“กลับคนเดียวได้แน่นะเจ้าใจ” รุ่นพี่โรงเรียนเก่าที่สนิทสนมกันหันมาถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง สีหน้ากังวลเมื่อฉันเอ่ยปากขอลงป้ายรถไฟฟ้าที่ใกล้ที่สุด จากตอนแรกตกลงกันว่าพี่ไวท์จะไปส่งฉันที่หอหลังคอน เสิร์ตที่เจ้าใจรอคอยมาตลอดหลายเดือนจบลง แต่ในเมื่อพี่ไวท์เพิ่งวางสายจากแฟนหนุ่มแถมทะเลาะกันเรื่องมาดูคอนโดยไม่บอก ครั้นจะให้พี่ไวท์ไปส่งถึงหอก็ยังไงอยู่ ทะเลาะก็ต้องรีบเคลียร์ให้จบโดยเร็วใช่ม้า แค่กลับที่พักด้วยตัวเองเจ้าใจทำได้อยู่ละ“สบายมากค่ะ รถไฟฟ้าอยู่ไม่ไกลจากหอเท่าไหร่ เดินแป๊บๆ ก็ถึง ตอนไปรับพี่ไวท์ก็เห็นนี่นา” ฉันบอกด้วยรอยยิ้มหวังให้พี่ไวท์คลายกังวล คือครอบครัวเราทั้งคู่รู้จักสนิทสนมกันไง มาคอนวันนี้ทางบ้านฉันก็รู้ว่ามากับพี่ไวท์เลยไม่ห่วงเท่าไหร่“แต่ถ้าขึ้นแอร์พอตลิ้งค์ต้องเปลี่ยนหลายต่อแถมเดินไกลอีก อย่างน้อยให้พี่ไปส่งที่ใต้ดินละกัน” พี่ไวท์บอกด้วยน้ำเสียงหนักใจ จะดื้อก็ใช่เรื่องเลยตอบตกลง“เอางั้นก็ได้ค่ะ แต่ถ้าพี่ไวท์ไปช้าพี่อาร์ทไม่งอนกว่าเดิมเหรอ”“ยังไงอาร์ทก็งอนอยู่ละ พี่ไปช้าอีกครึ่งชั่วโมงจะเป็นไรไป” พี่ไวท์พูดติดขำ ก่อนจะชวนคุยเรื่องคอนที่พวกเรากดบัตรมาได้โดยแต้มบุญล้วนๆ
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-28
เข้าสู่ระบบ
