Novels by จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง

เจ็บแล้วจำคือคนเจ็บแล้วทนคือกระบือดังนั้นลู่เจาเจาคนนี้จะไม่ยอมเป็นกระบือเด็ดขาดรักคนผิดนางก็แค่เลือกคนใหม่บุรุษยังเลือกสตรีที่ดีมาเป็นภรรยาได้แล้วเหตุใดนางจะเลือกชายที่ดีสักคนมาเป็นสามีบ้างมิได้เล่า

ทำดีแทบตายสุดท้ายเป็นได้เพียงสตรีแพศยา เช่นนั้นท่านก็มอบหนังสือหย่าให้ข้าเถอะ! #คำเตือน! พระเอกธงแดง

ไม่ใช่เพราะหมดรัก แต่เพราะรักหมดใจ รักมากจึงพยายามมากไป จนหัวใจของเธอหมดแรง แต่งงานมาสองปี เพ่ยหรงอวี้กลับเป็นได้เพียงเมียหมางเมินของลู่จิ่นเฉิงเท่านั้น ส่วนเขาเพราะรักมากเช่นกันจึงหมางเมินเธอ

หากเจ้าฝันซ้ำซาก ว่าถูกว่าที่สามีสังหารอย่างโหดเหี้ยมจนแยกไม่ออกว่าฝันหรือตื่น เจ้ายังจะแต่งงานกับบุรุษผู้นั้นอยู่อีกหรือไม่?! (นิยายเรื่องนี้มีหลายฉากดาร์กและสยอง ทั้งผ่าศพและสังหารแบบชัดเจน)

จากองครักษ์หลวงผู้องอาจกลับกลายเป็นเพียงบุรุษสิ้นสภาพคู่หมายก็ยังมาทรยศหนีไปตกแต่งให้แก่สหายเก่าปล่อยให้เขาต้องเผชิญกับความอับอายเช่นนั้น น้องสาวของเจ้าก็สมควรส่งมาแทนตัวภรรยาเจ้าเถิดเถิดสหายเอ๋ย

แต่งงานได้นางก็ขอหย่าขาดได้เช่นกันให้มานอนกอดหนังสือสมรสนั่นมิใช่วิถีของอี้หลานฮวาผู้นี้อยู่แล้ว หักหลังนางไม่พอ ยังบังอาจทำลายชื่อเสียงสกุลอี้ของนางเช่นนั้นนางจะไม่เป็นมันแล้วพระชายาผู้ถูกหมางเมิน!!

สามีของนางโหด นางจะเหี้ยม หากเขาร้าย นางจะมากเล่ห์ ตาต่อตาฟันต่อฟัน หากชีวิตคู่มันสงบสุขเกินไปย่อมขาดรสชาติไม่มีสีสัน เขาเป็นไฟนางจะไม่เป็นน้ำ แต่ขอเป็นดินระเบิดดีกว่า เอาให้บรรลัยกันไปข้าง!

'บุตรทั้งสองข้าเต็มใจรับเอาไว้เอง ส่วนมารดาสารเลวเช่นเจ้าจะไสหัวไปตายที่ใดก็ไป!' หึเก้าเดือนมิเคยใส่ใจพอคลอดออกมากลับคิดได้ว่าพวกเขาคือบุตรท่านมันไร้สามัญสำนึกเกินไปแล้ว'อู๋หลิงเซียว!'

สัญญาแต่งงานสองปี แลกกับเงินและอิสระ หรงเยียนเหมยจึงยอมแต่งกับไอ้ตัวบัดซบ แต่สองปีมาถึง เหตุใดพระสวามีต่ำช้าจึงไม่ยอมหย่า ตบก็แล้วตีก็แล้ว ไหนเล่าหนังสือหย่าของข้า!

เฉินเพ่ยอวี้คือนางร้ายเกรดบีปี2568ที่อยากมีวาสนาเป็นปลาเค็ม ใครจะคาด วันหนึ่งเธอจะตายเพราะอุบัติเหตุแล้วมาโผล่ในปี2533ในร่างของลู่หลันถิงตัวซวยแห่งบ้านลู่ ไหนละชีวิตปลาเค็มที่เธอใฝ่ฝัน!

จากคุณหนูลูกนายตำรวจใหญ่ตายแล้วทะลุมิติมาเกิดใหม่ในร่างของหญิงสาวบ้านนอกที่ดันมีสามีร่ำรวยก็คิดว่าจะใช้ชีวิตฉ่ำๆ แต่อุปสรรคใหญ่ดันเป็นพ่อสามีที่ชิงชังสะใภ้บ้านนอกแสนจนเสียได้ แต่ใครแคร์เธอมันตัวแม่!!

ข้ามภพทั้งทีขอสามีรักเดียวใจเดียวไม่ได้หรือไร ไยนางต้องมาโผล่ในร่างฮูหยินเอกแสนจะอ่อนแอและเจ้าน้ำตาถูกอนุภรรยารังแกด้วยซวยอีหลี!หึ!แต่นับจากนี้พวกเจ้าจะได้รู้หากข้าจะเป็นฮูหยินข้าต้องยืนหนึ่งเท่านั้น!

สามหนาวก่อน'ถานเมิ่งจี'เป็นหนึ่งในคนที่ทำให้คู่หมายของเขาถึงแก่ความตายพร้อมเด็กในครรภ์พออีกสามหนาวต่อมานางกลับมาคุกเข่าอยู่ตรงหน้าวิงวอนขอความเมตตาจากเขาเช่นนี้หรือ'หลี่ปิงเฉิง'จะไม่ฉวยโอกาสชำระแค้น!

หกหนาวถูกตกแต่งให้กับชินหวางแห่งหนานสุยผ่านไปอีกแปดหนาวนางกลับถูกมอบหนังสือหย่าแต่ก็ช่างเถิดคนเช่นนาง'เฉียวปิงเซียว'ล้วนไม่คิดมาก...หย่าแล้วก็ดี...หย่าแล้วช่างดียิ่ง!...

นางรักเขาหมดใจ แต่เขากลับมองไม่เห็นค่า ยังพอทำใจอดทน แต่เขากลับกินไม่เลือก แม้แต่สหายรักของนางเขาก็ไม่เว้น เห็นทีรักนี้คงต้องตัดใจ ในเมื่อรักมากไปแล้วไร้ตัวตน เช่นนั้นนางก็จะถอยมารักเพียงตนเองก็พอ!!!