Masuk“แต่ผมก็ยังมองว่าลูกยังเด็กอยู่ดีนะครับ นี่ลูกโตขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน” คำแก้ตัวของคู่ชีวิตทำให้ฟางซินส่งยิ้มคล้ายอ่อนอกอ่อนใจ วันคืนเปลี่ยนผัน จนกระทั่งคนทั้งคู่ผมเปลี่ยนเป็นสีขาวโพลน แม้จะเป็นอย่างนี้ทว่าร่างกายของมู่เฉินกลับยังคงแข็งแรงแม้ว่าเขาจะมีอายุมากกว่าภรรยารักถึงสิบปีเต็ม
หน้าสมุดบันทึกเล่มหนึ่งภายในนั้นได้มีตัวอักษรงดงามเรียบเรียงเอาไว้อย่างงดงามเป็นระเบียบ ลมจากทางหน้าต่างหอบใหญ่ได้พลิกหน้ากระดาษหลายหน้านั้นขึ้น จนทำให้หญิงสาวหน้าตาสะสวยผู้กำลังสาละวนอยู่กับการนำสิ่งของมากมายออกจากกล่องต้องรีบลุกขึ้นมาหยิบสมุดเล่มดังกล่าว “เฮ้อ! ดีนะที่ไม่เส
ฟางซินนั่งลงเอาศีรษะของตนซบลงบนตักของหญิงชราอย่างเศร้าสร้อยแม้ว่าเธอในตอนนี้จะไร้ซึ่งพลังแห่งจิตวิญญาณแต่เธอรู้ดีว่าหญิงชราจะสื่อถึงอะไร ปีก่อน ๆ อาจารย์ปู่ใหญ่กับเจิ้งลู่ก็ทยอยล้มหายจากไปกันทีละคนตามสังขารมาบัดนี้ย่าผู้ชราก็ยังมาพูดแบบนี้อีกแม้ว่าหล่อนจะทราบดีว่าเรื่องเช่นนี้ย่อมต้องเกิ
สวัสดีครับ ผมคือกู้ซินเซิงหรือคนในครอบครัวมักจะเรียกว่าเสี่ยวเซิง ผมหาใช่ลูกหลานตระกูลกู้อย่างแท้จริงไม่แต่เรื่องนี้ไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับผมเลยในเรื่องของความรักและความกตัญญูที่ผมมีต่อคนในครอบครัวนี้ ทั้งนี้เป็นเพราะนับตั้งแต่วันที่พี่สาวคนดีของผมได้ช่วยให้รอดจากความตายตั้งแต่ครั้งยังเป็น
“หล่อนท้องได้สิบสัปดาห์แล้วมากกว่าเป่าเป้ยเล็กน้อยไปฝากท้องพร้อมกันเถอะ” ใบหน้าของคนภายในห้องโถงต่างเต็มไปด้วยรอยยิ้ม หลังจากเป่าเป้ยตั้งครรภ์มู่เฉินคอยดูแลภรรยาของตนเป็นอย่างดีเช่นเดียวกับบรรดาพี่ชายของหญิงสาว เพราะหลังจากฟางซินตั้งครรภ์จู่หว่านเองก็กำลังตั้งครรภ์กับเมิ่งกวา
“พ่อบุญธรรมรีบเลยครับ ผมช่วยอุ้มดีไหม” เจียอินแทบจะทำตามที่พูดเมื่อเห็นว่าพ่อผู้ชรายังนั่งคล้ายไม่ทุกข์ร้อนอยู่ที่เดิม “เฮ้อ! แกนี่นะโตจนป่านนี้แล้วยังทำตัวไม่มีสติอีก ดูเจ้าตัวเขายังไม่ร้อนใจขนาดแกเลย หล่อนต้องเดินเข้ามาหาฉันสิ แกลืมแล้วเหรอว่าฉันอายุเท่าไหร่แล้ว” เหตุที่อู๋เหยียนไม่รู้
เช้าวันต่อมาในขณะที่คนบ้านกู้กำลังเตรียมตัวออกจากบ้านจะยกเว้นก็เพียงเจ้าตัวน้อยฟางซินผู้ยังคงนอนเกาพุงหลับสนิทอยู่กับสหายทั้งสองตัว ด้านนอกได้มีผู้มาเยือนยืนจด ๆ จ้อง ๆ พลางยกมือเดี๋ยวขึ้นเดี๋ยวลง จนทำให้ผู้ที่มาด้วยรู้สึกหงุดหงิด “แม่จะเอายังไงครับ ไม่อย่างนั้นพวกเราจะได้กลั
เสี่ยวหม่าวส่งเสียงร้องออกไปด้วยความชื่นชมของลูกศิษย์ตัวแรกและอาจจะเป็นตัวเดียว ‘ไม่เสียแรงที่ข้าสอนสั่ง’ ฟางซินเมื่อได้ยินคำพูดนี้เจ้าตัวก็กลอกตาขาวมองบน ‘เจ้านี่ช่างคุยโวเสียจริง ๆ’ คนตัวกลมในอ้อมแขนของลุงสื่อสารผ่านจิตออกไป ทว่าเจ้าแมวตัวเล็กก็หาได้ถือสา อีกทั้งมันยังเดินเ
“เจ้าตัวกลม เกิดอะไรขึ้น” เสี่ยวหม่าวโวยวายส่งเสียงประท้วงฟังไม่ได้ศัพท์ “ท่านเทพบอกว่าท่านพ่อกับท่านลุงกำลังจะเกิดอันตราย ไม่ได้การแล้วข้าขอจับสัมผัสพวกเขาก่อน เพล้ง! เสียงอ่างล้างหน้าดินเผาหลุดจากมือของลี่จินเมื่อเจ้าตัวเดินเข้ามาได้ยินคำพูดของบุตรสาว ‘ซวยแล้ว!’ ข้าลืมว่าไม
“คงไปทำธุระที่ไหนล่ะมั้ง พี่ว่าพวกเราเข้าป่าไปเก็บเห็ดกันเถอะ หลังฝนตกเช่นนี้น่าจะมีขึ้นไม่น้อย” หนานเสิ่นบอกกับน้องชายเสียงเบา หลังจากที่พวกเขาปิดประตูห้องของคนเป็นย่าก็เจอเข้ากับพ่อ ลุง และก็อา “น้องยังไม่ตื่นหรือลูก” ซานไห่ถามลูกชายเสียงเบา “ยังเลยครับ” ซีซวนตอบ







