LOGINShare
ตอนที่ 103 ตัดขาดสายใย
publish date:
2026-11-12 10:25:41
Latest chapter
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 106 ฟ้าสงบก่อนพายุใหญ่
ตอนที่ 106 ฟ้าสงบก่อนพายุใหญ่ ตลอดหลายเดือนที่ผันผ่าน ชีวิตในเรือนไม้ชานเมืองของตระกูลเสิ่นดำเนินไปอย่างราบรื่นและมั่นคงยิ่งกว่าที่ผู้ใดจะคาดคิดสำนักคุ้มภัยตระกูลเสิ่นของเสิ่นเยี่ยนเหิงมีชื่อเสียงขจรขจายไปไกล พ่อค้าวาณิชจากทั่วทุกสารทิศต่างแย่งชิงกันว่าจ้างขบวนคุ้มกันของอดีตแม่ทัพ เพราะรู้ดีว่าไม่มีโจรป่าหน้าไหนกล้าแตะต้องขบวนสินค้าที่มีคนของเสิ่นเยี่ยนเหิงคุ้มครอง เบี้ยหวัดและค่าตอบแทนหลั่งไหลเข้ามาหล่อเลี้ยงครอบครัวอย่างไม่ขาดสาย เหล่าองครักษ์เก่าและบุรุษในตระกูลมีงานทำและมีศักดิ์ศรีกลับคืนมา ภายในเรือนก็อบอุ่นด้วยเสียงหัวเราะของเสิ่นอวี้เหยาที่ช่วยซ่งเสวี่ยเย็บปักถุงยันต์ ฮูหยินผู้เฒ่าและเสิ่นฮูหยินมีสุขภาพจิตแจ่มใส ไร้ซึ่งความอดอยากยากแค้นดั่งช่วงแรกที่เพิ่งย้ายมาในขณะเดียวกัน ที่สำนักเมฆาเร้นลับบนเนินเขาบูรพา รากฐานขุมกำลังเงียบของหวั่นถงกลับยิ่งแผ่ขยายออกไปอย่างน่าสะพรึงกลัวเหอซางทำหน้าที่เป็นหน้าฉากได้อย่างไร้ที่ติ ยามนี้ศิษย์ที่ผ่านการคัดเลือกและก้าวเข้าสู่การกล่าวคำสัตย์สาบานต่อยันต์วิญญาณของหวั่นถงมีจำนวนเพิ่มขึ้นถึงหลายสิบคน ทุกคนล้วนเป็นผู้มีจิตใจมั่นคง กตัญญ
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 105 จับตาดูต่อไป
ตอนที่ 105 จับตาดูต่อไปองค์รัชทายาททรงผ่อนลมหายพระทัยยาว ทรงวางจอกชาลงบนโต๊ะไม้จันทน์เสียงดัง ‘กึก’ ก่อนจะเอนพระวรกายพิงพนักตั่งมุกอีกครา“เสด็จพ่อทรงจับตาดูข้าอยู่ทุกฝีก้าว…”พระองค์ตรัสด้วยน้ำเสียงที่ลดความเกรี้ยวกราดลง เหลือเพียงความสุขุมลุ่มลึกอันน่าสะพรึงกลัว “พระองค์ให้ความเมตตาแก่เสิ่นเยี่ยนเหิง ก็เพื่อคานอำนาจและทดสอบข้า ข้าไม่ควรบุ่มบ่ามกระทำการใดให้เสียแผนการใหญ่ ตอนนี้พวกเราต้องอยู่นิ่ง ๆ อย่าเพิ่งเคลื่อนไหวเด็ดขาด หากข้าลงมือยามนี้ เสด็จพ่อย่อมมีข้ออ้างเอ่ยปากปกป้องมันและคนที่จะตกเป็นเป้าสายตาในข้อหาโหดเหี้ยมไร้เมตตา ย่อมเป็นตัวข้าเอง”พระหัตถ์ขาวผ่องลูบไล้แหวนหยกมันแพะบนนิ้วโป้งอย่างเชื่องช้า“รอไปก่อน…”ริมพระโอษฐ์บางเฉียบกระตุกยิ้มหยัน เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นพระทัยในกลการเมือง“รอให้เสิ่นเยี่ยนเหิงเป็นฝ่ายขยับก่อน คนอย่างมันเป็นแม่ทัพถืออำนาจมาทั้งชีวิต มีหรือจะยอมก้มหน้าก้มตาแบกไม้คุ้มเกวียนไปจนแก่ตายในกระท่อมซอมซ่อนั่นได้ วันใดที่มันเริ่มทนความต่ำต้อยไม่ไหว วันใดที่มันเริ่มติดต่อรวบรวมกำลังทหารเก่า หรือคิดจะหาทางหวนคืนสู่ราชสำนัก… เมื่อนั้นแหละ คือวันที่ความ
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 104 ไม่ได้ติดต่อ
ตอนที่ 104 ไม่ได้ติดต่อกลิ่นกำยานไม้กฤษณาเนื้อดีคละเคล้ากลิ่นน้ำอบหอมฟุ้ง ลอยอวลอยู่ทั่วโถงพระโอรสแห่งตำหนักบูรพา แสงตะวันยามบ่ายสาดส่องผ่านระแนงไม้แกะสลักลายหงส์ทะยานฟ้า สะท้อนลงบนพื้นหินอ่อนขัดเงาวาววับดุจผิวกระจก เสาไม้จันทน์ต้นมหึมาสลักเสลาด้วยลวดลายปิดทองคำเปลวเปล่งประกายอร่ามตา บ่งบอกถึงอำนาจอันล้นพ้นของผู้เป็นเจ้าของตำหนักบนตั่งมุกตัวกว้าง องค์รัชทายาท ประทับเอนพระวรกายในฉลองพระองค์ผ้าไหมสีครามปักดิ้นทองคำลวดลายสี่กรงเล็บ พระพักตร์หล่อเหลาหมดจด ผิวพรรณขาวเนียนละเอียดประดุจหยกสลัก ดวงเนตรเรียวยาวทอดมองจอกชาในหัตถ์ด้วยความเรียบเฉย ทว่าประกายตาคู่นั้นกลับลึกล้ำ เย็นเยียบ และไร้ก้นบึ้งดั่งบ่อน้ำลึกในฤดูหนาวบุรุษหนุ่มในชุดองครักษ์เสื้อแพรสีเข้มคุกเข่าหมอบนิ่งอยู่เบื้องล่าง รอคอยจังหวะที่ผู้เป็นนายจะเอ่ยปาก“เสิ่นเยี่ยนเหิงเป็นอย่างไรบ้าง”สุรเสียงทุ้มหวานทว่าไร้ความอบอุ่นเอ่ยขึ้นช้า ๆ พระดรรชนีเรียวยาวเคาะขอบจอกหยกเป็นจังหวะเนิบนาบ“ทูลองค์รัชทายาท…” องครักษ์รายงานด้วยน้ำเสียงนอบน้อม “มิได้มีความเคลื่อนไหวติดต่อกับขุนนางเก่าตามที่คาดการณ์ไว้พ่ะย่ะค่ะ บัดนี้เขาพาครอบครัวไปพักอาศั
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 103 ตัดขาดสายใย
ตอนที่ 103 ตัดขาดสายใยฮูหยินผู้เฒ่าถอนหายใจยาว แววตานิ่งสงบดั่งผู้ผ่านโลกมามาก “คนเราหากใจมิได้อยู่ด้วยกันแล้ว รั้งไว้ก็รังแต่จะสร้างความขุ่นเคือง ในเมื่อจิงเจียวและหรูเล่อเลือกเส้นทางที่ตนเห็นว่างดงาม ก็ปล่อยพวกนางไปเถิด”เสิ่นฮูหยินพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น นางหันไปกล่าวกับพ่อบ้านตระกูลหลิน “แจ้งนายท่านหลินไปเถิด เมื่อเยี่ยนเหิงกลับมา ข้าจะเป็นผู้บอกให้เขาเขียนหนังสือหย่าให้ตามธรรมเนียม และนับแต่นี้ไป เสิ่นหรูเล่อจะมิใช่คนของตระกูลเสิ่นอีกต่อไป”จิงเจียวสะอื้นไห้ นางก้มกราบลาฮูหยินผู้เฒ่าและเสิ่นฮูหยินเป็นครั้งสุดท้าย แม้ในใจจะอาลัยรักในตัวสามี แต่ความทะเยอทะยานและอนาคตของบุตรสาวก็บีบให้นางเลือกหันหลังให้เรือนไม้แห่งนี้หรูเล่อเดินตามมารดาขึ้นรถม้าไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองน้องสาวอย่างอวี้เหยาหรือรุ่ยเหินที่อยู่ในห้องด้านใน รถม้าของตระกูลหลินเคลื่อนตัวออกไป ทิ้งไว้เพียงฝุ่นดินจาง ๆ และความเงียบงันในลานเรือนซ่งเสวี่ยโอบกอดอวี้เหยาไว้แนบอก น้ำตาเอ่อคลอเบ้า นางก้มลงกระซิบถามบุตรสาวเบา ๆ “เหยาเอ๋อร์… เจ้าเล่า นึกอยากมีชีวิตที่สุขสบายในตระกูลใหญ่เหมือนพี่สาวเจ้าหรือไม่”อวี้เหยาส่ายหน
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 102 แม่ลูกเรือนวารีฉาย
ตอนที่ 102 แม่ลูกเรือนวารีฉายในขณะที่เสิ่นเยี่ยนเหิงนำขบวนสินค้าเดินทางข้ามเมือง บรรยากาศภายในเรือนไม้หลังใหม่แถบชานเมืองกลับดำเนินไปอย่างเงียบสงบแต่เต็มไปด้วยความหวังแสงแดดยามสายส่องลอดช่องหน้าต่างกระทบโต๊ะไม้เตี้ยที่ตั้งอยู่กลางห้องโถง สตรีตระกูลเสิ่นต่างนั่งล้อมวงช่วยกันทำงานตามหน้าที่ของตน จิงเจียวและสตรีสายรองง่วนอยู่กับการตัดเย็บผ้าไหมทำถุงยันต์คุ้มภัย ในขณะที่ซ่งเสวี่ยกำลังช่วยคัดแยกด้ายไหมสีต่าง ๆ อย่างประณีตข้างกายของซ่งเสวี่ยคือ เสิ่นอวี้เหยา เด็กสาววัยสิบสองปีผู้มีใบหน้าจิ้มลิ้มผุดผ่อง แม้ต้องสวมใส่เสื้อผ้าป่านเรียบง่ายแทนผ้าแพรพรรณหรูหราดั่งวันวาน ทว่ากิริยาท่าทางยังคงอ่อนหวานเรียบร้อย อวี้เหยากำลังตั้งอกตั้งใจช่วยมารดาและพวกผู้ใหญ่กรอด้ายเข้าแกนไม้ มือเล็ก ๆ ทำงานอย่างคล่องแคล่วโดยไม่มีเสียงบ่นตัดพ้อแม้แต่น้อย“อวี้เหยา เมื่อยหรือไม่ลูก พักสักครู่เถิด” ซ่งเสวี่ยเอ่ยพลางลูบหลังบุตรสาวด้วยสายตาเปี่ยมรัก“ไม่เมื่อยเจ้าค่ะท่านแม่” อวี้เหยายิ้มรับ ดวงตากลมใสเปล่งประกาย “ข้าอยากช่วยงานท่านแม่และพวกน้า ๆ พี่หญิงหรูเล่อบอกว่างานพวกนี้ลำบาก แต่ข้ากลับรู้สึกว่า ยามที่พวกเราได้น
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 101 ก้าวแรกแห่งสำนักคุ้มภัย
ตอนที่ 101 ก้าวแรกแห่งสำนักคุ้มภัย ล้อเกวียนบดทับเศษหินบนเส้นทางลาดชันดังกึกกักสม่ำเสมอ พ่อค้าร่างท้วมที่นั่งกำขอบเกวียนบรรทุกผ้าไหมมีเหงื่อซึมเต็มขมับ สายตาชำเลืองมองพุ่มไม้สองข้างทางด้วยความกังวล หุบเขาแห่งนี้เลื่องลือเรื่องความเปล่าเปลี่ยวและเส้นทางคดเคี้ยว หากแต่บุรุษที่ควบม้าอยู่เคียงข้างกลับนั่งตัวตรงนิ่งสนิทเสิ่นเยี่ยนเหิงในชุดผ้าป่านรัดกุมสีเข้ม แม้ปราศจากชุดเกราะสงคราม ทว่าสายตาคมกริบที่กวาดมองไปเบื้องหน้ากลับสงบนิ่งประดุจผิวน้ำไร้ระลอก ความเงียบของหุบเขามิได้ทำให้เขาตื่นตระหนก แต่เป็นสัญญาณให้ประสาทสัมผัสทุกส่วนตื่นตัว ฉินเฟิงและอดีตทหารอีกสี่นายกระจายกำลังคุมท้ายขบวนอย่างรัดกุมทันใดนั้น มีม้าศึกสองสามตัวก้าวออกมาขวางทางดินแคบ พร้อมชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งที่ดักซุ่มอยู่ตามแนวหิน“หยุดเกวียน!”คนขับเกวียนตระหนกจนเกือบดึงบังเหียนถอยหลัง ทว่าเสียงทุ้มต่ำของเสิ่นเยี่ยนเหิงเอ่ยขึ้นอย่างเรียบสงบ“เดินหน้าต่อตามจังหวะเดิม”ชายหนุ่มมิได้ชักกระบี่ออกจากฝัก เพียงใช้มือซ้ายประคองบังเหียน มือขวากระชับฝักกระบี่ไม้เนื้อดีก้าวขึ้นนำหน้าขบวน เมื่อกลุ่มผู้ดักซุ่มปรี่เข้ามาหมายประชิดตั
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 45 สูญวิญญาณ
ตอนที่ 45 สูญวิญญาณ เหอซางชะงักงัน หัวใจเต้นระรัวราวกับกลองรบ เขามองสลับระหว่างความว่างเปล่าที่เหอฉีบอก กับร่างเด็กชายที่เขายังคงเห็นนั่งอยู่อย่างชัดเจน ทันใดนั้น เด็กคนนั้นก็ค่อยๆ หันหน้ามามองเหอซาง...ดวงตาของเด็กน้อยมืดมิดไร้ตาขาวก่อนจะอ้าปากคล้ายจะสื่อสารบางอย่างแต่กลับมีเพียงควันสี
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 43 หรือจะไม่ได้ผล
ตอนที่ 43 หรือจะไม่ได้ผลหวั่นถงนิ่งงันไปครู่ใหญ่หลังจากฟังคำรายงานของชิงยวน นางมองดูใบหน้าหลับปุ๋ยของบุตรชายวัยสี่เดือนที่นอนอยู่ในอ้อมแขน พลางใช้ความคิดอย่างหนัก“เขามองเห็นได้เองงั้นหรือ...”หวั่นถงพึมพำ น้ำเสียงแฝงความหนักใจอย่างปิดไม่มิด “วิชาที่ข้าเรียนมา การมองเห็นคือจุดเริ่มต้นของหายนะ หากด
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 42 ไม่คาดฝัน
ตอนที่ 42 ไม่คาดฝัน หลังจากเหตุการณ์ในคืนนั้นผ่านพ้นไปหลายวันหวั่นถงอาศัยช่วงเวลาที่เรือนจันทร์ฉายสงบเงียบเรียก ชิงยวน และ เสี่ยวจู๋ ข้ามาในห้องลับเพื่อถ่ายทอดวิชา‘อาคมส่งวิญญาณ’ อย่างจริงจังนางสอนด้วยวาจาและเน้นย้ำถึงการใช้สมาธิเพื่อเป็นทางผ่านให้ผลบุญไปถึงผู้ล่วงลับ โดยมุ่งหวังให้ชิ
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 41 ส่งเสริม
ตอนที่ 41 ส่งเสริมท่ามกลางแสงแดดอ่อนยามบ่ายที่สาดส่องลงมายังทางเดินหินอ่อนที่เชื่อมระหว่างเรือน อนุห้าและอนุหก กำลังเดินนวยนาดพลางสนทนาเรื่องวาสนาบารมีกันอย่างออกรสทว่าจังหวะนั้นเอง ร่างบางของหวั่นถง ในชุดสีฟ้าซีดดูสะอาดตาก็เดินผ่านมาพร้อมกับ ชิงยวนและเสี่ยวจู่ นางก้าวเดินอย่างช้าๆ ท่าทางดูอ่อนแร
You May Also Like
ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน
สายธารสะท้อนเงา595.2K viewsยอดหมอหญิงมหัศจรรย์
จูน445.0K viewsลิขิตรักภรรยาตัวร้าย
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ32.0K viewsข้ามเวลามาเป็นไทเฮาสุดแกร่ง
ลิ่วเยว่79.6K viewsบำบัดรักต่างมิติ
JustMoonLight317 viewsด้ายแดงของข้ามีเพียงท่าน
จินอวี้หมิ่น (อรวรา)238 viewsไหนว่าเกลียดข้า ไยท่านอ๋องไม่ยอมหย่า!
แคลร์ออสติน1.6K viewsทะลุมิติมาเป็นคุณหนูผู้ฉาวโฉ่
Camellia.ma124 views
