LOGINShare
ชายลึกลับ
publish date:
2025-02-11 19:55:53
Latest chapter
ชายาอสรพิษ คำเตือนของธิดาเทพ
เมื่อเห็นว่าเป็นเขา หลี่หลิงเฟิ่งก็เบนสายตาไปอีกทาง หมุนตัวเตรียมไปจากตรงนี้ไม่ทันจะหนี หลี่เจี้ยนขัดจังหวะขึ้นมาก่อน “น้อง...หลี่หลิงเฟิ่ง ช่วงนี้แดนศักดิ์สิทธิ์แปลกๆ ผู้ฝึกยุทธ์อยู่ๆ ก็คลั่งขึ้นมา สังหารกันเป็นผักปลา ร่วมทางกันเถอะ อย่างน้อยก็อุ่นใจกว่า”หลี่หลิงเฟิ่งมองเขาแวบหนึ่ง มองจนหลี่เจี้ยนอึดอัด แววตาเฉยเมยยากจะอ่านความคิด ผ่านไปครู่หนึ่งก็เห็นนางพยักหน้า เขาจึงถอนใจออกมา“เอาสิ” พูดจบก็เดินนำไปข้างหน้า หลี่เจี้ยนมองแผ่นหลังของนาง ก่อนตามไปเงียบๆระหว่างทางไม่มีเสียงพูดคุย บรรยากาศวังเวงอย่างประหลาด เสี่ยวจูจูและเสี่ยวไป๋มองซ้ายทีขวาที ชวนอึดอัดจนมันไม่กล้าร้องสุ่มสี่สุ่มห้าพักใหญ่ หลี่เจี้ยนเริ่มทนไม่ไหว กำมือแน่นอยู่หลายครั้ง ก่อนเอ่ยเสียงแหบพร่า “เรื่องปีนั้นในจวนหลี่ ข้า...”เปิดปากสองสามก็พูดต่อไม่ออก คำพูดมันติดอยู่ในลำคอ เขาเดิมคิดไว้มากมายคิดจะอธิบายเรื่องในอดีต อยากเล่าความรู้สึกในช่วงหลายปีมานี้ แต่พอมองหลี่หลิงเฟิ่งแล้วก็ได้แต่หุบปากคำพูดนับพันรวมไว้เพีย
ชายาอสรพิษ กระหายการเข่นฆ่า
“พูดต่อสิ เมื่อครู่พวกเจ้าสนุกกันไม่ใช่หรือ”หลี่หลิงเฟิ่งมองพวกเขาแล้วความสงสัยเอ่อล้น ผู้แข็งแกร่งที่สุดยังเป็นเพียงนภาขั้นกลาง แต่เข้ามาในแดนศักดิ์สิทธิ์ได้ ดูท่าคงมีใครบางคนอมเงินแอบขายโควตาอยู่เบื้องหลัง ก็ไม่รู้ว่าเทพองค์ใดหน้าใหญ่ถึงเพียงนี้ กล้าหากินอย่างเปิดเผยเช่นนี้หลี่หรูอี้เม้มริมฝีปากแน่น แม้ในใจจะสะดุ้งไปวูบหนึ่ง แต่ยังคงเชิดหน้าหยิ่งผยอง“แล้วอย่างไร ข้าพูดผิดตรงไหน เจ้าเองก็เป็นลูกของหญิงชั้นต่ำจริงๆ”พอได้ยินเช่นนั้น หลี่หลิงเฟิ่งกลับหัวเราะทีหนึ่งเสียงหัวเราะนั้นเบามาก แต่กลับทำให้หลายคนขนลุกอย่างประหลาด“ข้าชอบจริงๆ เวลาพวกเจ้ายืนอยู่รวมกัน” นางเอียงศีรษะเล็กน้อย “มันทำให้ข้ารู้สึกเหมือนกำลังมองดูหมากลุ่มหนึ่งเห่ากันเองอยู่”สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนทันที “เจ้าด่าข้า!”ชายคนหนึ่งเพิ่งจะก้าวออกมา กลับถูกสายตาของหลี่หลิงเฟิ่งกดจนชะงัก นางมองเขาเพียงแวบเดียว แรงกดดันเย็นเยียบกลับแล่นจากสันหลังขึ้นมาถึงหนังศีรษะหลี่หลิงเฟิ่งยิ้มจาง &
ชายาอสรพิษ มีคนรนหาที่ตายอีกแล้ว
หลังขุดเหมืองแร่ไปได้กองใหญ่ หลี่หลิงเฟิ่งก็เริ่มเดินสำรวจพื้นที่ใต้ดินต่ออย่างอารมณ์ดียิ่งเดิน นางยิ่งรู้สึกว่ารังของเถาหนามเขี้ยวพิษมรกตแห่งนี้สะสมสมบัติมาอย่างจริงจัง"ต้นไม้ต้นเดียวสะสมของเก่งขนาดนี้เชียว"เสี่ยวจูจูพยักหน้าแรง ดวงตากลมเป็นประกายด้วยความเห็นด้วยอย่างจริงใจในฐานะหมูผู้รักการกิน มันเคารพผู้ที่ทุ่มเทชีวิตให้กับการสะสมสิ่งดีงามเสมอ ไม่ว่าจะเป็นอาหารหรือสมบัติก็ตามหลี่หลิงเฟิ่งก็หยุดฝีเท้า พบห้องหินอีกแห่งหนึ่ง ยังไม่ทันเข้าไป กลิ่นหอมเข้มข้นก็ลอยออกมาก่อนแล้ว กลิ่นที่แม้แต่คนที่ไม่ดื่มสุราก็อดรู้สึกสดชื่นไม่ได้นางผลักประตูหินเข้าไป ก่อนดวงตาจะสว่างวาบภายในห้องมีไหสุราขนาดใหญ่เรียงรายแน่นขนัดหลายไห ผิวไหเต็มไปด้วยลวดลายโบราณ ดูเหมือนถูกแกะสลักด้วยเล็บพฤกษาอสูร ไอปราณเข้มข้นลอยออกมาจากด้านในแทบเป็นไอหมอก ฟุ้งกระจายไปทั่วห้องราวกับห้องนี้กำลังหายใจเพียงสูดหายใจรู้สึกสดชื่นไปทั้งร่าง"สุราเถา"หลี่หลิงเฟิ่งยกคิ้ว นางเปิดไหหนึ่งออกมาดื่มบึ้มกลิ่นหอมรุนแรงนุ่มลิ้น แค่อึกเดียวเหมือน
ชายาอสรพิษ ทำงานถนัด ยกเค้า!
ผู้ฝึกยุทธ์รุ่นเยาว์จำนวนมากหนีตายมาจากทิศทางต่างๆ รวมตัวกันบริเวณรอบนอกโดยมิได้นัดหมาย ไม่มีใครกล้าย่างกรายเข้าใกล้เกินเขตปลอดภัย เพราะสนามรบเบื้องหน้าคือเขตแดนของตัวตนระดับยอดพีระมิดแห่งโลกผู้ฝึกยุทธ์บนผืนฟ้าฉีกกระชาก ยอดฝีมือกำลังห้ำหั่นกันอย่างน้อยเจ็ดแปดคู่ บางคนตวัดกระบี่จนเกิดเป็นนทีกระบี่พาดผ่านสรวงสวรรค์ บางคนอัญเชิญเงาอสูรบรรพกาลมหึมาออกมาคำรามลั่น บางคนเพียงสะบัดชายแขนเสื้อเบาๆ มิติรอบกายก็แตกร้าวราวแผ่นกระจกเพียงแค่ยืนมองจากระยะไกลยังทำให้คนเห็นหนังศีรษะชาวาบ“สวรรค์ นั่นคือบรรพชนตระกูลหลินจริงๆ หรือ วิชานั่นมันเหนือล้ำไปแล้ว”“คนข้างๆ นั่นเจ้าสำนักดาบเมฆาครามมิใช่หรือ ข้าเคยเห็นท่านแค่ในภาพวาดบรรพบุรุษเท่านั้นเอง”พวกรุ่นเยาว์ต่างตกอยู่ในอารมณ์ผสมผสานระหว่างความหวาดกลัวและความตื่นเต้น หาได้ยากยิ่งที่ยอดฝีมือระดับนี้จะเปิดศึกตะลุมบอนกันกลางแจ้ง ปกติเพียงแค่ระดับราชันย์ลงมือก็ถือเป็นเรื่องคอขาดบาดตายแล้ว แต่นี่กลับเป็นเหล่าเฒ่าชราที่ซ่อนตัวมานับพันปีสู้กันจนฟ้าถล่มดินทลาย สำหรับพวกเขามันมิต่างจากกา
ชายาอสรพิษ หัวใจแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์
“ใครอยู่ตรงนั้น”เสียงเย็นเยียบดังแทรกผ่านหมอกมรณะ ชิงเหยียนโหรวลุกขึ้น ดวงตาสีแดงก่ำจับจ้องพุ่มไม้แน่นิ่ง พลังชั่วร้ายแผ่ออกมาจนพื้นดินส่งเสียงแตกกรอบตูมโดยไม่คิดจะเสียเวลา ยิงพลังยุทธ์พุ่งเข้าใส่ พุ่มไม้ระเบิดกระจายร่างหนึ่งก้าวออกมาจากควันฝุ่นอย่างไม่เร่งรีบ ชุดสะอาดไร้รอยขาด ดวงเรียวทอดมองอีกฝ่ายคล้ายกำลังดูเด็กเล่นขายของ“ใจร้อนจริง” หลี่หลิงเฟิ่งปัดเศษใบไม้บนไหล่ “ข้าแค่มาเดินเล่น เจ้ากลับปาพลังใส่คนดีมีศีลธรรมเช่นข้าได้ลงคอ”‘งั้นก็สังเวยชีวิตเจ้าคนแรก ‘หลี่หลิงเฟิ่งคิดในใจอย่างรื่นเริงข้ากะจะมาเผือกเงียบๆ แต่ในเมื่อเจ้าชวนเล่นบทสายดาร์กงั้นข้าขอรับบทนางฟ้าผดุงธรรม กำจัดภัยร้ายแก่มวลมนุษย์ชั่วคราวก็แล้วกัน ดูสิ... ข้าช่างเป็นคนดีอะไรขนาดนี้ ถึงขั้นยอมลงแรงกำจัดมารร้ายด้วยตัวเองเชียวนาชิงเหยียนโหรวชะงักไปครู่หนึ่ง ใบหน้าอ่อนหวานยามนี้ดูบิดเบี้ยวสยดสยอง“หลี่หลิงเฟิ่ง? เป็นเจ้าเองรึ”ตอนแรกนางเพียงประหลาดใจ
ชายาอสรพิษ ตระกูลชิงมีถ้ำมาร
“สมกับเป็นต้นหลัก อิ่มกว่าพวกเศษเถาด้านนอกหลายเท่านัก”ความสุขสำราญจากการ "อิ่มท้อง" คงอยู่ได้ไม่นานนัก รอยยิ้มบนใบหน้าหญิงสาวแข็งค้าง ความร้อนรุ่มตีขึ้นกลางอก ควบคุมไม่ไหวหลี่หลิงเฟิ่งเหงื่อผุดเต็มหน้า กุมท้องอย่างเจ็บปวด “เดี๋ยวก่อน ตะกละจนได้เรื่องสิน่า แต่นี่ก็แรงไปหน่อย”พลังสีมรกตจำนวนมหาศาลแผ่ขยายตามร่างกาย ลายเทาเที่ยบนผิวกายเรืองแสงสีแดงเข้มสลับเขียวมรกต บีบคั้นจนทรงตัวไม่อยู่‘เทาเที่ยนี่ไม่มีคำว่าพอดีจริงๆ’ นางสบถ พยายามข่มความเจ็บปวด ‘ถ้าปล่อยให้พลังวิ่งพล่านต่อไป ตัวของข้าคงระเบิดก่อนแน่’นางไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องนั่งขัดสมาธิลงเดี๋ยวนั้นเพื่อย่อยสลายพลังงานที่ล้นเอ่อตอนที่หลี่หลิงเฟิ่งกำลังเร่งย่อยพลังงานสีมรกตอยู่นั้น วิชาเพลงเพลิงพิรุณสยบใต้หล้าตอบสนองต่อพิษร้ายที่เพิ่งถูกสูบเข้ามา ลายเทาเที่ยส่งแสงจ้าดูดซับพลังงานเหล่านั้นเข้าไปหลอมรวมกับแก่นแท้ของวิชาอย่างลงตัวพรึ่บผ้าแพรแดงเส้นหนึ่งพุ่งสะบัดออกมาจากมือของนางเองโดยมิได้เรียกหา ครั้งนี้มันแตก
ชายาอสรพิษ เตรียมยกระดับ
คราวนี้หลี่หลิงเฟิ่งไม่ยอมปล่อยสองแม่ลูกตระกูลถังอีก ต่อให้ไร้หลักฐานเชิงจะเปิดโปงพวกนาง ส่วนต่อสู้ซึ่งหน้าหรือ ล้วนไม่ใช่ทางเลือกของคนฉลาด นางเลือกยืมดาบฆ่าคนแจ้งเรื่องราวแก่คนตระกูลเป่ยแต่ไหนแต่ไรหลี่หลิงเฟิ่งก็เป็นผู้มีพระคุณของพวกเขา ประมุขตระกูลเป่ยย่อมไม่ปฏิเสธ จริงเท็จอย่างไรไม่สำคัญ“แม่นา
Last Updated : 2026-04-04ชายาอสรพิษ แจ้งเบาะแส
“ชาระดับนี้ ท่านได้ประสบวาสนามาจากที่ใดกันแน่รึ” คำถามนี้มิใช่การซักไซ้เพื่อจับผิด ทว่าคือความอัศจรรย์ใจที่เปี่ยมล้นจากก้นบึ้งของหัวใจหลี่หลิงเฟิ่งวางถ้วยชาลงอย่างแผ่วเบา กิริยาเรียบง่ายทว่าแฝงด้วยความสูงส่ง “ข้าเพียงพบวาสนาเล็กน้อยระหว่างอยู่ในเขตจิตลวง บั
Last Updated : 2026-04-04ชายาอสรพิษ วิชามารสังเวยชีวิต
หลี่หลิงเฟิ่งวาดแผนที่ จนกระทั่งร่างชายผอมเดินโซเซออกจากห้องเวรด้วยกลิ่นเหล้าติดตัว หลี่หลิงเฟิ่งย่อกายต่ำ ติดตามชายผอมไป ทิศทางของเขาไม่ใช่ที่พัก ชายผอมเดินลึกเข้าไปในค่าย ทางเดินที่ควรเป็นเขตร้างยามกลับสว่างจ้าจากแสงไฟ เมื่อเดินผ่านอาคารสามหลัง ทั่วบริเวณเริ่มไร้เสียงผู้คน มี
Last Updated : 2026-04-03ชายาอสรพิษ กลับคืนถิ่น
อสูรฝูงแรกถูกกำจัดในไม่ช้า เหลือเพียงลมหอบสะท้านของคนทั้งสองคณะ แต่แรงสั่นของพื้นยังดำเนินต่อ แถมหนักกว่าเดิมหลายเท่า ชัดเจนเหลือเกินว่าอีกฝูงกำลังพุ่งทะลุเข้ามาเป็นคลื่นที่สองใครบางคนกลืนน้ำลาย แล้วเอ่ยเสียงสั่น“มาอีกฝูงรึ”หลี่หลิงเฟิ่งหลุบตาลง เกร
Last Updated : 2026-04-03
You may also like
โทษทีข้าเกิดมาต้องเป็นเมียเอกเท่านั้น
สั่งไม่หยุด120.6K viewsทาสราคะองค์ชายใบ้
บ้านเขมปัณณ์21.0K viewsอนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน42.8K viewsทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน125.6K viewsเมื่อต้องสวมบทเป็นนางร้ายอุ่นเตียง
น้องเหม่ยเหมย379 viewsฉันจะพลิกชะตาเฉินลั่วตัวประกอบนิยายผู้แสนจืดจางในปี1985
Ainthira06 / โจวเหว่ยฟาง2.0K viewsเก้าสิบวันก่อนจากลาสามีไร้ใจ
หนูเหมยจ้า287 viewsทะลุมิติมาป่วนวังหลวง
ไรท์มาย494 views
