บทนำ

น้ำสีอำพันถูกสาดลงคอครั้งแล้วครั้งเล่า ความแสบร้อนของแอลกอฮอล์ที่ลามไหลลงไปทำให้ใบหน้าคมคายดูเหยเกเล็กน้อย แต่เมื่อนึกถึงช่วงเวลาอันหอมหวานที่ใกล้จะมาถึง เขาก็ยิ้มกริ่มและหัวใจเต้นรัวด้วยความพึงพอใจ

วันนี้เป็นวันครบรอบวันเกิดในวัยสามสิบปีเต็มของเขา แฟนสาวที่คบกันมานานจึงตัดสินใจว่าจะยอมมอบตัวเธอเพื่อเป็นของขวัญชิ้นโบแดง เขาอยากให้ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างงดงามและเป็นส่วนตัว ไม่มีสายตาของพี่ชายคอยจ้องมอง จึงไม่ได้นัดให้เธอไปพบที่บ้าน ทว่าขอให้มาสร้างช่วงเวลาดีๆ ร่วมกันที่โรงแรมหรูแห่งนี้แทน

ประตูที่เปิดเข้ามาแล้วตามด้วยเสียงก้าวเดินของรองเท้าส้นสูง ดึงความคิดของปกป้องให้กลับมาจดจ่ออีกครั้ง เขายิ้ม ลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินไปปิดไฟในห้องให้มืดลง นั่นเพราะรู้ดีว่าแฟนสาวเป็นคนขี้อายมาก ครั้งแรกแบบนี้เขาไม่อยากให้เธอประหม่าจนล้มเหลว จึงเลือกที่จะปิดไฟจนเกือบหมด มองเห็นแค่เพียงเงาสลัวของร่างอรชรบอบบางเท่านั้น

“ดื่มมาด้วยเหรอ ย้อมใจสินะ” เสียงห้าวทุ้มทักท้วง เขาไม่ได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากตัวเธอ แต่การยืนหยัดที่ไม่มั่นคงทำให้ตีความได้ว่าเธอกำลังเมา ปกติเธอไม่ค่อยดื่มเครื่องดื่มที่ทำให้มึนเมานัก แต่ครั้งนี้พอเข้าใจได้ว่าอาจจะต้องการกลบเกลื่อนความประหม่าเอาไว้ให้มิด

“อื้อ...” หญิงสาวโถมตัวเข้าหาร่างสูงแกร่งที่ไม่ได้สวมใส่อาภรณ์เลยสักชิ้น แล้วครางในลำคอ

“ดื่มเยอะเกินไปแล้วนะ ที่รัก ยืนแทบไม่ไหวแบบนี้ ไม่น่ารักเลย” เขาหัวเราะ กอดกระชับตัวเธอแน่นแล้วสูดกลิ่นหอมแปลกใหม่จากเรือนผมนุ่มลื่น “ไม่ยักรู้ว่าเหนือเปลี่ยนแชมพูด้วย พี่ได้แต่กลิ่นเดิมๆ มาตั้งนาน ไม่คุ้นเลย แต่ก็หอมดีนะ พี่ชอบ” ชายหนุ่มกระซิบเสียงแผ่ว แค่กอดและสูดกลิ่นกายสาว เขาก็เริ่มตื่นตัวจนปวดร้าวไปหมดแล้ว

“อื้อ!” เธอเริ่มครางอีกครั้ง เมื่อปกป้องแนบริมฝีปากร้อนผ่าวลงข้างลำคอ สัมผัสแผ่วเบาแต่วาบหวิวนั้นทำให้ร่างบอบบางระทดระทวยง่ายดาย ยอมให้เขากอดจูบตามอำเภอใจ ไม่ได้ขัดขืนเลยด้วยซ้ำในตอนที่เขาช้อนตัวขึ้นสู่อ้อมแขน แล้วพาก้าวอาดๆ เข้าไปในส่วนของห้องนอนที่ค่อนข้างมืดมิด

แสงสว่างในคืนพระจันทร์เต็มดวงส่องลอดผ่านเข้ามาตามรอยแง้มของผ้าม่าน ทำให้ปกป้องมองเห็นร่างงดงามเป็นเค้าโครงแสนยั่วยวนใจ เขาปลดเปลื้องชุดเดรสตัวสวย ตามด้วยชุดชั้นในสองชิ้นอย่างใจเย็น มันคงดีกว่านี้มาก หากเปิดไฟสว่างจนมองเห็นความงามของคนรักได้เต็มสายตา แต่ไม่เป็นไร...

ครั้งแรกเธอย่อมเขินอาย เขาจะไม่เอาแต่ใจตัวเองเด็ดขาด

“ขอบคุณสำหรับของขวัญวันเกิดนะคะ คนสวย”

ปกป้องพึมพำ ก้มลงจูบลึกล้ำจนแทบหายใจหายคอไม่ทัน หญิงสางครางกระเส่า ยินยอมพร้อมใจโดยไม่คิดจะขัดขืน ไม่ว่าเขาจะแตะต้องตรงไหน เธอก็ให้ความร่วมมือเต็มที่

นับตั้งแต่คบหากันมา เขาทำได้มากที่สุดก็แค่กอดจูบ เคยคิดอยากได้ความหอมหวานของสาวพรหมจรรย์คนนี้เต็มแก่ อยากทำรักกับเธอให้สมกับที่เขาเฝ้ารักและดูแลเธอเป็นอย่างดีมาตลอด แต่เมื่อเธอพูดว่ายังไม่พร้อม เขาก็ไม่เคยเร่งรัด อดทนรอคอยจนกระทั่งวันนี้มาถึง

“พี่จะรักเหนือให้นุ่มนวลที่สุด ไม่ต้องกลัวนะคนดี”

ปกป้องปลอบประโลม ก่อนแนบเรียวปากไปบนผิวเนียนนุ่มอย่างเชื่องช้า บรรจงจูบตรงข้างลำคอ ไล่ต่ำลงมาตรงแอ่งบุ๋มระหว่างไหปลาร้าทั้งสองข้าง ค่อยๆ กดปากลากต่ำลงมาบนเนินอกอิ่ม อ้าปากครอบครองเนินนุ่ม ตวัดลิ้นกดวาดไปบนยอดถันสีหวานที่หดรัดเป็นตุ่มไตเล็ก ทำให้ร่างงามแอ่นกายขึ้นตอบสนองด้วยความซ่านเสียว

ยิ่งเมื่อมือใหญ่เลื่อนลูบไปบนต้นขาด้านใน แล้วแยกแย้มกลีบดอกไม้งามเพื่อถูไถปลุกเร้าเกสร กระตุ้นให้หลั่งน้ำหวานฉ่ำลื่นพร้อมเดินหน้าต่อ เธอก็ยิ่งร้องลั่น เกือบจะเสร็จสมง่ายดายล่วงหน้าไปก่อน หากไม่ใช่เพราะเขากลับละมือห่างออกไป

ปกป้องจูบ เคล้าคลึง ดูดดึงทรวงสวยจนพอใจ ถึงได้ยอมขยับกายเลื่อนต่ำลงไปเรื่อยๆ ปากร้อนผ่าวของเขาพรมจูบเบาๆ ลงบนหน้าท้องแบนเรียบ เลื่อนต่ำไปอีกจนกระทั่งใบหน้าอยู่เหนือสิ่งที่ผู้หญิงหวงแหน

เขาจับขาสองข้างของเธอชันขึ้น แยกมันออกแล้วโผหน้าต่ำลง ใช้ลิ้นอุ่นแยกแย้มส่วนนั้น ปาดลิ้นพลิ้วไหวดูดดึงความหอมหวานของจุดซ่านกระสันอย่างรุนแรง

หญิงสาวพยายามถดสะโพกหนีด้วยความทรมาน แต่มือใหญ่ที่ยึดไว้แน่นทำให้เธอไม่อาจสมหวัง ปากและลิ้นของเขาร้ายกาจเกินกว่าจะอธิบาย มันรุกเร้าปุ่มสวาทจนเสียวซ่านไปทุกอณู

นิ้วเรียวเลื่อนไปจิกเรือนผมสีดำขลับที่ระอยู่ระหว่างขาเอาไว้แน่น เมื่อถูกปรนเปรอจนสุดท้ายร่างของเธอก็เกร็งกระตุกรุนแรง อ้าปากหอบหายใจและตาเบิกโพลงกับความรู้สึกแปลกใหม่

“ชอบหรือเปล่า ที่รัก” ปกป้องพึมพำ จูบย้ำๆ ลงบนน้องสาวของเธอด้วยความหิวโหย

“อื้อ!” หญิงสาวหนีบขาหนี ความเสียดเสียวทรมานทำให้เธอเจียนคลั่ง

“ของขวัญชิ้นนี้หวานเหลือเกิน ถึงเวลาที่เหนือต้องเป็นของพี่แล้วนะ” ชายหนุ่มบอกด้วยความภาคภูมิใจ เขารู้มาตลอดว่าแฟนสาวเป็นคนหวงเนื้อหวงตัวมากแค่ไหน การที่เธอตัดสินใจยอมนอนกับเขา นั่นหมายความว่าต้องมั่นใจในตัวเขาแล้วจริงๆ

แน่นอนว่าปกป้องเองก็คิดแบบนั้น เขารักเธอคนเดียว ไม่มีวันเปลี่ยนใจไปรักใครได้อีกแล้ว

เจ้าของร่างแกร่งกำยำขยับไปคลำหาอุปกรณ์ป้องกันที่วางเตรียมไว้ เมื่อได้มาแล้วก็เริ่มสวมใส่ พร้อมเดินหน้าบทรักร้อนแรงต่อไปตามครรลองของธรรมชาติ

เขาสอดแทรกความใหญ่โตที่ร้อนผ่าวและเต้นตุบเข้าไปทีละน้อย จูบปลอบโยนไปด้วยเมื่อได้ยินเสียงครางด้วยความเจ็บปวดของคนใต้ร่าง

ปกป้องต้องใจเย็นมากทีเดียวกว่าจะนำพาตัวตนของเขาเข้าหาเธอได้จนเต็มตื้น เธอน้ำตาไหลพราก ครางและส่ายหน้าอย่างกระสับกระส่าย

“เจ็บนิดเดียวนะคะ คนดีของพี่” ปกป้องพึมพำ ไม่ได้หยุดยั้งตัวเองเอาไว้ แต่เริ่มกดสะโพกเข้าออกเชื่องช้า รอจนกระทั่งร่างกายของเธอปรับตัวคุ้นชินกับสิ่งแปลกใหม่เสียก่อน ถึงได้เริ่มสับสะโพกเร็วขึ้น ถี่ขึ้น สร้างความเสียวสยิวให้แก่คนตัวเล็กจนคราวผะแผ่ว ความเจ็บปวดที่มีความสุขปะปนมาด้วย ทำให้เธอเลิกร้องไห้และเลือกที่จะตอบสนองเขาแทน

“อ๊า!” เสียงหวานดังลั่นขึ้น เมื่อมือใหญ่บีบคลึงอกอิ่มไปพร้อมกับเสือกเสยตัวเองเข้ามาไม่ยั้ง

“แน่นจังที่รัก!” ปกป้องชื่นชม ห่อปากด้วยความซ่านเสียวสลับกับขบกรามแน่นอย่างอดทน เขาอัดสะโพกถี่รัวเข้าหาจนกระทั่งร่างเปลือยบางบิดเร่าและกรีดร้องด้วยความสุขสม เขาถึงได้ยอมปล่อยตัวเองให้คำรามลั่น ปลดปล่อยทุกหยาดหยดลงในสิ่งป้องกัน เมื่อความหฤหรรษ์คลายตัวลง ชายหนุ่มจึงถอดถอนกายออกไป

“พี่รักเหนือนะ รักมากที่สุดเลย” ปกป้องพึมพำ จัดการนำสิ่งที่สวมอยู่ทิ้งลงไปบนพื้นห้อง

ตอนนี้อะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับการนอนกอดเธอไว้ในอ้อมแขนอีกแล้ว เมื่อความเจ็บปวดของการเสียตัวครั้งแรกคลายลง เขาจะเริ่มมันใหม่อีกครั้ง เชื่อว่าหญิงสาวจะเป็นนักเรียนที่ดี

ส่วนครูผู้เชี่ยวชาญอย่างเขา... ก็จะตั้งใจสอนอย่างพิถีพิถันเลยเช่นกัน