INICIAR SESIÓNปีค.ศ.1970คุณนายสกุลฉางให้กำเนิดบุตรีคนแรก ผิวขาวราวหยกใบหน้าจิ้มลิ้ม ซินแสทำนายวาสนาสูงส่งยิ่งนัก ทำให้กิจการค้าขายของบิดามารดาเจริญรุ่งเรืองในยามนั้นบิดาได้หมั้นหมายเด็กหญิงเอาไว้กับบุตรชายคนโตของเพื่อนรักแห่งสกุลต้วนต้วนชางหลางเด็กชายอายุราวหกขวบกำลังจ้องมองทารกตัวน้อยที่นอนอยู่ในเปลด้วยความสน
จูชางหลางอุ้มสตรีร่างผอมขึ้นมาวางนางเอาไว้บนตักของเขาโถมร่างกายก้มกอดนางแนบแน่นจนลึกสุดหัวใจ เส้นผมของนางกลายเป็นสีขาวโพลน รวมทั้งผมของเขาเช่นกัน ยามนี้เมื่อใกล้ชิดเส้นผมขาวของคนทั้งคู่กำลังเคลียคลอซึ่งกันและกันโดยไม่อาจแยกแยะว่าเป็นผมของผู้ใดกันแน่จูชางหลางเข้าใจชีวิต มิมีผู้ใดฝืนสังขารของร่างกาย
ตอนพิเศษ ตอนที่ 1ยี่สิบปีต่อมา“ท่านตา ท่านยายแย่แล้วขอรับ”จู่ ๆ ก็มีเด็กผู้หนึ่งวิ่งเข้ามาบอกเขาในเรือนสมุนไพร จูชางหลางที่กำลังนั่งยอง ๆ พร้อมกับใช้พัดโหมไฟให้ลุกโชนเพื่อต้มสมุนไพรให้กับหยางอี้หงถึงกับมือสั่นระริกทำพัดที่อยู่ในมือหลุดลงทันใดเขาวิ่งไปที่เรือนของนางอย่างรวดเร็ว หลายปีมานี้หยางอี้
มู่เหยาทอดสายตามองแผ่นน้ำเบื้องหน้าที่คล้ายกำลังเต้นรำระริกไหวไปตามแสงจันทราแล้วยิ้มงดงาม“ท่านแม่ ขอให้ท่านคุ้มครองให้ข้ามีความสุขด้วยนะเจ้าคะ”เอ่ยคำนี้แล้วนางจึงโปรยดอกไม้ลงไปเบื้องล่าง ก่อนจะเดินกลับลงมายังหมู่บ้านก่อนจะถึงทางเข้าหมู่บ้านนั่นเอง จู่ ๆ มู่เหยาก็ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือของค
มู่เหยายิ้มไม่หุบ คำชมเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อเอาใจนี้ไม่น่าเชื่อว่าจะส่งผลต่อนางเพียงนี้ "หลานชายช่างปากหวานยิ่งนัก เช่นนี้สตรีใดได้พบคงไม่อาจถอนใจได้ ด้วยใบหน้างดงามเช่นนี้ต่อไปคงทำให้สตรีเสียใจอีกหลายคน"จูอี้หลางส่ายหน้า"ข้าไม่คิดหลอกสตรีใด จิตใจของข้าจะมอบให้กับสตรีที่ข้ารักเพียงผู้เดียวเช่นท่านพ่
เมื่ออยู่กันเพียงลำพังจูชางหลางจึงเอ่ยขึ้นว่า“เจ้าได้พบนางแล้วใช่หรือไม่”จูอี้หลางพยักหน้า“ท่านพ่อ เป็นท่านแม่จริงหรือ”จูชางหลางพยักหน้า“ที่นี่ไกลจากหน้าผาที่แม่เจ้าตกลงมายิ่งนัก พ่อไม่คิดว่านางจะรอดกระทั่งมีคนของหมู่บ้านนายพรานไปพบเข้าระหว่างที่นางลอยไปตามกระแสน้ำ ท่านแม่ของเจ้าลืมทุกเรื่องไปจ
บทที่ 2 คาดไม่ถึงหนึ่งปีต่อมา แคว้นจิ๋งยุคโบราณหนานอันมาอยู่ที่นี่นานจนสามารถปรับตัวได้แล้ว และในตอนนี้เธอก็เข้าใจแล้วว่า โลกที่เธออยู่ในตอนนี้ คือโลกของนิทานพื้นบ้านที่คุณยายคนนั้นเล่าให้ฟังนั่นเองหลังจากฟื้นขึ้นมาหนานอันก็พบว่าตัวเองกลายเป็นคุณหนูหนานหงหง ซึ่งเป็นคุณหนูสามแห่งตระกูลแม่ทัพหนานอั
สีหน้าของเขากลับมาแดงระเรื่อชวนมองอีกครั้ง หนานหงหงยิ่งรู้สึกใจสั่นไหวและตกหลุมรักความหล่อเหลานี้ครั้งแล้วครั้งเล่าเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยขึ้น"สัญญาเงินกู้อย่างไรก็ต้องมอบให้เจ้า แล้วอาจารย์จะรีบหามาใช้หนี้ให้เร็วที่สุด ส่วนของเพิ่มเติมเจ้าอยากได้สิ่งใด ข้ามู่หรงไม่ชอบที่สุดก็คือการติดค้างผู้อื่น หากไม่
บทที่ 51 ข้าคิดถึงท่านภายในรถม้าที่หยุดวิ่ง บัดนี้เหยียนซือเหยียนเพ่งพิศไป๋จิ้งหานแน่วนิ่งดวงตาไม่กะพริบเขาทำท่าโกรธนางขึงขังที่นางขัดคำสั่งออกจากแดนเหนือมาเช่นนี้เหยียนซือเหยียนกระเถิบเข้าไปหาไป๋จิ้งหานที่นั่งอยู่ตรงหน้าจากนั้นก็ยื่นมือไปโอบกอดรอบร่างสูงพร้อมกับซบดวงหน้าลงบนอกกว้างก่อนจะเอ่ยเสีย
ฮูหยินชราเผยรอยยิ้มบาง บอกกับนางกำนัลที่คอยรับใช้ว่า“ข้าจะไปเข้าเฝ้าไทเฮาและเดินหมากกับไทเฮาเสียหน่อย”“เจ้าค่ะ” ด้านอี้ชิงเมื่อกลับมาที่จวนเจิ้นโหวแล้ว ฮูหยินใหญ่หรงก็สั่งให้หัวหน้าบ่าวรับใช้แต่ละส่วนมาประชุมที่ลานกว้าง จากนั้นก็ส่งมอบกุญแจให้อี้ชิงต่อหน้าบ่าวทั้งหมด“ต่อไปพวกเจ้าต้องเชื่อฟังคุณห







