ANMELDENปีค.ศ.1970คุณนายสกุลฉางให้กำเนิดบุตรีคนแรก ผิวขาวราวหยกใบหน้าจิ้มลิ้ม ซินแสทำนายวาสนาสูงส่งยิ่งนัก ทำให้กิจการค้าขายของบิดามารดาเจริญรุ่งเรืองในยามนั้นบิดาได้หมั้นหมายเด็กหญิงเอาไว้กับบุตรชายคนโตของเพื่อนรักแห่งสกุลต้วนต้วนชางหลางเด็กชายอายุราวหกขวบกำลังจ้องมองทารกตัวน้อยที่นอนอยู่ในเปลด้วยความสน
จูชางหลางอุ้มสตรีร่างผอมขึ้นมาวางนางเอาไว้บนตักของเขาโถมร่างกายก้มกอดนางแนบแน่นจนลึกสุดหัวใจ เส้นผมของนางกลายเป็นสีขาวโพลน รวมทั้งผมของเขาเช่นกัน ยามนี้เมื่อใกล้ชิดเส้นผมขาวของคนทั้งคู่กำลังเคลียคลอซึ่งกันและกันโดยไม่อาจแยกแยะว่าเป็นผมของผู้ใดกันแน่จูชางหลางเข้าใจชีวิต มิมีผู้ใดฝืนสังขารของร่างกาย
ตอนพิเศษ ตอนที่ 1ยี่สิบปีต่อมา“ท่านตา ท่านยายแย่แล้วขอรับ”จู่ ๆ ก็มีเด็กผู้หนึ่งวิ่งเข้ามาบอกเขาในเรือนสมุนไพร จูชางหลางที่กำลังนั่งยอง ๆ พร้อมกับใช้พัดโหมไฟให้ลุกโชนเพื่อต้มสมุนไพรให้กับหยางอี้หงถึงกับมือสั่นระริกทำพัดที่อยู่ในมือหลุดลงทันใดเขาวิ่งไปที่เรือนของนางอย่างรวดเร็ว หลายปีมานี้หยางอี้
มู่เหยาทอดสายตามองแผ่นน้ำเบื้องหน้าที่คล้ายกำลังเต้นรำระริกไหวไปตามแสงจันทราแล้วยิ้มงดงาม“ท่านแม่ ขอให้ท่านคุ้มครองให้ข้ามีความสุขด้วยนะเจ้าคะ”เอ่ยคำนี้แล้วนางจึงโปรยดอกไม้ลงไปเบื้องล่าง ก่อนจะเดินกลับลงมายังหมู่บ้านก่อนจะถึงทางเข้าหมู่บ้านนั่นเอง จู่ ๆ มู่เหยาก็ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือของค
มู่เหยายิ้มไม่หุบ คำชมเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อเอาใจนี้ไม่น่าเชื่อว่าจะส่งผลต่อนางเพียงนี้ "หลานชายช่างปากหวานยิ่งนัก เช่นนี้สตรีใดได้พบคงไม่อาจถอนใจได้ ด้วยใบหน้างดงามเช่นนี้ต่อไปคงทำให้สตรีเสียใจอีกหลายคน"จูอี้หลางส่ายหน้า"ข้าไม่คิดหลอกสตรีใด จิตใจของข้าจะมอบให้กับสตรีที่ข้ารักเพียงผู้เดียวเช่นท่านพ่
เมื่ออยู่กันเพียงลำพังจูชางหลางจึงเอ่ยขึ้นว่า“เจ้าได้พบนางแล้วใช่หรือไม่”จูอี้หลางพยักหน้า“ท่านพ่อ เป็นท่านแม่จริงหรือ”จูชางหลางพยักหน้า“ที่นี่ไกลจากหน้าผาที่แม่เจ้าตกลงมายิ่งนัก พ่อไม่คิดว่านางจะรอดกระทั่งมีคนของหมู่บ้านนายพรานไปพบเข้าระหว่างที่นางลอยไปตามกระแสน้ำ ท่านแม่ของเจ้าลืมทุกเรื่องไปจ
อา.. เขารู้ว่าหากใช้ลิ้นเลียตรงนี้จะทำให้สตรีเกิดความพึงพอใจและหลงใหลในรสรักของบุรุษจูชางหลางไม่รอช้า ปลายลิ้นแหลมจ้วงลงไปกระหน่ำเลียซ้ำแล้วซ้ำเล่า หยางอี้หงผู้ซึ่งยังไม่ได้ตั้งตัวว่าจะเกิดความรู้สึกเช่นนี้กับตนเองถึงกับดิ้นพล่านครางเรียกเขาเหมือนสตรีที่กำลังจะขาดใจนิ้วของจูชางหลางนำทางเข้าไปในร่อ
จูชางหลางบังเกิดความปรารถนาในเรือนกายนี้อีกครั้ง นิ้วมือไล้ไปตามริมฝีปากนุ่มนิ่มบังคับให้นางแลบลิ้นออกมา“แลบลิ้นออกมาสิ เลียนิ้วของข้า ข้าชอบลิ้นนุ่ม ๆ ของเจ้า”หยางอี้หงถูกเขาบีบแก้มจนจำเป็นต้องอ้าปาก และสุดท้ายต้องแลบลิ้นออกมาเลียนิ้วขาวราวหยกของจูชางหลางสัมผัสนุ่มเนียนในยามที่นางไล้เลียนิ้วของเ
และในยามนั้นนั่นเองที่ปากของนางกัดองุ่นลูกหนึ่งเอาไว้ แล้วป้อนฝ่าบาททางปาก ฝ่าบาทอ้าปากรับอย่างพอพระทัย ก่อนที่หยางอี้หงจะยัดองุ่นอีกลูกเข้าปากตนเอง และเคี้ยวจนผลองุ่นแตกไปพร้อมกับยาพิษที่นางแอบซ่อนเอาไว้ ก่อนจะประทับจูบชายชราลงมาฝ่าบาทอ้าปากรับแต่โดยดีสองลิ้นพันกันไปมา เพราะยาพิษชนิดนี้เป็นยาพิษกร
หน้าที่ของหยางอี้หงในการเข้าวังถวายตัวในครานี้ก็คือการสังหารฮ่องเต้หลี่จินและนำตราลัญจกรออกจากที่ซ่อนใต้หมอนเพื่อปลอมราชโองการแต่งตั้งรัชทายาทคนต่อไปที่ผ่านมาจะมีคนเคยพยายามมาแล้วทว่าล้วนถูกสังหารก่อนที่จะได้เหยียบเท้าเข้าไปในตำหนักด้วยซ้ำแม้ว่าฮ่องเต้หลี่จินจะเป็นบุรุษเจ้าสำราญหลงใหลในอิสตรี ทว่า







