Beranda / รักโบราณ / ชะตารักบัลลังก์แค้น / ตอนที่ 15 อัสดงสีเลือดที่ช่องเขาอวี๋หลง

Share

ตอนที่ 15 อัสดงสีเลือดที่ช่องเขาอวี๋หลง

last update Terakhir Diperbarui: 2025-12-31 13:32:21

“เหนื่อยหรือไม่ เหม่ยเอ๋อร์”

เสียงเยล่วี่ซุ่นเอ่ยนุ่ม มองร่างอรชนของไป๋เหม่ยที่กำลังก้มจัดผ้าคลุมไหล่อย่างใส่ใจ ดวงตาของเขาสะท้อนความอ่อนหวานอันล้นเกิน…

พลางยกมือสัมผมที่ระย้าบนแก้มนวลเบา ๆ แววตาเจือความห่วงใยจนสตรีใดก็ต้องใจอ่อนได้ง่ายดาย

เยล่วี่ซุ่นยืนอยู่หน้าประตูศาลาไม้ของศาลเจ้าระหว่างรอรถม้า ไป๋เหม่ยยิ้มอาย ยกมือแตะหลังมือเขา

“หม่อมฉันไม่เหนื่อยเพคะ หากได้อยู่เคียงข้างองค์ชาย ไม่ว่าสถานที่ใดก็ล้วนงดงามทั้งสิ้น”

เยล่วี่ซุ่นยกยิ้มจาง สีหน้าอบอุ่นจนแทบมองไม่เห็นความเย็นเยียบใต้ผิว “เช่นนั้น…กลับจวนกันเถิด วันนี้ข้าเมาแล้ว อยากพักผ่อนเต็มที”

ขบวนรถม้าของอ๋องติ้งเคลื่อนตัวออกจากศาลเจ้าบนยอดเขาชิงซานอย่างช้าๆ ผ่านช่องเขาอวี๋หลงซึ่งเป็นเส้นทางลับที่เปลี่ยวเปล่าและคดเคี้ยวไปตามไหล่เขา ท่ามกลางเสียงกระดิ่งลมที่สั่นไหวตามแรงพายุที่เริ่มตั้งเค้า แสงตะวันยามอัสดงอาบไล้ขุนเขาเป็นสีส้มแดงฉานดุจโลหิต บรรยากาศรอบกายเงียบสงัดผิดปกติ มีเพียงเสียงฝีเท้าขบวนม้าและเสียงล้อรถที่บดลงบนหินกรวด

ภายในรถม้าที่บุด้วยแพรพรรณอย่างหรูหรา กลิ่นสุราคละคลุ้งผสมกับกลิ่นแป้งร่ำของสตรี เยล่วี่ซุ่นนอนทอดกายอย่างเ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ชะตารักบัลลังก์แค้น   ตอนที่ 26 ลิขิตสวรรค์

    “หยุดมือเดี๋ยวนี้ พวกเจ้ากล้าดีอย่างไรมาวางเพลิงในจวนแม่ทัพ”เสียงตวาดดังก้องขึ้นกลางลาน พร้อมเสียงฝีเท้าหนักแน่นของกลุ่มทหารในชุดเกราะพลันดังขึ้น ฉินฟง องครักษ์คนสนิทของท่านแม่ทัพมู่หรงปรากฏกายขึ้นพร้อมกระบี่ที่ถูกชักออกมาจากฝักเพียงครึ่งเดียว แววตาคมกริบจ้องมองเปลวไฟสีส้มลุกโชน กำลังเลียไล้ชายคาเรือนเหมันต์โปรยซึ่งอยู่ไม่ไกลจากคอกม้าด้วยความตระหนก องครักษ์ด้านหลังขยับเท้าเตรียมพุ่งเข้าไปดับไฟทว่า “อย่าเข้าใกล้”เสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างราบเรียบ หากหนักแน่นพอจะสยบการเคลื่อนไหวทั้งหมดมู่หรงหลิงขยับกายเพียงเล็กน้อย ก้าวออกมายืนเบื้องหน้ากองเพลิงที่กำลังลุกโชน ชายอาภรณ์สีอ่อนพลิ้วไหวท่ามกลางลมร้อน นางมิได้มีท่าทีหวาดกลัว มือเรียวชูป้ายไม้จารึกอักษรทองขึ้นสูงเหนือศีรษะ แสงไฟสีส้มสาดสะท้อนทับอักษรศักดิ์สิทธิ์บนป้ายจนเกิดรัศมีให้ดูขลังจนน่าเกรงขามสะกดสายตาผู้คน ตราประทับเทียนลิขิต จากวัดเทียนฝูปรากฏเด่นชัด“ท่านคือองครักษ์ของจวนแม่ทัพกระมัง…” นางเว้นจังหวะสั้น ๆ ดวงตานิ่งลึก “หากข้าจำไม่ผิด ท่านมีหน้าที่ปกป้องเกียรติยศของท่านแม่ทัพ แต่วันนี้….ท่านกลับจะใช้กระบี่อาญาสิทธิ์ มาขัดขวางเพลิงพิ

  • ชะตารักบัลลังก์แค้น   ตอนที่ 25 เพลิงพิสุทธิ์

    “เชิญทางนี้เจ้าค่ะ”แทนที่จะพานางไปยังเรือนรับรองหรือเรือนเดิมของมารดา แม่นมหลี่กลับนำทางพามู่หรงหลิงเดินอ้อมไปยังท้ายจวนที่รกชัฏ จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่เรือนเหมันต์โปรย เรือนไม้หลังเล็กเก่าคร่ำคร่าที่หลังคาผุพัง หญ้าขึ้นสูงท่วมหัว และมีกลิ่นอับชื้นของเชื้อราโชยคละคลุ้งออกมา หยากไย่เกาะเต็มขอบหน้าต่าง ตัดกับกลิ่นปัสสาวะม้าจากคอกข้างๆ ที่ส่งกลิ่นเหม็นตลบอบอวล“นี่คือที่พักของคุณหนูรองเจ้าค่ะ” แม่นมหลี่หยัดกาย จีบมือนำเสนอด้วยแววตาดูแคลน “ฮูหยินใหญ่เห็นว่า คุณหนูรองโตมาในบ้านป่า น่าจะชินกับบรรยากาศเรียบง่าย คงไม่คุ้นชินกับเรือนใหญ่ที่มีกฎระเบียบจัดจ้าน เรือนนี้สงบเงียบ... เหมาะกับคนที่เรียบง่ายอย่างคุณหนูรองที่สุดแล้วเจ้าค่ะ”อาหนิงกำหมัดแน่นจนสั่น “นี่มันเรือนร้างชัดๆ หลังคาก็โหว่ พื้นก็ผุ จะให้คุณหนูข้านอนที่นี่ได้อย่างไร”“อาหนิง... เงียบก่อน” เสียงของมู่หรงหลิงราบเรียบแต่มีอำนาจ นางหันไปมองแม่นมหลี่ด้วยรอยยิ้มแผ่วเบาที่ไปไม่ถึงดวงตา“นี่คือเรือนที่ฮูหยินใหญ่จัดให้เช่นนั้นหรือ” มู่หรงหลิงเอ่ยเสียงเรียบ สายตามองสำรวจความทรุดโทรมนั้นอย่างพิจารณาเรือนร้างที่เหม็นสาบขี้ม้า นางค่อยๆ เ

  • ชะตารักบัลลังก์แค้น   ตอนที่ 24 ห่านป่าหวนคืนรัง

    หน้าประตูใหญ่ของจวนแม่ทัพมู่หรงอันเกรียงไกรตั้งตระหง่านราวป้อมปราการ แผ่นไม้หนาหุ้มทองสัมฤทธิ์สลักลายอสูรสงครามสะท้อนแสงแดดอ่อนยามบ่าย บรรยากาศอบอวลด้วยกลิ่นอายแห่งอำนาจที่น่าเกรงขาม แผ่ซ่านจนแม้แต่ลมยังพัดผ่านอย่างระมัดระวัง ทหารยามในชุดเกราะเกล็ดนิลสองนายยืนประจำการขนาบประตูใหญ่ ดุจรูปปั้นหิน มือกุมทวนยาวแน่น ปลายคมปลาบ แววตาแข็งกร้าวของผู้ผ่านสมรภูมิมากกว่าหนึ่งสนามรบ ปรายมองรถม้าคันเล็กที่ไร้ตราประทับ ไร้ผ้าแพรประดับ ไร้เครื่องหมายแห่งฐานันดรใด ๆ อย่างเย็นชาและดูแคลนรถม้าหยุดนิ่งสนิทลง ท่ามกลางความเงียบเชียบที่มีเพียงเสียงลมพัดผ่าน ม่านหน้าต่างรถม้าถูกเปิดขึ้นเพียงครึ่ง ทอดสายตามองประตูจวนอย่างนิ่งสงบ ราวกับกำลังประเมินสนามรบ มิใช่บ้านเกิดของตน บัดนี้หน้าประตูจวนไร้เงาพ่อบ้านหรือบ่าวอาวุโสชั้นสูงออกมารอรับคุณหนูรองที่กลับจวนตามธรรมเนียมของจวนแม่ทัพมู่หรงหลิงก้าวลงจากรถม้าอย่างช้าๆ อาภรณ์สีฟ้าซีดพลิ้วตามแรงลม แม้สีจะจางแต่วงแขนและสาบเสื้อกลับเย็บปักด้วยตะเข็บประณีต ที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าฝีมือช่างชั้นสูง มิใช่ฝีมือชาวบ้านทั่วไป นางสวมหมวกคลุมหน้าปิดบังใบหน้าไว้จนเห็นเพียงแนวคา

  • ชะตารักบัลลังก์แค้น   ตอนที่ 23 งิ้วซ้อนงิ้ว

    “ฮ่องเต้เสด็จ”ในเสี้ยววินาทีที่สุ้มเสียงแหลมกังวานขานของขันทีหน้าตำหนัก ดังก้องโสตประสาท มู่หรงเซียนที่กำลังเหยียดยิ้มหยันและกำลังถอยห่างพลัน ฝีเท้าเบา ๆ ของนางเพิ่งขยับได้เพียงครึ่งก้าวก็ต้องชะงักงันไปชั่วครู่ หัวใจนางร่วงหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ดวงตาตื่นตระหนกไปเสี้ยวลมหายใจเดียว เสี้ยวเดียวเท่านั้น ก็ถูกแทนที่ด้วยประกายตาแห่งเล่ห์เหลี่ยม ทุกอย่างบนใบหน้าเปลี่ยนกลับไปราวกับไม่เคยมีความเย็นชาหรือความรังเกียจใดหลงเหลืออยู่กิริยาหยิ่งผยองและเหยียดหยามเมื่อมลายหายไปสิ้นราวกับไม่เคยเกิดขึ้น นางหมุนตัวกลับไปยังเก้าอี้ข้างแท่นบรรทมรวดเร็วดุจสายลม ใบหน้าที่เคยเย็นชาพลันเปลี่ยนเป็นโศกเศร้าอาดูร ท่าทางนางดูอ่อนระทวย มือหนึ่งคว้าผ้าเช็ดหน้าผืนงามขึ้นมาซับดวงตาที่มีหยาดน้ำตาคลอหน่วยที่นางสั่งได้ดั่งใจนึกในพริบตาเดียว ริมฝีปากสั่นระริกเล็กน้อยกับการกลั้นสะอื้น อีกมือหนึ่งเอื้อมไปจัดขอบผ้าห่มที่เลื่อนหลุดให้เขาอย่างทะนุถนอม ราวกับนางกำลังปรนนิบัติเขาด้วยความรักสุดหัวใจมาเนิ่นนานบานประตูใหญ่ถูกผลักออก แสงสว่างจากภายนอกสาดส่องเข้ามาพร้อมกับกลิ่นอายแห่งอำนาจที่แผ่ซ่าน ร่างสง่าในชุดมังกรสีเหลืองทองของ

  • ชะตารักบัลลังก์แค้น   ตอนที่ 22 หน้ากากงิ้ว

    “ข้าจะอยู่ดูแลท่านอ๋องเอง อยากจะลองเรียกขานท่านอ๋องดูสักครา เผื่อว่าวาสนาของข้าจะช่วยดึงปลุกพระองค์กลับมาได้บ้าง... พวกเจ้าทุกคนถอยออกไปเถิด ให้ข้าได้อยู่กับพระองค์ตามลำพังสักครู่” สิ้นคำสั่ง ขันทีและนางกำนัลต่างพากันค้อมกายทยอยถอยออกห่างอย่างเงียบเชียบ ปล่อยให้นางนั่งเฝ้าอ๋องติ้งอย่างใกล้ชิด เหลือเพียงความเงียบสงัดก็กลายเป็นพยานเพียงหนึ่งเดียว รอยยิ้มอาทรบนใบหน้าของมู่หรงเซียนพลันเลือนหายไป ราวกับหน้ากากงิ้วที่ถูกกระชากออกอย่างไม่ไยดี ความอ่อนโยนบนใบหน้านั้นราวกับไม่เคยมีอยู่ ดวงตาที่เคยฉ่ำชื้นกลับเปลี่ยนเป็นความเฉยชาในพริบตา นางปล่อยผ้าเช็ดหน้าลายกิ่งเหมยลงบนตัก ทอดสายตามองพระคู่หมั้น สายตานั้น… ไม่ใช่จากความห่วงใย แต่คือการประเมินค่า นางมิได้ก้มลงมองพระพักตร์อันหล่อเหลาทว่าซีดเซียวของเขา แต่กลับจดจ้องไปที่ขาซ้ายซึ่งโผล่พ้นผ้าห่มที่ฟูไห่ไม่ได้ห่มปิดให้ ด้วยแววตารังเกียจ “ท่านอ๋องเพคะ... พระองค์ทรงได้ยินหม่อมฉันหรือไม่” นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วหวานดุจเคลือบน้ำผึ้ง ทว่าเนื้อแท้กลับเย็นชาเสียดกระดูก ไร้ซึ่งร่องรอยแห่งความอาทร “ติ้งอ๋อง…เพคะ” นางเรียกซ้ำอีกครั

  • ชะตารักบัลลังก์แค้น   ตอนที่ 21 การตัดสินใจของห่านป่า

    “และที่สำคัญ...” เสียงของนางที่เคยนุ่มนวลกลับแปรเปลี่ยนเป็นนิ่งสงบ ทว่าคมกริบจนบาดใจดุจปลายกระบี่ที่เพิ่งพ้นฝัก“สินเดิมของท่านแม่ ข้าไม่อาจปล่อยให้ผู้ใดนำไปใช้ปูทางสู่อำนาจประดับหน้าตาตนเองได้อีกต่อไป ข้าจะกลับไปทวงคืนทุกสิ่งทั้งที่เป็นของข้า...และของท่านแม่ รวมถึงทวงคืนหนี้เลือดที่พวกเขาสลักไว้บนดวงใจท่านแม่ และพวกเขาต้องชดใช้คืนร้อยเท่า”แม่เฒ่าจางนิ่งเงียบไปเนิ่นนาน รอยย่นบนใบหน้าลึกขึ้นราวกับถูกกาลเวลากรีดซ้ำนางมองดูคุณหนูที่ตนชุบเลี้ยงด้วยความขมขื่นใจ ก่อนจะถอนใจยาว เอ่ยช้า ๆ ด้วยน้ำเสียงหนักแน่นกว่าครั้งใด“ในเมื่อเจ้าตัดสินใจเลือกเส้นทางนี้แล้ว ข้าก็มิอาจฉุดรั้งหงส์ให้กลายเป็นเป็ดในปลักโคลนได้อีกต่อไป... แต่ หลิงเอ๋อร์ เจ้าจงจำไว้ จวนแม่ทัพคือรังหมาป่าที่กินคนโดยไม่คายกระดูก... เจ้าจะเดินเข้าไปเพียงลำพังมิได้”หญิงชราหันไปทางประตูม่านไม้ไผ่ด้านหลังเรือน “อาหนิง... เข้ามานี่ซิ”เด็กสาวร่างบางก้าวเข้ามาด้วยท่าทีคล่องแคล่ว นางมิได้มีกิริยาอ่อนช้อยดุจสาวใช้ในเมืองหลวง มิได้ก้มหน้าดูอ่อนแออย่างสาวใช้ทั่วไป ทว่าดวงตาซุกซนฉายแววเฉียบคมเกินวัย และตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา อาหนิงทรุดกายลงคุ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status