บทที่ 3

EP.2

ใครทำน้องกู?

—— Kawngkwan ——-

หลังจากที่เธอกลับมานอนคิดตลอดทั้งคืน ท้ายที่สุดแล้วของขวัญก็ได้คำตอบแล้วว่า….เธอไม่ควรจะยอมแพ้อะไรง่าย ๆ แบบนี้

เช้าวันต่อมา ของขวัญก็ตัดสินใจส่งใบสมัครเรียนไปยังมหา’ลัยอเธน่าในทันที

ก่อนจะรวบรวมความกล้า กรอกใบลาออก และเดินตรงไปยื่นให้กับฝ่ายทะเบียนของมหา’ลัยที่เรียนอยู่ในปัจจุบัน เพื่อทำการถ่ายโอนหน่วยกิตไปยังมหา’ลัยอเธน่าทั้งหมด และรับตราประทับการอนุมัติ ลาออก หรือเท่ากับว่าเธอพ้นจากการเป็นนักศึกษาในมหา’ลัยนี้แล้วจริง ๆ

ซึ่งการถ่ายโอนหน่วยกิตไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เธอต้องรอคำตอบจากทางอเธน่าเกือบหนึ่งสัปดาห์เต็ม ระหว่างนั้นก็ต้องกลับมาเก็บของที่หอพักเพื่อทำการย้ายออกจากหอพักนักศึกษาก่อนกำหนด

หญิงสาวยังคงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทร. หาพี่ชายต่างพ่อ ซึ่งเขาคือคนเดียวที่เธอไว้ใจมากที่สุดและเขาเป็นเพียงคนเดียวจริง ๆ ที่จะสามารถช่วยพูดกับพ่อและแม่ของเธอได้

“ถ้าไม่รับสายอีกจะโกรธแล้วนะ พี่ออส ๆ ๆ” เธอพึมพำขณะยืนมองหน้าจอที่ขึ้นคำว่า ไม่มีสัญญาณตอบรับ

“พี่ออสติน มัวแต่ทำอะไรอยู่กันนะ”

“ช่วยรับสายน้องหน่อยได้มั้ย ๆ ๆ” เธอกัดฟันกรอด พลางส่งข้อความไปรัว ๆ ว่าให้เขาช่วยโทร. กลับที เพราะตอนนี้เธอต้องการความช่วยเหลือมากมายจริง ๆ

“ปกติไม่เห็นจะติดต่อยากขนาดนี้เลย...หรือพี่ออสจะเป็นอะไรไปรึเปล่านะ?” เธอกดโทร. ไปหาเขาอีกครั้ง โดยอีกใจก็แอบนึกเป็นห่วงพี่ชายอยู่เหมือนกัน

เพราะปกติแล้วต่อให้เขารับสายไม่ทัน เขาก็มักจะโทร. กลับหาเธอในทันที แต่นี่ผ่านมาเกือบครึ่งวันก็ไม่มีใครโทร. กลับมาเลย

“หรือควรจะโทร. หาแม่ก่อนดี?” ของขวัญลังเลที่จะกดโทร. ไปสารภาพกับพ่อและแม่ของเธอตรง ๆ แต่ก็แน่นอนว่า พวกท่านไม่มีทางเห็นด้วยกับการย้ายมหา’ลัยแบบกลางคันแน่ ๆ

ในระหว่างที่เธอกำลังส่งข้อความไปหาพี่ชายตัวเองว่า เธอกำลังจะเดินทางไปหาที่กรุงเทพ

จู่ ๆ อีเมลฉบับหนึ่งก็เด้งเข้ามาพอดีกันเลย ปลายนิ้วเล็กกดเปิดอีเมลฉบับนั้น ด้วยใจที่สั่น ๆ เพราะมันก็คือใบตอบรับจากทางมหา’ลัยอเธน่า … หรือใบเบิกทางครั้งที่สองสำหรับความใฝ่ฝันของเธอนั้นเอง

📩📩📩. E-MAIL 📩📩📩

Subject: Admission Confirmation, Athena University

To: Miss Anthika Chantrames

Dear Miss Chantrames,

We are pleased to inform you that your application for credit transfer and enrollment at Athena University has been officially accepted.

In order to proceed with your enrollment, please report to the university in person to complete the following steps:

Student ID photo capture

Student card issuance

Placement test

Kindly be present on the scheduled date and time below:

Date: July 10

Time: 10:00 AM

Venue: Room 507, 5th Floor, SM Building, Athena University

Please bring the following documents with you:

Your national ID card or passport (original and a photocopy)

Original transcripts and the approved credit transfer form

Recent 1-inch photo

Should you have any questions or require further assistance, please feel free to contact our admissions office at:

📧 [e-mail]

📞 +66-2-xxx-xxxx

We look forward to welcoming you to Athena University.

Warm regards,

Admissions Office

Athena University

หลังจากอ่านอีเมลจนจบ เธอก็รู้สึกใจหายวาบไปในทันทีเลย เพราะว่าวันที่ต้องไปรายงานตัวที่มหา’ลัยมันมาถึงไวกว่าที่คิดเอาไว้...

“เอาวะ!! ลองดูอีกสักครั้ง”

“ฉันจะต้องเป็นนักเขียนนิยายที่โด่งดังให้ได้เลย”

——— Kyler ———

⚠️ คำเตือน: มีเนื้อหา/พฤติกรรมใช้ความรุนแรงและไม่เหมาะสม ตัวละครใช้คำหยาบคายตลอดทั้งเรื่อง

ลานหน้าตึกวิศวกรรม มหา’ลัยอเธน่า

เจ้าของร่างสูงเกือบหนึ่งร้อยเก้าสิบเจ็ดเซนติเมตร เดินลงมาจากอาคารเรียนที่เงียบสงัดในยามค่ำคืน

หลังจากที่เขาเลิกเรียนภาคค่ำเสร็จ ไคเลอร์ก็เดินขึ้นไปยืนสูบบุหรี่เงียบ ๆ เพียงลำพังบนดาดฟ้าของตึก ในระหว่างรอให้นักศึกษาคนอื่น ๆ กลับออกไปกันจนหมด

ซึ่งในตอนที่เขาเดินลงมาก็แทบไม่มีนักศึกษาคนไหนหลงเหลือภายในอาคารแห่งนี้เลยแม้แต่คนเดียว ไคเลอร์หยิบโทรศัพท์ที่สั่นไม่ยอมหยุดขึ้นมาเพื่อเปิดดูด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย

_____________

LINE กลุ่ม (4 คน)

ไลออน: กูเปิดโต๊ะละนะ

ออสติน: OTW

ดราก้อน : กูไปช้าหน่อยนะ

ไลออน : ไม? แม่มึงไม่ให้มาเหรอ?

ดราก้อน : ไม่ต้องเสือก!

______________

“เฮ้อ...” ไคเลอร์อ่านข้อความของเพื่อนตัวเองด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย เขาแทบจะไร้อารมณ์ไปหมดกับทุกสิ่ง และยังคงหาอะไรที่กระตุ้นความท้าทายให้ตัวเองในทุก ๆ วัน

ฝีเท้าหนักเดินตรงไปยังรถบิกไบก์คันสุดท้ายที่จอดอยู่ด้านในที่สุดของลานจอดรถ แสงไฟนีออนสาดเงาบาง ๆ บนบอดีของรถ Ducati Diavel V4 สีดำน้ำเงินด้าน ที่จอดโดดเด่นอยู่ในเงาความมืด เงาสะท้อนแสงไฟสลัวสะท้อนบนบอดีดำด้าน

ปลายนิ้วเรียวยาวไถหน้าจอไปเรื่อย ๆ อย่างไม่เร่งรีบ ก่อนที่นิ้วจะกดล็อกหน้าจอโทรศัพท์และขึ้นคร่อมรถบิกไบก์สุดรักสุดหวงของเขา พลางสวมหมวกกันน็อกที่ปกปิดใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาทั้งหมด หลงเหลือเพียงแค่แววตาสีฟ้าเทาที่ดุดันราวกับเหยี่ยวร้าย

ปลายนิ้วยันปุ่มสตาร์ต บรื้นนน! บรื้น ๆ ๆ เสียงเครื่องยนต์ Ducati Diavel V4 คำรามกึกก้องสะเทือนทั้งลานจอดที่เงียบสงัด ปลายเท้าสับเกียร์เตรียมออกรถ ข้อมือเกร็งบิดคันเร่งออกตัวอย่างเต็มกำลัง

ไคเลอร์ขี่บิกไบก์คันโปรดของเขาพุ่งทะยานฝ่าความมืดมิดออกจากมหา’ลัยมุ่งหน้าสู่ถนนใหญ่ ...

NO BRA 916

บรื้น...บรื้นนนนน ไฟหน้ารถบิกไบก์ ส่องสว่างผ่านฝุ่นตลบอบอวลของพื้นถนน ก่อนจะดับลงเมื่อพุ่งเข้าไปในลานจอดรถ ภายในบาร์ประจำของพวกเขา

บาร์ NO BRA 916 แทบจะเป็นที่สิงสถิตของกลุ่มนักศึกษาวิศวะนอกคอกของอเธน่า หรือที่ทุกคนรู้จักกันดีในนามของวิศวะที่ไม่รับรุ่น ไม่เอาโซตัส ซึ่งกลุ่มของไคเลอร์เองก็จัดอยู่ในโซนนี้เช่นกัน

เมื่อเครื่องยนต์ดับสนิทลง ร่างสูงก็ถอดหมวกกันน็อกพลางเสยผมเล็กน้อย

ฟุ่บ...ร่างสูงถอดเสื้อช็อปวิศวะของเขาพาดไว้บนรถของตัวเอง เหลือเพียงเสื้อยืดสีดำและกางเกงยีนตัวเก่ง ไคเลอร์ก้าวเข้ามาในบรรยากาศที่ดูผิดปกติ โต๊ะประจำของเพื่อนเขา ถูกล้อมด้วยกลุ่มชายฉกรรจ์จากมหา’ลัยอื่นมายืนล้อมไว้เกือบ ๆ สิบเอ็ดสิบสองคนเห็นจะได้

ฟุ่บ! ไคเลอร์จงใจเดินชนพวกมันอย่างไม่ใส่ใจ เพื่อจะตรงเข้ามาทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟาจุดเดียวกันกับที่เพื่อนอีกสามคนกำลังนั่งกินเบียร์กันอยู่ด้วยใบหน้าที่ดูไม่ได้สะทกสะท้านอะไร

ไคเลอร์หยิบไฟแช็กมางัดเปิดขวดเบียร์เย็นเฉียบ พลางกระดกดื่มเพื่อดับกระหายไปพลาง ๆ

ขณะที่รอบโต๊ะเต็มไปด้วยสายตาที่จ้องจะฆ่าเขาและเพื่อนในทุกเมื่อ

“กูถามว่าใคร...ที่มันทำให้น้องกูตายเมื่อคืน!!” ไอ้รุ่นพี่ที่ดูจะเป็นหัวหน้ากลุ่มเดินตรงเข้ามาพร้อมกับตวาดลั่นอย่างพร้อมมีเรื่อง

“แล้วมึงไม่ลองไปถามพ่อมึงดูล่ะ?” ทายาทมาเฟียอย่างไลออน ไม่ได้มีท่าทีเกรงกลัวใด ๆ เลย หนำซ้ำเขายังคงนั่งเขี่ยบุหรี่ต่ออย่างใจเย็น

“ไอ้เหี้ยนี่แหละเฮีย...ที่มันขับรถชนรถเฮียกล้อง...จนเสียหลักไปอัดเข้ากำแพง” หนึ่งในลูกน้องของมันรีบฟ้องรุ่นพี่ของมันไปทันที

“อ๋อ ไอ้รถแข่งกาก ๆ ที่ขับพุ่งชนขอบสนามแบบโง่ ๆ เมื่อคืนอะนะ...น้องมึงเองเหรอ?” ไลออนหัวเราะออกมาลั่น ขณะที่อีกฝ่ายจ้องเขาด้วยแววตาที่เคียดแค้น

“ถ้าแพ้แล้วก็อย่าพาลดิวะ อีกอย่างเพื่อนกูไม่ได้ฆ่าน้องมึงนะ น้องมึงต่างหากที่พลาดเอง” ออสตินเงยหน้าขึ้นพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าว สายตาของเขาเหลือบมองจำนวนของคู่ต่อสู้ตรงหน้าเหมือนเริ่มประเมินคู่ต่อสู้

“ไปปิดประตูทางเข้าทางออกไว้! เพราะคืนนี้พวกมันทั้งสี่ตัวจะออกไปได้ก็แค่วิญญาณเท่านั้น” มันหันไปสั่งลูกน้องก่อนที่อีกสิบกว่าคนจะค่อย ๆ เดินเข้ามาใกล้ ทั้งไลออน ออสติน ดราก้อน และไคเลอร์มากขึ้น

ในตอนที่อีกสองคนกำลังเถียงโต้ตอบกลับอีกฝ่ายไป ออสตินค่อย ๆ หันไปมองทางไคเลอร์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวลใจบางอย่าง ขณะที่ไคเลอร์ยังคงนั่งกระดกเบียร์ต่อราวกับไม่รู้สึกร้อนหนาวอะไร

“หรือถ้าพวกมึงทั้งสามคนกลัวตาย และจะยอมทิ้งเพื่อนรักของมึงให้ตายคนเดียวน่ะ” ไอ้เก่งมองไปทางไลออน เหมือนหมายหัวไว้แล้วว่า คืนนี้เขามาเพื่อจัดการใครเป็นคนแรก

“กูก็อาจจะเมตตาพวกมึงได้นะ ถ้ามึง มึง และมึง...ยอมคลานเข่าเข้ามากราบตีนขอชีวิตจากกูดี ๆ ไม่แน่กูอาจจะ...หะ... (ตุ๊บ)” ไอ้เก่งหยิบปืนขึ้นมาควงเล่นพลางใช้ชี้หน้าทั้งสี่คนเหมือนจงใจขู่ ปลายกระบอกปืนชี้ไปที่ ออสติน ดราก้อน...ก่อนจะมาหยุดที่ไคเลอร์

“พูดมาก...น่ารำคาญ ฉิบหาย” ไคเลอร์ที่นั่งเงียบมาตลอด คว้าเอาขวดเบียร์ที่ดื่มหมดไปหมาด ๆ ฟาดเน้นเข้าไปที่ปากของไอ้เก่งอย่างเต็มแรง โดยไม่ได้สนใจเลยด้วยซ้ำว่า ปืนกำลังจ่ออยู่ที่ตรงหน้าของเขา

ตุบ...เพล้ง!! (ปัง...ปัง...ปัง) เสียงกระดูกกรามของมันและเศษแก้วตกแตกกระจายเต็มพื้น

เลือดผสมเหล้าหยดลงพื้นในทันที และตัวของมันก็ล้มลงไปกองที่พื้นทันที

_______🦅______