LOGINผับ COC
“คนเยอะมากเลยฝน” ทั้งสองเดินตรงมาที่บาร์เพราะเห็นว่าวันนี้คนค่อนข้างเยอะ เลยเลือกนั่งบริเวณบาร์น้ำดีกว่าเนื่องจากมากันแค่สองคนเท่านั้น ระหว่างทางที่ทั้งสองเดินเข้ามานั้นสายตาผู้ชายในผับจับจ้องมาที่สองสาวไม่วางตาเพราะความสวยที่โดดเด่นและตรงสเป็คผู้ชายส่วนใหญ่ทำให้ทั้งสองแทบจะเป็นเป้าสายตา เป็นจุดเด่นในคืนนี้จนสาวๆหลายคนต่างพากันอิจฉาตาร้อน “ใช่ขนาดเพิ่งจะเปิดนะเนี่ย”ที่เม็ดฝนรู้เพราะว่ารุ่นพี่ที่โรงแรมแนะนำให้มา “ฝรั่งเยอะมากด้วย”เพียงขวัญกวาดสายตาไปรอบๆเธอเห็นต่างชาติเต็มไปหมด “อาหารตา หุ่นล่ำบึกเลย”สายตาของเม็ดฝนสอดส่องมองหาแต่หนุ่มๆฝรั่งหล่อๆที่ตรงไทป์เธอ เพียงขวัญถึงกับส่ายหน้าเบาๆเธอคิดว่าวันนี้จะได้กลับไปนอนพักให้สบายใจ แต่กลับโดนเพื่อนลากมาเที่ยวกลางคืนพร้อมให้เหตุผลว่าอยากจะรีแล็กซ์ เชื่อเขาเลยจริงๆ “สั่งอะไรดีแก เอาแบบเบาๆเนาะ เดี๋ยวเมาแล้วไปเต้นท่าแปลกๆอายเขา” “อืม แกสั่งเลย”เวลาที่เม็ดฝนเมาทีไรเธอมักจะชอบออกไปโชว์สเต็ปแม่สาวเท้าไฟอยู่เสมอ แต่ท่าที่ใช้เต้นมันก็จะแปลกตาไปบ้าง “ยังไม่ได้สั่งนะคะ”ทั้งสองมองดูเมนูในมือ แต่ก็ต้องชะงักเพราะอยู่ๆบาร์เทนเดอร์ก็ส่งเครื่องดื่มที่เธอไม่ได้สั่งมาให้กับทั้งสองสาว “อ๋อของทางเจ้าของร้านครับ ผู้ชายที่อยู่ด้านบนตรงนั้นครับเป็นคนสั่งให้”บาร์เทนเดอร์ผายมือไปยังชั้นสองที่ทั้งสี่หนุ่มนั่งกันอยู่ สองสาวมองตามไปจนสุดมือก็เห็นคนที่นั่งอยู่ มีคนหนึ่งที่พยักหน้าให้เธอ ส่วนอีกคนเพียงขวัญคุ้นหน้าเป็นอย่างมาก ถ้าจำไม่ผิดเขาคือแขกที่เข้าพักห้องวีไอพี 959 “…” “หล่อมากเลย แกรู้จักเหรอ”เม็ดฝนหันมาถามเพื่อนเพราะเธอไม่รู้จักและไม่เคยเห็นแน่ๆ “ก็แขกที่เข้าพักในโรงแรมที่ให้ทริปขวัญมาห้าพันไง เมื่อตอนบ่ายก็ให้มาอีกสามพัน”เพียงขวัญบอกกับเพื่อนของเธอ “คนไหนอ่ะ หล่อทุกคนเลยนะ แต่เสียดายมีสาวๆนั่งข้างๆกันหมดแล้ว”เม็ดฝนทำท่าเสียดาย ความเพอร์เฟคนี้ย่อมมีคนจับจองเป็นของธรรมดา เธอพอที่จะเข้าใจได้ “คนที่ใส่เสื้อสีดำตรงนั้น ช่างเค้าเถอะ…ขอโทษนะคะขอสั่งเครื่องดื่มหน่อยค่ะ”เพียงขวัญหันไปเรียกพนักงานเพื่อที่จะสั่งเครื่องดื่ม “ไม่ดื่มเหรอ?”เม็ดฝนมองไปที่เครื่องดื่มฟรีสองแก้วที่มีคนเอามาบริการถึงที่ “ไม่เอาหรอก แม่สอนว่าไม่ให้รับของจากคนแปลกหน้า โดยเฉพาะของกิน” “ก็จริงของแก…เอาเหมือนแบบนี้สองแก้วค่ะ”เม็ดฝนหันสั่งเครื่องดื่มกับพนังงาน ชั้นสองของผับ “สาวๆไม่แดกของมึงว่ะไอ้เชน”คีย์หันไปบอกเพื่อนของเขาอย่างเย้ยหยัน เพราะปกติไม่เคยมีใครปฏิเสธพวกเขาเลยสักครั้ง นี่ถือเป็นครั้งแรก “แม่งโคตรระวังตัวเลย” “เดี๋ยวกูมา…” “คุณชาลีจะไปไหนคะ นิ่มไปด้วย”ชาลีกำลังจะลุกออกจากโต๊ะ แต่ก็โดนนิ่มสาวที่นั่งข้างกายฉุดรั้งเอาไว้เสียก่อนเพราะกลัวว่าเขาจะหลุดมือเธอไปในคืนนี้ “ไม่ใช่เรื่องของเธอ กลับไปทำงานได้แล้ว หมดหน้าที่ของเธอแล้ว”เขาสะบัดแขนของเธอออกอย่างไม่ใยดี เขาไม่ชอบที่เธอทำตัวรุ่มร่ามใส่เขา ก่อนจะเดินออกไปทันที ทำเอานิ่มหน้าชาจนต้องรีบเดินหนีออกไปเพราะรู้สึกเสียหน้า “มึงว่ามันจะได้งาบน้องคนสวยนี้ปะ” “กูว่าได้ คนอย่างไอ้ชาลี อยากได้ใครก็ไม่เคยพลาด แต่แค่อาจจะนานหน่อย”มาร์ตินตอบคำถามของเชนอย่างไม่ต้องคิด ไม่ว่าดาราหรือนางแบบต่างก็อยากจะถวายตัวให้ชาลีกันแทบทุกคน กับผู้หญิงคนนี้ก็คงไม่ต่างกัน อีกด้าน “สวัสดีครับคุณคนสวย มากันสองคนหรอครับ” “ค่ะ”ทั้งสองหันไปหาเสียงทุ้มที่เอ่ยเรียกพร้อมกัน เป็นเพียงขวัญที่ตอบ “คนสวยชื่ออะไรครับ” “ที่รักคะ เขาถามชื่อที่รักน่ะ ตอบพี่สุดหล่อไปสิ”เม็ดฝนเอาใบหน้าเข้าไปแนบแก้มนวลของเพียงขวัญพร้อมกับพูดคุยกับเธออย่างออดอ้อนราวกับคนรัก “เอ่อ เป็นแฟนกันหรือครับ”ชายหนุ่มที่เข้ามาทักถึงกับทำหน้าเหลอหลาเพราะไม่คิดว่าคนสวยทั้งสองคนจะมีรสนิยมหญิงรักหญิงแบบนี้ “คิดว่าไงคะ ที่รักเราเป็นแฟนกันหรือเปล่า” “ใช่สิคะ เราเป็นแฟนกันค่ะ”เพียงขวัญก็เล่นไปตามน้ำ เธอหอมไปที่แก้มป่องของเม็ดฝนฟอดใหญ่เพื่อแสดงบทคู่รักให้แนบเนียน “เหรอครับ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” “ตามสบายเลยค่ะ”เมื่อชายคนนั้นเดินออกไปทั้งสองก็ได้แต่นึกซะใจ ทั้งสองจะทำแบบนี้เสมอ ทุกการกระทำของทั้งสองตกอยู่ในสายตาของเขาทั้งหมด ไม่เว้นแม้แต่ตอนที่ทั้งสองแอบหัวเราะหลังจากที่ชายคนนั้นเดินออกไป แสบจริงๆแม่แมวน้อย “มาเที่ยว ไม่ทำงานเหรอวันนี้” “คะ…ถามฉันหรือคะ?”ชาลีเดินเข้ามายืนที่บาร์ข้างๆเพียงขวัญ เธอหันไปสบตาก่อนที่จะชี้นิ้วเรียวเข้าหาตัวเอง “…ฉันรู้จักแค่เธอ” “อ๋อ เลิกงานแล้วค่ะ พรุ่งเป็นวันหยุดเลยมาเที่ยวได้ค่ะ” “อืม”เธอบอกกับเขาไปเพราะเห็นว่าเขาเป็นแขกระดับวีไอพีของโรงแรมแถมยังให้ทิปเธอหนักอีกตั้งหาก คงจะไม่ทำตัวรุ่มร่ามเหมือนผู้ชายคนอื่นหรอก “เอ่อนี่เพื่อนฉันค่ะชื่อเม็ดฝน นี่แขกที่มาพักที่โรงแรมเราแก” “สวัสดีค่ะคุณ…” “ชาลี…แล้วเธอชื่ออะไร”เม็ดฝนกล่าวทักทายเขา ก่อนจะหยุดให้เขาบอกชื่อและเป็นเขาที่ถามชื่อของเพียงขวัญกลับถึงเขาจะรู้อยู่แล้วก็ตามที “เพียงขวัญค่ะคุณชาลี” “ทำไมไม่ดื่มเครื่องดื่มที่ฉันสั่งมาให้” “อ๋อ พอดีว่าแม่เคยสอนไว้ค่ะ ว่าไม่ให้รับของจากคนแปลกหน้ามันอันตราย”เธอบอกเหตุผลที่ไม่รับเครื่องดื่มจากเขา “แต่เธอรับเงินฉัน” “ทิปคือข้อยกเว้นค่ะ”เพียงขวัญเอ่ย เพราะเงินที่ได้จากการทำงานถือเป็นรางวัล ไม่รับไม่ได้มันบาป “หึ…แล้วกลับยังไง” “นั่งแกร็ปค่ะ”เธอตอบเขา “คนที่นี่?”เขาแอบสงสัย เพราะเธอมีสำเนียงที่ไม่เหมือนกับคนที่นี่เลย “ไม่ใช่ค่ะ เราเป็นคนกรุงเทพโดยกำเนิดค่ะ แต่ว่าเรามาฝึกงานที่นี่”เม็ดฝนเป็นคนที่ตอบเขา “…นักศึกษา?” “ใช่ค่ะ”เพียงขวัญตอบ “ไปนั่งโต๊ะฉันไหม”เขาชวนเธอไปนั่งที่โต๊ะที่เขานั่งกันอยู่กับเพื่อนๆ เขาอยากที่จะรู้จักเธอให้มากขึ้น “ไม่ดีกว่าค่ะ เกรงใจสาวๆของพวกคุณ”เพียงขวัญไม่อยากที่จะเข้าไปขัดจังหวะของพวกหนุ่มๆและก็กลัวว่าจะทำให้สาวๆของเขาหมั่นไส้เอาได้ “พวกนั้นเป็นเด็กที่ร้าน เรียกมาชงเหล้าให้เฉยๆ” “อ๋อ…ค่ะ”เพียงขวัญตอบ เชื่อก็บ้าแล้วเธอไม่ได้อ่อนต่อโลกขนาดนั้นถึงไม่เห็นว่าเพื่อนของเขากำลังควักกำลังล่วงหน้าอกอวบอิ่มขนาดนั้นอยู่ “ไปสิ ฉันเลี้ยงเองถือว่าเรารู้จักกันแล้ว” “ได้ค่ะ” “ยัยฝน!”เพียงขวัญอยากจะทุบเพื่อนรักของตัวเองเสียจริง เห็นคนหล่อหน้าตาดีหน่อยไม่ได้เลย “ไม่เสียหายอะไรหรอกพวกเขาก็ดูไม่น่ากลัวอะไร”เม็ดฝนกระซิบบอกเพื่อน เพราะเขาเป็นถึงเจ้าของผับคงไม่กล้าทำอะไรหรอก ไหนจะหน้าตาที่ดูดีขนาดนี้อีกเม็ดฝนเห็นแล้วใจละลาย “ไอ้ลีมันมาว่ะ”เชนกระซิบบอกเพื่อนอย่างคีย์ที่ตอนนี้เขามองเพื่อนของเพียงขวัญไม่วางตา อยู่ไกลๆว่าสวยแล้ว เข้ามาใกล้ๆยิ่งสวยกว่าเดิมอีก “นั่งก่อนสิ…พวกเธอออกไปได้แล้ว” “ค่ะ”ชาลีออกปากไล่พนักงานสาวที่นั่งหน้าสล่อนกันอยู่สามคนให้ออกไป ทั้งหมดออกไปอย่างง่ายดาย เพราะไม่อยากมีปัญหากับพวกเขา “นี่พวกเพื่อนๆฉัน คนนี้ไอ้เชน ส่วนตรงนั้นมาร์ติน แล้วก็คีย์ ส่วนนี่เพียงขวัญ กับเม็ดฝน” “สวัสดีค่ะ”สองสาวทักทายเพื่อนๆของชาลี “สวัสดีครับ เรียกพวกพี่ว่าพี่ได้เลยนะเราน่าจะอายุน้อยกว่าพวกพี่” “ค่ะ”ชาลีแนะนำให้ทั้งหมดรู้จักกัน โดยที่เขาเลือกที่จะนั่งข้างๆเพียงขวัญ “น้องๆไม่ใช่คนที่นี่”มาร์ตินเอ่ยถามเพราะสำเนียงของทั้งคู่บ่งบอกว่าเธอไม่ใช่คนในพื้นที่อย่างแน่นอน “ค่ะ เรามาฝึกงานที่นี่ค่ะ” “ไอ้นี่จะกินเด็กว่ะ”เชนกระซิบกระซาบกับมาร์ตินสองคน แต่สายตาจ้องมองไปที่เพื่อนของเขาห้องวีไอพี 959ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ร่างบางเดินมาหยุดตรงหน้าห้องของชาลีตามที่เขาได้นัดเอาไว้ รอเพียงไม่นานเขาก็เดินมาเปิดประตูให้เธอ“เข้ามาก่อนสิ”“ค่ะ”“พี่ชาลีมีอะไรจะถามขวัญหรือคะ”เสียงหวานเอ่ยถามกับเขาหลังจากที่ชาลีปิดประตูห้องลง “เพียงขวัญ เธอคิดยังไงกับฉัน”ชาลีเอ่ยถามร่างบางตรงหน้า“คะ…พี่ชาลีหมายถึงว่า…”“เธอชอบฉันหรือเปล่า?”“คะ!!!”เพียงขวัญดวงตาเบิกตากว้างด้วยความตกใจที่ได้ยินสิ่งที่เขาถาม เธอมองไปยังชายหนุ่มรุ่นพี่ที่ยืนนิ่งอยู่ ใบหน้าของเขาไม่แสดงสีหน้าตื่นเต้นสักนิดยังคงเรียบนิ่งตามเดิม เหมือนอย่างที่เคยเป็น“เธอได้ยินที่ฉันพูดแล้ว ตอบคำถามฉันมา”ร่างสูงจ้องมองดวงหน้าของเธอนิ่ง“คะ…คือว่า เอ่อ…ทำไมอยู่ๆพี่ชาลีถึงถามอะไรแบบนี้คะ”เพียงขวัญไม่คิดว่าเขาจะมาถามกันตรงๆแบบนี้ และเธอก็ไม่ได้คิดว่าเขาจะคิดอะไรกับเธอด้วยซ้ำ“ฉันอยากรู้ ตกลงเธอชอบฉันไหม?”“…”ริมฝีปากบางของหญิงสาวเม้มเข้าหากันเป็นเส้นตรง เธอก้มศีรษะลงเล็กน้อยเพราะไม่กล้าสู้หน้าคนตัวสูงตรงหน้ามากนัก“ตอบ!!”ชาลีดึงร่างบางเข้าแนบชิดกับร่างหนาของเขาเพื่อเค้นคำตอบจนใบหน้าหวานชนเข้ากับอกแกร่ง“คือ…ขวัญ ขวัญ…เอ่
“ปวดหัวชะมัดเลย”เช้าของวันใหม่เพียงขวัญเดินเข้ามาตอกบัตรเข้างานด้วยความงัวเงีย “ไปทำอะไรมาจ๊ะสาวน้อยถึงได้ง่วงขนาดนี้”แก้วตาเข้ามาทักทายเพียงขวัญ“เมื่อคืนไปงานวันเกิดรุ่นพี่ที่รู้จักมาค่ะ”เพราะอาทิตย์นี้เธอเข้างานช่วงเช้าเลยทำให้ต้องรีบตื่นทั้งที่ยังนอนไม่เต็มอิ่มเพื่อลากร่างตัวเองมาฝึกงานให้ได้วันนี้ทั้งวันเพียงขวัญแทบจะลืมตาไม่ขึ้นแล้ว เธอเพลียมากจริงๆต่อไปเธอจะไม่ไปเที่ยวหลังจากที่เพิ่งเข้าดึกอีกแล้ว“น้องขวัญครับ”เสียงของแม็กที่เดินลากกระเป๋ามาที่เคาร์เตอร์เรียกเพียงขวัญ“อ่าว พี่แม็กเช็คเอาท์เหรอคะ”เธอเงยหน้าไปพูดคุยกับรุ่นพี่อย่างยิ้มแย้ม“ครับ เมื่อคืนเป็นยังไงบ้าง กลับที่พักปลอดภัยดีใช่ไหม”เขาหงุดหงิดอยู่เกือบเช้าเพราะแผนที่วางเอาไว้เสียหมด“ใช่ค่ะ พี่แม็กจะจ่ายเป็นบัตรเครดิต หรือเงินสดดีคะ”“บัตรครับ”เขายื่นบัตรเครดิตให้กับร่างบางที่นั่งอยู่หน้าเคาร์เตอร์ เพียงขวัญจัดการกับการชำระเงินผ่านบัตรเสร็จก็ยื่นบัตรให้กับรุ่นพี่ตรงหน้า“ขอบคุณนะคะ”“งั้นพี่ไปก่อนนะครับ ไว้พี่จะมาหาใหม่”เขายังเสียดายเล็กน้อยไม่อยากที่จะกลับ แต่เพราะว่ามีธุระสำคัญเลยทำให้ต้องรีบกลับก่อน“
“เป็นยังไงบ้างวะ”ชาลีเดินกลับมายังห้องที่เพื่อนๆของตนเองตอนนี้กำลังนัวเนียกับสาวๆกันอยู่อย่างไม่อายฟ้าดิน“มึงจะสนใจเรื่องของกูทำไมนักวะ”เขายกแก้วที่มีน้ำสีอำพันอยู่ขึ้นมากระดกดื่มก่อนที่จะหันไปตอบเพื่อนอย่างคีย์ที่วันนี้ไม่ได้มีสาวมานั่งด้วยอย่างเช่นเคย“ก็เรื่องของมึงมันน่าสนใจดี น้องขวัญก็น่าสนใจฉิบหายเลย”เชนที่กำลังหลงมัวเมาอยู่กับเต้าอวบก็ยังหันมาตอบชาลี“คืนนี้กูไม่เอาเด็กนะ กูจะกลับโรงแรมเลย”ชาลีบอกกับเพื่อนทั้งสาม“มึงมันร้าย…ไอ้เชี้ยลี”เอาจริงๆพวกเขาไม่เคยเห็นว่าชาลีจะอยากได้ใครสักคนมากขนาดนี้ ปกติมีแต่คนมาเสนอตัวให้เขามากกว่า“หึ”เขาได้แต่ยิ้มร้ายส่งไปให้เพื่อนรักทั้งสาม คืนนี้เขาไม่คิดที่จะขึ้นเตียงกับใครทั้งนั้น เพราะเขากำลังจะทำให้เหยื่อติดกับที่วางเอาไว้ตอนนี้เป็นเวลาเกือบจะตีสองแล้วร่างบางของเพียงขวัญที่นั่งอยู่ข้างๆกันกับเม็ดฝนเพื่อนสนิทตอนนี้นั่งตัวไม่ตรงแล้วเพราะเธอดื่มไปค่อนข้างที่จะหลายแก้วแล้ว ยังดีที่เม็ดฝนไม่ได้ดื่มเยอะอย่างเช่นที่ผ่านมา เธออยากจะคอยดูแลเพื่อนถึงแม็กจะเป็นรุ่นพี่ที่ดูสุภาพและไว้ใจได้ แต่ก็ใช่ว่าจะเชื่อใจได้ ผู้ชายร้อยทั้งร้อยน่ากลัวจะตายไป
“ขวัญจำพี่แม็กได้ไหม”วันนี้เพียงขวัญเลิกงานช้า เพราะรอจะพูดคุยกับเพื่อนที่แทบจะไม่ได้เจอหน้ากันมาสองวันแล้วเนื่องจากเข้างานคนละเวลา“พี่แม็กไหน…”คนถูกถามได้แต่สงสัย เพราะคนที่ชื่อแม็กก็มีเยอะแยะเต็มไปหมด“ก็พี่แม็กแพทย์ปีห้าไงที่ตามจีบแกอยู่ เมื่อวานฝนเห็นเขามาเช็คอินที่โรงแรมด้วย”เม็ดฝนไขข้อสงสัยให้กับเพื่อนสาว“อ๋อ…พี่แม็ก”“น่าอิจฉานะคะมีทั้งคนบินมาหา ไหนจะผู้จัดการ ไหนจะพี่ชาลีอีก แกลงนะหน้าทองหรือเปล่ายัยขวัญ”เพราะถ้าถึงขนาดที่รุ่นพี่หนุ่มสุดฮอตจากคณะแพทย์บินตามมาหาถึงที่นี่ ไม่ธรรมดาเสียแล้วเพื่อนสาวคนนี้“นะเนอะอะไรล่ะ แกก็พูดมั่ว แล้วพี่แม็กเขาอาจจะอยากมาเที่ยวเฉยๆก็ได้”เพราะเพียงขวัญไม่คิดว่าเขาจะตามเธอมาจริงๆเขาอาจจะมาเที่ยวพักผ่อนกับครอบครัวก็ได้“เข้ามาถึงก็ถามหาแกเลยเนี่ยนะมาเที่ยว?”“จริงหรอ?”เพียงขวัญไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเขาจะมาหาเธอถึงที่นี่“น้องขวัญ…ฝนบอกว่าขวัญเข้ากลางคืน”แม็กที่เดินลงมาจากห้องที่พักอยู่เมื่อเห็นคนที่เขาตั้งใจที่จะมาหาก็เดินเข้ามาทักทายทันที“สวัสดีค่ะ พี่แม็กตามหาขวัญทำไมคะ”เธอทักทายเขาตามมารยาท“คืนนี้ไปเที่ยวกันนะครับ พี่นัดเพื่อนเอาไวแล
“น้องขวัญ เป็นอย่างไงบ้างครับ เข้าดึกพี่ไม่ได้เจอเลย”เมฆตั้งใจเดินเข้ามาหน้าโรงแรมเพราะว่าอยากที่จะเจอเพียงขวัญ เธอเข้างานเวลากลางคืนเลยทำให้เขาแทบจะไม่ได้เจอเธอเลย“สวัสดีค่ะผู้จัดการ ก็ง่วงเอาเรื่องอยู่ค่ะ”เธอตอบเขา “เลิกงานแล้วไปหาอะไรทานกันไหมครับ”“เอ่อ คือว่าผู้จัดการไม่เข้างานเหรอคะ”เธอถามด้วยความสงสัย เพราะนี่ก็ใกล้เวลาเข้างานแล้ว“ยังไม่ถึงเวลาครับ แล้วก็ไม่เรียกแบบนี้สิครับ เรียกพี่ว่าพี่เมฆเถอะครับ”เพราะการที่เธอเรียกเขาแบบนั้นทำให้มันดูรู้สึกห่างเหินกันเกินไป“เอ่อ ค่ะพี่เมฆ พอดีว่าขวัญง่วงมากเลยค่ะ ตอนจะนอนขวัญไม่ทานอะไรก่อนนอนค่ะ”เธอไม่อยากที่จะไปไหนมาไหนกับเขาแค่สองคนเพราะไม่อยากที่จะเป็นขี้ปากให้คนในโรงแรมนี้“เหรอครับ งั้นไว้เข้าเช้าเราไปหาอะไรทานกันนะ”เขาไม่ได้ตื้อเธอต่อ เพราะกลัวว่าเธอจะไม่ชอบ“ค่ะ งั้นขวัญกลับก่อนนะคะ”“ครับ”เธอเอ่ยคำลาพร้อมทั้งเดินออกไปจากตรงนั้น เธออยากจะไปพักเต็มทีแล้ว ขนาดนอนทั้งวันยังง่วงเลย“แรด”เสียงแหลมของนาราดังขึ้นหลังจากที่เพียงขวัญเดินเข้ามาในออฟฟิศเพื่อที่จะตอกบัตรเลิกงาน “ส่องกระจกสิถ้าอยากเห็น”“แก! นังขวัญ!!”“ว่าไงนังน
โรงแรมภูเก็ตวิลล์“สวัสดีค่ะ โรงแรมภูเก็ตวิลล์ค่ะ”เสียงหวานรับสายจากโทรศัพท์หน้าเคาร์เตอร์“ห้องวีไอพี 959 สบู่เหลวหมด”เป็นชาลีที่โทรเข้ามาหาเธอเขาจำเสียงหวานของเธอได้“ได้ค่ะเดี๋ยวทางเราจะให้แผนกมะ….”“เธอมาเปลี่ยน….”ชาลีตอบกลับร่างบาง “ได้ค่ะ สักครู่นะคะคุณลูกค้า!!”เธอไม่ได้ปฏิเสธเขา เพราะเคยทำแล้วและมันก็ไม่ได้ผล“ฝนเดี๋ยวมานะ”เธอบอกกับเพื่อนสาวคนสนิท“โอเครู้เรื่อง”เม็ดฝนดูก็รู้ว่าเพื่อนจะไปไหน เพราะรอบก่อนพอห้องวีไอพี 959 โทรมาเพื่อนเธอก็ออกไปแบบนี้ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!“สบู่เหลวค่ะ”ชาลีเดินออกมาเปิดประประตูให้ร่างบางที่ยืนถือขวดสบู่เหลวที่มีตราของโรงแรมอยู่ยื่นมาให้เขา“เข้ามาก่อนสิ”เขาไม่รับแต่หลีกทางให้เธอเดินเข้ามาในห้องแทน“คะ…ค่ะ”เพียงขวัญมองหน้าชายหนุ่มอย่างงงๆแต่ก็ยอมเดินเข้าไป“วันนี้เลิกกี่โมง”“เลิกห้าโมงค่ะ แต่ว่าวันนี้รับงานตอนเย็นไว้ค่ะ น่าจะเลิกเที่ยงคืน”เธอตอบกลับเขา“งานอะไร!!”“งานจัดเลี้ยงของโรงแรมค่ะ รับจ็อบพิเศษค่ะ”วันนี้มีงานเลี้ยงของบริษัทแห่งหนึ่งที่ได้มาจัดที่โรงแรมนี้ เธอกับเพื่อนจึงได้มารับงานเป็นเด็กเสิร์ฟเพื่อหารายได้พิเศษ“ค่าจ้างเท







