เมื่อองค์หญิงใหญ่เกิดใหม่พร้อมตำราจากแดนพิเศษ

เมื่อองค์หญิงใหญ่เกิดใหม่พร้อมตำราจากแดนพิเศษ

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-23
โดย:  องค์หญิงโนเนมยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel16goodnovel
10
7 การให้คะแนน. 7 ความคิดเห็น
68บท
6.5Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

จากองค์หญิงใหญ่ผู้สูงศักดิ์ กลายเป็นสตรีชาวไร่ชาวสวนครอบครัวยากจน โชคดีที่ยังมีตำราพิเศษและแมวดำแสนน่ารักคอยช่วยเหลือ ปฏิบัติการหาเงินเพื่อจุนเจือครอบครัวจึงเกิดขึ้น! นางคือองค์หญิงใหญ่ หมิงจู ผู้สง่างาม แต่เพราะวาสนานี้สั้นนัก มารดาแท้ๆตายจาก บิดาไม่รักใคร่ ซ้ำยังสั่งโบยนางจนตาย แต่เหมือนด่านเคราะห์ครานี้จะยังไม่จบไม่สิ้น นางเกิดใหม่ในร่างของ ไป๋เยว่ซิน หญิงสาวที่ใช้ชีวิตอยู่ในชนบทกับครอบครัวที่ยากจน นอกจากต้องหาทำกินเลี้ยงปากท้องแล้ว นางยังจะต้องสู้รบปรบมือกับคนชั่วที่จ้องจะเอาเปรียบตนอีกชีวิตนี้ไม่ง่ายเลย ดูแล้วสวรรค์ยังคงไม่พอใจในความลำบากของนาง จึงส่ง หยางซี แม่ทัพใหญ่ตระกูลหยาง เข้ามาพัวพันกับนาง ยิ่งนางไม่อยากเจอเขา เขาก็ยิ่งมาปรากฏตัวใต้ครรลองสายตาของนางอยู่ตลอดเวลา และเส้นทางชีวิตของไป๋เยว่ซินต้องวนกลับเข้าไปในวังวนของราชสำนักอีกครั้ง อีกทั้งยังมีเรื่องราวที่นางและหยางซีต้องจัดการอีกหลายเรื่อง ทั้งการตายอย่างเป็นปริศนาของมารดาหยางซีและการกลับมาของมารดาไป๋เยว่ซินซึ่งมีที่มาที่ไปไม่ชัดเจน สุดท้ายแล้ว พวกเขาจะพบคำตอบด้วยตนเองหรือว่าต้องใช้ตำราพิเศษและเจ้าแมวดำคอยช่วยกันนะ?

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทนำ

Karyna’s POV

I woke up with a moan on my lips, and I whimpered in my bed as an overwhelming ecstasy washed over me.

My legs trembled slightly, and I touched my pussy, realizing I just had another wet dream about that sexy stranger from two nights ago.

I've been unable to have a good rest after having a one-night stand with a stranger from a club I went to with Sophia. The sex was such an out-of-body experience. It was mind-blowing.

I've been masturbating to the toe-curling flashbacks and waking up wet from dreaming about him fucking me relentlessly with his huge cock.

He was meant to be one time fuck, but never have I had such memorable sexual intercourse before, and he left me craving for more.

His dark, curly hair, his intense green eyes, flaunted by his long, dark lashes, his Roman nose, his pink lips, surrounded by stubble…no woman would forget a man like him so easily.

He had such a confident and animalistic aura around that made him so confident. He screamed of wealth, but he didn't flaunt it in my face. He was the epitome of sin, and he knew it. And God, he also knew exactly what to do with my body to make me cum repeatedly.

“Fuck,” I groaned, forcing myself to get out of bed.

I tried to get rid of more sensual thoughts about a man I may never get to see again in my life, but my traitorous body wouldn't agree with me.

Lazily walking into the bathroom with my toiletries in hand, I dropped them on the bathroom counter and picked up a few of my clothes from my luggage as well.

I stripped off my Hello Kitty pajamas and dumped them in the laundry pile. I added some scented oils to the water before stepping into the minimal bathtub.

I wished I was back in my Dad’s mansion, where I could be at ease and in comfort, but I couldn’t, because of my selfish parents.

They were the reason why I ran to a club to relieve my stress. They were the reason why I woke up thoroughly fucked and sore two days ago.

Why would anyone force marriage on their 22-year-old daughter?

“Karyna! You have to do it for the sake of our family. Or get out of my house!”

I shook my head, trying to erase my father’s last dreadful words to me before kicking me out of his house.

I felt so disgusted by his actions that it still made my blood boil. Thankfully, I had enough money to take care of myself for now; enough to get an apartment and get by through my junior year in NYU.

“Ah,” I sighed, sinking deeper into the rose-scented water. I took in deep breaths whilst doing so.

I wasn’t going to let anyone ruin my happiness.

When I got out of the tub, I looked at myself in the mirror and smiled as I admired my beauty. I was one of the most gorgeous-looking people ever. You know the type that could be rocking Vogue’s front cover, but Papa Bear will never agree.

My waist-length brunette hair was always pretty and well cared for, and my baby blue eyes were one of my best features.

Drying myself up, I applied Chanel Coco Mademoiselle velvet Body oil all over my body, and Etude House Moistfull Collagen on my face.

Then, I slipped into my black, velvet long-sleeved top and my white pleated skirt that stopped a few inches above my knees. I paired it with my black Doc Martens.

Finally, I tied my hair up in a ponytail, holding it all up. Looking into my reflection in the mirror, I hummed in satisfaction.

My body buzzed a little bit in excitement. After all, it was another session, and I got to meet new people!

I love meeting new friends, and I was looking forward to new experiences; the hot men, and parties I would definitely attend.

As soon as I got out and locked my apartment door, I fetched my phone from my bag and called Sophia’s number and thankfully, she picked up rather quickly.

“Hey,” she chirped in her high-pitched British tone.

“Are you ready?” I asked, stepping into the elevator.

“Yeah, I’m about to drive to your place—” she was saying, but I quickly interrupted her.

“No! I mean, I’m not at home, I’m at a hotel,” I amended.

I couldn’t possibly explain to her what transpired between my parents and me that got me kicked out of my 12-foot mansion. I had a reputation to maintain.

“Why? You know what, I don’t even want to know. Send me your location, I’m driving over,”

I hung up and immediately shared my location with her, sitting on one of the couches out in the front lounge of the shared apartment suite.

Sophia Hoff was my long-time bestie and we were extremely close. Closer than those I would consider my friends anyway.

We’ve known each other for 5 years, she transferred to my high school, and we became friends when I poured my drink in the face of the boy who made a racial slur at her.

Her parents pulled some strings so that we would go to New York University together as well.

Ten minutes passed, when I saw Sophia’s sleek black Camaro drive by, stopping right in front of the building.

I stood up, grabbing my stuff and exiting without a serving glance. As soon as I hopped into her car, she began to give me the details of what I missed yesterday.

Moving into a new apartment was so stressful, and I was too exhausted to consider going to school on the first day.

“You missed out on the best thing ever!” She gushed, zooming through the highway effortlessly.

I looked at her with a small smile curling on my lips. She hadn’t seen me in weeks, yet she was acting like we had been communicating all day. Not that I was complaining though.

“What is it?” I rolled my eyes.

“We have a new poetry professor and he is so freaking hot!” She squealed.

I raised a brow, highly amused. “That’s what you’re so excited about? A professor?” I asked her, crossing my arms in disappointment.

“Uh, of course? Why not? I just said he's freaking hot.”

“Can’t be that hot..” I grumbled, but she ignored me and continued rambling off.

“…Anyway, we have Poetry and I get to see his fine ass again, so bonus!” She gushed.

“Trust me, Karyna. You’ll speak differently when you see him. I’m not even into older guys like that, I mean, he’s like in his mid-thirties, but goddamn, he’s a fantasy!”

“I would like to take your word for it, but since we have his class, I guess I’ll have to see for myself,” I scoffed, unable to believe her.

She tends to exaggerate men a lot sometimes, so it was a safe bet.

“And I’ll be there to say, “I told you so”,” she rolled her eyes, pulling into one of the exclusive parking spaces on the campus as soon as we got there.

“Yeah, yeah. I’ll see you soon,” I grinned, stepping out of her car.

I watched her do the same, slightly admiring how her pink dress worked perfectly on her dark complexion.

“Bye,” she waved happily at me.

Sophia and I had separate classes except for a couple, like the last class we had for the day, Poetry.

It was a very busy day on campus today, and I felt extremely tired. You couldn't blame me, it's just 12 pm and I'm under a burden of homework already. Yet, I wanted to see what the commotion was about this new poetry professor.

I heard some girls talking about him in my first class and it piqued my attention.

“Oh my God, Karyna. You are absolutely going to die when you see him,” Sophia found me the moment I thought of her.

and grabbed my arm, practically bouncing up and down.

She pulled me into the hall where we were having Poetry. We managed to get a seat in the middle row after a lot of jostling and pushing, which irritated me.

“What was so special about this professor?” I grunted, my lips raised in annoyance.

I had noticed the startling amount of students who turned up for his class. Some of them aren't even in my year, I'm certain of that fact.

I could even feel the excitement in the air as well, and that irritated me. The adrenaline rush was too much just for a professor, it was like we were in a concert.

Could he be as impressive as Sophia said he was?

We finally sat down together, and then the man of the hour walked in, silencing the whole hall with his imposing, somber presence.

As soon as I saw him, my jaw dropped open and my breath caught in my throat.

It was the stranger of that night!

The one who completely rocked my world!

The hot stranger that I couldn't stop having wet dreams about!

How the hell did he become my professor?!

Only this time, he looked quite different from how I met him in the club. His dark hair was slicked back and he had on thick-rimmed glasses as well, making him look professional and sexy as hell.

But those green eyes…I could never mistake those sultry green irises that held so much passion in them as he bent my legs.

Sophia noticed my silence and jabbed my shoulder. “I told you he is freaking hot!” She teased me playfully.

****

I swore that I didn’t hear a word that the new professor said in class today. My attention was on him throughout but all I caught from him was his name. Professor Henri.

His name sounded so good on my tongue, making me regret not sharing names when we met in the club. But then, I realized he may have given me a fake name.

Henri sounds so hot to moan to, and I could already imagine myself paying him for evening classes.

As soon as he dismissed the class, I shot up from my seat,

“Karyna, where are you going?” Sophia shouted after me, but I ignored her

I quickly trailed Professor Henri to his office, making sure I didn't seem like a horny perverted girl.

I hovered over at the door for a few seconds before gently knocking on his office door.

“Come in,” Professor Henri responded, and I felt a tremor shot down my pussy.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็นเพิ่มเติม

ป้าไก่ ตัวน้อย
ป้าไก่ ตัวน้อย
เมื่อไหร่ลงบทต่อไปคะ รอนานแล้ว
2026-07-24 00:55:34
0
0
walanดี
walanดี
ไท้อัพเดทเหีอค่ะสนุกน่ารักดีค่ะ
2025-10-23 23:23:13
0
0
walanดี
walanดี
ลงต่อไหมค้ะ
2025-10-23 19:11:56
0
0
Thiti Chiew
Thiti Chiew
เริ่มต้นมาดีแล้วยังไงก็แต่งใจจบนะ
2025-09-05 23:19:05
0
0
Anděl K
Anděl K
สรุปหลอกให้อ่าน ทั้งที่ไมจบ ทำงี้ได้งัย
2025-08-30 01:44:02
0
0
68
บทนำ
นครหลวงต้าซ่งรัชศกต่งปีที่ 30"ฝ่าบาท โปรดทรงให้ความเป็นธรรมแก่ส่วนรวมด้วยพ่ะย่ะค่ะ องค์หญิงใหญ่หมิงจูมีนิสัยกำเริบเสิบสานเกินไปแล้ว นางทุบตีบ่าวไพร่ ไม่ให้เกียรติเหล่าขุนนางก็ช่างเถิด แต่ถึงขนาดวางแผนสังหารหยางฮองเฮาและองค์ชายใหญ่หมิงอวี้ เช่นนี้ไม่อาจปล่อยเอาไว้ได้พ่ะย่ะค่ะ!""ท่านเจ้ากรมกลาโหมเอ่ยถูกต้องแล้วพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมเห็นด้วย แต่ไหนแต่ไรองค์หญิงใหญ่หมิงจูวางตนไม่เหมาะสมกับฐานะขององค์หญิงใหญ่เลยแม้แต่น้อย นางมีวรยุทธ์แต่ทว่ากลับใช้มันในทางที่ไม่ถูกไม่ควร เป็นเพียงสตรีจะเรียนรู้เรื่องเหล่านี้ไปด้วยเหตุใดกัน ต้องเป็นเพราะนางมีใจคิดเป็นอื่นแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ นางทำเช่นนี้นับว่ามีใจคิดไม่ซื่อ อีกทั้งหลักฐานก็มัดตัวแน่นหนา ขอฝ่าบาทโปรดทรงลงโทษเพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่างด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ!"เสียงของเหล่าขุนนางที่เอ่ยร้องขอความเป็นธรรมคนแล้วคนเหล่านั้นทำให้ฮ่องเต้หมิงต่งรู้สึกปวดเศียรเวียนเกล้าไม่น้อย เขามองดูบุตรสาวของตนที่นั่งคุกเข่าอยู่ด้านหน้าท้องพระโรงด้วยแววตาที่เรียบเฉยคราหนึ่งองค์หญิงใหญ่หมิงจู เป็นบุตรสาวคนโตที่เกิดจากเขาและสวีฝูอดีตฮองเฮาผู้ล่วงลับ ซึ่งนางสิ้นพระชนม์ไปเมื่อสา
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 1 ครอบครัวตระกูลไป๋
บ้านตระกูลไป๋"เร็วๆเข้า อาหลิง เจ้ารีบไปแจ้งท่านแม่และท่านอาสะใภ้รองเร็วเข้าว่าน้องเล็กฟื้นแล้ว!"เสียงเอะอะโวยวายที่ฟังไม่ได้ศัพท์ทำให้หมิงจูรู้สึกปวดหัวหนักขึ้นกว่าเดิม เปลือกตาของนางหนักอึ้งยิ่งนัก หญิงสาวพยายามลืมตาแต่กลับไม่อาจทำได้ นางต้องตั้งสติอยู่พักหนึ่ง กว่าจะสามารถลืมตาขึ้นมามองสิ่งรอบตัวได้ทันทีที่ลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตนเองกำลังนอนอยู่ในบ้านเก่าๆหลังหนึ่ง จะว่าเก่าทรุดโทรมก็ไม่ถึงขนาดนั้น แต่ข้าวของเครื่องใช้ออกจะธรรมดาสามัญและไร้ราคาไปเสียหน่อย อีกทั้งภายในห้องยังจุดกำยานที่มีกลิ่นฉุนเสียจนนางรู้สึกเวียนหัว"น้ำ แค่กแค่ก"นางเอ่ยขอน้ำพร้อมกับไอออกมาคราหนึ่ง "อาเยว่ น้ำมาแล้ว เจ้ารีบดื่มก่อนเถอะ"ไม่นานนักก็มีสตรีนางหนึ่งเข้ามาประคองนางและยกถ้วยใส่น้ำมาให้นางดื่มอย่างช้าๆ คล้ายว่าน้ำในถ้วยจะผสมน้ำผึ้งลงไปด้วย ทำให้หมิงจูรู้สึกชุ่มคอเป็นอย่างมาก เมื่อได้ดื่มน้ำแล้ว ทุกส่วนในร่างกายของนางก็เริ่มเข้าที่เข้าทางมากขึ้น นางเงยหน้าไปมองสตรีที่ประคองตนเอาไว้ ก่อนจะพบว่าสตรีนางนี้น่าจะมีอายุราวสิบเจ็ดปี หน้าตาไม่ได้งดงามโดดเด่น แต่กลับน่ารักน่าชังยิ่ง อีกทั้งยังยิ้มให้นางอย่างเอ็
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 ข้อพิพาท
เมื่อหลินจวงได้สติกลับคืนมาก็ร้องไห้เป็นบ้าเป็นหลัง พร้อมกับวิ่งโร่ไปแจ้งหัวหน้าหมู่บ้านในทันที เมื่อหัวหน้าหมู่บ้านทราบเรื่องแล้ว จึงเรียกตัวไป๋เยว่ซินและไป๋เซียงไปที่ศาลาว่าการในทันทีนับว่าโชคเข้าข้างหลินจวงยิ่งนัก เพราะวันนี้นายอำเภอเจี่ยงก็มาเยี่ยมราษฎรที่นี่พอดี นายอำเภอเจี่ยงเป็นสหายรักกับเสนาบดีหลิน หลินจวงจึงยิ่งได้ใจเข้าไปใหญ่ว่าตนต้องเป็นฝ่ายชนะไป๋เซียงร้อนใจยิ่งนัก แต่เมื่อหันไปมองน้องสาวตนกลับพบว่าไป๋เยว่ซินไม่ได้มีท่าทีทุกข์ร้อนเลยแม้แต่น้อย นางคว้าจับมือน้องสาวตนไว้ ก่อนจะเอ่ย"น้องเล็ก เรื่องนี้มีนายอำเภอเจี่ยงเข้ามาเกี่ยวข้อง เมื่อไปถึงเจ้าก็ปฏิเสธไปว่าเจ้าไม่ได้ลงมือ เป็นข้าเองที่ทำร้ายนาง พี่รองจะรับผิดแทนเจ้าเอง!"ไป๋เยว่ซินหันไปมองพี่สาวของตน ก่อนจะเอ่ยตอบ"พี่รอง ผู้คนเห็นกันทั่วว่าข้าต่างหากที่เป็นคนลงมือ ท่านยังจะโยนให้เป็นความผิดของตนเองอีก ท่านคิดว่าหัวหน้าหมู่บ้านกับนายอำเภอเจี่ยงนั่นเป็นคนโง่หรือ ท่านไม่ต้องกลัว เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ข้าก็พอ""แต่ว่า..""ฟังข้า!"ไป๋เยว่ซินเอ่ยจบก็จับมือไป๋เซียงเอาไว้แน่นเมื่อมาถึงศาลาว่าการก็พบว่าตอนนี้หลินจวงกำลัง
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3 เรื่องราวของหยางซี
คนตระกูลหลินทั้งหมดถูกลงโทษโบยคนละสามสิบไม้ตามที่หยางซีสั่ง สภาพของพวกเขาย่ำแย่เป็นอย่างมาก นอกจากจะเจ็บตัวแล้วยังต้องมาเสียเงินค่าทำขวัญให้กับคนตระกูลไป๋ถึงสามร้อยตำลึงอีกด้วย เงินจำนวนนั้นไม่น้อยเลย แต่ถึงแม้จะโมโหมากเพียงใด แต่ยามนี้ยังไม่ใช่เวลามาผูกใจเจ็บ รอให้พวกเขาหายดีแล้ว ค่อยเอาคืนก็ยังไม่สายไป๋เยว่ซินมองดูคนตระกูลหลินที่ถูกหามกลับจวนไปด้วยแววตาที่เรียบเฉยคราหนึ่ง เรื่องการทำโทษคนเช่นนี้นางเคยเห็นมาจนชินตาเสียแล้วจึงไม่ได้รู้สึกตกใจอันใด นางกำตั๋วเงินสามร้อยตำลึงในมือเอาไว้แน่น ก่อนจะเก็บมันยัดใส่แขนเสื้อของตนเอาไว้ แต่ก่อนเงินเพียงเท่านี้ไม่นับเป็นใดสำหรับนาง นางเป็นถึงองค์หญิงใหญ่ ตอนเสด็จแม่ยังมีชีวิตอยู่นางไม่เคยขาดแคลนเงิน แต่หลังจากเสด็จแม่ตายจากไปก็ค่อนข้างลำบากแต่ก็ไม่ถึงกับขัดสนอย่างน้อยด้วยฐานะของนางตอนนี้ เงินจำนวนเท่านี้นับว่าไม่น้อยเลย มันอาจจะทำให้นางเอาไปต่อยอดทำอย่างอื่นได้อีกมากมายนับแต่นี้นางจะต้องเผชิญชีวิตด้วยตนเอง ความสุขสบายในกาลก่อนนั้น นางจะลืมมันไปเสียให้หมดสิ้นไป๋เซียงมองน้องสาวตนด้วยแววตาสับสนเป็นอย่างมาก นางจำได้ว่าแต่ก่อนน้องเล็กมีนิสัยอ่อนโย
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4 ชีวิตในชนบท
หยางซีหวนคิดไปถึงเรื่องในฝันด้วยความตื่นตระหนกหลังจากที่เขาช่วยทำศพให้หมิงจู ก็ได้กลับมาที่จวนและนอนพักอย่างเช่นที่เคยทำ แต่เขากลับฝันเห็นนางในฝันเขาเห็นว่านางเป็นวิญญาณล่องลอยเคว้งคว้างไม่มีจุดหมายปลายทาง นางมองไม่เห็นเขา แต่เขากลับมองเห็นนาง แววตาของนางเศร้าเสียใจและสิ้นหวังเป็นอย่างมากการพบกันของเขาและนางคือความบังเอิญ ตอนนั้นเขายังเป็นเพียงคุณชายรักสนุก หนีออกจากค่ายทหารมาเที่ยวเล่น และได้พบเจอนางที่ปลอมตัวเป็นบุรุษ เดิมทีเขารู้ได้สักพักแล้วว่านางเป็นสตรี แต่เพราะไม่อยากให้นางขายหน้าจึงยอมตามน้ำแสร้งทำเป็นไม่รู้ต่อไปแต่ผู้ใดจะรู้ว่าเขาและนางกลับยืนอยู่คนละฝั่ง แม้เขาจะมองนางเป็นสหายรัก แต่เขาในยามนั้นไม่มีอำนาจย่อมไม่อาจเข้าข้างนางได้ เขาจำต้องเลือกตระกูลหยางด้วยความจำใจ เขาทำได้เพียงมองดูนางถูกหยางฮองเฮากลั่นแกล้งสารพัด สุดท้ายก็ต้องทนมองนางเดินไปสู่ความตายด้วยความเจ็บปวดเขายังจำรอยยิ้มของนางได้ นางงดงามและสดใสเป็นอย่างมาก แต่น่าเสียดายที่ความสดใสร่าเริงนั้นได้เลือนหายจากโลกใบนี้ไปตลอดกาลเสียแล้วแต่ทว่าสวรรค์กลับเล่นตลก ในฝันนั้นเขาเห็นว่านางได้หายลับไปจากสายตา แต่ไม่นานภาพ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5 มอบของแทนคำขอโทษ
ไป๋เยว่ซินปรายตามองของกำนัลมากมายที่นายอำเภอเจี่ยงนำมามอบให้ตนคราหนึ่งอย่างไม่ใคร่จะใส่ใจเท่าใดนัก ของมีค่าอย่างอื่นนางล้วนไม่ใส่ใจ มีเพียงอย่างเดียวที่นางให้ความสนใจนั่นก็คือเมล็ดผัก หญิงสาวเดินตรงไปยังข้าวของมากมายที่วางอยู่หน้าบ้าน นายอำเภอเจี่ยงที่เห็นเช่นนั้นก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก หากแม่นางน้อยไป๋รับของเหล่านี้ไป แน่นอนว่าวันนี้เขาคงรอดจากฝ่าเท้าของเจ้านายตนไปได้คนในตระกูลไป๋ต่างมองนายอำเภอเจี่ยงด้วยความสงสัย โดยเฉพาะบิดาและท่านลุงใหญ่ของไป๋เยว่ซิน ที่ได้ทราบเรื่องราวที่นายอำเภอเจี่ยงตัดสินคดีอย่างไม่ยุติธรรมก่อนหน้านี้ก็รู้สึกไม่พอใจเท่าใดนัก แต่คนเขาเป็นถึงนายอำเภอ พวกตนคงไม่อาจกล่าววาจาให้อับอายได้กระมัง ชายวัยกลางคนทั้งสองจึงทำได้เพียงมองดูอยู่เงียบๆนางเกาและนางหลี่นั้นไม่เคยเห็นของมีราคาเช่นนี้มาก่อนก็ค่อนข้างตกใจไม่น้อย ไป๋เซียงและอาหลิงเองก็เช่นเดียวกัน นางมองกำไลหยกวงหนึ่งที่วางอยู่ในหีบและผ้าแพรพรรณที่งดงามซึ่งสามารถเอาไปตัดชุดสวยๆได้ก็รู้สึกตื่นเต้นยิ่งนัก ไป๋ฟานเองก็เอาแต่จับจ้องตำราหลายเล่มในหีบด้วยแววตาเป็นกระกายไป๋เยว่ซินเห็นของมีค่าพวกนี้จนเคยชินจึงไม่ได
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6 ตัดสัมพันธ์
หลายวันมานี้ไป๋เยว่ซินพยายามเรียนรู้ทุกอย่างจากคนตระกูลไป๋ จึงทำให้นางเริ่มจะทำทุกอย่างได้อย่างคล่องแคล่วขึ้นมาบ้าง อีกทั้งนางยังรู้สึกสนุกกับมันมากอีกด้วยบางคราสวรรค์อาจจะเห็นใจที่นางเคยประสบเคราะห์ร้าย จึงมอบชีิวิตที่แสนเงียบสงบเช่นนี้มาให้นางช่วงฤดูร้อนพืชผักที่สามารถปลูกได้ก็จะมี แตงกวา ถั่วฝักยาวและฟัก ไป๋เยว่ซินไม่อยากจะรั้งรอเวลาอีก นางคิดว่าควรจะลงมือทำได้แล้ว จึงชักชวนคนในบ้านเริ่มทำการเพาะปลูกทันที ท่านลุงใหญ่ของนางนั้นมีความรู้เรื่องนี้อยู่บ้าง อีกทั้งยังบอกว่าแต่ก่อนตอนที่ท่านปูยังมีชีวิตอยู่ก็เคยเพาะปลูกผักพวกนี้ไปขาย แต่ระยะหลังยิ่งทำยิ่งขาดทุนจึงไม่ทำอีก วันนี้ได้กลับมาปลูกผักอีกครั้ง มันทำให้ท่านลุงใหญ่และท่านพ่อของนางรู้สึกเหมือนว่าได้ย้อนเวลากลับไปสมัยวัยเด็กอีกคราไป๋ฟานไปช่วยบิดาตัดไม้มาทำเป็นเสาหลักและไม้เถาเพื่อให้ใบของพืชผักได้เลื้อยไปเกาะเกี่ยวได้สะดวก ส่วนป้าสะใภ้ใหญ่และท่านแม่ของนางก็ชวยกันรดน้ำเพาะปลูก ไป๋เซียงและอาหลิงกำลังก่อไฟทำอาหาร ส่วนนางเองก็กำลังช่วยไป๋ฟานใช้เชือกมัดไม้เถาที่สวนไป๋เยว่ซินมองดูพี่ชายตนคราหนึ่ง เพราะครอบครัวของนางรักใคร่ปรองกองกันมา
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 7 ตำราลับของเสด็จแม่
เมื่อส่งหยางซีกลับไปแล้ว นางจึงเดินกลับเข้ามาในลานบ้าน เมื่อเข้ามาถึงก็พบว่าทุกคนกำลังมองมาที่นางเป็นตาเดียว ป้าสะใภ้ใหญ่รีบเดินเข้ามาดึงนางไปนั่งลงกลางวงสนทนาพลางเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น"เยว่เอ๋อร์ เจ้าบอกป้าสะใภ้มา เจ้ากับใต้เท้าหยางคนนั้น..."ไป๋เยว่ซินที่กำลังยกน้ำขึ้นดื่มแทบจะพ่นน้ำออกมาจากปาก นางไอออกมาสองสามครั้ง ก่อนจะหันไปเอ่ยกับป้าสะใภ้ใหญ่ของตน"ท่านป้าสะใภ้ ท่านคิดเหลวไหลไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ข้าเพียงไม่มีคนช่วยแบกลิ้นจี่กลับบ้าน บังเอิญว่าเขาผ่านมาพอดีจึงช่วยข้า เขาเป็นถึงแม่ทัพใหญ่จะมาสนใจสตรีบ้านนอกอย่างข้าได้เช่นไรกัน"นางเกาแสดงท่าทีเสียดายอย่างสุดซึ้งพลางพร่ำบ่นว่าเสียดายซ้ำๆอยู่อย่างนั้น ด้านนางหลี่ก็มองบุตรสาวตนด้วยความเป็นห่วง สายตาที่ทุกคนมองนางมีทั้งความสงสาร ห่วงใยและเห็นใจ เมื่อถูกมองเช่นนี้นานเข้าไป๋เยว่ซินก็เริ่มจะทนไม่ไหว"พวกท่านอย่ามามองข้าเช่นนี้นะ ข้ากับเขาไม่ได้รู้จักสนิทสนมกัน ข้าบอกเขาแล้วว่าต่อไปไม่ต้องมาที่บ้านเราอีก ข้าไม่อยากตกเป็นขี้ปากชาวบ้าน วันนี้ข้าเหนื่อยมาก ขอตัวไปนอนก่อนนะเจ้าคะ"ไป๋เยว่ซินหาทางบ่ายเบี่ยงบอกปัด พลางยกมือขึ้นนวดไหล่ตนคราหนึ่ง
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 8 ตามมาถึงบ้าน
ไป๋เยว่ซินเดินมาตามทางอย่างไม่รีบไม่ร้อน สองข้างทางมีเหล่าชาวบ้านที่ออกมาทำนาให้เห็นเป็นระยะ นางผ่านที่ใดก็แบ่งชาลิ้นจี่ให้พวกเขาได้ลองชิมดู ทุกคนต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าอร่อยเลิศรสยิ่งนัก ไป๋เยว่ซินยิ้มตาหยี ก่อนจะรีบมุ่งหน้าไปที่แปลงนาทันที เมื่อมาถึงยังแปลงนา นางก็รีบนำชาลิ้นจี่ไปให้คนตระกูลไป๋ได้ลองชิม ไป๋จงและไป๋ชวนบอกว่าอร่อยมาก นางเกานางหลี่ก็ยังดื่มจนหมด ด้านไป๋เซียง ไป๋ฟานและอาหลิงก็บอกว่ารสชาติเยี่ยมมาก “น้องเล็ก เจ้าไปเรียนรู้การทำชาลิ้นจี่เลิศรสนี่มาจากที่ใดกัน?” ไป๋ฟานเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น เขาไม่เคยกินชาลิ้นจี่ที่รสชาติดีเช่นนี้มาก่อนเลย อีกอย่างด้วยสถานะทางครอบครัว ทำให้น้อยครั้งนักที่เขาจะได้กินของพวกนี้ ไป๋เยว่ซินยิ้มตาหยี ก่อนจะเอ่ยตอบ “เพราะข้ามีพรสวรรค์อย่างไรเล่า” นางเกาสะใภ้ใหญ่เมื่อได้ยินเช่นนั้นจึงเอ่ยขึ้นมาทันที “หากทำไปขายคงได้เงินไม่น้อยเลย” ทุกคนต่างพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนจะพูดคุยสนทนากันอย่างสนุกสนาน เมื่อเห็นว่าพระอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำแล้ว ไป๋เยว่ซินจึงชวนไป๋เซียงไปที่ตลาดด้วยกัน นางอยากจะไปหาซื้อว
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9 พี่รองหายไปไหน
คำพูดของหยางซีทำเอาไป๋เยว่ซินนอนไม่หลับเกือบทั้งคืน นางพลิกกายไปมา โดยมีเจ้าอาซานคอยจ้องมองอย่างไม่ลดละ จนมันทนไม่ไหวจึงบอกว่าหากนางยังไม่ยอมหลับเสียที มันจะใช้อุ้งเท้ามังคุดตบท้ายทอยนางให้สลบเสียเช้าวันนี้อากาศค่อนข้างร้อนอบอ้าวไม่น้อยเลย ไป๋เยว่ซินตื่นมาแต่เช้า หลังจากล้างหน้าล้างตาเรียบร้อยแล้ว จึงออกมากินมื้อเช้า เมื่อมาถึงก็พบว่าป้าสะใภ้ใหญ่และท่านแม่ของนางกำลังวุ่นวายอยู่ในโรงครัวจนมือเป็นระวิง ไป๋เยว่ซินที่เห็นเช่นนั้นจึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย“ท่านป้าสะใภ้ ท่านทำขนมมากมายพวกนี้ไปทำไมกันหรือเจ้าคะ?”นางเกาเงยหน้ามามองหลานสาวตน ก่อนจะเอ่ยตอบอย่างอ่อนโยน“หลายวันก่อนบ้านตระกูลหูมาจ้างให้ป้าสะใภ้กับแม่เจ้าทำขนมไปส่งน่ะ พวกเขาจะจัดงานเลี้ยงฉลองที่บุตรชายสอบติดได้เข้ารับราชการเป็นขุนนางที่นครหลวง แม้จะเป็นขุนนางตำแหน่งเล็กๆแต่ก็นับว่ามีหน้ามีตาไม่น้อยเลย พวกเขาก็เลยมาจ้างพวกเราทำขนมไปให้แขกในงาน เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าป้าสะใภ้กับท่านแม่เจ้าน่ะมีฝีมือทำขนมมากเลยนะ แต่น่าเสียดายที่นานๆทีจะมีคนมาจ้าง เพราะเดี๋ยวนี้ใครๆก็ไปซื้อขนมที่ร้านขนมหวานตระกูลจางกันหมด”ไป๋เยว่ซินเมื่อได้ยินเช่นนั้นก
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status