All Chapters of ชาลีหวงรัก(ร้าย): Chapter 1 - Chapter 10

ร่างสูงของหนุ่มลูกครึ่งดวงตาสีเทาเข้ม ใบหน้าฉายแววเรียบนิ่งเดินเข้ามาภายในผับดังย่านใจกลางเมืองภูเก็ต ซึ่งเขาเองนั้นเป็นหุ่นส่วนร่วมกันกับเพื่อนของเขาอีกสามคน ชายหนุ่มเดินตรงไปยังห้องวีไอพีที่เพื่อนๆของเขารวมตัวกันอยู่“ทำไมมาช้าจังวะมึงไอ้ลี”มาร์ตินหนุ่มลูกครึ่งไทยอังกฤษเพื่อนสนิทที่พ่วงตำแหน่งหุ่นส่วนของร้านร่วมด้วยเอ่ยทักทายชายหนุ่มที่เพิ่งจะมาถึงเป็นคนสุดท้ายของกลุ่ม“ไฟล์ทบินดีเลย์เลยมาช้า”เป็นเพราะว่าไฟล์ทบินที่เขาขึ้นมานั้นเกิดมีปัญหาเลยทำให้เขามาถึงภูเก็ตช้ากว่ากำกนดไปหลายชั่วโมง“นั่งก่อนเลย เอาน้องๆสักคนไหมเดี๋ยวกูเรียกให้”เชนหนุ่มหน้าตี๋นิสัยขี้เล่นเอ่ยถามเพื่อนของเขาที่เพิ่งมาใหม่เพราะตอนนี้ทั้งสามก็มีหญิงสาวอยู่ข้างกายกันหมดแล้ว“…”เขาไม่ได้ตอบกลับเชนไป ทำเพียงแค่นั่งลงบนโซฟาตัวยาวเท่านั่นเพื่อนเขาก็ส่งสัญญาณให้เด็กในร้านเข้ามาดูแลโดยที่ไม่ต้องบอกชาลี ฮอร์กิ้น หนุ่มลูกครึ่งไทย อิตาลี อายุ 27 ปี ทายาทตระกูลดังที่ทำธุรกิจนำเข้ารถหรู นาฬิกาแบรนด์ดังและอสังหาฯอีกมากมาย แถมยังถือหุ่นใหญ่ของบริษัทที่ผลิตอะไหล่รถยนต์ส่งออกอีกต่างหาก เขาเข้ามาสานต่อธุรกิจการนำเข้ารถหร

“วันนี้แขกเยอะมากเลยนะ ตาลายไปหมดแล้ว”เม็ดฝนที่ยืนอยู่ตรงเคาร์เตอร์บอกกับเพื่อนที่ยืนอยู่ข้างๆกัน ทั้งสองกำลังคีย์ข้อมูลของลูกค้าต่างชาติที่เข้ามาพักกันเป็นกรุ๊ปทัวร์ถึงสิบสองห้องในวันนี้โดยที่มีพี่เลี้ยงของเธอคอยแนะนำอยู่ด้วย เพราะกลัวว่าจะทำผิดพลาด“สองสาวเนี่ยตัวเรียกแขกดีจริงๆเลยนะ ตั้งแต่มาประจำอยู่หน้าเคาร์เตอร์แขกเข้าไม่พักเลย ขนาดเพิ่งจะสิบเอ็ดโมงเองห้องเกือบจะเต็มแล้ว”“ย้ายได้นะคะ…ฝนไม่ไหวแล้ว อิอิ…”เม็ดฝนหยอกล้อกับตุ๊กตาผู้ที่เป็นพี่เลี้ยง“สวยๆก็ต้องอยู่ตรงนี้ไปนะจ๊ะ”ทั้งสองไม่ได้มีแค่ความสวยเพียงอย่างเดียว เพราะสองสาวเก่งภาษาด้วยเลยได้ถูกคัดมาอยู่แผนกต้อนรับส่วนหน้าอีกด้านก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูเรียกคนที่อยู่ในห้องให้เดินไปที่ประตูห้องเพื่อเปิดมันออก“อาหารที่สั่งมาส่งค่ะ…”พนักงานของโรงแรมนำอาหารเช้ามาเสิร์ฟกับชาลี เพราะเขาสั่งมันเอาไว้ แต่เขากลับยืนนิ่งพร้อมทั้งขมวดคิ้วหนาเข้าหากัน ก็คนที่เขาอยากให้มาส่งอาหารไม่ใช่คนที่เขาคิดเอาไว้มันหน้าเสียดาย“อยากได้อะไรเพิ่มเติมหรือเปล่าคะ”พนังงานของโรงแรมเอ่ยถามเขา เพราะเห็นว่าแขกคนนี้ยืนนิ่ง แต่เมื่อสบตาเข้ากับใบ

ผับ COC“คนเยอะมากเลยฝน”ทั้งสองเดินตรงมาที่บาร์เพราะเห็นว่าวันนี้คนค่อนข้างเยอะ เลยเลือกนั่งบริเวณบาร์น้ำดีกว่าเนื่องจากมากันแค่สองคนเท่านั้น ระหว่างทางที่ทั้งสองเดินเข้ามานั้นสายตาผู้ชายในผับจับจ้องมาที่สองสาวไม่วางตาเพราะความสวยที่โดดเด่นและตรงสเป็คผู้ชายส่วนใหญ่ทำให้ทั้งสองแทบจะเป็นเป้าสายตา เป็นจุดเด่นในคืนนี้จนสาวๆหลายคนต่างพากันอิจฉาตาร้อน“ใช่ขนาดเพิ่งจะเปิดนะเนี่ย”ที่เม็ดฝนรู้เพราะว่ารุ่นพี่ที่โรงแรมแนะนำให้มา“ฝรั่งเยอะมากด้วย”เพียงขวัญกวาดสายตาไปรอบๆเธอเห็นต่างชาติเต็มไปหมด“อาหารตา หุ่นล่ำบึกเลย”สายตาของเม็ดฝนสอดส่องมองหาแต่หนุ่มๆฝรั่งหล่อๆที่ตรงไทป์เธอ เพียงขวัญถึงกับส่ายหน้าเบาๆเธอคิดว่าวันนี้จะได้กลับไปนอนพักให้สบายใจ แต่กลับโดนเพื่อนลากมาเที่ยวกลางคืนพร้อมให้เหตุผลว่าอยากจะรีแล็กซ์ เชื่อเขาเลยจริงๆ“สั่งอะไรดีแก เอาแบบเบาๆเนาะ เดี๋ยวเมาแล้วไปเต้นท่าแปลกๆอายเขา”“อืม แกสั่งเลย”เวลาที่เม็ดฝนเมาทีไรเธอมักจะชอบออกไปโชว์สเต็ปแม่สาวเท้าไฟอยู่เสมอ แต่ท่าที่ใช้เต้นมันก็จะแปลกตาไปบ้าง“ยังไม่ได้สั่งนะคะ”ทั้งสองมองดูเมนูในมือ แต่ก็ต้องชะงักเพราะอยู่ๆบาร์เทนเดอร์ก็ส่งเครื

“ฝน! แกจะไม่ไปด้วยกันแน่นะ?”“ไม่ไปหรอก ฝนแฮ้งค์หนักมากเลยปวดหัวเป็นบ้า ขวัญไปกับพี่ชาลีกันสองต่อสองแบบสองคนเถอะ”“แต่ว่าขวัญไม่อยากไปกับเขาแค่สองคน มันดูไม่หมาะเพิ่งจะรู้จักกันเองนะ”วันนี้ชาลีส่งข้อความมาทางไลน์ตั้งแต่เช้า บอกว่าตอนเที่ยงจะพาทั้งสองไปทานอาหารที่ในเมืองพร้อมทั้งจะพาเที่ยวด้วย แต่เม็ดฝนก็ดันเมาค้างหนักจนไม่อยากไปไหนจึงเหลือแต่เพียงขวัญที่ต้องไปกับเขา ซึ่งเธอไม่อยากที่จะไปกับเขาแค่สองคนเพราะว่ามันดูแปลกๆ“ไม่เหมาะตรงไหนก็เขาจีบแกอยู่นะ”เม็ดฝนดูก็รู้ว่าชาลีกำลังจีบเพื่อนของเธออยู่ และเหมือนว่าจะสนใจเพื่อนคนนี้ของเธอเอามากๆ“ยัยฝนพูดอะไร เขาไม่ได้จีบขวัญเสียหน่อย เขาก็แค่ใจดี แล้วก็เห็นเราเป็นรุ่นน้องเท่านั้นเอง”“จ้าๆไม่จีบก็ไม่จีบ ลงไปได้แล้วพี่เขารออยู่ไม่ใช่เหรอ”“อืมๆเดี๋ยวขวัญมานะ แล้วจะซื้อของอร่อยๆมาฝาก”“โอเค ขอแบบอร่อยๆเลยนะ”เพียงขวัญสะพายกระเป๋าขึ้นบ่า สวมใส่รองเท้าผ้าใบคู่โปรดและรีบสาวเท้าเดินออกมาจากห้อง เพราะว่าตอนนี้คนตัวสูงกำลังรอเธออยู่ที่ลานจอรถเรียบร้อยแล้วลาดจอดรถ“สวัสดีค่ะพี่ชาลี รอขวัญนานไหมคะ”เพียงขวัญเปิดประตูเข้ามานั่งในรถ พร้อมทั้งคาดเข

“น้องขวัญ เป็นอย่างไงบ้างครับ เข้าดึกพี่ไม่ได้เจอเลย”เมฆตั้งใจเดินเข้ามาหน้าโรงแรมเพราะว่าอยากที่จะเจอเพียงขวัญ เธอเข้างานเวลากลางคืนเลยทำให้เขาแทบจะไม่ได้เจอเธอเลย“สวัสดีค่ะผู้จัดการ ก็ง่วงเอาเรื่องอยู่ค่ะ”เธอตอบเขา “เลิกงานแล้วไปหาอะไรทานกันไหมครับ”“เอ่อ คือว่าผู้จัดการไม่เข้างานเหรอคะ”เธอถามด้วยความสงสัย เพราะนี่ก็ใกล้เวลาเข้างานแล้ว“ยังไม่ถึงเวลาครับ แล้วก็ไม่เรียกแบบนี้สิครับ เรียกพี่ว่าพี่เมฆเถอะครับ”เพราะการที่เธอเรียกเขาแบบนั้นทำให้มันดูรู้สึกห่างเหินกันเกินไป“เอ่อ ค่ะพี่เมฆ พอดีว่าขวัญง่วงมากเลยค่ะ ตอนจะนอนขวัญไม่ทานอะไรก่อนนอนค่ะ”เธอไม่อยากที่จะไปไหนมาไหนกับเขาแค่สองคนเพราะไม่อยากที่จะเป็นขี้ปากให้คนในโรงแรมนี้“เหรอครับ งั้นไว้เข้าเช้าเราไปหาอะไรทานกันนะ”เขาไม่ได้ตื้อเธอต่อ เพราะกลัวว่าเธอจะไม่ชอบ“ค่ะ งั้นขวัญกลับก่อนนะคะ”“ครับ”เธอเอ่ยคำลาพร้อมทั้งเดินออกไปจากตรงนั้น เธออยากจะไปพักเต็มทีแล้ว ขนาดนอนทั้งวันยังง่วงเลย“แรด”เสียงแหลมของนาราดังขึ้นหลังจากที่เพียงขวัญเดินเข้ามาในออฟฟิศเพื่อที่จะตอกบัตรเลิกงาน “ส่องกระจกสิถ้าอยากเห็น”“แก! นังขวัญ!!”“ว่าไงนังน