LOGINShare
ตอนที่10 ง้อเด็ก
publish date:
2026-01-08 09:34:58หลังจากซื้อของเสร็จ บัวก็มาส่งของขวัญที่หน้าบ้านของนายหัว ด้านของขวัญที่ลงจากท้ายรถของน้าสาว ก็ไม่ลืมที่จะถอดเสื้อคลุมแขนยาวคืนให้น้าสาวของเธอที่ให้ยืมมาใส่กันแดดก่อน จากนั้นก็เอ่ยขอบคุณพร้อมกับพนมมือไหว้
"ขอบคุณน้าบัวมากนะคะที่พาหนูไปซื้อของ"
"ไม่เป็นไร คราวหลังอยากไปไหนก็มาบอกน้าได้ตลอด เดี๋ยวน้าพาไปเอง"
"ค่ะ ขอบคุณนะคะ"
"จ้ะ แล้วอย่าลืมบอกแม่ให้แวะไปกินเลี้ยงด้านหลังคืนนี้ด้วยล่ะ ถ้าไม่ไปน้าจะมาตามถึงที่นะบอกก่อน"
"ค่ะ หนูกับแม่ไปแน่นอนค่ะไม่ต้องห่วง"
"จ้ะ งั้นน้าไปก่อนนะ"
"ค่ะ" ของขวัญพยักหน้าตอบรับด้วยใบหน้ายิ้มๆ
จากนั้นบัวก็ขับรถกลับไปทางบ้านพักด้านหลังทันที ส่วนของขวัญก็เดินกลับเข้าบ้านโดยไม่รู้เลยว่ามีดวงตาคมกริบคู่หนึ่งแอบมองเธอตั้งแต่ที่เธอซ้อนท้ายรถของบัวกลับบ้านมาแล้ว กระทั่งได้ยินเสียงทุ้มดังมาจากด้านข้าง...
"ไปไหนมาเหรอ"
สองเท้าเล็กจึงหยุดชะงักทันทีโดยไม่ทันจะเดินถึงประตูบ้าน ก่อนจะหันไปมองตามเสียง ขณะที่เจ้าของเสียงกำลังเดินมาหาเธอ
"นายหัว" เธอดูมีสีหน้าตกใจเมื่อเห็นเขา
"ว่าไง ไปไหนมาหื้ม" น้ำเสียงอ่อนโยนที่เอ่ยถามย้ำกับสีหน้าของเขาที่ดูใจดีผิดกับเมื่อคืน ทำให้เด็กสาวรู้สึกดีคลายความกลัวลงมาได้เยอะ
"หนูไปซื้อของกับน้าบัวที่เซเว่นข้างตลาดสดมาค่ะ พอดีหนูมีของใช้ส่วนตัวที่ต้องซื้อเลยวานให้น้าบัวพาไปค่ะ" เธอเอ่ยตอบขณะชูถุงของใช้ส่วนตัวในมือที่ซื้อมาให้อีกคนดู
"คราวหลังบอกฉันก็ได้เดี๋ยวฉันพาไปเอง"
"ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณนะคะ งั้นหนูขอตัวเข้าบ้านก่อน" พูดจบของขวัญก็ตั้งท่าจะเดินเข้าบ้าน แต่ก็ถูกมือใหญ่คว้าแขนเอาไว้เสียก่อน
หมับ!
"ยัยหนูยังโกรธฉันเรื่องเมื่อคืนสินะ"
ของขวัญได้ยินเช่นนั้นก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป ก่อนจะก้มหน้าลงเล็กน้อย เนื่องจากไม่รู้จะพูดหรือตอบยังไงดี จะบอกว่าโกรธก็ไม่เชิง จะบอกว่าไม่โกรธก็ไม่ใช่
"เงียบแบบนี้แสดงว่าโกรธฉันจริงๆด้วย"
"ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ หนูแค่..." อยู่ๆก็หยุดพูดไปกระทันหัน จนอีกคนต้องเอ่ยถามต่อ
"แค่อะไร"
"หนูแค่กลัว ตอนนายหัวดุนายหัวน่ากลัวมากค่ะ" พูดจบก็ก้มหน้าลงเล็กน้อย ไม่กล้าสบตาอีกคน
"ขอโทษ" คำขอโทษจากปากของนายหัวจอมทัพที่ไม่เคยพูดออกมาง่ายๆ แต่กับเด็กสาวตรงหน้า เขากลับพูดมันออกมาอย่างเต็มใจและไม่ต้องคิดให้เยอะ
ด้านของขวัญเมื่อได้ยินคำขอโทษจากปากอีกคน เธอจึงเงยหน้าขึ้นมามองเจ้าของคำขอโทษทันที
"นายหัวเป็นผู้ใหญ่ ไม่จำเป็นต้องมาขอโทษเด็กอย่างหนูก็ได้ค่ะ"
"จะบอกว่าฉันแก่งั้นเหรอ" แม้จะเข้าใจในความหมายของเด็กสาว แต่ก็อดที่จะแกล้งไม่ได้ เพราะเธอน่ารักน่าหมั่นเขี้ยวจนอยากแกล้งเสียหน่อย
"เปล่านะคะ หนูไม่ได้หมายความแบบนั้น" ของขวัญรีบส่ายหน้าตอบปฏิเสธไปทันควัน สีหน้าตื่นตกใจขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
"ฉันล้อเล่น" พูดจบปากหนาก็ระบายยิ้มบางๆออกมา ทำเอาเด็กสาวถึงกับหน้ามุ่ยที่โดนคนแก่หลอกเข้าให้
"นายหัว แกล้งหนูเหรอ"
"หึๆ" จอมทัพถึงกับหลุดขำเอ็นดูเด็กน้อยตรงหน้าที่เหมือนจะไม่พอใจเขาที่ไปแกล้งเธอ
"หนูไม่คุยกับนายหัวแล้ว" เธอพูดอย่างกระเง้ากระงอด พูดจบก็ตั้งท่าจะเดินเข้าบ้านไปอีกครั้ง ทว่าก็ถูกมือใหญ่คว้าแขนเอาไว้เช่นเดิม
หมับ!
"เดี๋ยวสิเรายังคุยกันไม่จบเลย แขนยัยหนูเมื่อคืนเจ็บมากไหม" ถามด้วยสีหน้าเป็นห่วงและรู้สึกผิดต่อเธอจริงๆ พลางมองหน้าเด็กสาวสลับกับแขนเรียวเล็กข้างที่เขาเผลอลงมือออกแรงบีบเมื่อคืน
"ไม่แล้วค่ะ ที่จริงก็ไม่ได้เจ็บขนาดนั้น"
"หายเจ็บก็ดีแล้ว แล้วยัยหนูยังกลัวฉันอยู่ไหม"
"ก็ถ้านายหัวไม่ดุ หนูจะกลัวนายหัวทำไมล่ะคะ"
"หมายถึงตอนนี้ ยัยหนูยังกลัวฉันอยู่รึเปล่า"
"ไม่แล้วค่ะ แต่ถ้านายหัวดุหนูอีกหนูก็จะกลัวนายหัวอีก"
"หึ นี่กำลังจะบอกให้ฉันห้ามดุสินะ เพราะถ้าฉันดุยัยหนูก็จะกลัวฉันอีก"
สิ้นเสียงทุ้ม เด็กสาวจึงพยักหน้าหงึกๆแทนคำตอบ ขณะที่เม็มปากเล็กน้อยมองคนตัวโตตรงหน้าตาปริบๆ จนเขาที่มองอยู่ยิ้มตามด้วยความเอ็นดู ก่อนจะยกมือใหญ่ขึ้นมาวางบนศีรษะเล็กแล้วลูบเบาๆอย่างทะนุถนอม
"ต่อไปฉันจะไม่ดุหนู ถ้าหนูไม่ดื้อและเป็นเด็กดีเชื่อฟังฉัน"
"หมายถึงถ้าหนูดื้อและไม่เชื่อฟัง หนูจะโดนนายหัวดุอีกเหรอคะ"
"ใช่แล้ว เด็กดื้อไม่เชื่อฟังก็ต้องโดนดุโดนตีไม่ใช่เหรอ"
"โดนตีด้วยเหรอคะ" เด็กสาวถามด้วยสีหน้าเหวอ ทำเอาอีกคนที่มองอยู่ถึงกับหลุดยิ้มด้วยความเอ็นดูปนขำกับสีหน้าของเธอ ที่ดูตกใจราวกับเห็นผี
"แน่นอน ถ้ายัยหนูเป็นเด็กดีและเชื่อฟังก็ไม่ต้องกลัวโดนดุโดนตีหรอกนะ"
"จริงด้วย หนูออกจะเป็นเด็กดีหนูจะกลัวทำไมเนอะ" พอคิดได้เช่นนี้ก็รู้สึกสบายใจ เพราะเธอมั่นใจว่าตัวเองเป็นเด็กดีไม่ดื้อและเชื่อฟังผู้ใหญ่อยู่แล้ว แล้วจะกลัวทำไมกับการโดนดุโดนตี
นาทีนี้ความน่ารักของเด็กสาวตรงหน้ามันกระแทกใจคนแก่เข้าอย่างจัง คำพูดคำจาของเธอที่พูดออกมาแต่ละคำมันช่างน่ารักน่าเอ็นดูไปหมด จนเขาแทบทนไม่ไหวอยากจะจับเธอมาฟัดแก้มให้หายหมั่นเขี้ยว แต่ทว่าก็ทำได้แค่คิดเท่านั้น ก่อนจะเอ่ยพูดเปลี่ยนเรื่องแทนเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของตัวเอง แม้มันจะไม่ช่วยอะไรเลยก็ตาม
"เมื่อกี้บัวชวนไปกินเลี้ยงกับคนงานคืนนี้ด้วยใช่ไหม"
"ใช่ค่ะ"
"แล้วยัยหนูจะไปใช่ไหม"
"ไปอยู่แล้วค่ะ"
"ดีเลย งั้นไปพร้อมฉัน ทางข้างหลังมันไม่มีไฟ ตอนค่ำเดินมืดๆมันอันตราย ในป่ายางแบบนี้พวกสัตว์มีพิษมันเยอะ เดี๋ยวฉันพาไปเอง"
"ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูจะไปบอกแม่ว่ารอไปพร้อมนายหัว"
"ดีมากยัยหนู งั้นหนูเข้าบ้านเถอะ" ไม่พูดเปล่า ยื่นมือใหญ่ไปขยี้ผมเด็กสาวเบาๆอย่างนึกหมั่นเขี้ยวปนเอ็นดู ก่อนที่เธอจะยิ้มหวานให้เขาแล้วเดินเข้าบ้านไปโดยมีเขายืนมองตามหลังเธอด้วยสายตาเอ็นดู
...วันนี้ทั้งวันเขาแทบจะไม่เป็นอันทำงานเพราะเอาแต่คิดว่าจะง้อหรือขอโทษเธอยังไงดี เนื่องจากไม่เคยง้อใครมาก่อน ยิ่งง้อเด็กอีกยิ่งไม่รู้ว่าต้องทำยังไง แต่ทว่ายามนี้เมื่อเข้าใจกันแล้วก็สบายใจขึ้นมาเป็นกอง ราวกับยกเรื่องหนักอึ้งออกจากอก จากคราแรกที่คิดไม่ตกเอาแต่กังวลเรื่องของเธอ ตอนนี้กลับแทนที่ด้วยความรู้สึกกระชุ่มกระชวยหัวใจแทน...
Latest chapter
ชะตารักนายหัวจอมทัพ ตอนพิเศษ 2
เมื่อเดินออกมาดูอีกคนที่เดินหายออกมาทางหน้าบ้าน ก็เห็นเขายืนกอดอกอยู่ข้างริมรั้ว นึกว่าจะไปไหนได้ที่แท้มายืนงอนอยู่ตรงนี้ เห็นเช่นนั้นปากบางจึงระบายยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูคนแก่ขี้น้อยใจ เธอจึงเดินเข้าไปสวมกอดเอวสอบจากด้านหลังแล้วเอ่ยถามเขาน้ำเสียงหวาน“นายหัวโกรธหนูเหรอคะ”“...”ทว่าไร้ซึ่งเสียงตอบรับจากอีกคน เธอจึงไม่รอช้าที่จะง้อเขาต่อขณะที่ยังสวมกอดเอวสอบไม่ยอมปล่อย“หนูขอโทษนะคะที่พูดกับนายหัวแบบนั้น ช่วงนี้หนูแค่รู้สึกเหนื่อยๆน่ะค่ะ นายหัวไม่โกรธหนูนะ” เมื่อเธอพูดจบอีกคนก็หันมาประจันหน้ากัน ก่อนที่เขาจะเอ่ยพูดกับเธอ“ฉันต่างหากที่ควรขอโทษยัยหนู ยัยหนูดูแลลูกของเราก็เหนื่อยอยู่แล้ว แต่ฉันก็ยังทำตัวงี่เง่าเพิ่มภาระให้หนูอีก ฉันมันเป็นสามีที่ใช้ไม่ได้เลยใช่ไหม”สิ้นเสียงทุ้ม คิ้วเรียวเล็กจึงขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนเสียงหวานจะบ่นพึมพำเบาๆคนเดียว“คนแก่อารมณ์ขึ้นๆลงๆแบบนี้ทุกคนเลยไหมนะ หรือว่านายหัวจะเป็นวัยทอง”“อะไรทองๆนะ”เมื่อได้ยินอีกคนถาม ของขวัญจึงได้สติและกลับมาโฟกัสที่ประเด็นหลักต่อ“ไม่มีอะไรค่ะ นายหัวฟังหนูนะคะ นายหัวเป็นสามีและเป็นพ่อของลูกที่ดีมากค่ะ แต่ละวันนายหัวทำงาน
ชะตารักนายหัวจอมทัพ ตอนพิเศษ 1
หกปีต่อมาหลังจากของขวัญเรียนจบ เธอกับจอมทัพก็แต่งงานกันทันที งานแต่งของทั้งคู่จัดขึ้นใหญ่โตสมฐานะของเจ้าบ่าวและไม่ให้ฝ่ายเจ้าสาวน้อยหน้าใคร แขกเหรื่อมากันมากมายเป็นที่พูดถึงกันไม่ขาดปาก จนสาวๆในหมู่บ้านต่างพากันอิจฉาเจ้าสาวกันเป็นแถวที่ได้สามีหล่อรวยและเพอร์เฟคไปทุกอย่าง ส่วนหนุ่มๆก็เช่นเดียวกัน ต่างพากันอิจฉาเจ้าบ่าวเฒ่าที่ได้เมียเด็กทั้งสาวทั้งสวยและน่ารักไม่มีที่ติ ช่างเป็นวาสนาของเจ้าบ่าวเฒ่าจริงๆหลังจากแต่งงานกันได้ไม่นาน ทั้งคู่ก็มีลูกชายด้วยกันหนึ่งคน ตอนนี้อายุได้หนึ่งขวบสองเดือนแล้ว มีนามว่า เจ้าขุน เด็กน้อยน่าตาน่ารักน่าเอ็นดูและอ้วนท้วมสมวัยเป็นที่รักของทุกคนในบ้าน เว้นแต่คนเป็นพ่อที่แอบอิจฉาลูกตัวเองที่มาแย่งความรักของเมียไปจากตน แม้จะรักลูกไม่ต่างกับคนอื่น แต่ก็แอบนอยด์ที่ตนไม่ได้เป็นที่หนึ่งในใจเมียเหมือนแต่ก่อน เพราะมีลูกจึงโดนแย่งความรักความสนใจไปหมด ซึ่งเขารู้ตัวดีว่าไม่ควรคิดเช่นนี้กับลูกในสายเลือด แต่มันก็อดคิดไม่ได้จริงๆ จากเคยเป็นที่หนึ่งตอนนี้กลับเป็นรองใครบ้างจะไม่นอยด์“นายหัวให้ลูกดูโทรศัพท์อีกแล้วเหรอคะ หนูบอกแล้วไงว่าลูกยังเล็กไม่ควรให้เล่นโทรศัพท์ แล้วนี่
ชะตารักนายหัวจอมทัพ ตอนที่51 (ตอนจบ)
เวลาต่อมา20:35 น.“นายหัวเห็นขนมหนูไหมคะ” เมื่อหาขนมที่เหลือไม่เจอ ของขวัญจึงหันไปถามอีกคนที่นั่งอ่านหนังสืออยู่บนเตียง เขาจึงละสายตาจากหนังสือหันมาพูดกับเธอ“แล้วที่ถืออยู่นั่นไม่ใช่ขนมเหรอ” ปากขยับพูดกับเด็กสาวขณะสายตาหลุบมองขนมในมือเล็กที่ถืออยู่หนึ่งห่อ“ก็ใช่ค่ะ แต่หนูจำได้ว่ามันยังเหลืออีกสามห่อ กลับจากสวนหนูเอาใส่ไว้ในลิ้นชักตรงนี้ แต่ทำไมมันถึงมีแค่ห่อเดียว” ขณะพูดใบหน้าก็เริ่มงองำ เธอจำได้แม่นว่าตอนกลับจากสวนเธอเอาขนมที่เหลือสามห่อเก็บไว้ในลิ้นชักข้างหัวเตียง แต่ตอนนี้กลับเหลือแค่ห่อเดียว แล้วอีกสองห่อมันหายไปไหน“ยัยหนูจำผิดรึเปล่าครับ”“ไม่นะคะ หนูจำได้ว่ามันยังเหลืออีกสามห่อ หนูกะว่าอาบน้ำเสร็จจะมากิน แต่ทำไมถึงมีอยู่แค่หอเดียว หรือว่านายหัวแอบกินของหนูคะ” เมื่อหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ ก็เหลือแต่เขานี่แหละที่น่าสงสัย ทว่าอีกคนแม้จะถูกเธอกล่าวหาแต่เขาก็ยังคงนั่งนิ่ง ก่อนที่เขาจะพูดกับเธออย่างใจเย็น“ฉันไม่ชอบกินขนมฉันจะไปแย่งยัยหนูกินทำไม อีกอย่างขนมพวกนี้ฉันเป็นคนซื้อ ถ้าฉันจะกินจริงๆฉันไปซื้อเอาใหม่ก็ได้ ไม่เห็นต้องมาแอบกินของยัยหนูเลย”“ก็จริง แต่มันหายไปไหนสองห่อนะ” ยิ่ง
ชะตารักนายหัวจอมทัพ ตอนที่50 อยู่กับแม่ แม่ไม่เห็นบังคับ
สองเดือนต่อมาหลังจากที่ราเชนทร์พาเมียและลูกไปพบหน้าคนที่บ้าน ทางด้านพ่อแม่ของเขาก็ชอบในตัวเข็มมุกและเอ็นดูในตัวของขวัญเป็นอย่างมาก ไม่ต้องตรวจดีเอ็นเอก็พิสูจน์ได้จากความรู้สึกผูกพันทางสายเลือด แม้ปู่ย่าจะไม่ได้เลี้ยงดูหลานมาแต่ก็สัมผัสได้ถึงสายเลือดของตน โดยไม่ต้องใช้เหตุผลใดๆแค่เห็นหน้าหลานครั้งแรกพวกท่านก็รู้สึกรักแล้วทุกอย่างลงเอยด้วยดี ซึ่งตอนนี้เข็มมุกก็ได้ย้ายไปอยู่กับราเชนทร์เรียบร้อยแล้ว ส่วนจอมทัพกับของขวัญก็อยู่ด้วยกันเช่นเดิม ทุกคนต่างได้อยู่กับคนที่รักสมใจ โดยที่คอยแวะเวียนไปหากันตลอดแล้วแต่ใครจะสะดวกมาตอนไหน แต่ส่วนใหญ่ก็จะเป็นราเชนทร์กับเข็มมุกที่เป็นฝ่ายแวะเวียนมาหาลูกสาว เนื่องจากมีลูกสาวอยู่คนเดียวก็ต้องห่วงเป็นธรรมดา แม้ว่าลูกจะมีคนรักที่คอยดูแลอยู่แล้วเป็นอย่างดี ทว่าคนเป็นพ่อแม่ก็ยังคงห่วงลูกเสมอทางจอมทัพกับของขวัญก็ยังคงใช้ชีวิตในแต่ละวันวนลูปอยู่เช่นเดิม เพิ่มเติมคือความรักที่พวกเขามีให้กันไม่เคยลดน้อยลงเลย วันไหนเด็กสาวมีเรียนจอมทัพก็จะคอยไปรับไปส่งเธอที่มหาลัยเหมือนเช่นเคย โดยที่มีนักศึกษาหนุ่มคอยมาเกาะแกะเมียเด็กของเขาให้เห็นอยู่ตลอด ซึ่งเขาก็ต้องคอยจัดการค
ชะตารักนายหัวจอมทัพ ตอนที่49 กินกล้วย
ด้านของขวัญแม้จะเห็นท่อนเอ็นของอีกคนมาหลายครั้งแล้ว แต่ก็ไม่เคยชินกับความใหญ่โตของมันสักที ทุกครั้งที่เห็นมันก็ใจเต้นแรงตลอด รู้สึกหวั่นๆทุกครั้ง ปฏิเสธไม่ได้ว่ากลัวมันนั่นแหละ แต่ทว่าต่อให้กลัวแค่ไหนเธอก็ยังอยากที่จะทำให้เขาอยู่ดี จึงรวบรวมความกล้าเอ่ยถามเขาที่กำลังใช้มือชักสาวท่อนเอ็นลำใหญ่ของตัวเองไม่หยุด“ละ แล้วหนูต้องทำยังไงคะ”“จับมันแบบนี้ครับ” ไม่สอนปากเปล่า มือใหญ่จับมือเล็กมากุมท่อนเอ็นของตัวเอง ก่อนจะนำพามือเล็กชักสาวมันขึ้นลงเบาๆ แล้วเอ่ยสอนต่อพร้อมกับมือใหญ่อีกข้างคอยลูบศีรษะเล็กเบาๆ“ยัยหนูแลบลิ้นออกมาเลียตรงหัวมันก่อน หรือจะเลียทั้งลำก็ได้แล้วค่อยอมมันเข้าไป จากนั้นก็ดูดมันเหมือนไอติมแท่งเลยครับ พอทำได้ไหม”“ได้ค่ะ” เด็กสาวพยักหน้าตอบทันทีที่อีกคนสอนจบ จากนั้นเธอจึงสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆแล้วพ้นลมออกแรงๆเพื่อเตรียมความพร้อมกับสิ่งที่ต้องทำ จนอีกคนที่มองอยู่หลุดยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูกับท่าทีของเธอในตอนนี้ เขารู้ดีว่าเด็กสาวทั้งตื่นเต้นทั้งกลัวที่จะทำเช่นนี้ให้เขา แต่แค่เธอมีใจอยากทำให้ก็ทำให้เขามีความสุขมากแล้วขณะที่นั่งมองเด็กสาวไม่ละสายตา เมื่อเห็นเธอค่อยๆเลื่อนใบหน้า
ชะตารักนายหัวจอมทัพ ตอนที่48 กล้วยหอมเป็นเหตุ
ทางด้านจอมทัพที่อุ้มกระเตงเด็กสาวเข้ามาในห้อง ก็วางร่างบางของเธอลงบนโต๊ะทำงาน ที่ตั้งอยู่ตรงมุมห้อง ขณะที่กายแกร่งของเขาแทรกกลางตรงหว่างขาเธอไม่ห่าง สองแขนแกร่งโอบกอดเอวบางเอาไว้หลวมๆ ก่อนจะเอ่ยพูดกับเธอน้ำเสียงอ่อนโยน“ยัยหนู เมื่อกี้หนูน่ารักมากเลยรู้ไหม รู้จักปกป้องฉันด้วย”“ก็หนูรักนายหัวหนิคะ หนูก็ต้องปกป้องนายหัวอยู่แล้ว““ฉันก็รักยัยหนูนะ”“รักมากแค่ไหนคะ” ขณะเอ่ยถามอีกคนสองแขนเรียวเล็กก็เลื่อนขึ้นมาคล้องลำคอหนาเอาไว้ เอียงใบหน้าเล็กน้อย มองอีกคนตาแป๋วอย่างรอคำตอบ ก่อนจะได้ยินเขาตอบออกมาน้ำเสียงอ่อนโยนฟังแล้วนุ่มหู“ฉันรักหนูมาก มากจนหนูคิดไม่ถึงหรอก”“ขนาดนั้นเลยเหรอคะ แต่ถ้าเราอยู่กันแบบนี้ไปเรื่อยๆนายหัวก็ต้องมีเบื่อหนูเข้าสักวันแหละ พอเบื่อแล้วทิ้งหนูขึ้นมาทำไง”หมับ!สิ้นเสียงหวาน จอมทัพก็จับล็อคใบหน้าเล็กเข้ามาแล้วกัดริมฝีปากล่างของเธอไปหนึ่งที เด็กสาวจึงส่งเสียงร้องอยู่ในลำคอด้วยความเจ็บ“อื้อ!”พอเขาผละปากออก เธอก็แว้ดใส่เขาทันทีขณะใบหน้าน่ารักงองำ“นายหัวกัดปากหนูทำไมคะ”“ก็โทษฐานที่ยัยหนูพูดจาไม่น่าฟังยังไงล่ะ”“บอกกันดีๆก็ได้หนิคะไม่เห็นต้องกัดกันเลย หนูเจ็บ” ไม่พูดเ
ชะตารักนายหัวจอมทัพ ตอนที่37 เมียในทางพฤตินัย
ด้านเข็มมุกเมื่อกลับมาถึงบ้านก็เห็นทุกคนนั่งกันอยู่ครบตรงโซฟาหน้าทีวี เธอจึงเดินเข้าไปพูดกับจอมทัพและคนรักเก่า“นายหัวคะ ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย นายด้วยราเชนทร์”“ฉันก็มีเรื่องจะคุยกับเธอเหมือนกัน” เป็นจอมทัพที่เอ่ยพูดขึ้น ก่อนจะตามมาด้วยราเชนทร์“ฉันก็ด้วย”“งั้นพวกเราไปหาที่คุยกันหน่อยไหม” เพราะเห็น
ชะตารักนายหัวจอมทัพ ตอนที่36 แค่สับสน
ซึ่งหลังจากที่เข็มมุกได้ฟังลูกสาวเล่ามาก็ตกใจไม่น้อย เพราะไม่คาดคิดว่าคนที่คิดทำร้ายลูกของเธอจะเป็นเขา คนที่รักและเอ็นดูลูกสาวของเธอ ดีกับลูกสาวของเธอมาตลอด ซึ่งมันยากที่จะทำใจยอมรับ แต่กระนั้นเมื่อคิดได้ว่ามันเป็นเรื่องในอดีตที่เธอเองก็ไม่อยากจะไปผูกใจเจ็บอะไรแล้ว จึงไม่ได้รู้สึกเคืองโกรธอะไร เพรา
ชะตารักนายหัวจอมทัพ ตอนที่30 เต็มใจให้ทำ
"หนูจูบไม่เป็นค่ะ นายหัวคงไม่ชอบเด็กที่ไม่มีประสบการณ์อย่างหนู"สิ้นเสียงหวาน จอมทัพถึงกับถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก คราแรกเขาคิดไปต่างๆนาๆว่าเด็กสาวเป็นอะไร ที่แท้เธอก็กลัวเขาจะไม่ชอบที่เธอไร้ประสบการณ์เรื่องบนเตียง นึกแล้วก็อยากจะเขกกระโหลกเล็กๆของเธอสักทีสองทีที่คิดอะไรแบบนี้ ใครๆต่างก็ชอบความบริส
ชะตารักนายหัวจอมทัพ ตอนที่29 ไม่ใช่แค่ความชอบ แต่มันคือความรัก
"คือ... คือทั้งหมดที่หนูทำไป เพราะ เพราะหนูชอบนายหัวค่ะ หนูคิดว่าหนูชอบนายหัว ชอบแบบที่ผู้หญิงผู้ชายเขาชอบกันค่ะ" พูดจบของขวัญก็เม็มปากแน่น ก้มหน้างุดกลัวว่าอีกคนจะโกรธที่เธอคิดไม่ซื่อแต่หารู้ไม่ว่าคำตอบของเธอทำเอาใจแกร่งเต้นแรงแทบจะกระโจนออกมานอกอก จอมทัพแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง ไม่คาดคิดด้วยซ้ำว่
You May Also Like
ร้าย ย้อน รัก (ภาคต่อของเรื่อง ป้าน่ะเมียผมนะ รุ่นลูก)
ศานิชล2.1K viewsความลับตระกูลหลี่ (จีนอีโรติก เน้น NC 25+)
พริมริน4.6K viewsแอบเล่นเสียว Series
จันทร์ต้องลม23.7K viewsรวมเรื่องสั้นฟิน (4) แซ่บพีเรียดไทย
พริมริน11.5K viewsเล่ห์ลำดวน
บุหลันดั้นเมฆ783 viewsแปดคนงาน
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ1.3K viewsลุ้นบอลโลกกับสองสาวดาวโรงเรียน
เงาดาวตก803 viewsบุปผาพันธนาการ
Bosskerr832 views
