分享

ตอนที่ 21

last update publish date: 2026-05-01 12:48:26

 กายสูงใหญ่นั้นขยับทรุดตัวลงมานั่งเคียงข้างและก้มลงจูบแผ่วเบาที่หน้าผาก หลินม่านเถียนนางจึงหลับตาพร
在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP
已鎖定章節

最新章節

  • ชังเจ้า   ตอนที่28

    ตอนที่ 28กายงดงามสะบัดอาภรณ์ลุกขึ้นทันที "องค์หญิงจะทรงไปที่ใดเพคะ" เป็นอาสิ่วผู้ซึ่งลูกกำชับอย่างดีว่าจะต้องทำทุกทางมิให้ผู้เป็นนายย้อนคืนกลับไปยุ่งวุ่นวายกับหลินม่านเถียนเร่งเข้าไปกอดขาเรียวสวยภายใต้อาภรณ์ไหมเนื้อดีแน่น "ปล่อย...ข้า..." มิใช่เพียงน้ำเสียงเหี้ยมโหดเท่านั้นทว่าดวงตาสวยบัดนี้ขุ่นเขียวนั้นบอกได้ชัดเจนว่านางมิพอใจเพียงใดที่ตนเองถูกขัดใจครั้งแล้วครั้งเล่า "ข้ากล่าวนี้เจ้ามิเคารพกันแล้วใช่หรือไม่" น้ำเสียงเยือกเย็นเอ่ยถามอีกเป็นครั้งสุดท้าย ทว่าบ่าวผู้จงรักภักดีเพียงนายก็ส่ายศีรษะหนักแน่นเช่นกัน "ดี! " ...ขวับ! ... ...ตุ๊บ! ... จุดจบหนึ่งชีวิตผู้คิดหาญกล้าบังอาจมาต่อกรกับผู้มากอำนาจซึ่งยึดติดความเอาแต่ใจของตนเองเป็นใหญ่มิใช่จะดีเช่นเดียวกับอาสิ่วนางกำนัลผู้เลี้ยงดูองค์หญิงน้อยเซี่ยจิ่นเหยามากว่ายี่สิบเอ็ดหนาว กายที่ไร้ศีรษะนั้นกระตุกตามจังหวะของโลหิตที่พุ่งสาดกระจายออกมาจากลำคอซึ่งแยกจากส่วนศีรษะ ทำเอาแม้แต่องครักษ์เงาเช่นหลิ่วหลานจูที่นางพบพานมาทุกสภาพของศพยังต้องเบือนหน้าหนี "จัดการให้เรียบร้อยก่อนข้าจะกลับมาจากด้านนอกและ...พวกเจ้าคงรู้แจ้งใช่หรือไม่ว่าสมควรจ

  • ชังเจ้า   ตอนที่ 27

    ตอนที่ 27...พ้นปลายยามเวย... หนังสือหย่าขาดที่หลินม่านเถียนรอคอยก็มาวางอยู่ตรงหน้าโดยฝีมือของแม่นมจ้าวมาพร้อมกับจ้าวไท่เฟยที่ตลอดมานางเคยคิดว่าท่านนั้นเป็นมารดาสามีที่ค่อนไปทางไม่เป็นมิตรต่อลูกสะใภ้เช่นตนเอง หากแต่ในช่วงหลังมานี้กลับพบว่าบางที่ สตรีสูงวัยตรงหน้ากลับดีต่อนางมากกว่ามารดาเลี้ยงเสียอีก "ต่อให้เจ้าหาใช่คนของบุตรชายข้าแต่จงจำใจเจ้ายังเป็นคนที่ข้าเมตตา หากไปอยู่ภายนอกผู้ใดคิดรังแกเจ้าจงอย่าได้เงียบปากไม่คิดมีเสียงอีก จำที่ข้าเคยบอกได้หรือไม่...หากผู้ใดรังแกเจ้าทำเจ้าเจ็บจงอย่าหันคมดาบมาแทงตนเองทว่าจงแทงเจ้าคนคิดร้ายต่อเจ้า" หลินม่านเถียนคุกเข่าลงโขกศีรษะให้สตรีสูงศักดิ์ด้วยหัวใจเต็มไปด้วยความเคารพ "ลุกขึ้นเถิดเด็กโง่...มานี่เถิดขอข้ากอดเจ้าสักครั้ง" จ้าวไท่เฟยสูดจมูกฟึดฟัดคล้ายจะเก็บน้ำตาเอาไว้ต่อไปไม่ไหว ซึ่งก็เป็นจริงในยามที่กายเล็กสวมกอดนางก็ปล่อยให้น้ำตาไหลลงมาทันที ถึงรู้ว่าคนในอ้อมแขนนางมิได้จากไปที่ใดไกลห่าง แต่ก็มิใช่จะอยู่ใกล้ "ไปเถิดประเดี๋ยวจะมืดค่ำ ข้าขอส่งเจ้าเพียงตรงนี้เถิด มันทำใจเห็นเจ้าจากไปพร้อมข้าวของมิได้" หญิงสูงวัยเอ่ยบอกความในใจ ในยามที่นางก้าว

  • ชังเจ้า   ตอนที่ 26

    ตอนที่ 26นางผลักกายแกร่งให้ลงไปนอนหงายสิ้นลายก่อนจะกดริมฝีปากอวบอิ่มกัดแผ่วเบาลงไปตามลำคอทว่าทุกการกระทำนางลงมือเนิบช้าใจเย็นในขณะที่อีกฝ่ายร้อนจนแทบระเบิดออกมาทั้งกายแล้ว   “เถียน...เถียน……อ๊า…คนดี…อย่าทรมาน...กันสิเจ้า…อ๊า…ซี๊ด! ...โอ๊ว…”   นางเพียงเหลือบสายตาคมสวยซึ้งขึ้นมาสบประสานกับเขาแต่ทว่ากับมิหยุดทรมานกัน ริมฝีปากเล็กหากแต่ร้ายกาจเหลือหลายยามนี้กัดลงต่ำไล่ลงไปจนถึงหัวนมที่เป็นติ่งไตเล็กแต่ส่งสีชมพูยั่วยวนชวนให้นางลงมือทรมานคนที่กำลังมัวเมาไปด้วยฤทธิ์ราคะผสานอารมณ์รักใคร่คุกรุ่นไปด้วยกลิ่นอายกำหนัด และมิรั้งรอนางกัดชิมทันที!   “อ๊า…สะ…เสียว…เสี่ยวเถียน…อา…ซี๊ด”   ใบหน้าขาวเนียนบัดนี้ขึ้นสีจัดคล้ายกับโลหิตทั้งกายไหลเวียนมาขังยังใบหน้าคมเข้มดุดันเสียแล้วดวงตาคู่นั้นยามทอดมองทุกการกระทำของสตรีที่ตนให้นางไปจนสิ้นแล้วนั้นยิ่งเต็มไปด้วยความรัก ทว่าหลินม่านเถียนกลับมิอาจเข้าใจหรือมองเห็นทั้งสิ้น   ยิ่งลิ้นเล็กๆนั้นกระดกสะกิดตุ่มไตนั้นอย่างหยอกเอินกายสูงก็ยิ่งหายใจหอบสะท้าน คนถูกภรรยาทรมานจนแทบคลั่งกายแกร่งบิดส่ายมิแตกต่างจากงูใหญ่ดิ้นรนหาหนทางรอด   “เสี่ยวเถียน…ไม่ไหว…แล้ว...ข

  • ชังเจ้า   ตอนที่ 25

    ตอนที่ 25ในที่สุดวันที่หลินม่านเถียนนางรอคอยก็มาถึงดวงตาที่เพิ่งปิดลงไปได้มิเกินหนึ่งชั่วยามก็เปิดขึ้นช้าในยามเช้ามืดของวันที่เจ็ดตามนัดแนะตกลงว่าอี้หวางจะหมอบหนังสือหย่าให้นาง   หลินม่านเถียนนางขยับกายลุกขึ้นจากหมอน เตรียมวางเท้าแตะลงบนพื้นลงจากเตียงทั้งที่ท้องฟ้าด้านนอกนั้นยังคงมืดมิดคาดได้ว่าบัดนี้คงเพิ่งปลายอิ๋นหรือหากนางกะผิดพลาดคลาดเคลื่อนก็คงอยู่ในราวต้นยามเหม่ามิเกินไปกว่านั้น   …หมับ! …   …เฮือก! ...   มิคาดเพียงสอดปลายเท้าเรียวลงไปยังรองเท้าได้หนึ่งข้าง แขนแกร่งก็รวบรัดเอวคอดกิ่วเอาไว้แน่นเหนียว   “อี้หวาง…”   นางต้องการจะไปดูข้าวของที่ทยอยเก็บไว้ตั้งแต่เมื่อสามวันก่อนถึงจะพยายามวางเฉยเช่นไรทว่าความรู้สึกเหมือนได้ขึ้นสวรรค์เป็นเช่นไรในยามนี้หลินม่านเถียนนางคาดว่าตนเองรู้แจ้งก็วันนี้   “เจ้าผิดสัญญา”   น้ำเสียงนั้นฟังดูยังง่วงงุน อยู่หลายส่วน   “ก็มิใช่เราตกลงกันไว้ว่ายามรุ่งอรุณมาเยือนมิว่าเจ้าหรือข้าเป็นผู้ตื่นก่อนคนผู้นั้นต้องปลุกอีกผู้ให้ตื่นพร้อมกันมิใช่หรอกหรือ”   ครั้งนี้คนตัวโตอย่างกับยักษ์ขยับลุกขึ้นมากอดนางเอาไว้ทั้งกายพร้อมกับวางคางเอาไว้บนหัวไหล่ของนางฝ

  • ชังเจ้า   ตอนที่ 24

    ตอนที่ 24เซี่ยเฟิ่งฉีรับมาพลิกไปมาเพื่อดูสิ่งที่ภรรยากล่าวถึงมูลค่าอันสูงล้ำของหญ้าเพียงหนึ่งกอนับได้คงไม่ถึงสิบห้าต้นด้วยซ้ำไป   “ไยจึงมีค่ามากมายถึงเพียงนั้น”   หลินม่านเถียนมิได้กล่าวตอบทันทีนางเอื้อมมือปลดปิ่นมาสะกิดยังปลายนิ้วตนเอง อี้หวางถึงกับเบิกตากว้างตกใจคาดว่านางจะทำร้ายตนเองอีกทว่านางยกมือห้ามให้เขานิ่งเอาไว้จากนั้นก็เด็ดเพียงปลายใบหญ้าเจ็ดไอเย็นใช้ปลายนิ้วชี้กับนิ้วหัวแม่มือขยี้แล้วกดลงยังแผลเล็กคลึงอยู่ครู่หนึ่ง แล้วทดลองบีบซ้ำกลับไร้โลหิตพุ่งตามออกมา   “นี่คือตัวสร้างมูลค่าของหญ้าเจ็ดไอเย็นเพคะ หลายวันก่อนอาจิ้งนางก็มอบหญ้านี้แก่ท่านหมอเฉาหม่อมฉันจึงรอดชีวิตมาได้จนถึงยามนี้เพคะ เช่นนี้อี้หวางทรงคิดดูเอาเถิดว่าคุณค่าเจ้าหญ้าจิ๋วเหล่านี้จะมีมากเพียงใดกันเล่าเพคะ”   ตลอดมาเขาเพียงทราบว่าหลินม่านเถียนคุณหนูสามในราชครูหลินนั้นกระทำตนไร้ค่าที่สุดในจวนแล้ว ทว่ายามนี้เขาจึงแจ้งแก่ใจความเย็นชาความไร้ความรู้สึกและมีแต่เพียงความเฉยเมยก็ใช่จะโง่งมไร้ความรอบรู้ติดกาย   “เจ้าดูชื่นชอบต้นไม้ชอบสมุนไพรอย่างยิ่งคาดว่าเจ้าคงได้ความรู้เหล่านี้มาจากท่านราชครูกระมัง”   ใบหน้านิ่งเฉยน

  • ชังเจ้า   ตอนที่ 23

    ตอนที่ 23ซึ่งครานี้เซี่ยเฟิ่งฉีเขากลับอ่านสายตาเช่นนั้นของอี้หวางเฟยออกอย่างทะลุปรุโปร่งถึงจะรู้สึกเสียใจที่นางมิเชื่อใจกันทว่าหากคิดในมุมของหลินม่านเถียนนับแต่นางตกแต่งเข้าตำหนักอี้หวางหากเป็นเขาก็คงมิอาจเชื่อใจบุรุษที่เพียงพูดจาด้วยดีมิกี่คำเป็นแน่   ริมฝีปากสีสดจึงกดลงยังเปลือกตาของนางเพื่อปกปิดแววตาอันไร้ความเชื่อถือนั้นไปเสีย ไต่ริมฝีปากปัดลงมาจุมพิตดูดดื่มเรียกร้องล่อลวงให้คนใต้ร่างของเขาหลุดลอยไปกับอารมณ์รักอารมณ์ใคร่ไขว่คว้าแตะเอาสายรุ้งมาครองร่วมกันในท้ายที่สุด   ยามในจังหวะใกล้สุดท้ายมาเยือนฝ่ามือแกร่งก็สอดประสานจับยึดตรึงสองฝ่ามือเล็กคลี่กางออกเกาะกุมเอาไว้แนบแน่น   เซี่ยเฟิ่งฉีมิได้เรียกร้องดุเดือดเช่นในสองครั้งก่อนเขาจบบทรักลงเพียงเท่านั้นจัดการดูแลคนที่ร่างกายยังอ่อนแอเพราะเสียเลือดไปมากในหลายวันก่อน เริ่มจากเรียกหาน้ำอุ่นมาเช็ดตัว   หาเสื้อผ้ามาสวมให้จบลงที่นอนทอดกายลงเคียงข้างมิได้กลับเรือนฟ่งหวงของตนเองเช่นปกติ   หลินม่านเถียนถึงระแวงระวังอี้หวางผู้เป็นสามีเพียงใดทว่าร่างกายนางยังอ่อนเพลียอยู่มากท้ายที่สุดก็หลับลงไปก่อนทั้งที่ตั้งใจเอาไว้ว่าจะรอให้เขาหลับไปก่อนจ

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status