ログインในช่วงที่หญิงสาวกำลังรู้สึกสิ้นหวังในชีวิต เธอได้ช่วยชีวิตหญิงชราคนหนึ่งเอาไว้ นับตั้งแต่วันนั้นชิวิตของเธอก็เปลี่ยนไปตลอดกาล
もっと見る“แต่ผมก็ยังมองว่าลูกยังเด็กอยู่ดีนะครับ นี่ลูกโตขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน” คำแก้ตัวของคู่ชีวิตทำให้ฟางซินส่งยิ้มคล้ายอ่อนอกอ่อนใจ วันคืนเปลี่ยนผัน จนกระทั่งคนทั้งคู่ผมเปลี่ยนเป็นสีขาวโพลน แม้จะเป็นอย่างนี้ทว่าร่างกายของมู่เฉินกลับยังคงแข็งแรงแม้ว่าเขาจะมีอายุมากกว่าภรรยารักถึงสิบปีเต็ม
หน้าสมุดบันทึกเล่มหนึ่งภายในนั้นได้มีตัวอักษรงดงามเรียบเรียงเอาไว้อย่างงดงามเป็นระเบียบ ลมจากทางหน้าต่างหอบใหญ่ได้พลิกหน้ากระดาษหลายหน้านั้นขึ้น จนทำให้หญิงสาวหน้าตาสะสวยผู้กำลังสาละวนอยู่กับการนำสิ่งของมากมายออกจากกล่องต้องรีบลุกขึ้นมาหยิบสมุดเล่มดังกล่าว “เฮ้อ! ดีนะที่ไม่เส
ฟางซินนั่งลงเอาศีรษะของตนซบลงบนตักของหญิงชราอย่างเศร้าสร้อยแม้ว่าเธอในตอนนี้จะไร้ซึ่งพลังแห่งจิตวิญญาณแต่เธอรู้ดีว่าหญิงชราจะสื่อถึงอะไร ปีก่อน ๆ อาจารย์ปู่ใหญ่กับเจิ้งลู่ก็ทยอยล้มหายจากไปกันทีละคนตามสังขารมาบัดนี้ย่าผู้ชราก็ยังมาพูดแบบนี้อีกแม้ว่าหล่อนจะทราบดีว่าเรื่องเช่นนี้ย่อมต้องเกิ
สวัสดีครับ ผมคือกู้ซินเซิงหรือคนในครอบครัวมักจะเรียกว่าเสี่ยวเซิง ผมหาใช่ลูกหลานตระกูลกู้อย่างแท้จริงไม่แต่เรื่องนี้ไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับผมเลยในเรื่องของความรักและความกตัญญูที่ผมมีต่อคนในครอบครัวนี้ ทั้งนี้เป็นเพราะนับตั้งแต่วันที่พี่สาวคนดีของผมได้ช่วยให้รอดจากความตายตั้งแต่ครั้งยังเป็น
ทำให้คนฟังคิ้วกระตุก และก่อนที่เขาจะเอ่ยปาก “ปู่ลู่ คำถามของปู่หมายความว่ายังไงกันแน่คะ” ฟางซินไม่ปล่อยผ่านจึงได้ถามขึ้น “ก็แม่น้ำที่ไหลผ่านหมู่บ้านของเราใคร ๆ ก็บอกว่าตกปลาได้ไม่ง่ายนะสิเพราะปู่กับคนอื่น ๆ ก็ไม่เคยตกได้กันสักครั้ง” “หา! แล้วสหายจะมาท้าทายให้ผมแข่งตกปลาทำไม”
หนึ่งเดือนต่อมาเหตุการณ์ที่เป็นยิ่งกว่าฝันร้ายของคนในครอบครัวจางจบลงด้วยการที่เหล่าคนชั่วทั้งหมดถูกตัดสินยิงเป้า ทว่าสภาพของพวกมันแต่ละคนนั้นไม่อาจสามารถบอกได้ว่าเหมือนคน ทั้งนี้เป็นเพราะคนเหล่านี้ต่างอยู่ในสภาพผอมโซร่างกายภายใต้ร่มผ้ามีแต่บาดแผลไม่ว่าจะทั้งเก่าและใหม่ “คนเลว
หลายวันต่อมาผู้คนมากมายต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ถึงการกระทำอันชั่วช้าของคนกลุ่มหนึ่งที่ได้กลายมาเป็นหัวข้อข่าวอันดับหนึ่งที่หนังสือพิมพ์ได้ทำการเสนอออกมา รูปภาพที่ปรากฏออกมานั้นมีเพียงภาพถ่ายของเหล่าทหารกับเด็กชายคนหนึ่งก็คือจางฉี “ทำไมในข่าวถึงไม่มีรูปของเด็กสองคนนั้น” บรรณาธิ
ร่างของชายคนนั้นปลิวไปกระแทกกับต้นไม้อย่างแรง จนมันตัวงอราวกุ้งลวกสุก “ลูกพี่!” ในตอนนี้เองคนนับสิบกลับเริ่มลังเลทำท่าทางถอยเข้าถอยออก “พวกเราช่วยกัน พี่ไม่ได้ออกแรงมานานขอสักหน่อยก็แล้วกัน” ฟางซินขยิบตาให้น้องชายตอบออกไปอย่างซุกซน ทั้งสองพี่น้องกับอีกสองเสี่ยวต่า





