมาร้านก๋วยจั๊บที่คนต่อแถวยาวกว่าร้านอื่น เราสองคนยืนคุยเล่นกันเรื่อยเปื่อย แป๊บๆ ก็ถึงคิวเพราะป้าเจ้าของร้านทำเร็วพอสมควร ปรุงเครื่องเสร็จก็เดินมาซื้อน้ำและกลับโต๊ะ
“น้ำซุปทั้งหอมทั้งกลมกล่อม” พรีมเอ่ยชมหลังตกเข้าปากคำแรก
“เนาะ” ฉันพยักหน้ารัวๆ “เครื่องก็จัดเต็ม เด็ดเหมือนที่รุ่นพี่บอก”
“ผู้คณะนี้ก็เด็ดมาก นี่เช็ดน้ำลายเป็นรอบที่ล้านละ” ชาช่าพูดเอาฮา แถมพวกเราก็ฮากันจริง
“แล้วคณะเราไม่เด็ดเหรอ” ฮาร์ทเล่นลิ้นถามชาช่าบ้าง
“เอกอิงค์มีเด็ดอยู่ แต่ความแซ่บให้คณะนี้ชนะเลิศ”
“มึง ขวามือขาวตี๋” เนสตี้บอกเพื่อนคู่หูทำให้ชาช่าหันขวับทันที
“โทษนะ” เสียงเรียกที่หัวโต๊ะทำให้พวกเราหันมองพร้อมกัน
“ว่าไงคะหนุ่มหล่อ” เนสตี้ทำตาปริบๆ ใส่ผู้ชายตัวสูงสองคนที่ยืนอยู่ เสื้อสีขาวโอโม่ของทั้งคู่ทำให้ฉันรู้ว่าพวกเค้าอยู่ปี 1 เช่นเดียวกัน
“เธอคือเจ้าใจใช่ป่ะ / พรีมเอกญี่ปุ่นใช่มั้ยครับ”
“อื้อ” ฉันกับพรีมพยักหน้าช้าๆ ว่าแต่มีอะไรกับเราสองคนอ่ะ
“พวกแก๊!!”
“กรี๊ดดด! มาได้ไงอ่ะ ครั้งแรกเลยนะที่มาคณะเรา” เสียงฮือฮาที่เกิดขึ้นจากสาวๆ รอบโรงอาหารทำให้พวกเราเกิดอาการงงขึ้นมาทันที เค้ามีไรกันคะ
“รุ่นพี่ให้มาขอเบอร์เพื่อแลกลายเซ็น เธอสองคนให้พวกเราได้มั้ย” หนึ่งหนุ่มที่อยู่หัวโต๊ะขอร้องด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
ขวับ! ฉันกับพรีมหันหน้าเข้าหากัน ใช้สายตาปรึกษา ให้เบอร์คือไม่สะดวกอย่างแรง เราไม่อยากโดนจีบ ไม่อยากคุยกับผู้ชายแปลกหน้าแต่ถ้าไม่ให้สองคนนี้อาจโดนลงโทษ ยังไงดีล่ะ โอย! ลำบากใจ
“สุดหล่อเรียนคณะอะไรกันคะ” ดูเหมือนเพื่อนๆ จะรู้ว่าฉันกับพรีมกำลังปรึกษากันทางสายตา ชาช่าเลยถามหนุ่มหัวโต๊ะด้วยสีหน้าเป็นมิตรมากเป็นพิเศษ
“วิศวะ”
“ว้าย! มาหาน้องคนนั้นเหรอแก!”
“น่าจะใช่เพราะเดินไปทางนั้นแล้ว”
“ม่ายยย!” เสียงคร่ำครวญของสาวๆ ในโรงอาหารแห่งนี้ทำให้พวกเราทั้งโต๊ะเป็นงงหนัก
“ให้เถอะ ถ้าไม่ได้เบอร์จากเจ้าใจจากพรีม เราสองคนโดนทำโทษแน่ๆ” ยังไม่ทันหาสาเหตุเรื่องแตกตื่น เด็กวิศวะที่อยู่หัวโต๊ะก็ขอร้องขึ้นมาอีกครั้ง
ขณะเดียวกันมีคนเดินเข้ามายืนข้างหลังผู้ชายสองคนนี้แบบเงียบๆ ... เงียบขนาดเด็กปี 1 วิศวะยังไม่รู้ตัว พอเห็นใบหน้าอีกฝ่ายชัดๆ ฉันนี่ใจหล่นลงตาตุ่ม พี่เร็กซ์กับเพื่อนคนเมื่อวานที่อยู่อีกฟากถนนยืนอยู่ตรงนี้!!
มิน่า! สาวๆ ในโรงอาหารถึงแตกตื่น หวีดกันไม่หยุด แล้วมาถึงโต๊ะขนาดนี้ฉันจะโดนเชือดมั้ย? เรื่องเมื่อวันยังไม่ทันจางหาย ประเด็นใหม่ดันมาอีก ไค่ไห้แต้ว้า! แงงงง!
หนีไปห้องน้ำชั่วคราวดีกว่า อย่างน้อยก็ไม่อึดอัดอย่างที่เป็น พอจะส่งซิกซ์บอกพรีม... เพื่อนดันมีสีหน้าตะลึง เพื่อนคนอื่นบนโต๊ะก็ไม่ต่าง โอย! ทำไมไม่มีใครมองทางนี้เลย
“อะ....” ชาช่ากับเนสตี้อ้าปากจะกรีดร้องในความหล่อออร่าทะลุเพดานของผู้มาใหม่
เพื่อนพี่เร็กซ์รีบใช้นิ้วจุ๊ปาก คงกลัวเด็กปี 1 รู้ตัวนั่นล่ะ คนสวยขาทั้งสองแห่งเอกญี่ปุ่นเม้มปากแน่นแต่ยังมองพวกพี่เค้าไม่หยุด มองด้วยแววตาเหมือนเห็นสิ่งล้ำค่าของโลกยังไงยังงั้น ส่วนฉันแทบไม่กล้าหายใจ กลัวสายตาทิ่มแทงจากสาวๆ รอบโรงอาหาร จะลุกออกไปตอนนี้ก็ไม่ได้อีก เกิดทำรุ่นพี่คณะวิศวะเสียแผนจับรุ่นน้องจะยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ ทนไปเถอะเจ้าใจ คงไม่โดนเกลียดมากไปกว่านี้แล้วล่ะ!
เพื่อนของพี่เร็กซ์ชี้ไปทางชาช่า พูดไร้เสียงแต่อ่านปากเข้าใจได้ ชาช่างัดสกิลการแสดงออกมา เป็นฝ่ายถามเด็กปี 1 ที่เข้ามาขอเบอร์ด้วยเสียงสอง
“ใครมอบภารกิจให้มาขอเบอร์เพื่อนเราเหรอ อยากรู้อ่ะ”
“พี่ว้ากน่ะ ดุมาก ถ้าไม่ได้เบอร์เธอสองคน เราสองคนโดนซ่อมแน่”
พี่เร็กซ์กับเพื่อนหันหน้ามองกันเงียบๆ พวกพี่เค้าใช้สายตาคุยกัน ก่อนที่เพื่อนพี่เร็กซ์จะชี้มาทางเนสตี้บ้าง เนสตี้รับสารแบบไร้เสียง เอียงคอถามนายสองคนนี้ด้วยรอยยิ้ม
“แล้วพี่ว้ากชื่อไรเหรอ เพื่อนเรามีสิทธิ์รู้ใช่ม้า”
“ชื่อพี่เร็กซ์ ดุมาก เอะอะสั่งซ่อมตลอด น่ากลัวที่สุดในบรรดาพี่ว้ากทั้งหมด ดุยิ่งกว่าเฮ้ดว้าก” คนที่เข้ามาขอเบอร์ฉันเฉลยแถมยังทำหน้าเหมือนกลัวเข้าไปอีก
เอ่อ... คือว่านะ พี่เร็กซ์ยืนอยู่หลังนายแหละ แล้วการที่นายบอกว่าพี่เร็กซ์ดุยิ่งกว่าเฮ้ดว้ากคือโกหกคำโตเกินไปป่ะ พี่เค้าใจดีจะตาย ไม่งั้นจะเข้ามาช่วยเจ้าใจคนนี้ตั้ง 2 ครั้งเหรอ!
“อู้ว!” เพื่อนทั้งโต๊ะอุทาน กลืนน้ำลายแทบพร้อมกัน นายสองคนนี้คงคิดว่าพวกเราเชื่อมั้ง เปล่าค่ะ! พวกเราไม่อยากคิดสภาพตอนที่พวกนายหันไปเจอรุ่นพี่ต่างหาก
“ส่วนของเราชื่อพี่ซานฟราน น่ากลัวไม่ต่างจากพี่เร็กซ์ ดุแบบไม่มีเหตุผล ถ้าพี่สองคนนี้อยู่ด้วยกัน รุ่นน้องแทบไม่กล้าหายใจ” คนที่มาขอเบอร์พรีมบอกเป็นฉากๆ ก็กล้าเนอะ... กล้าเอารุ่นพี่มาขาย!
“รู้มั้ย การเอาชื่อรุ่นพี่ในคณะมาอ้างทำเรื่องไม่ดีจะโดนอะไร” พี่เร็กซ์ถามเสียงนิ่ง
เด็กปี 1 ที่อยู่หัวโต๊ะรีบแก้ตัว “เราสองคนไม่กล้าเอาชื่อรุ่นพี่มาอ้างหรอกครับ พี่ว้ากให้มาขอเบอร์เพื่อแลกกับลายเซ็นจริงๆ”
ยัง... ยังไม่รู้ตัวอีก ไม่เห็นเหรอชาช่ากับเนสตี้ไม่ขยับปากน่ะ
“ผมจำได้ว่าไม่เคยให้คุณสองคนมาขอเบอร์เพื่อนคณะอื่น แต่บอกให้พวกคุณเข้ารับน้องหลังทานข้าวกลางวันใช่มั้ย” น้ำเสียงดุดันของพี่ซานฟรานทำให้ผู้ชายสองคนนี้นิ่งเหมือนนึกอะไรออก แววตาหลุกหลิกเหมือนคนทำผิด หันมองด้านหลังช้าๆ
ผ่าง! แจ็คพอตเจอเข้ากับรุ่นพี่ที่ถูกนำชื่อมาอ้างแล้วจ้า!
“พะ พี่เร็กซ์”
“พะ พี่ ซะ ซาน ฟะ ฟราน”
“ผมสองคนบอกเมื่อไหร่ให้มาขอเบอร์เพื่อนคณะอื่น! ไม่ทุเรศตัวเองหรือไง ทำเพื่อนโดนลงโทษเพราะพวกคุณโดดรับน้อง!” พี่เร็กซ์ถามเสียงกร้าวทำเอาทั้งโรงอาหารเงียบลง
เฮือก! ฉันกับเพื่อนสะดุ้งสุดตัวในความดุดันเบอร์แรง ราวกับพี่เค้าเป็นคนละคนกับผู้ชายที่ช่วยฉันงั้นล่ะ ผู้ชายใจดีคนนั้นหายไปไหน?
ระ หรือว่านี่คือร่างจริงของพี่เร็กซ์ แล้วฉันดันไปชมพี่เค้าว่าใจดี ทำให้โลกน่าอยู่ มิน่า! เค้าถึงมองนิ่งๆ มองไม่หยุด จะบ้า!!
“ขะ ขอ ทะ โทษครับ” เด็กปี 1 ยกมือไหว้ท่วมหัว รู้เลยว่ากลัวมาก
ดูสิ! ขาสั่นมือสั่นให้เห็น เป็นฉันถ้าโดนแบบนี้ก็สั่นอ่ะ แต่พี่เร็กซ์ทำถูกแล้วล่ะ สองคนนี้ไม่ควรทำเพื่อนร่วมรุ่นลำบากแถมยังใช้ชื่อรุ่นพี่มาอ้างเพื่อขอเบอร์ผู้หญิงอีก... น่าเกลียดเกิ๊น!
เดี๋ยวนะ! อะไรของเธอเจ้าใจ? เมื่อกี้ยังกลัวพี่เร็กซ์อยู่เลย ตอนนี้ดันคิดว่าพี่เค้าทำถูกซะงั้น เธอสับสนในตัวเองเหรอ?
“กลับคณะ!” พี่ซานฟรานใช้น้ำเสียงดุดันไม่เลิก
เด็กปี 1 เดินลนลานนำหน้าโดยมีพี่ซานฟรานคุมอยู่ข้างหลัง ขณะที่พี่เร็กซ์กำลังหมุนตัวดันเลื่อนสายตามาทางนี้ เราสองคนสบตากันก่อนที่ฉันจะเฉไฉมองก๋วยจั๊บในถ้วยอย่างไว ฮือ! คนมันกลัวอ่ะ ยิ่งคิดว่าตัวเองบ้งถึงขั้นชมพี่ว้ากวิศวะว่าใจดีก็อยากจะบ้า อะไรเข้าสิงเธอให้ชมเค้าถึง 2 ครั้งห๊ะเจ้าใจ?
มีใครอ๊องกว่านี้อีกมั้ย ตอบ!
เมื่อหนุ่มคณะวิศวะจากไป โรงอาหารก็กลับมาคึกคัก สาวๆ เริ่มเม้าท์ฉ่ำแถมบางคนมองมาทางนี้ด้วย
“เร็กซ์ไม่เห็นจะอะไรกับน้องซีเครทขา ทักสักคำก็ไม่มี”
“น้องคนนั้นก็เฉยกับเร็กซ์เหมือนกัน ไม่หวีดใดๆ ดูกลัวๆ ด้วยซ้ำ”
“คงเหมือนที่เอกญี่ปุ่นบอก มันไม่มีอะไร แค่อุบัติเหตุและเร็กซ์ยื่นมือไปช่วย”
“ดูเหมือนเด็กใน ม. จะเก็ทความจริงบ้างละ ดีใจด้วยนะเจ้า หนทางหลุดพ้นข่าวฉาวของแกมาถึงละ” พรีมส่งยิ้มให้ฉันอย่างยินดี
“อื้อ” ฉันพยักหน้าขึ้นลง ใจยังเต้นแรงไม่หายกับความดุดันและแววตาคู่มีพลังคู่นั้น
“ทำไมแกทำหน้างั้น” วิปเอียงคอถามด้วยสีหน้าสงสัย
“ฉันกลัวพี่สองคนนั้นอ่ะ ดุดันไปไหนก่อน” ฉันหยีตาลงทำเอาเพื่อนคนอื่นหยีตาตาม
“น่ากลัวจริง ว้ากทีรุ่นน้องสั่นอย่างกับผีเข้า ขนาดฉันไม่โดนเองยังสั่นตาม พี่เค้าดูต่างจากเมื่อวานตอนช่วยแกราวกับเป็นคนละคน” ส้มพูดด้วยท่าทางขนลุกขนพอง ฉันนี่รีบพยักหน้าเห็นด้วย
“เมื่อวานเหมือนเทพบุตร แต่ในส่วนของวันนี้นั้น...” พรีมละคำพูดไว้แค่นั้น กลืนน้ำลายลงคอ แต่ชาช่ากับเนสตี้ดันหวีดออกมาเฉยเลย
“กร้าวใจมากแม่เอ๊ย”
“เบ้าหน้าคุณพี่แต่ละคนพระเจ้าตั้งใจสร้างเหลือเกิ๊น อยากมีผัววิศวะต้องทำยังไง”
“ถ้าแกทนว้ากตลอดเวได้ แกเป็นเมียวิศวะได้ค่ะ” ฮาร์ทพูดขำๆ
“ว้ากตลอดขอผ่านก่อนค่ะ โดนว้ากหนักกลัวความดันขึ้นเดี๋ยวศพไม่สวย” เนสตี้ทำตาปริบๆ ทำเอาพวกนี้หลุดหัวเราะ แต่ละมื้อแต่ละเดย์ จะเอาฮาไปไหน
“ว่าแต่พี่เร็กซ์คือคนที่ช่วยแกช่ะ” ชาช่าย่นคอเข้ามากระซิบถาม คงกลัวฉันโดนมองแรงจากสาวๆ นั่นล่ะถ้าพูดออกมาโต้งๆ
“อื้อ” ฉันพยักหน้าพลางหยิบน้ำขึ้นมาดื่ม แค่เห็นอีกร่างของพี่เร็กซ์นี่ยังกลัวไม่หาย จากที่เคยพูดกับพี่เค้าถ้ามีโอกาสหนูก็อยากช่วยพี่คืน พักก่อนค่ะเจ้าใจ ดุเบอร์แรงขนาดนั้นพี่เค้าไม่ต้องการให้เธอช่วยหรอก เค้าเอาตัวรอดได้ทุกสถานการณ์เนอะ ใครจะกล้าหือ!!
“หล่อโลกหยุดหมุนขนาดนั้นแกไปขอเทพธิดาให้ตำนานเป็นจริงเหอะ ฟินนะแกได้แฟนหล่อ หนุ่มฮอตอันดับหนึ่งของ ม. เลยนะเว้ย” ดูทำหน้าเข้า ละเมอไปถึงไหนแล้วเพื่อนช้าน!
“ฉันเป็นโสดหวีดเอเธนส์ไปวันๆ ดีสุดละ กินข้าวเถอะพวกเรามีเรียนบ่ายต่อ” ฉันเปลี่ยนเรื่อง เฉไฉตัก ก๋วยจั๊บเข้าปาก พวกนี้เลยรีบทานข้าวเช่นกัน
อย่างน้อยวันนี้ก็มีเรื่องดีเกิดขึ้นบ้างไรบ้าง มีความเป็นไปได้ที่ฉันจะหลุดพ้นจากความเข้าใจผิดทั้ง หลายแหล่ ถึงจะดูเนรคุณไปหน่อย แต่ภาวนาขออย่าเจอพี่เร็กซ์อีกเลย บอกตามตรงว่าน้องกั๋ว! กั๋วแต้กั๋วว่า กั๋วจนขนลุก กั๋วขะหนาดหนักเจ้า!
“น้องเป็นฝ่ายนัดฝั่งนั้น” พี่เร็กซ์เลิกคิ้วด้วยสีหน้าขบคิด ก่อนจะขยับเข้ามาใกล้ ดึงฉันเข้ากอดอย่างละมุนละม่อม“ค่ะ” ฉันพยักหน้าช้าๆ มองพี่เร็กซ์นิ่งด้วยแววตาขอร้องอย่างไม่ละลดละ พี่เร็กซ์ถอนหายใจ“ถ้าน้องให้พี่ไปพี่ก็จะไป แต่ถ้ามีเรื่องฉุกเฉิน ขอให้บอกพี่เป็นคนแรก”วินาทีนี้ฉันยิ้มกว้างออกมา ยื่นหน้าเข้ามาจุ๊บแก้มแฟนหนุ่มสุดหล่อทั้งสองข้าง “หนูสัญญาค่ะจะบอกพี่เป็นคนแรก”“อ้อนเก่ง พี่แพ้ตลอด” พี่เร็กซ์ใช้มือบีบจมูกฉันเบาๆ มองกันด้วยสายตาเต็มไปด้วยความรัก“แพ้ให้หนูไม่เป็นไรหรอก ดีกว่าแพ้คนอื่น” ฉันยักคิ้วกวนทำให้แฟนหนุ่มหลุดหัวเราะ แต่มองกันด้วยแววตาเจ้าเล่ห์“พี่ก็ว่างั้น แพ้ให้เมียจะเป็นไรไป”หน้าฉันร้อนวาบขึ้นมาทันควัน แยกเขี้ยวใส่อย่างงอนๆ “พี่เร็กซ์”“แต่ถึงพี่จะแพ้ ตอนอยู่บนเตียงชนะตลอดเนอะ”กรีดร้อง! พูดออกมาได้ยังไงคะ ไม่อายเลยรึไง! ขนาดฉันเป็นคนฟังยังอายจนแดงไปทั้งตัวแล้วมั้ง จากเรื่องเครียดมาจบเรื่องนี้ได้ยังไง“หนูไม่คุยกับพี่ละ” ฉันเม้มปาก กอดอกหมุนตัวเพราะเขินแทบบ้า“หึ” ฉันได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอของคนข้างๆ ลอดเข้าหู ก่อนที่อ้อมแขนแกร่งจะกอดกันไว้อย่างแน่นหนา “ถ้าหนูอยากช
ฉันส่ายหน้าอย่างไม่เห็นด้วย “หนูไม่ได้เข้มแข็งอะไรเลย พี่ต่างหากที่เข้มแข็งของจริง พี่อายุมากกว่าหนูแค่ปีเดียว แบกปัญหาใหญ่กว่าหนูไม่รู้ตั้งกี่เท่า ทั้งไม่ยอมแพ้ ทั้งพยายามหาทางออกไม่หยุด ส่วนหนู… ครั้งแรกที่รู้เรื่องจากคุณแม่ หนูทำอะไรไม่ถูกเลย เอาแต่ร้องไห้จนตาบวม แต่พอคิดย้อนดู พี่ยังหาทางคุยกับอีกฝั่ง หนูก็ต้องลองดูบ้าง”“เห็นมั้ย น้องเก่งมากจริงๆ กล้าลุกขึ้นมาทำอะไรด้วยตัวเอง” แฟนหนุ่มยิ้มอ่อนโยน ชมกันไม่หยุด“หนูเก่งก็ได้ ไม่เถียงละ” ฉันเล่นมุกกลับไป พี่เร็กซ์ยักคิ้ว ยื่นมือมาจับมือกันเหมือนส่งพลังให้ยังไงยังงั้น ฉันประสานมือเข้ากับมือพี่เร็กซ์อย่างแน่นหนา“น้องจะคุยกับฝั่งนั้น” พี่เร็กซ์ถามขึ้นมาดื้อๆ“อื้อ” ฉันพยักหน้าช้าๆ เล่ารายละเอียดไปด้วย “เค้าเป็นหลานของเพื่อนรักคุณยายทวดค่ะ คุณแม่บอกว่า เพื่อนรักของคุณยายทวดซื้อที่ดินผืนนั้นให้เป็นของขวัญวันเกิด แนะนำให้คุณยายทวดลองปลูกชาแก้เหงา แล้วพอใบชาทำเงินได้ คุณยายทวดอยากแบ่งกำไรให้เพื่อน แต่เพื่อนของท่านไม่ยอมรับ คุณยายทวดเลยเขียนพินัยกรรมขึ้นมาโดยให้หนูแต่งงานกับทางนั้น แต่อันที่จริงเหตุผลสำคัญคือเหตุผลเดียวกับคุณปู่ทวดของพี่เล
“ขอบคุณนะครับที่ปกป้องความรู้สึกของพี่” พี่เร็กซ์กอดตอบอย่างแน่นหนา จูบที่หน้าผาก ยื่นมือเข้ามาก่อนจะชะงัก เปลี่ยนเป็นล้วงผ้าเช็ดหน้าออกมาซับน้ำตาให้กันแทน ทุกการกระทำของพี่เค้าเต็มไปด้วยความอ่อนโยน “แต่อย่าทำแบบนี้อีกได้มั้ย พี่ไม่อยากให้น้องเก็บความเจ็บปวดไว้กับตัว อยากให้ระบายออกมา ไม่ว่าเรื่องดีหรือแย่ พี่อยากป้องป้องน้องและพร้อมสู้ไปกับน้องทุกเรื่อง”ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นเกิดเรื่องนี้ขึ้นอาจจะบอกเลิกกันไปแล้ว แต่พี่เร็กซ์ยังอยู่ ยังคอยประคับประคองความรู้สึกฉัน“ฮึก อื้อ” ฉันพยักหน้า พูดไม่ออกเพราะคัดจมูกเต็มทน“ขอบคุณครับ” พี่เร็กซ์คลี่ยิ้มอ่อนโยน เป็นรอยยิ้มที่ทำให้ฉันอุ่นใจขึ้นมาทันตา “ไม่ต้องกลัวนะ เราจะผ่านทุกเรื่องไปด้วยกัน พี่สัญญา”ไม่มีครั้งไหนที่พี่เร็กซ์สัญญาแล้วทำไม่ได้ ฉันวางใจได้แล้วใช่มั้ย!!“ฮึก”“หยุดร้องเถอะครับ ตาบวมหมดแล้ว” พี่เร็กซ์ใช้น้ำเสียงขอร้อง มองกันด้วยสีหน้าไม่สบายใจ “พี่โกรธตัวเองแทบบ้าแล้วที่ทำน้องร้องไห้ พี่ไม่น่าอยากรู้เลยให้ตายเถอะ”“หนูจะหยุด” ฉันพยายามกลั้นสะอื้นสุดพลัง แฟนหนุ่มถอนหายใจราวกับโล่งอก“เก่งมาก”ว่าแล้วก็ยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ฉันสั่งน้ำมู
ฉันไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน ไม่รู้จะบอกพี่เร็กซ์เรื่องพินัยกรรมยังไง ได้แต่นิ่งเงียบกอดคอพี่เค้าตลอดทาง พอถึงล็อบบี้คอนโดพี่เร็กซ์ก็ย่อตัวให้ฉันลง ฉันกระโดดลงจากแผ่นหลังกว้าง พอพี่เร็กซ์หันมาก็เห็นเหงื่อซึมจากใบหน้าหล่อเหลารวมถึงลำคอ ถึงขนาดนี้พี่เค้าไม่บ่นว่าเหนื่อยสักคำเดียว“ขึ้นห้องกัน” พี่เร็กซ์ยังใช้เสียงนิ่งสนิทขณะรอลิฟท์แม้จะยืนเคียงข้างแต่ฉันรู้สึกเหมือนเราอยู่ไกลกันมาก ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามันทำให้ฉันใจเสีย กลัวเราจะหมางเมินไปตลอด ถ้าเป็นแบบนั้นฉันคงอยู่ไม่ได้ พอคิดมาถึงตรงนี้น้ำตาก็รื้น พอลิฟท์มาถึงเราก็เข้ามาด้านใน พี่เร็กซ์กดชั้นรองบนสุด ยืนนิ่งไม่ชวนคุยเหมือนปกติ ไม่ไหวแล้ว…“ฮึก” ฉันสะอื้นออกมารีบใช้มือปิดปากอย่างไว“น้องร้องไห้ทำไม” พี่เร็กซ์ถามกันด้วยน้ำเสียงตะลึง จับไหล่บางให้หันมามองกัน ใบหน้าหล่อเหลาและแววตาคู่มีพลังแสดงอาการตกใจอย่างชัดเจน” หนูขอโทษที่ไม่บอกความจริง ฮึก พี่โกรธหนูจนแทบไม่มองหน้ากันเลย ฮือ” ฉันปล่อยโฮออกมาเพราะใจเสียขั้นสุด มันเครียดนะที่ต้องเก็บเรื่องนั้นเอาไว้คนเดียว“โอ๋ พี่ขอโทษครับ พี่ไม่ได้โกรธน้อง ไม่เอาไม่ร้อง” พี่เร็กซ์เอื้อมมือมาลูบหัวกัน พู
ระหว่างทางฉันเห็นรถหลายคันจอดนิ่งเพราะน้ำท่วมจนไปต่อไม่ได้ บางคนนอกจากมีสัมภาระบนหลังยังต้องอุ้มสัตว์เลี้ยงลุยน้ำไปด้วย ร้านค้าหลายร้านที่อยู่ในตึกแถวกำลังช่วยกันเก็บของหนีน้ำ ทุกอย่างดูวุ่นวายและเครียดไปหมด ฉันเผลอถอนหายใจออกมากับความหดหู่นี้ ถ้าพี่เร็กซ์ไม่เดินลุยน้ำมารับกัน พรุ่งนี้ฉันคงเป็นผู้ประสบภัยเหมือนผู้คนเหล่านี้“กลัวเหรอ” พี่เร็กซ์ถามกันเสียงนิ่ง“ไม่ค่ะ อยู่กับพี่หนูรู้สึกปลอดภัย” ฉันตอบตามความรู้สึกจริง ไม่ได้อวยแต่อย่างใด อยู่บนหลังพี่เร็กซ์แม้จะสูงกว่าปกติไปเยอะมากแต่ไม่ได้น่ากลัว กลับรู้สึกปลอดภัยเพราะพี่เร็กซ์โพรเทคกันทุกทางสิ่งที่พี่เค้าแสดงออกตอนนี้ ไหนจะโอบอุ้มกันทุกสถานการณ์และคำว่าคนสำคัญทำเอาฉันสะท้อนในอก ไม่ว่าจะเกิดปัญหาอะไร พี่เร็กซ์ไม่เคยหนีหายไปไหน ยังคงอยู่เคียงข้างฉันเสมอ ทั้งที่พี่เค้ากำลังน้อยใจกันแต่ยังพยายามพาฉันฝ่าน้ำท่วมโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย อากาศก็ไม่ได้ร้อนแต่เสื้อของพี่เร็กซ์เริ่มชื้นเหงื่อจนรู้สึกได้“พี่เหนื่อยมั้ยคะ วางหนูลงก่อนก็ได้ เดี๋ยวหนูเดินเอง ตรงนี้น้ำไม่สูงแล้ว” ฉันกระซิบที่ข้างหูแฟนหนุ่ม“ไม่เหนื่อย น้องตัวเบามาก” ตอบพร้อมกับเด
พอออกมาหน้าหอก็เจอเข้ากับคลองใหม่ใกล้ฉัน น้ำสีขุ่นไหลเชี่ยว ตอนอยู่ข้างบนมองลงมาดูไม่น่ากลัวเท่าไหร่ เห็นสภาพจริงจะไหวมั้ยยิ่งเตี้ยๆ แถมซุ่มซ่ามกว่าชาวบ้านด้วย ฮือ!“เร็กซ์กับน้องเจ้าใจ” สาวๆ ที่แบกเป้บนหลังกำลังลุยน้ำผ่านหน้าหอต่างตาโตซุบซิบกันเมื่อเห็นเราสองคนอยู่ตรงนี้“น่ารักชะมัดมารับแฟนด้วย”จริง! พี่เร็กซ์น่ารักเท่าโลก เป็นผู้ชายที่น่ารักที่สุดในจักรวาลของเจ้าใจเลย“ไปเถอะ” พี่เร็กซ์พยักหน้าบอกเสียงนิ่ง หน้านิ่งไม่ต่าง“ค่ะ” ฉันพยักหน้าทันที ไปก็ไป อยู่กับพี่เร็กซ์ถ้าฉันล้มพี่เค้าจับทันอยู่ละ ฉันก้าวขาจะเดินลงน้ำแต่พี่เร็กซ์จับข้อมือฉันไว้“ขึ้นหลังพี่” บอกพร้อมกับย่อเข่าลง“คะ” ฉันตาโตอย่างแตกตื่นจะให้ฉันขี่หลังพี่เร็กซ์เนี่ยนะ คือมันไม่เหมือนตอนที่พี่เค้าอุ้มฉันดูพี่เอเธนส์ในฮอลล์ไง อันนั้นมีแอร์เย็นฉ่ำเป่าตัว แต่ตรงหน้าคือน้ำที่ไหลผ่านทั้งขยะ ทั้งน้ำมัน ไหนจะโคลนและอื่นๆ อีกหลายอย่าง ตัวเองสบายสะอาดหมดจดตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่แฟนลำบากกว่าหลายเท่าแถมแบกรับความสกปรกแทนกัน… ฉันทำไม่ได้หรอก“น้ำสกปรก ขึ้นหลังพี่ พี่แบกน้องเอง” คำพูดนิ่งๆ ของพี่เร็กซ์ทำให้สาวๆ ที่ได้ยินถึงกับหวีดอ







