LOGINShare
ตอนที่6 เป็นคนของฉัน
publish date:
2026-01-05 14:51:41ตกเย็น ด้านจอมทัพที่เพิ่งกลับมาจากดูสวนทุเรียนของตน ก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นเด็กหนุ่มวัยรุ่นมายืนด้อมๆมองๆอยู่หน้าบ้านเขานับสิบคนเห็นจะได้ ซึ่งเด็กหนุ่มพวกนี้ก็เป็นเด็กที่เขาคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่แล้วเพราะเป็นลูกหลานคนงานของเขาทั้งนั้น หนึ่งในนั้นก็มีโก้หลานชายลุงแสงอยู่ด้วย และเมื่อลงจากรถเขาก็เดินเข้าไปถามโก้ทันที
"ไอ้โก้ พวกมึงพากันมาทำอะไรที่หน้าบ้านกูเยอะแยะวะ"
"พวกผมกะมาแลลูกสาวแม่บ้านนายหัวนั่นแหละ เทชื่อของขวัญเห็นเขาแหลงเขาลือกันว่าน่ารักหนัด" (พวกผมก็มาดูลูกสาวแม่บ้านนายหัวนั่นแหละ ที่ชื่อของขวัญเห็นเขาพูดเขาลือกันว่าน่ารักมาก) โก้ตอบด้วยท่าทางระริกระรี้อยากจะเห็นหน้าลูกสาวแม่บ้านที่ว่าเต็มทน ก่อนที่เด็กหนุ่มอีกคนจะพูดสมทบโก้ทันที
"นั่นแหละนายหัว พวกผมกะเลยพากันมาแลสักหีดว่าน่ารักจริงหม้าย" (นั่นแหละนายหัว พวกผมก็เลยพากันมาดูสักหน่อยว่าน่ารักจริงไหม)
จอมทัพได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาทันที เขาจึงพูดออกไปน้ำเสียงแข็ง ใบหน้าเข้มดุ
"คนเหมือนกันจะอยากดูอยากเห็นไปทำไม พวกมึงกลับบ้านไปได้แล้วไป กลับไปให้หมดเลย อย่ามายืนขวางทางหน้าบ้านกู"
สิ้นเสียงทุ้มที่ทุกคนต่างต้องยำเกรง พวกเด็กหนุ่มทั้งหมดก็พากันถอยกรูไปด้านหลัง แต่ทว่าก็ไม่มีใครยอมไปไหน เพราะยังไม่ได้เห็นหน้าลูกสาวแม่บ้านที่ว่าเลย แม้ต่างคนต่างก็เกรงกลัวนายหัว แต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นจึงทำให้พวกเด็กหนุ่มทั้งหมดยังดึงดันที่จะอยู่จนกว่าจะได้เจอคนที่อยากเจอ
กระทั่งเด็กสาวเจ้าตัวที่ทุกคนต่างอยากเจอ เดินออกมาหน้าบ้านพร้อมกับถุงขยะในมือ
"อ้าว นายหัวกลับมาแล้วเหรอคะ พอดีเลยแม่หนูทำกับข้าวเย็นเสร็จแล้ว นายหัวจะกินเลยไหมคะเดี๋ยวหนูไปตักข้าวให้"
สิ้นเสียงหวาน ไม่ทันที่จอมทัพจะได้ตอบอะไร โก้ที่ยืนมองของขวัญตาค้างก็พูดขึ้นมาราวกับคนตกอยู่ในภวังค์
"น่ารักอย่างแรง" (น่ารักมาก)
ก่อนจะตามมาด้วยเสียงชื่นชมของเด็กหนุ่มคนอื่นๆที่ต่างพูดไปในทางเดียวกัน...
"น่ารักหนัด" (น่ารักมาก)
"น่ารักจริงเหมือนที่เขาแหลงกันเลยว่ะ" (น่ารักจริงเหมือนที่เขาพูดกันเลยว่ะ)
"โหมสูแลน้องเขาน่ารักหนัด เหมือนตุ๊กตายางเลย" (พวกมึงดูน้องเขาน่ารักมาก เหมือนตุ๊กตายางเลย)
"เออจริง ตัวกะขาวตากะกลม ผมสั้นสเปกกูเลยว่ะ" (เออจริง ตัวก็ขาวตาก็กลม ผมสั้นสเปกกูเลยว่ะ)
"น่ารักพันนี้อยากให้แม่มาขอเลยกู" (น่ารักแบบนี้อยากให้แม่มาขอเลยกู)
ขณะเดียวกันด้านของขวัญที่กวาดสายตามองเหล่าชายหนุ่มทั้งหมดที่จ้องมองมาทางตัวเองก็รู้สึกหวั่นกลัวขึ้นมา เธอจึงเบี่ยงตัวไปหลบด้านหลังของร่างสูงกำยำทันทีอย่างต้องการที่กำบังราวกับรู้สึกปลอดภัยเมื่อหลบอยู่หลังเขา เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เขาเอาตัวเองมาบังตัวเธอเอาไว้เช่นกัน ก่อนที่เขาจะเอี้ยวหน้ามาพูดกับเธอ
"ยัยหนูเอาถุงขยะมาให้ฉันเดี๋ยวฉันเอาไปทิ้งให้เอง หนูกลับเข้าบ้านไปก่อน"
จอมทัพหยิบถุงขยะจากมือเด็กสาวมาถือไว้เอง ก่อนที่เธอจะเดินเข้าบ้านไปอย่างเชื่อฟัง
ขณะเดียวกันเสียงโห่ร้องของเหล่าเด็กหนุ่มก็ดังประสานกันกระหึ่มอย่างแสนเสียดายที่เห็นของขวัญเดินเข้าบ้านไป ไม่อยู่ให้พวกเขามองให้ชื่นตาชื่นใจก่อน
ด้านจอมทัพแทบจะเหลืออดกับเด็กหนุ่มพวกนี้ ไหนจะคำพูดของอีกฝ่ายที่พูดถึงเด็กสาวเมื่อครู่ แต่ละคำเขาทนฟังแทบไม่ได้
"พวกมึงกลับบ้านไปได้แล้ว แล้วอย่ามายืนเต็มกันอยู่หน้าบ้านกูอีก มึงเลยไอ้โก้ไอ้ตัวดี คราวหลังถ้ามึงพาพวกมาเยอะแบบนี้อีกกูจะให้มึงไปเลี้ยงวัวเลี้ยงม้าอยู่ท้ายสวนปาล์มสักเดือนไม่ต้องออกไปไหน อยู่กับม้ากับวัวไปเลยมึง" ไม่เพียงแค่ขู่ แต่หากเด็กหนุ่มพวกนี้ยังไม่เชื่อฟังเขาคงต้องจัดการขั้นเด็ดขาด โดยเฉพาะโก้ที่เป็นหัวโจก ถึงจะเป็นหลานชายของลุงแสงที่ตนเคารพและนับถือเสมือนพ่ออีกคนก็ไม่เว้น
"ไม่เอานายหัว ผมโร้แล้วครับ ผมไปกะได้ ไปพวกมึงหลบๆ" (ไม่เอานายหัว ผมรู้แล้วครับ ผมไปก็ได้ ไปพวกมึงกลับๆ) โก้พูดขึ้นอย่างเซ็งๆ ก่อนจะหันไปชวนเหล่าเพื่อนกลับ จากนั้นเด็กหนุ่มนับสิบก็พากันกลับอย่างเสียไม่ได้ เพราะใครเลยจะกล้าต่อกรกับนายหัวจอมทัพผู้นี้ แม้ทุกคนที่รู้จักต่างรู้ดีว่านายหัวจอมทัพที่หน้าตาอาจจะดูโหดแต่ลึกๆกลับเป็นคนจิตใจดี แต่เมื่อเวลาบทจะเด็ดขาดก็ไม่มีใครกล้าต่อกรหรือกล้าลองดีกับเขา
...
เวลาต่อมา 23:05 น.
"อ้าวนายหัว ดึกแล้วทำไมยังไม่นอนอีกคะ"
จอมทัพที่กำลังยืนกอดอกอยู่หน้าบ้านโดยแหงนหน้ามองทองฟ้าขณะที่ในหัวกำลังคิดถึงเด็กคนหนึ่งที่อยู่ๆก็โผล่เข้ามาในชีวิตเขา กระทั่งได้ยินเสียงหวานดังมาจากด้านหลัง มุมปากหนาจึงยกยิ้มทันทีเพราะรู้ดีว่าเจ้าของเสียงหวานใสนี้เป็นคนที่เขากำลังคิดถึงอยู่ ซึ่งไม่บ่อยนักที่คนอย่างเขาจะยิ้มออกมาง่ายๆ แต่พอเป็นเธอกลับทำให้เขายิ้มออกมาอย่างง่ายดายโดยที่เธอไม่ต้องทำอะไรด้วยซ้ำ
เขาจึงหันมามองเด็กสาวแล้วเอ่ยถามกลับน้ำเสียงอ่อนโยน...
"ยัยหนูนั่นแหละ ดึกแล้วทำไมยังไม่นอนอีก"
"หนูนอนไม่หลับค่ะมันแปลกที่ เมื่อคืนกว่าจะนอนหลับก็ดึกเหมือนกันค่ะ"
"อยู่ไปอีกหน่อยเดี๋ยวก็ชิน"
สิ้นเสียงทุ้ม ของขวัญจึงยิ้มให้คนตัวโตตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยถามถึงเรื่องเมื่อตอนเย็นอย่างนึกสงสัยใคร่รู้
"ว่าแต่พี่ๆผู้ชายเมื่อตอนเย็นใครเหรอคะ พวกเขามาทำอะไรกันที่นี่เยอะเชียว"
"พวกลูกหลานคนงานนี่แหละ มันมาดูยัยหนูกันไง"
"ดูหนู หนูเนี่ยเหรอคะ?" เธอถามย้ำพร้อมกับนิ้วเรียวชี้เข้าหาตัวเอง สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย เอียงคอเล็กน้อย มองคนตัวโตตรงหน้าตาแป๋วอย่างรอคำตอบ จนเขาเห็นแล้วก็นึกเอ็นดู ก่อนที่เสียงทุ้มจะเอ่ยตอบเธอน้ำเสียงอ่อนโยน
"อือ พวกมันมาดูหนูนั่นแหละ"
"แล้วมาดูหนูทำไมคะ หนูไม่ใช่ดาราซะหน่อยถึงต้องพากันมาดู"
"เวลาใครไปใครมาชาวบ้านก็มักจะอยากรู้อยากเห็นกันเป็นเรื่องธรรมดา ยิ่งเป็นคนสวยคนน่ารักแบบยัยหนูมาอยู่ใหม่ พอรู้ถึงหูไอ้เด็กพวกนั้นมันก็เลยแห่กันมาดูน่ะ"
"แล้วพี่ๆเขาเป็นคนดีไหมคะ" ของขวัญถามด้วยสีหน้าระแวง บ่งบอกถึงความหวั่นกลัวจนอีกคนเห็นได้ชัด
"ไอ้เด็กพวกนั้นมันก็เป็นเด็กวัยรุ่นทั่วไปนี่แหละ ดีบ้างเกเรบ้างตามประสาพวกมัน"
สิ้นเสียงทุ้มที่เอ่ยตอบ เด็กสาวก็พยักหน้าให้อย่างเข้าใจ มือใหญ่ข้างหนึ่งจึงวางลงบนศีรษะเล็กแล้วลูบเบาๆอย่างทะนุถนอม ก่อนที่เสียงทุ้มจะพูดขึ้นต่อขณะที่ยังคงลูบศีรษะเล็กอยู่
"ยัยหนูไม่ต้องกลัวพวกมันหรอกนะ หนูเป็นคนของบ้านนี้ เป็นคนของฉัน ไม่มีใครกล้าทำอะไรหนูหรอก" เขาพูดเน้นคำว่า 'เป็นคนของฉัน' ชัดถ่อยชัดคำ แต่เด็กสาวใสซื่อเกินกว่าจะรู้ถึงเจตนาของเขา
Latest chapter
ชะตารักนายหัวจอมทัพ ตอนพิเศษ 2
เมื่อเดินออกมาดูอีกคนที่เดินหายออกมาทางหน้าบ้าน ก็เห็นเขายืนกอดอกอยู่ข้างริมรั้ว นึกว่าจะไปไหนได้ที่แท้มายืนงอนอยู่ตรงนี้ เห็นเช่นนั้นปากบางจึงระบายยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูคนแก่ขี้น้อยใจ เธอจึงเดินเข้าไปสวมกอดเอวสอบจากด้านหลังแล้วเอ่ยถามเขาน้ำเสียงหวาน“นายหัวโกรธหนูเหรอคะ”“...”ทว่าไร้ซึ่งเสียงตอบรับจากอีกคน เธอจึงไม่รอช้าที่จะง้อเขาต่อขณะที่ยังสวมกอดเอวสอบไม่ยอมปล่อย“หนูขอโทษนะคะที่พูดกับนายหัวแบบนั้น ช่วงนี้หนูแค่รู้สึกเหนื่อยๆน่ะค่ะ นายหัวไม่โกรธหนูนะ” เมื่อเธอพูดจบอีกคนก็หันมาประจันหน้ากัน ก่อนที่เขาจะเอ่ยพูดกับเธอ“ฉันต่างหากที่ควรขอโทษยัยหนู ยัยหนูดูแลลูกของเราก็เหนื่อยอยู่แล้ว แต่ฉันก็ยังทำตัวงี่เง่าเพิ่มภาระให้หนูอีก ฉันมันเป็นสามีที่ใช้ไม่ได้เลยใช่ไหม”สิ้นเสียงทุ้ม คิ้วเรียวเล็กจึงขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนเสียงหวานจะบ่นพึมพำเบาๆคนเดียว“คนแก่อารมณ์ขึ้นๆลงๆแบบนี้ทุกคนเลยไหมนะ หรือว่านายหัวจะเป็นวัยทอง”“อะไรทองๆนะ”เมื่อได้ยินอีกคนถาม ของขวัญจึงได้สติและกลับมาโฟกัสที่ประเด็นหลักต่อ“ไม่มีอะไรค่ะ นายหัวฟังหนูนะคะ นายหัวเป็นสามีและเป็นพ่อของลูกที่ดีมากค่ะ แต่ละวันนายหัวทำงาน
ชะตารักนายหัวจอมทัพ ตอนพิเศษ 1
หกปีต่อมาหลังจากของขวัญเรียนจบ เธอกับจอมทัพก็แต่งงานกันทันที งานแต่งของทั้งคู่จัดขึ้นใหญ่โตสมฐานะของเจ้าบ่าวและไม่ให้ฝ่ายเจ้าสาวน้อยหน้าใคร แขกเหรื่อมากันมากมายเป็นที่พูดถึงกันไม่ขาดปาก จนสาวๆในหมู่บ้านต่างพากันอิจฉาเจ้าสาวกันเป็นแถวที่ได้สามีหล่อรวยและเพอร์เฟคไปทุกอย่าง ส่วนหนุ่มๆก็เช่นเดียวกัน ต่างพากันอิจฉาเจ้าบ่าวเฒ่าที่ได้เมียเด็กทั้งสาวทั้งสวยและน่ารักไม่มีที่ติ ช่างเป็นวาสนาของเจ้าบ่าวเฒ่าจริงๆหลังจากแต่งงานกันได้ไม่นาน ทั้งคู่ก็มีลูกชายด้วยกันหนึ่งคน ตอนนี้อายุได้หนึ่งขวบสองเดือนแล้ว มีนามว่า เจ้าขุน เด็กน้อยน่าตาน่ารักน่าเอ็นดูและอ้วนท้วมสมวัยเป็นที่รักของทุกคนในบ้าน เว้นแต่คนเป็นพ่อที่แอบอิจฉาลูกตัวเองที่มาแย่งความรักของเมียไปจากตน แม้จะรักลูกไม่ต่างกับคนอื่น แต่ก็แอบนอยด์ที่ตนไม่ได้เป็นที่หนึ่งในใจเมียเหมือนแต่ก่อน เพราะมีลูกจึงโดนแย่งความรักความสนใจไปหมด ซึ่งเขารู้ตัวดีว่าไม่ควรคิดเช่นนี้กับลูกในสายเลือด แต่มันก็อดคิดไม่ได้จริงๆ จากเคยเป็นที่หนึ่งตอนนี้กลับเป็นรองใครบ้างจะไม่นอยด์“นายหัวให้ลูกดูโทรศัพท์อีกแล้วเหรอคะ หนูบอกแล้วไงว่าลูกยังเล็กไม่ควรให้เล่นโทรศัพท์ แล้วนี่
ชะตารักนายหัวจอมทัพ ตอนที่51 (ตอนจบ)
เวลาต่อมา20:35 น.“นายหัวเห็นขนมหนูไหมคะ” เมื่อหาขนมที่เหลือไม่เจอ ของขวัญจึงหันไปถามอีกคนที่นั่งอ่านหนังสืออยู่บนเตียง เขาจึงละสายตาจากหนังสือหันมาพูดกับเธอ“แล้วที่ถืออยู่นั่นไม่ใช่ขนมเหรอ” ปากขยับพูดกับเด็กสาวขณะสายตาหลุบมองขนมในมือเล็กที่ถืออยู่หนึ่งห่อ“ก็ใช่ค่ะ แต่หนูจำได้ว่ามันยังเหลืออีกสามห่อ กลับจากสวนหนูเอาใส่ไว้ในลิ้นชักตรงนี้ แต่ทำไมมันถึงมีแค่ห่อเดียว” ขณะพูดใบหน้าก็เริ่มงองำ เธอจำได้แม่นว่าตอนกลับจากสวนเธอเอาขนมที่เหลือสามห่อเก็บไว้ในลิ้นชักข้างหัวเตียง แต่ตอนนี้กลับเหลือแค่ห่อเดียว แล้วอีกสองห่อมันหายไปไหน“ยัยหนูจำผิดรึเปล่าครับ”“ไม่นะคะ หนูจำได้ว่ามันยังเหลืออีกสามห่อ หนูกะว่าอาบน้ำเสร็จจะมากิน แต่ทำไมถึงมีอยู่แค่หอเดียว หรือว่านายหัวแอบกินของหนูคะ” เมื่อหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ ก็เหลือแต่เขานี่แหละที่น่าสงสัย ทว่าอีกคนแม้จะถูกเธอกล่าวหาแต่เขาก็ยังคงนั่งนิ่ง ก่อนที่เขาจะพูดกับเธออย่างใจเย็น“ฉันไม่ชอบกินขนมฉันจะไปแย่งยัยหนูกินทำไม อีกอย่างขนมพวกนี้ฉันเป็นคนซื้อ ถ้าฉันจะกินจริงๆฉันไปซื้อเอาใหม่ก็ได้ ไม่เห็นต้องมาแอบกินของยัยหนูเลย”“ก็จริง แต่มันหายไปไหนสองห่อนะ” ยิ่ง
ชะตารักนายหัวจอมทัพ ตอนที่50 อยู่กับแม่ แม่ไม่เห็นบังคับ
สองเดือนต่อมาหลังจากที่ราเชนทร์พาเมียและลูกไปพบหน้าคนที่บ้าน ทางด้านพ่อแม่ของเขาก็ชอบในตัวเข็มมุกและเอ็นดูในตัวของขวัญเป็นอย่างมาก ไม่ต้องตรวจดีเอ็นเอก็พิสูจน์ได้จากความรู้สึกผูกพันทางสายเลือด แม้ปู่ย่าจะไม่ได้เลี้ยงดูหลานมาแต่ก็สัมผัสได้ถึงสายเลือดของตน โดยไม่ต้องใช้เหตุผลใดๆแค่เห็นหน้าหลานครั้งแรกพวกท่านก็รู้สึกรักแล้วทุกอย่างลงเอยด้วยดี ซึ่งตอนนี้เข็มมุกก็ได้ย้ายไปอยู่กับราเชนทร์เรียบร้อยแล้ว ส่วนจอมทัพกับของขวัญก็อยู่ด้วยกันเช่นเดิม ทุกคนต่างได้อยู่กับคนที่รักสมใจ โดยที่คอยแวะเวียนไปหากันตลอดแล้วแต่ใครจะสะดวกมาตอนไหน แต่ส่วนใหญ่ก็จะเป็นราเชนทร์กับเข็มมุกที่เป็นฝ่ายแวะเวียนมาหาลูกสาว เนื่องจากมีลูกสาวอยู่คนเดียวก็ต้องห่วงเป็นธรรมดา แม้ว่าลูกจะมีคนรักที่คอยดูแลอยู่แล้วเป็นอย่างดี ทว่าคนเป็นพ่อแม่ก็ยังคงห่วงลูกเสมอทางจอมทัพกับของขวัญก็ยังคงใช้ชีวิตในแต่ละวันวนลูปอยู่เช่นเดิม เพิ่มเติมคือความรักที่พวกเขามีให้กันไม่เคยลดน้อยลงเลย วันไหนเด็กสาวมีเรียนจอมทัพก็จะคอยไปรับไปส่งเธอที่มหาลัยเหมือนเช่นเคย โดยที่มีนักศึกษาหนุ่มคอยมาเกาะแกะเมียเด็กของเขาให้เห็นอยู่ตลอด ซึ่งเขาก็ต้องคอยจัดการค
ชะตารักนายหัวจอมทัพ ตอนที่49 กินกล้วย
ด้านของขวัญแม้จะเห็นท่อนเอ็นของอีกคนมาหลายครั้งแล้ว แต่ก็ไม่เคยชินกับความใหญ่โตของมันสักที ทุกครั้งที่เห็นมันก็ใจเต้นแรงตลอด รู้สึกหวั่นๆทุกครั้ง ปฏิเสธไม่ได้ว่ากลัวมันนั่นแหละ แต่ทว่าต่อให้กลัวแค่ไหนเธอก็ยังอยากที่จะทำให้เขาอยู่ดี จึงรวบรวมความกล้าเอ่ยถามเขาที่กำลังใช้มือชักสาวท่อนเอ็นลำใหญ่ของตัวเองไม่หยุด“ละ แล้วหนูต้องทำยังไงคะ”“จับมันแบบนี้ครับ” ไม่สอนปากเปล่า มือใหญ่จับมือเล็กมากุมท่อนเอ็นของตัวเอง ก่อนจะนำพามือเล็กชักสาวมันขึ้นลงเบาๆ แล้วเอ่ยสอนต่อพร้อมกับมือใหญ่อีกข้างคอยลูบศีรษะเล็กเบาๆ“ยัยหนูแลบลิ้นออกมาเลียตรงหัวมันก่อน หรือจะเลียทั้งลำก็ได้แล้วค่อยอมมันเข้าไป จากนั้นก็ดูดมันเหมือนไอติมแท่งเลยครับ พอทำได้ไหม”“ได้ค่ะ” เด็กสาวพยักหน้าตอบทันทีที่อีกคนสอนจบ จากนั้นเธอจึงสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆแล้วพ้นลมออกแรงๆเพื่อเตรียมความพร้อมกับสิ่งที่ต้องทำ จนอีกคนที่มองอยู่หลุดยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูกับท่าทีของเธอในตอนนี้ เขารู้ดีว่าเด็กสาวทั้งตื่นเต้นทั้งกลัวที่จะทำเช่นนี้ให้เขา แต่แค่เธอมีใจอยากทำให้ก็ทำให้เขามีความสุขมากแล้วขณะที่นั่งมองเด็กสาวไม่ละสายตา เมื่อเห็นเธอค่อยๆเลื่อนใบหน้า
ชะตารักนายหัวจอมทัพ ตอนที่48 กล้วยหอมเป็นเหตุ
ทางด้านจอมทัพที่อุ้มกระเตงเด็กสาวเข้ามาในห้อง ก็วางร่างบางของเธอลงบนโต๊ะทำงาน ที่ตั้งอยู่ตรงมุมห้อง ขณะที่กายแกร่งของเขาแทรกกลางตรงหว่างขาเธอไม่ห่าง สองแขนแกร่งโอบกอดเอวบางเอาไว้หลวมๆ ก่อนจะเอ่ยพูดกับเธอน้ำเสียงอ่อนโยน“ยัยหนู เมื่อกี้หนูน่ารักมากเลยรู้ไหม รู้จักปกป้องฉันด้วย”“ก็หนูรักนายหัวหนิคะ หนูก็ต้องปกป้องนายหัวอยู่แล้ว““ฉันก็รักยัยหนูนะ”“รักมากแค่ไหนคะ” ขณะเอ่ยถามอีกคนสองแขนเรียวเล็กก็เลื่อนขึ้นมาคล้องลำคอหนาเอาไว้ เอียงใบหน้าเล็กน้อย มองอีกคนตาแป๋วอย่างรอคำตอบ ก่อนจะได้ยินเขาตอบออกมาน้ำเสียงอ่อนโยนฟังแล้วนุ่มหู“ฉันรักหนูมาก มากจนหนูคิดไม่ถึงหรอก”“ขนาดนั้นเลยเหรอคะ แต่ถ้าเราอยู่กันแบบนี้ไปเรื่อยๆนายหัวก็ต้องมีเบื่อหนูเข้าสักวันแหละ พอเบื่อแล้วทิ้งหนูขึ้นมาทำไง”หมับ!สิ้นเสียงหวาน จอมทัพก็จับล็อคใบหน้าเล็กเข้ามาแล้วกัดริมฝีปากล่างของเธอไปหนึ่งที เด็กสาวจึงส่งเสียงร้องอยู่ในลำคอด้วยความเจ็บ“อื้อ!”พอเขาผละปากออก เธอก็แว้ดใส่เขาทันทีขณะใบหน้าน่ารักงองำ“นายหัวกัดปากหนูทำไมคะ”“ก็โทษฐานที่ยัยหนูพูดจาไม่น่าฟังยังไงล่ะ”“บอกกันดีๆก็ได้หนิคะไม่เห็นต้องกัดกันเลย หนูเจ็บ” ไม่พูดเ
ชะตารักนายหัวจอมทัพ ตอนที่23 เด็กงอน
"เห็นใครก็อยากให้มาเป็นพ่อซะหมด ยัยหนูคิดว่าตัวเองทำแบบนี้มันเหมาะสมแล้วเหรอ"สองพ่อลูกได้ยินเช่นนั้นจึงหันไปมองทางเจ้าของเสียงที่กำลังเดินมาทางพวกเขา ก่อนที่ราเชนทร์จะเอ่ยพูดขึ้น"ไอ้ทัพ นี่มึงแอบฟังกูกับหนูของขวัญคุยกันเหรอวะ เป็นถึงนายหัวมาแอบฟังคนอื่นเขาคุยกัน ไม่มีมารยาทเลยนะมึง"จอมทัพนั่งลงข
ชะตารักนายหัวจอมทัพ ตอนที่22 กามเทพตัวน้อยของพ่อ
"อ้าวหนูของขวัญกลับมาแล้วเหรอครับ"กระทั่งได้ยินอีกคนเอ่ยทัก ของขวัญจึงหันไปมองเจ้าของเสียงที่นั่งยิ้มให้เธออยู่บนโซฟา ก่อนที่เขาจะเอ่ยพูดต่อ"มานี่เร็ว เมื่อกี้อาไปคาเฟ่หลังตลาดมา ซื้อเค้กมาให้หนูด้วยนะรีบมากินเร็วครับ"ด้านของขวัญไม่ได้พูดอะไร แต่ยิ้มให้อีกคนก่อนจะเดินไปหาอย่างว่าง่ายแล้วนั่งลงข้
ชะตารักนายหัวจอมทัพ ตอนที่20 ไม่ได้หลงแต่รัก
ทางด้านของขวัญที่ออกมาจากห้องเอารายงานที่อาจารย์สั่งมานั่งทำอยู่หน้าบ้าน โดยมีจอมทัพที่บังเอิญเดินมาเห็นเข้าพอดี จึงอาสาเข้ามาสอนการบ้านเธอ กระทั่งเสียงของเพื่อนที่เดินออกมาจากในบ้านดังขึ้น"ทำอะไรกันอยู่เหรอ""อ้าวคุณอา ยังไม่นอนเหรอคะ พอดีหนูกำลังทำรายงานอยู่ค่ะ นายหัวเลยมาช่วยสอนให้"สิ้นเสียงหว
ชะตารักนายหัวจอมทัพ ตอนที่19 ขอบคุณที่ให้เขาเกิดมา
เวลาต่อมา 20:05 นก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!ด้านเข็มมุกที่เตรียมจะเข้านอน พอได้ยินเสียงเคาะประตูเธอจึงเดินมาเปิดประตูให้คนด้านนอก พอเห็นว่าเป็นใครที่มาเคาะประตูห้องก็ทำเอาตกใจไม่น้อย"ราเชนทร์... มีอะไร""มีเรื่องจะคุยด้วย ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม""แต่ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับนาย" เข็มมุกปฏิเสธออกไปทันทีอย่างไร้เย
You May Also Like
ค่ำคืนคนโสด
เริงใจ949 viewsสามลุง
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ8.1K viewsบ้านเลขที่ 13
หน่วยพลังงาน1.4K viewsชั่วช้าสามานย์
เขียว_หวาน569 viewsข้าจะพาสามีโง่ให้พ้นจากความยากจน
เพลินชีวา,ณัฐนดา, ร.รติกาล360 viewsชุด คุณอาที่รัก
วรรณอร2.6K viewsชุด ครูสาวร้อนรัก
อัมพุท806 viewsปูเปลี่ยนชีวิต
Bosskerr1.9K views
