Partager

ชายาอ๋องเกิดใหม่ครานี้ขอเป็นสนมฮ่องเต้ (1)
ชายาอ๋องเกิดใหม่ครานี้ขอเป็นสนมฮ่องเต้ (1)
Auteur: ได้โปรดปลื้ม

ตอนที่ 1 สวรรค์เข้าข้าง

last update Date de publication: 2025-10-30 12:05:23

สายลมพัดหวนด้วยแรงกระโชกก่อนเม็ดฝนจะกระหน่ำลงมาราวกับว่าร้องไห้แทนหญิงสาวแสนอาภัพผู้กำลังถูกสั่งประหารอย่างไม่ไยดี ยามที่หยดน้ำตาไหลออกมาจากดวงตาแสนบอบช้ำจนนองหน้าแต่ก็มิอาจเปลี่ยนแปลงคำสั่งประหารจากจักรพรรดิแห่งแผ่นดินได้

นางได้แต่มองดูฮ่องเต้ผู้ที่ประทานความตายให้ แต่นั่นยังไม่ทำให้ในใจเจ็บปวดเท่ามองดูชายแสนสง่าผู้นั้นที่ได้ชื่อว่าเป็นสวามียืนมองอยู่อย่างไม่รู้สึกไยดี แถมข้างกายนั้นยังมีชายาเอก สตรีที่ถูกกล่าวถึงทั่วแคว้นว่าเหมาะกับเขามากกว่าใครยืนอยู่ด้วย

ตำแหน่งของข้าและเจ้าต่างกันเพียงขั้นเดียว แต่ความห่างไกลในใจท่านอ๋องนั้นต่างกันมากมายเสียเหลือเกิน

เสียงของสายฟ้าดังลั่นกึกก้องกลบเสียงร้องไห้ราวขาดใจของบุตรีคนโตตระกูลเสิ่นไม่ได้แม้สักนิด ผู้เป็นพ่อแม่ที่ยืนมองอยู่ก็มิเคยเอ่ยปากพูดสิ่งใดเพื่อช่วยลูกสาวเลยสักครั้ง เมื่อคิดได้ดังนั้นเสียงร้องไห้ก็แปรเปลี่ยนเป็นเสียงหัวเราะราวกับคนเสียสติ

“หึ ข้าเกลียดเจ้ามากเท่าใดเจ้าย่อมรู้ดี แต่หากเจ้ามิคิดแย่งความโปรดปรานจากท่านอ๋องไปจากข้าตั้งแต่แรก ข้าคงมิต้องจัดการเจ้าถึงแก่ชีวิตเช่นนี้” ชายาเอกผู้มาจากตระกูลหลี่ยืนมองผลงานของตัวอย่างสุขใจ เพียงแค่ดาบคมนั่นบั่นลงที่คอนางทุกอย่างก็จะจบลง

“เจ้ามีอะไรอยากจะพูดหรือไม่?”

“แล้วท่านอ๋องคิดว่าข้ามีสิ่งใดที่ควรพูดอีกหรือ แม้พูดก็ตาย แม้มิพูดก็ต้องตายอยู่ดี แล้วสวามีอย่างท่านต้องการให้ข้าพูดสิ่งใดกันเล่า!”

“เจ้ามันดื้อดึงไม่รู้จักจบสิ้น!! เดิมทีข้าคิดว่าจะขอให้เสด็จพี่ประทานยกเลิกการประหารนี้หากเจ้าสำนึกบ้าง แต่หากเป็นเช่นนี้ เจ้าก็จงใช้ชีวิตของเจ้าเพื่อชดเชยทุกอย่างก็แล้วกัน”

คุณหนูเสิ่นได้แต่ยิ้มเยาะให้กับตัวเอง มองดูผู้ที่พูดจาทิ่มแทงใจกันกำลังหมุนตัวหันหลังเพื่อเดินหนีไป

“เดี๋ยวก่อน”

“หึ เจ้าสำนึกแล้วใช่หรือไม่ว่าตัวเองผิด?”

“ข้า เสิ่น ลู่ถิง มิเคยทำสิ่งใดผิด”

“เจ้า!”

“ทุกคนที่นี่ได้โปรดเป็นพยาน หากข้ามิได้ทำผิด ขอให้ข้าได้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง และเมื่อถึงวันนั้นข้าจะมาทวงคืนทุกอย่างจากพวกท่านทุกคน!!!”

“บังอาจ!! ประหารนางเดี๋ยวนี้!!”

หยดโลหิตสีแดงสดไหลนองเปรอะเปื้อนพื้นดินทันทีเมื่อสิ้นเสียงคำสั่งประหาร ฝนฟ้ายิ่งเทกระหน่ำตกลงมาราวกับกำลังโกรธเคืองผู้คนที่นี่ ไม่มีเสียงร้องไห้ใด ไม่มีแม้แต่ความอาลัยอาวรณ์ ใครว่าชายารองอย่างข้าได้อยู่อย่างสุขสบาย เป็นชายารองของท่านอ๋องแล้วอย่างไร สุดท้ายก็แค่ถูกสั่งให้หยุดหายใจด้วยการถูกใส่ความ….ชายารองอย่างข้ามันก็เท่านี้เอง

“คุณหนูเสิ่น” “เสิ่น ลู่ถิง!” นั่นมันเสียงเรียกชื่อข้ามิใช่หรือ หรือโลกหลังความตายจะมีจริงอย่างที่ผู้คนกล่าวถึง

“คุณหนูเสิ่น เหตุใดถึงไม่คุกเข่า!”

ดังเสียงเรียกที่ดึงให้วิญญาณถูกกระชากขึ้นมาอีกครั้ง ดวงตาแสนพร่ามัวพยายามมองไปโดยรอบ บรรยากาศในตอนนี้แสนคุ้นเคยนัก เหมือนกับว่ามันจะเคยเกิดขึ้นมาแล้วครั้งหนึ่ง

“ฮ่องเต้มีราชโองการประทานงานสมรสให้คุณหนูเสิ่นกับท่านอ๋อง และหลังจากงานสมรสเสร็จสิ้น ทรงแต่งตั้งคุณหนูเสิ่นขึ้นเป็นชายารองของท่านอ๋องในทันที”

ข้อมือเล็กถูกกระชากให้คำนับลงสู่พื้น คุณหนูเสิ่นได้แต่มองดูและครุ่นคิด ยกสองมือบางของตนขึ้นมองดูพักใหญ่ ราชโองการที่เคยได้ยินมาก่อนแล้วหนึ่งครั้ง กับสถานการณ์เดิมที่เกิดขึ้นซ้ำอีก

อย่าบอกว่าข้าได้กลับมามีชีวิตอีกครั้งจริงๆ แถมยังเป็นตอนที่ฮ่องเต้พึ่งประทานงานสมรสให้ด้วย … สวรรค์ช่างเข้าข้างข้าเสียจริง

“คุณหนูเสิ่นเชิญรับราชโองการ”

เสียงกงกงผู้นำราชโองการของฮ่องเต้มาที่ตระกูลเสิ่นเอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง คุณหนูเสิ่นชันเข่าขึ้นนั่งอย่างสง่าและมีมารยาท ก่อนจะคำนับลงเพื่อรับราชโองการที่มิมีผู้ใดสามารถหลีกเลี่ยงได้

ชาติก่อนข้าตั้งใจปฏิเสธราชโองการเพราะคำขู่จากคุณหนูตระกูลหลี่ที่ถูกส่งมาหาข้าล่วงหน้า ทำให้ข้าถูกฮ่องเต้สั่งลงโทษที่กล้าขัดราชโองการ หลังจากนั้นเมื่อเข้าสู่จวนอ๋องก็ถูกกลั่นแกล้งเพราะข่าวลือที่ปฏิเสธราชโองการนั้นถูกแพร่กระจายไปทั่วจนผู้คนมองว่าข้าเป็นดั่งหญิงใจกล้ารนหาที่ตาย ในครั้งนี้ข้าจะมิยอมให้มันเกิดขึ้นอีกครั้ง

“เสิ่น ลู่ถิง น้อมรับราชโองการ”

ไม่ได้รู้สึกแปลกใจกับทีท่าตื่นตระหนกของบิดาหลังจากที่ได้ยินคำน้อมรับราชโองการแม้สักนิด ก่อนหน้านี้ข้าไม่เคยเอะใจเลยว่าทำไมทั้งท่านแม่และท่านย่าถึงได้มีเครื่องประดับราคาแพงอย่างนี้ ทั้งที่ตระกูลเสิ่นของเรามิเคยมีของล้ำค่าเช่นนี้มาก่อนเลย

ข้าเข้าใจแล้ววันนี้ ชาติก่อนเป็นท่านพ่อที่ออกคำสั่งและย้ำเตือนข้าว่าให้ปฏิเสธราชโองการนี้ด้วย ที่แท้แล้วพวกท่านก็แค่รับเอาของมีค่าที่ตระกูลหลี่ให้มา เพื่อกดดันให้ข้าปฏิเสธราชโองการนี้

จนในตอนนี้ข้าถึงได้รู้ตัวเองว่าในตระกูลเสิ่น มิเคยมีใครห่วงชีวิตของข้าเลยแม้สักนิด

“เหตุใดท่านพ่อถึงตื่นตระหนกอย่างนั้นละเจ้าคะ?”

“ทำไมเจ้าถึง?”

“ราชโองการของฮ่องเต้เป็นสิ่งทีหลีกเลี่ยงมิได้ ผู้ใดกล้าปฏิเสธก็คงโง่เต็มทีแล้ว หรือว่าท่านพ่ออยากให้ลูกปฏิเสธหรือเจ้าคะ?”

“ว่าอย่างไรนะ?”

เสียงกงกงถามขึ้นด้วยความไม่สบอารมณ์จนใต้ท้าวเสิ่นต้องก้มหน้าลงอีกครั้ง คุณหนูเสิ่นยิ้มเยาะก่อนจะตีหน้าเศร้าแล้วคำนับลงที่พื้น

“แม้ข้าจะทราบดีว่าราชโองการไม่อาจปฏิเสธได้ แต่ในเมื่อท่านพ่อต้องการเช่นนั้น บุตรีอย่างข้ามิอาจไม่เชื่อฟัง ดังนั้นรบกวนกงกงช่วยกลับไปทูลฮ่องเต้ให้ทีเถิดเจ้าค่ะว่าท่านพ่อเป็นคนสั่งให้ข้าปฏิเสธราชโองการนี้”

“เสิ่น ลู่ถิง!!”

“บังอาจ!! เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใครถึงได้กล้าให้ลูกสาวเจ้าปฏิเสธราชโองการของข้า!!!”

คุณหนูเสิ่นยิ้มมุมปากทั้งทำความเคารพ ข้ารู้อยู่แล้วว่าฮ่องเต้จะต้องเสด็จมาที่นี่เวลานี้ เพียงแต่ในครั้งนี้ประโยคที่ฮ่องเต้ทรงได้ยินต่างจากชาติที่แล้วก็เท่านั้น

“ฝะ ฝ่าบาทอย่าทรงกริ้วพ่ะย่ะค่ะ หม่อมชั้น….”

“คุณหนูเสิ่นเจ้าจะปฏิเสธราชโองการของข้าใช่หรือไม่?”

“หม่อมชั้นมิกล้าเพคะ เพียงแต่เป็นลูกต้องเชื่อฟังพ่อแม่นั่นถึงจะเรียกว่ากตัญญู ดังนั้นหม่อมชั้นจึงทำตามประสงค์ของท่านพ่อเพคะ”

“เช่นนั้นเป็นใต้ท้าวเสิ่นที่บังคับให้เจ้าปฏิเสธใช่หรือไม่?”

ในเวลาแบบนี้หากรีบร้อนตอบไปคงเป็นข้าที่ถูกลงโทษเสียเอง ดังนั้นต้องพูดให้ฮ่องเต้รู้สึกว่าข้ายังพยายามปกป้องท่านพ่ออยู่บ้าง

“ฝ่าบาทตรัสผิดแล้วเพคะ ท่านพ่อเพียงชี้แนะมิได้บังคับ ไม่แน่ว่าท่านอาจมีความคิดอะไรที่เราไม่เข้าใจเพคะ ฝ่าบาทอย่าทรงกริ้วเลยนะเพคะ”

ปลายคางมลถูกเชยขึ้นให้เงยหน้ามองสบตา ในตอนนี้ถึงได้มองเห็นว่าฮ่องเต้ดูสง่าเพียงใด เป็นพี่ชายของท่านอ๋องดังนั้นอายุไม่ต่างกันมาก ก่อนหน้านี้ข้าไม่เคยมองท่านเลย งั้นก็เปลี่ยนมันเสียตั้งแต่ตอนนี้ ข้าจะไม่ขึ้นเป็นชายารองของท่านอ๋อง แต่จะเป็นผู้หญิงของฮ่องเต้

“ข้าพึ่งสังเกตว่าคุณหนูเสิ่นงดงามเช่นนี้เชียว”

เสิ่นลู่ถิงรีบผละออกแล้วก้มหน้าลง แม้ไม่ได้เห็นรอยยิ้มจากใบหน้าของฮ่องเต้แต่ก็รับรู้ได้ ราชโองการในมือถูกดึงกลับไปจนต้องเงยหน้าขึ้นมอง แขนเรียวถูกจับให้ลุกขึ้นยืนเพียงคนเดียวก่อนจะได้สบตากันอีกครั้ง

“คุณหนูเสิ่นกตัญญูอย่างนี้ งั้นราชโองการนี้ข้าจะเก็บมันก่อนก็แล้วกัน”

“ขอบพระทัยฝ่าบาทที่ทรงเข้าพระทัยเพคะ”

“ท่านอบรมลูกสาวได้ดี เห็นทีแค่ตำแหน่งชายารองของท่านอ๋องคงไม่เหมาะสมเท่าไหร่”

บุรุษอย่างไรก็คือบุรุษ ต่อให้อยู่สูงส่งเพียงไหนก็ยังคงแพ้มารยาของสตรีเป็นอย่างนี้เสมอมา ชาติก่อนท่านเป็นคนสั่งประหารข้า เพราะท่านเชื่อแต่คำเท็จของคุณหนูหลี่และท่านอ๋อง เช่นนั้นชาตินี้ข้าจะสอนให้ท่านรู้จักว่าตายทั้งเป็นนั้นเป็นเช่นไร

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ชายาอ๋องเกิดใหม่ครานี้ขอเป็นสนมฮ่องเต้ (1)   ตอนที่ 30 จบ(ไม่)บริบูรณ์

    ดอกไม้ในสวนหลังวังบานสะพรั่งราวกับกำลังเฉลิมฉลองให้กับเสิ่นลู่ถิง มือบอบบางหยิบดอกไม้ขึ้นมาแล้วสูดดมทั้งรอยยิ้ม ความหอมที่แตะปลายจมูกนั้นทำให้มีความสุขขึ้นมาไม่น้อย ก่อนจะหันไปเห็นอาลี่และเยว่จินที่ผลักกันไปมาราวกับมีคำถาม“พวกเจ้ามีอะไรจะถามข้าหรือไม่?”“เยว่จิน พูดสิ”“เจ้านั่นแหละพูด”“ใครก็ได้ พูดมาเถิด” เสิ่นลู่ถิงพูดเสียงเรียบแต่ไม่ได้นึกหงุดหงิด ก้าวเดินไปนั่งลงที่ศาลากลางสวนดอกไม้ทั้งยกน้ำชาขึ้นจิบอย่างสบายใจก่อนจะเงยหน้าขึ้นมารอรับฟัง“วันก่อนหม่อมชั้นกับอาลี่ได้ยินที่พระสนม…..”“หึ แล้วพวกเจ้าคิดอย่างไร?” เสียงหัวเราะในลำคอดังขึ้นมาโดยไม่ต้องรอให้เยว่จินพูดจบ ไม่แปลกนักที่ทั้งสองคนมีอาการแปลกๆ มาช่วงไม่กี่วันนั้น ใครได้ยินเข้าก็คงมีแต่คนหาว่าข้ากับชินอ๋องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ“มันอาจจะเป็นเรื่องที่ไม่น่าเกิดขึ้นได้ แต่มันเกิดขึ้นแล้ว” คุณหนูเสิ่นมองลึกเข้าไปในดวงตาของทั้งสอง ยื่นมือลูบผมนุ่มของอาลี่อย่างเอ็นดูก่อนแววตาจะแฝงไป

  • ชายาอ๋องเกิดใหม่ครานี้ขอเป็นสนมฮ่องเต้ (1)   ตอนที่ 29 ความในใจชินอ๋อง

    “ก็รอดูเถิดว่าเป็นใครที่จะตาย”ไม่ทันได้มอบเวลาให้คุณหนูรองหลี่กับหลี่ต้าเจียได้ฉุกคิดมากนัก ฮ่องเต้ก็ปรากฏตัวขึ้น เสิ่นลู่ถิงหันมองคนที่ปรี่มาหาตนด้วยสีหน้าเป็นห่วง แล้วหันกลับไปมองคนที่ยืนมองด้วยความตกอกตกใจก่อนจะคุกเข่าลง ไหล่ที่เคลื่อนไหวเล็กน้อยยิ่งแสดงออกถึงความหวาดกลัว ได้เวลาคิดบัญชีของเราเสียที….. เสียเวลาให้ฮ่องเต้จัดการอยู่นานดาบคมถูกจ่อที่คอของคนรนหาที่ตาย หลี่หว่านหว่านทิ้งตัวนั่งลงสู่พื้นแล้วส่ายหัวราวกับไม่เชื่อว่าตนจะถูกจับได้ ก่อนหน้านี้คงตายใจไม่น้อยที่ฮ่องเต้ไม่ทรงกำหนดโทษเสียที บัดนี้ข้าช่วยส่งพวกเจ้าให้ได้ลิ้มรสความตายเร็วขึ้นหน่อยเป็นอย่างไร“ทำเรื่องชั่วช้า แล้วยังกล้าทำร้ายสนมรักของข้า!! สมควรตายนัก!!!”“ฝะ ฝ่าบาท หม่อมชั้นถูกใส่ร้ายเพคะ”“ใส่ร้ายหรือ!? ข้าเห็นด้วยตาตัวเองยังจะกล้าแก้ตัวอีก!!” ประโยคเอ่ยอ้างนั้นยิ่งทำให้ฮ่องเต้กริ้วเพิ่มมากขึ้นไปอีก ปลายดาบคมที่จ่อใกล้มากขึ้นนั้นราวกับพร้อมจะปลิดชีพหลี่หว่านหว่านเสียตั้งแต่ตอนนี้ ชินอ๋อง…หากท่านรู้ว่าชาย

  • ชายาอ๋องเกิดใหม่ครานี้ขอเป็นสนมฮ่องเต้ (1)   ตอนที่ 28 บุกหอนางโลมตระกูลหลี่

    “เจ้ายังเจ็บขาเหตุใดไม่รออยู่ที่โรงเตี๊ยมก่อนเล่า” เสิ่นลู่ถิงมองฮ่องเต้ที่เอาแต่พูดบ่นกันตั้งแต่ออกมา ก้มมองดูขาของตัวเองที่ยังหลงเหลืออาการเจ็บอยู่นิดหน่อยแต่ก็สามารถเดินได้แล้วก่อนจะส่ายหัวให้กับความห่วงใยที่เกินเหตุนี้“ถิงถิงไม่เป็นอะไรแล้วเพคะ ฝ่าบาทอย่าทรงกังวล” พูดก่อนจะรีบก้าวจ้ำไปหลบอยู่ที่มุมหนึ่งเพื่อเฝ้าดู ไม่นานนักเสียงฝีเท้าม้าก็ดังขึ้นพร้อมกับชายอีกหลายคนที่เข้ามา“เป็นหลี่ต้าเจียจริงๆ” ฮ่องเต้เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นใบหน้านั้นอย่างชัดเจน หลี่ต้าเจียญาติผู้น้องของใต้เท้าหลี่ที่ไม่ได้ถูกจับไปด้วยเพราะอาศัยอยู่ในจวนของเมืองทางใต้ ตระกูลหลี่นี่ช่างเหมาะกับคำว่าชั่วทั้งตระกูลนักไม่นานเสียงโหวกเหวกของหญิงสาวที่ถูกฉุดกระชากก็ดังขึ้นผสมปนเปกับเสียงของญาติพี่น้องที่ร้องไห้ระงมเพื่อกราบขอร้องไม่ให้พาหญิงสาวเหล่านั้นไปเสิ่นลู่ถิงกำมือแน่นด้วยความโกรธเคืองกับสิ่งที่เห็น ที่แท้แล้วตระกูลหลี่ไม่ได้เคยใจร้ายแค่กับข้า แต่กลับมองชีวิตของทุกคนเป็นผักปลาที่จะสามารถนำไปทำอะไรก็ได้อย่างที่ใจต้องการทุกอย่างเ

  • ชายาอ๋องเกิดใหม่ครานี้ขอเป็นสนมฮ่องเต้ (1)   ตอนที่ 27 ความเดือดร้อนของชาวบ้าน

    ฮ่องเต้ไล่มองชาวบ้านที่ยิ้มแย้มยามได้รับเสบียงจากมือของเสิ่นลู่ถิง บางคนถึงขั้นยกเสบียงเพียงน้อยนิดนั่นเหนือหัวแล้วกล่าวขอบคุณตนไม่ยอมหยุดทั้งที่ความคิดนี้เป็นของหญิงสาวที่ยืนข้างกายในตอนนี้ แต่ความดีความชอบกลับเป็นของกษัตริย์ผู้ครองใต้หล้าอย่างข้าไม่รู้เลยว่าเสิ่นลู่ถิงออกมาที่นี่แล้วกี่วัน หรือแม้แต่ใช้เงินของตัวเองไปเท่าไหร่กับการซื้อเสบียงเหล่านี้มา นึกโกรธตัวเองที่ก่อนหน้านี้หลงเชื่อคำพูดของฮองเฮาที่ใส่ร้ายเสิ่นลู่ถิง ข้านี่มันโง่เสียจริง….“ฟู่เอ๋อ หลังกลับวังให้คนสืบดู ทางใต้ประสบภัยถึงเพียงนี้ เหตุใดถึงไม่มีใครเข้าวังไปแจ้งข้าเลย” เอ่ยแผ่วเบาสั่งกงกงคนสนิทเอาไว้ ตลอดทางมานี้ข้ามองเห็นความยากลำบากของที่นี่ ทั้งที่พื้นที่ทางใต้ย่ำแย่ถึงเพียงนี้ แต่ขุนนางทางใต้ไม่มีใครคิดจะรายงาน ปล่อยให้ข้ากลายเป็นฮ่องเต้ที่ไร้ความเมตตามาตั้งนานเท่าไหร่กัน“คุณหนูมาอีกแล้ว ข้าขอถามสักคำได้หรือไม่” หญิงชราจับมือเสิ่นลู่ถิงแน่นก่อนมือเล็กจะจับมือเหี่ยวย่นนั้นกลับไปแล้วพยักหน้าอนุญาตให้คนตรงหน้าเอ่ยปากถาม“เสบียงเหล่า

  • ชายาอ๋องเกิดใหม่ครานี้ขอเป็นสนมฮ่องเต้ (1)   ตอนที่ 26 น้อยใจ

    สมุดเล่มเก่าเปรอะเปื้อนดินถูกเปิดพลิกไปมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฮ่องเต้ยังคงขมวดคิ้วแน่นจากสิ่งต่างๆ ที่ถูกเขียนเอาไว้ในนั้น ทั้งความไม่ชอบใจเมื่อเห็นว่าเสิ่นลู่ถิงเคยรักชินอ๋องมากเพียงใด ก่อนจะเปลี่ยนความไม่ชอบใจนั้นเป็นความสงสัยแทนเนื้อหาที่ถูกเขียนผ่านความเจ็บปวดทั้งตัวหนังสือบางส่วนที่เปื้อนราวกับถูกหยดน้ำตาทำให้มันกระจายออกไปนั้นทำให้ฮ่องเต้ได้แต่อ่านอย่างวางไม่ลง ก่อนหน้าสุดท้ายของสมุดเล่มนั้นจะทำให้ขมวดคิ้วหนักกว่าเก่าแล้วรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่วิ่งแล่นเข้ามาในหัวใจ“สั่งประหารหรือ….จะเป็นไปได้อย่างไร”วันนี้ฮ่องเต้ตัดสินโทษข้าทั้งที่ไม่ได้ฟังความจริงจากปากข้าแม้สักนิด หลังจากวันนี้ก็คงโดนพาเข้าคุกหลวงก่อนจะสั่งประหาร ดวงตาคมมองตัวหนังสือที่พูดถึงตนแล้วอ่านซ้ำไปซ้ำมาอยู่หลายครั้งอย่างไม่เข้าใจเหตุใดเสิ่นลู่ถิงถึงมองเราเลวร้ายเช่นนี้ หรือว่านางจะมองเห็นอนาคต….. แต่ว่าข้าหรือที่จะสั่งประหารนางได้ลง แค่เห็นนางเจ็บข้าก็รู้สึกรวดร้าวไปทั้งใจอย่างบอกไม่ถูกแล้ว จะกล้าลงมือสั่งประหารนางได้อย่างไร"ฝ่าบาท ฮอ

  • ชายาอ๋องเกิดใหม่ครานี้ขอเป็นสนมฮ่องเต้ (1)   ตอนที่ 25 วางแผนออกนอกวัง

    ดาบคมถูกดึงออกมาพาดที่คอของหมอหลวงชั่วทันที เสิ่นลู่ถิงสังเกตมือที่เส้นเลือดขึ้นของฮ่องเต้แล้วก็ได้แต่นึกพอใจ ในตอนนี้ฮ่องเต้กำลังกริ้วมากและหากเปิดเผยตัวตนของหมอหลวงได้ ผู้สูงส่งที่อยู่เบื้องหลังก็จักถูกกำจัดไปทีละคน“บอกมา! เจ้าเข้ามาในวังหลวงได้อย่างไร!?”“กระหม่อม คือ….กระหม่อม….” เสิ่นลู่ถิงมองดูหมอหลวงที่อึกอักไม่กล้าพูดสิ่งใดออกมาอย่างพอใจ ข้าก็อยากจะรู้ว่าเจ้าจะพูดสิ่งใดเพื่อเอาตัวรอดต่อไปกัน แม้จะพูดความจริงต่อฮ่องเต้ก็มิได้ แม้จะพาดพิงถึงฮองเฮาก็ยังทำไม่ได้อีก หากยังคงฝืนสิ่งเดียวที่จะได้รับคือการกดดันตัวเองจนตายก็เท่านั้น“หม่อมชั้นได้ยินมาว่าหมอหลวงมาจากตระกูลเฉิน แล้วญาติผู้พี่ของฮองเฮาก็เป็นสะใภ้ตระกูลเฉิน หรือว่า….”“เหตุใดสนมเสิ่นถึงพูดจาใส่ความข้าเช่นนี้ หม่อมชั้นไม่ได้ทำนะเพคะฝ่าบาท” ฮองเฮาเดินไปเกาะแขนฮ่องเต้เอาไว้แล้วเอ่ยอย่างต้องการความยุติธรรม การเสแสร้งของท่านอาจหลอกผู้คนได้มากมาย แต่น่าเสียดายว่าคนเหล่านั้นไม่ใช่ข้า“คำพูดเมื่อครู่หม่อมช

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status