LOGINชีวิตของอนุภรรยาจวนอ๋องที่ไม่เคยพบกับความสุขสงบทั้งกายและใจของมู่เหยียนส่งผลให้นางเข็ดขยาดกับการมีชีวิตคู่หลังจากได้ย้อนเวลามาเกิดใหม่ช่วงก่อนแต่งงาน ทว่าตระกูลของนางกลับมีส่วนพัวพันกับการก่อกบฏโดยไม่รู้ตัว บิดาถูกหลอกใช้และหักหลังจนพังย่อยยับ เคยถูกสั่งประหารล้างตระกูล ชั่วเวลานั้นนางก็ถูกกดดันให้กินยาพิษฆ่าตัวตายล้างอายหลังจากชื่อเสียงเสื่อมเสียจนถึงขีดสุด บุรุษร้ายกาจที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีเป็นคนสั่งการทุกอย่างหลังมีอำนาจ ใครจะรู้ว่าหลังจากมู่เหยียนตายไปชีวิตของเขาก็เหมือนตายทั้งเป็น ความดีและความรักที่นางมีให้เขาอย่างจริงใจจบลงไปพร้อมชีวิตน้อย ๆ ของนาง คำอธิษฐานก่อนจบชีวิตตัวเองส่งผลให้เขาย้อนเวลากลับมาแก้ไขความผิดพลาดที่เคยทำกับนางเอาไว้เช่นเดียวกัน ทว่า.... ความทรงจำของเขากลับเลือนรางและถูกลบออกไปแทบทั้งหมด ไม่เพียงเท่านั้นยังย้อนเวลามาก่อนนางในช่วงที่ครอบครัวกำลังแตกสลาย สวรรค์ช่างใจร้ายยิ่งนัก
View MoreFRANK ALVA’S Pov
“Tatlong buwan na lang ang ilalagi ko sa mundong ito, hijo. Hindi mo ba ako mapagbibigyan? Huh? This is my last and final wish. Tandaan mong dito rin nakasalalay ang buhay mo— ang pakasalan si Jalene.”
“Sino na ba kasing Jalene na ‘yan? At bakit kailangang siya ang pakasalan ko? You know I have a long time girlfriend, Papa! Kaya bakit ibang babae pa? Bakit hindi na lang si Kassandra?”
“Because I have unresolved matters with her mom.”
Napatitig ako sa aking ama. “Is she your lover? Her mom?”
Natawa lang si Papa. “Basta pakasalan mo siya. Ayoko ng ibang babae lalo na ang Kassandra na iyon! Maliwanag?”
“Pero, Papa—”
“Sige, pakasalan mo si Kassandra! Pero ‘wag kang umasa na mapapasakamay mo ang lahat ng ari-arian ko. Kilala mo ako, Frank. Kung ano ang sinabi ko, gagawin ko.”
Tumingin si Papa sa kanang kamay niya. May inilapag naman na folder ang huli.
“What’s this?” tanong ko nang kunin iyon.
“Copy ho ng last will and testament ni Don Francesco.”
Bahagyang kumunot ang noo ko. Pero wala akong magagawa kung hindi ang basahin iyon.
Tanging pikit lang ng aking mata ang nagawa ko matapos na mabasa iyon.
“Fine. I’ll mary her.” Pero sa papel lang.
Sumilay ang magandang ngiti sa labi ng amang si Don Francesco. Tumingin pa siya sa kananag kamay niya. Nagtagumpay na naman ito sa pagmamanipula ng buhay ko. Pero wais ako.
Hindi na ako nagtagal sa library ni Papa. Lumabas ako na bitbit ang profile ng babaeng pakakasalan ko. Ni hindi ko nga tiningnan ang mukha niya dahil wala akong pakialam. At ang pinipigilan kong galit sa aking ama ay nailabas ko lang pagbalik sa aking silid. Halos masira ang lahat ng mga kagamitan doon sa pagwawala ko. Pero wala akong pakialam, may mag-aayos naman niyon.
Nang maalala ang Jalene na iyon ay pinatawag ko ang assistant ko. Agad ko siyang pinahanap para pag-usapan ang mga dapat pag-usapan.
Yes, magpapakasal ako sa kanya, pero hindi ko ikukulong ang sarili ko sa kanya. Kailangang magawa ko pa rin ang mga dati kong ginagawa. At higit sa lahat. May nobya ako.
I love Kassandra. Siya lang ang gusto kong mapangasawa kaya hangga’t maaari nasa tabi ko lang siya kahit na kasal na kami ng babaeng iyon. Subalit nasa ibang bansa siya ngayon dahil sa trabaho niya. Isa siyang Architect at sa susunod na taon pa ang balik niya. Kaya hindi ko alam kung paano ngayon sasabihin dito ang desisyon kong pagpapakasal. Kung sasabihin ko ba ng personal o sa tawag lang. Pero mabait si Kassandra. Maiintindihan niya kung bakit kailangan ko iyong gawin.
“Senyorito, kailangan na raw ho kayo sa baba,” ani ng isang maid namin na kumatok sa pintuan. Bukas naman ang pinto kaya sumilip na lang siya siguro.
Tumango ako sa matanda at tumayo na. Bitbit ang cellphone nang pumunta ako sa garden kung saan ginaganap ang party. Hindi ko alam kung para saan ang party na ito, pero si Papa ang may pakana.
Isa-isang pinakilala niya sa akin ang mga kasama niya. Ang ilan ay kilala ko na pero meron pa ring hindi. Tanging mga nakakasalamuha ko sa business world ang kilala ko. Meron din mga politiko at mga uniformed people. Siguro importante ang party na ito para sa ama kaya inimbitahan nito ang mga ito.
Ilang sandali lang ay nagsalita ang host. Tumingin siya sa gawi namin. Kaya hindi na ako nagtaka nang tawagin niya si Papa. At dinala ko siya sakay ng wheelchair niya. Kapag ganoon, gusto niyang ako ang magtulak niyon. Proud na proud kasi siya sa akin.
JALENE ROXTON’S Pov
“Pwede ba ako dyan?” Tumingin pa ako sa malaking bahay na iyon.
“Of course! You’re my friend! Hello?! My one and only friend.”
“P-pero ang suot ko, JV, hindi bagay sa party na dinadaos!” Hinagod ko pa. “Jusko, para akong katulong sa itsura ko!”
“No worries. Marami akong damit sa kwarto ko.”
Napangiti ako. Ito ang gusto ko kay JV, maraming stock. Sabagay, mayaman ito at apo ito ng isa sa pinakamayaman sa alta sosyudad dito sa Lasaroma City— Si Don Francesco Alva. Hindi naman talaga siya ang pinakamalapit na apo—apo lang siya sa pamangkin. Pero nabibiyayaan pa rin siya ng grasya kaya mayaman rin ang kaibigang si JV.
Si JV ay miyembro ng LGBT. Isa siyang gay. At tanggap siya ng mga Alva at suportado ang gusto. Kaya latinang-latina ang beauty niya. Para siyang babae sa unang tingin. Kung naging lalaki lang siya, ang pogi din niya at siguradong pagkakaguluhan.
Dahil kita ang pangyayari sa garden ng mga Alva ay doon natuon ang paningin ko.
“‘Di ba, ang Uncle Frank mo ’yon?” ani ko nang inguso ang mala-adonis na nagsasalita sa gitna.
“Yeah. Pero ’wag kang umasa dyan, girl. Hindi ’yan pumapatol sa mga gaya mong bata pa.”
“Ano? Ako bata pa? Hello, 22 na ako! Pwede na. Ang gwapo naman kasi ng Uncle mo. Mukhang ang sarap pa,” nakangiting sabi ko. Pero bigla na lang akong binatukan ni JV.
“Aray ko naman, beshy! Sakit no’n, huh?!”
“Dapat lang na masaktan ka, dahil ganyan din mararamdaman mo kapag pinantasya mo si Uncle Frank. Kaya hawakan mo ang panty mo!”
“Bakit ba? Paghanga lang naman, a.”
“Sus. Paghanga pa ba ‘yon? Baka pantasya na! Tara na nga sa kwarto ko.” Hinila na ako ni JV. Pero siyempre, sinulyapan ko muna ang hot uncle ni JV. Hindi man lang talaga tumingin sa amin.
Alam ko, may girlfriend yang Uncle ni JV. Pero hindi ko pa nakikita. Hindi niya naman kasi sinasama sa mga event o party na mga ganito. Kahit sa pagbisita rin sa sikat na mall na pag-aari nila, hindi ko rin nakikita.
Inabot kami ng halos dalawampung minuto sa walk-in closet ni JV. Ang dami naman kasing dress. Halos magaganda kaya hindi namin alam ang susuotin namin. Pero si JV, may napili na. At katatapos lang niyang magbihis.
“Naku, Sir JV, kanina pa ho kayo hinahanap ng Don,” ani ng kasamabahay nila JV.
“Sige ho, baba ako pagkapili ng dress ni Jalene.” Bumaling sa akin si JV. “O, ano, bilisan mo, girl!”
“Mauna ka na kaya? Parang gusto ko maligo, e.”
“O sige, bilisan mo lang, huh?”
Isang itim na long sleeve sequin dress ang napili ko. Deep neckline at high-waist iyon. Hindi naman aabot sa tuhod ang haba sa baba. Kaya kita ang makikinis kong hita.
Inilatag ko iyon sa kama ni JV at kumuha ng underwear na bago. May stock ito dahil iyon ang gamit niya. Babaeng-babae kasi talaga. Hindi naman kailangan ng bra dahil padded na ang susuotin ko.
Nakaupo ako noon sa kama nang biglang bumukas ang pintuan. Gayon na lang ang pagkagulat ko nang makita ang lalaking sumunggab sa labi ng babaeng huling pumasok. Dahil hindi sila sa akin nakatingin, hindi nila namalayan na may nanonood sa kanila.
Bigla akong napatago sa ilalim ng kumot ni JV nang pangkuin ni Frank ang babaeng iyon. Sumilip pa ako bago ko inayos ang sarili ko sa pinakasulok ng kama na iyon.
“Sh*t!” bigla kong nasambit nang bumagsak sila sa kama.
Anong balak nila? Papainggitin ako? Diyos ko! Sana lumabas sila! Nakakainggit, uy! Matagal ko nang pinagnanasaan si Frank tapos makikipag-s3x siya sa ibang babae sa mismong tabi ko?
“Oy, yes, Frank. Yes… sagad mo. Ohh…” dinig kong ungol ng babae.
Ang walang hiya! Pinapainggit niya talaga ako.
Wala akong naririnig kay Frank. Iyon sana ang gusto kong marinig. Ang ungol niya ba. Pero tunog ng salpukan ng katawan nila ang pinaparinig sa akin.
Bagong ligo ako pero nagmukha akong naliligo dahil sa pawis sa ilalim ng kumot na iyon. Kaya naman bahagya kong inilabas ang ulo ko para magpahangin at silipin din sila. Sunod-sunod na lunok nang makita ang posisyon nila.
Nasa kabilang gilid pala sila. Nakatalikod sa gawi ko. Pero ang ulo ng babae, mukhang nasa sahig dahil tanging hita niyang nakayakap kay Frank ang nakita ko.
Hindi rin naman nagtagal ang dalawa dahil tinawag si Frank. At halatang inis na inis dahil nabitin yata. At ako, naiwang basang sisiw sa kama na iyon.
Ah, naiinis at naiinggit ako sa babaeng iyon! Sana ako na lang! Sana ako na lang pinaungol ni Frank!
Pero teka, virgin pa ako. Baka mamaya mahimatay ako gaya ng nakita ko sa movie. Aruy, jusko po!
“Ang tagal-tagal mo, girl! Hinahanap ka na ni Lolo.”
“Sorry, beshy! Kung alam mo lang ang nangyari sa akin sa kwarto mo. Ah, grabe! Alam mo bang ang Uncle Frank mo? Jusko may tinira sa tabi ko. Nakakai—” Hindi ko na matuloy ang sasabihin ko nang mapansin ang nakakamatay na tingin sa akin ng lalaking nasa tabi lang ng kaibigan.
‘Oh my gulay! Narinig ba niya ang sinabi ko? Malakas ba ‘yon?’ sunod-sunod na tanong ko sa isipan ko. ‘Sana hindi!’
“U-Uncle Frank,” anas ko na ikinakunot niya ng noo.
“Who do you think you are to call me Uncle? Are you my niece? And what was it you said earlier?”
Akmang sasagot ako nang may lumapit dito at bumulong. At ang nakakamatay na tingin niya kanina ay napalitan ng disgusted habang titig na titig sa akin. Pinasadahan pa niya ako nang hagod mula ulo hanggang paa. Pero hindi ko inaasahang tatanungin niya ako.
“Are you Jalene Roxton?”
หลังจากเรื่องราวส่วนรวมจบลงทางราชสำนักได้มีการสะสางงานเก่าเร่งด่วนก่อนโดยการฟื้นฟูเมืองหลวงหลังการทำสงครามพร้อมกับระดมกำลังมากขึ้นในการสร้างเขื่อนที่ใกล้เสร็จสิ้น ข่าวการก่อกบฏยึดอำนาจของแคว้นต้าฉวนเผยแพร่ไปยังแคว้นต่าง ๆ สร้างความประหวั่นพรั่นพรึงไม่น้อย แคว้นน้อยใหญ่ต่างอยากเข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับต้าฉวนแสดงความยกย่องให้ต้าฉวนเป็นผู้นำในทุกด้านเพราะความยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งของกองทัพ อีกทั้งยังมีฮ่องเต้ที่มาจากจอหงวนอันดับหนึ่งด้วยคะแนนสูงสุดเป็นคนแรก เรื่องที่น่าทึ่งไปกว่านั้นคือเขาเป็นทายาทอดีตราชองครักษ์ของฮ่องเต้องค์ก่อนที่ถูกชิงอำนาจไปถึงสองรุ่น นับว่าเป็นความสำเร็จที่รอคอยมายาวนานถึงสิบกว่าปี ทำให้ชื่อเสียงของตระกูลเหอกลับมาโด่งดังอีกครั้งในฐานะใหม่ เรื่องสำคัญของฮ่องเต้เหอเจี้ยนฉวนที่ต้องจัดการต่อจากนี้ไปคือพิธีอภิเษกสมรสที่วางแผนไว้นานแล้วทว่าด้วยความจำเป็นจึงเลื่อนออกไปจนงานของราชสำนักเสร็จสิ้นโดยที่ไม่มีโอกาสได้ป่าวประกาศและถูกลืมไปแล้ว "ใต้เท้ามู่เรื่องที่เราเคยคุยกันเอาไว้ข้ายังไม่ลืม ตอนนี้งานก็ถูกปล่อยให้ฝ่ายต่าง ๆ รับผิดชอบไปแล้ว ต่อไปก็เป็นเรื่องของคุณหนูมู่เหยียน"
ความปลอดภัยของประชาชนได้รับความคุ้มครองอยู่แล้วการก่อกบฏครั้งนี้มุ่งเป้าหมายไปที่คนเพียงกลุ่มเดียวและพวกพ้องเท่านั้น การทำงานในวังหลวงไม่เสียเปล่าเขาได้วางแนวทางการยึดอำนาจเอาไว้แล้วและรู้ละเอียดว่าขุนนางคนใดบ้างที่รับใช้ฝั่งไทเฮาเต็มตัว นึกไปถึงมู่เหยียนที่นางไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเขาก็ปล่อยให้นางใช้ชีวิตตามปกติโดยไม่ให้เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยต่อไปจึงจะเป็นเรื่องของนางทั้งหมด เวลาผ่านไปครึ่งเดือนความสงบเงียบของแคว้นต้าฉวนยังอยู่ในภาวะปกติแม่ทัพเจินลั่วและแม่ทัพเหยาเดินทางเข้าปิดล้อมแคว้นต้าฉวนคนละด้านโดยไม่มีการให้ฝั่งฮ่องเต้ได้เตรียมการทัน "แม่ทัพเจินพากองทัพเดินทางมาที่ต้าฉวนเพื่ออะไร เขาทำเหมือนกับว่าพวกเราเป็นศัตรูกัน" กองทัพของไทเฮาหารือกันถึงความผิดปกติของแม่ทัพเจินและกระจายข่าวออกไปทั่วต้าฉวน "เกิดเรื่องอะไรขึ้นทำไมกระชั้นชิดอย่างนี้" ฮองเฮาที่มารวมตัวกันที่ท้องพระโรงกับฮ่องเต้และราชวงศ์มีอาการตื่นตระหนก "มีหนอนบ่อนไส้น่ะสิ น่าเจ็บใจนักแม่ทัพเจินกำลังคิดแปรพักตร์" ฮ่องเต้ตรัสอย่างโกรธแค้น พระองค์ประมาทเรื่องที่ชายแดนมากเกินไปปล่อยให้แม่ทัพเจ
หยางหมิงเช่อได้พบกับเหอหยวนทั้งคู่ต่างเล่าเรื่องราวที่ตนเองประสบมาและเริ่มหารือกัน "แม่ทัพเจินรู้เรื่องแล้ว เวลานี้เป็นโอกาสเหมาะ ทุกอย่างก็มีพร้อมหมดแล้ว" "ได้ท่านอาแต่ขอข้าไปช่วยชาวจงหยวนเสียก่อนถ้าทำสำเร็จเราจะได้มีเพิ่มอีกหนึ่งกองทัพและได้พันธมิตรไปด้วย" เหอหยวนขมวดคิ้วแน่นไม่เข้าใจการกระทำของหลานชาย "เจ้าต้องทุ่มเทขนาดนั้นเลยหรือ" "หากเราต้องการคนเหล่านี้กลับมาเป็นพวกควรซื้อใจพวกเขาก่อน ข้าลองเสี่ยงดูขอรับแม่ทัพก็รับปากเอาไว้แล้ว" หยางหมิงเช่ออธิบายถึงแนวคิดของตัวเอง "หากไม่ได้ผลเล่า" "ข้ามีวิธีรับมือเตรียมไว้แล้วขอรับ" เหอหยวนพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้ สิ่งที่เขาเป็นห่วงในตัวหยางหมิงเช่อถูกหลานชายจัดการเรียบร้อยแล้ว เขาละเอียดรอบคอบเช่นนี้เองฮ่องเต้ถึงได้โปรดปราน หยางหมิงเช่อให้คนส่งข่าวลับไปตามหาหมอมากฝีมือจากเมืองต่าง ๆ รวมถึงหมอสมุนไพรระดับอาจารย์เข้าไปที่เมืองจงหยวน ด้วยความอยากรู้สถานการณ์เหอหยวนจึงเดินทางไปด้วย "ข้าไม่เคยมาจงหยวนเคยได้ยินข่าวมาว่าที่นี่แร้นแค้นประชาชนลำบากมาก" ประเมินดูแล้วก็นึกชื่นชมแม่ทัพจงหยวนที่กล้าเดิมพันกับหยางหมิงเช่อด้วยการเอาชีวิตครอบครัวต
มู่เหยียนรู้สึกตัวอีกทีนางก็อยู่ในห้องโดยมีซวงซวงนั่งอยู่ข้าง ๆ "คุณหนูฟื้นแล้ว" นางจำได้ว่าเมื่อคืนนางเห็นการเข่นฆ่าจากนั้นก็ไม่รู้สึกอะไรแล้ว "ข้ามาอยู่ที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่" ซวงซวงยิ้มเอียงอายตอบขึ้นว่า "ใต้เท้าหยางอุ้มคุณหนูเข้ามาส่งในห้องนี้เจ้าค่ะ เห็นนายท่านบอกว่าทางวังหลวงตามหาคุณหนูกับนายท่านกันวุ่นวายมาก นายท่านเป็นห่วงคุณหนูพาคนออกตามหาไปทุกที่จนกระทั่งเจอใต้เท้าหยางพากลับมาที่จวนเจ้าค่ะ" พวงแก้มของมู่เหยียนแดงระเรื่อนางทั้งอับอายทั้งตื่นตระหนก หยางหมิงเช่ออุ้มนางอย่างนั้นหรือ มู่หลวนเฟิง จางเหยาและมู่หลินเข้ามาเยี่ยมมู่เหยียนในห้อง "ได้รับบาดเจ็บหรือไม่" มู่หลวนเฟิงถามอย่างเป็นห่วง มู่หลินผละจากมารดาเข้ามานั่งบนเตียงข้างมู่เหยียน "พี่ใหญ่เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ" นางยิ้มบางให้ทั้งสองคนตอบว่าไม่เป็นอะไรมาก มู่หลวนเฟิงพูดคุยไม่นานก็กลับออกไปทำงานต่อ มีเพียงสองแม่ลูกที่เฝ้านางแทนเพราะซวงซวงออกไปเอาอาหารกับยาบำรุงมาให้ "คราวนี้ได้มีข่าวลืออีกแล้ว ทำอะไรควรรู้จักคิดบ้าง" จางเหยาตำหนิมู่เหยียนที่ไม่รู้จักระมัดระวังตัว หายตัวไปจนเกิดเรื่องขึ้นจนได้ มู่หลินเห็นมารดาพูด
มู่เหยียนออกมาทำธุระส่วนตัวด้านหลังเพียงคนเดียวเพราะลี่หนิงอวี่พบปะผู้ใหญ่เพื่อฝากเนื้อฝากตัวกับลี่เจี๋ย นางไม่อยากรบกวนจึงปลีกตัวออกมาเพียงลำพัง หยางหมิงเช่อไม่เห็นนางเขาเดินตามหาไปยังจุดต่าง ๆ ก็ไม่พบถามมู่หลินก็บอกว่าไม่เห็น "พี่ใหญ่คงไปทำธุระส่วนตัวเจ้าค่ะ" อีกด้านที่มู่เหยียนเดินออกมานางเห็
"ถ้ารอถึงสองวันกว่าจะถึงบ้านท่านพ่อท่านแม่การเดินทางก็คงค่ำเส้นทางไม่ค่อยราบเรียบไปมาลำบาก" หยางหมิงเช่อไม่อยากสร้างความลำบากให้บิดามารดาการเดินทางข้ามวันข้ามคืนอาจจะเหนื่อยเกินไป "พรุ่งนี้เดินทางไปรับได้เลยไม่ต้องแจ้งล่วงหน้า" นอกจากเป็นห่วงเรื่องการเดินทางก็มีความปลอดภัยที่วางใจไม่ได้ การเคลื่
เหอหยวนเริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้หยางหมิงเช่อฟัง "ตำแหน่งล่าสุดของท่านพี่ก็คือองครักษ์ประจำตัวฮ่องเต้ เจ้ารู้หรือไม่ว่าคนที่ปล้นอำนาจของเราไปก็คือฮ่องเต้กับราชวงศ์นับเรื่อยมาตั้งแต่อดีตฮ่องเต้" "เพราะอะไร" "เพราะท่านพี่ไว้ใจอดีตฮ่องเต้มากเกินไปปล่อยให้เขาก้าวขึ้นสู่อำนาจแย่งชิงแม้กระทั่งกองทัพ
ต้นดอกเหมยสูงตระหง่านออกดอกหอมตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ สตรีนางหนึ่งนั่งเล่นดนตรีท่ามกลางกลีบดอกเหมยร่วงหล่นจากสายลมพัดบางเบาดูราวกับภาพวาดน่าประทับใจยิ่งนัก นางเงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มหวานดูงดงามราวกับนางฟ้าอยู่บนสวรรค์ชวนให้ผู้พบเห็นจิตใจไม่อยู่กับตัว หยางหมิงเช่อลืมตาตื่นกลางดึก เขาฝันถึงนางอีกแล้วเหตุก






reviews