ไม่ใช่คนเดียวที่อยากได้ะิ

“สวัสดีค่ะ”เพียงขวัญรับสายจากภายใน คงจะเป็นแขกห้องไหนสักห้องที่ต้องการความช่วยเหลือ

(ห้องวีไอพี 959 ถ่านรีโมททีวีหมด)

“ค่ะ เดี๋ยวติดต่อแผนกมะ…”

(เธอมาเปลี่ยน)เสียงของเพียงขวัญถูกกลืนลงคอไปเพราะคนปลายสายพูดขัดมาเสียก่อน เขาต้องการให้เธอมาเป็นคนเปลี่ยนให้ทั้งที่เขาไม่เคยเปิดโทรทัศน์ดูเลยด้วยซ้ำ

“คะ!!…คือว่าคุณลูกค้าคะ ดิฉันอยู่แผนกต้อนรับนะคะไม่ได้อยู่แผนกที่ทำเกี่ยวกับเรื่องนี้ค่ะ ให้เราติดต่อ……”

(เธอต้องเป็นคนมาเปลี่ยน หรือจะให้ฉันคอมเพลน)ปลายสายมีความแอบขู่เธอ

“ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ คุณลูกค้ารอสักครู่นะคะ!!”

“ฝน เดี๋ยวขวัญมานะ”เธอวางสายของลูกค้าระดับวีไอพีอย่างหัวเสีย เขาเอาเรื่องนี้มาขู่เธอและมันได้ผล เพียงขวัญลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนที่จะหันไปบอกเพื่อน เพราะเธอคงจะต้องใช้เวลาสักพัก

“ไปไหน?”เม็ดฝนถามด้วยความสงสัย

“ไปเปลี่ยนถ่าน”

“…”พูดจบเพียงขวัญก็เดินออกไปเลย ปล่อยให้คนเป็นเพื่อนนั่งงงอยู่อย่างนั้น

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

“สวัสดีค่ะคุณลูกค้าเอาถ่านมาเปลี่ยนให้แล้วนะคะ”เธอเคาะประตูอยู่หน้าห้อง รอไม่นานก็มีคนเดินมาเปิด

“…เข้ามา”

“ค่ะ”เขาหลีกทางให้เธอเพื่อที่จะส่งสัญญาณว่าเธอจะต้องเป็นคนที่มาเปลี่ยนมันเอง เพียงขวัญเดินตรงไปยังหน้าโทรทัศน์ที่มีรีโมทตั้งวางเอาไว้อยู่ ก่อนจะทำการเปลี่ยนมันให้เรียบร้อย และลองเปิดดูเพื่อทดสอบว่าใช้งานได้ไหม จะได้ไม่ต้องมาซ้ำสอง

“เรียบร้อยแล้วนะคะ”เธอหันไปบอกเขา

“อืม…”ชาลียื่นแบงค์สีเทาจำนวนสามใบให้กับเธอหลังจากที่เธอเปลี่ยนเสร็จ

“ขอบคุณนะคะ คุณลูกค้าต้องการอะไรอีกมั้ยคะ”เมื่อเห็นทริปที่เขายื่นให้ใบหน้าสวยก็ยิ้มอย่างดีใจ

“…ไม่แล้ว”

“งั้นดิฉันขอตัวก่อนนะคะ”

“…”ไร้ซึ่งเสียงตอบรับ เธอจึงโค้งให้เขาเล็กน้อยก่อนที่จะเดินออกไปจากห้อง

“แค่เปลี่ยนถ่านก็ได้มาสามพัน รวยจริงๆ”เธอไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าทำไมจะต้องใช้เธอมาเปลี่ยนแต่มันก็ดีเหมือนกันเพราะว่าเขาให้ทริปหนักมากจนเธออยากที่จะย้ายแผนก

“มาแล้วหรอไปเปลี่ยนถ่านที่ไหนมาจ๊ะ”เม็ดฝนที่เห็นเพื่อนเดินกลับมาก็เอ่ยถาม เพราะยังงงที่เพื่อนพูดอยู่

“ห้องวีไอพี 959 ได้มาสามพัน”เพียงขวัญโชว์แบงค์สีเทาสามใบให้กับเพื่อน เม็ดฝนถึงกับตาลุกวาวแค่ไปเปลี่ยนถ่านไม่ถึงห้านาทีได้มาสามพัน เพื่อนเธอมันของจริง

“โห สุดยอด”หลังจากที่นั้นทั้งสองก็ต่างตั้งหน้าตั้งตาทำงานกันอย่างตั้งใจ อยู่ส่วนหน้าไม่ใช่ว่าจะต้องคอยรับลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการอย่างเดียวเท่านั้น แต่จะต้องคอยรับสายจากภายในอีกด้วย

ผับ COC

“วันนี้นึกครึ้มอะไรอีกถึงได้พากันมานั่งตรงนี้อีกวะ”เชนหันไปถามเพื่อนในขนาดที่ก็มีสาวสวยมานั่งข้างกาย

“ก็อยากเห็นบรรยากาศวันธรรมดาบ้างว่าคนจะเยอะไหม”มาร์ตินเป็นคนคิด เขาอยากจะมาดูและสัมผัสบรรยากาศด้านนอก เพราะในห้องวีไอพีไม่สามารถที่จะเห็นได้

“เออ แต่ก็ดีที่วันนี้มุมอับหน่อย”เพราะวันนี้พวกเขาเลือกนั่งที่ชั้นสองตรงมุมอับพอดี เลยมีสาวๆมาคอยนั่งบริการได้ อย่างที่บอกว่าพวกเขากินเงียบไม่ชอบความโจ่งแจ้ง

“เออไอ้ลี มึงบินกลับวันไหนวะ”คีย์หันไปถามเพื่อน

“อีกสามวัน”ตอนแรกแพลนกลับของเขาคือวันนี้ แต่เพราะว่ามีคุยธุรกิจอื่นต่อ เลยทำให้เขาต้องอยู่ต่ออีกหลายวัน และการที่ได้อยู่ที่นี่ต่อมันก็ทำให้เขาได้เจอเธอ สาวสวยที่เขาอยากจะครอบครอง

“เชี้ย!! นั่นคนหรือนางฟ้าวะ อย่างแจ่มแม่งโคตรสวยเลย”สายตาอันแพรวพราวของเชนก็ไปสะดุดตาเข้ากับร่างบางหุ่นนางแบบ แต่สัดส่วนไม่น้อยเลย ในชุดเกาะอกสีดำกับกางเกงยีนส์ขายาวสีซีดเท่านั้นแต่ทำไมมันถึงดูสะดุดตามากในบรรดานักท่องราตรีก็ไม่รู้ และไม่ได้สะดุดสายตาเขาเพียงคนเดียว หนุ่มๆในผับก็สนใจเธอเช่นกัน เพราะตั้งแต่ที่เธอเดินเข้ามาสายตาของผู้ชายในผับก็จ้องเธอเป็นตาเดียว

“มึงมองตัวเมียคนไหนไม่สวยบ้างวะไอ้เชน”มาร์ตินไม่เคยเห็นว่าเพื่อนของเขาจะบอกว่าผู้หญิงคนไหนไม่สวยเลยสักคน

“คนนี้สวยจริงมึง นู้นมากับเพื่อน เพื่อนเขาก็สวยพอๆกันเลย”

“เออ สวยจริงวะ เหมือนจะไม่ใช่คนที่นี่”เมื่อเชนยืนยันดังนั้นทั้งสามหนุ่มจึงต้องหันไปมองสาวที่เพื่อนของเขาบอกว่าสวยนักสวยหนา คีย์ถึงกับเอ่ยปาก เพราะเธอสวยมากจริงๆ เพื่อนที่มาด้วยกันก็สวยไม่แพ้กันเลย แบบที่แทบกินกันไม่ลง

“ดีนะที่วันนี้เลือกนั่งโซนนี้ เจอคนสวยพอดี”ต้องขอบคุณมาร์ตินที่วันนี้เลือกนั่งที่ชั้นสองในโซนธรรมดา

“คุณเชน แล้วพวกหนูไม่สวยหรือคะ”สาวสวยที่นั่งข้างกายของเชนพูดอย่างน้อยใจ เพราะเห็นว่าเขาชมผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าเธอทั้งที่เขากำลังล้วงหน้าอกเธออยู่

“น้องแนนก็สวยนะครับ แต่ว่าสองสาวตรงนั้นสวยกว่า”เชนไม่เคยโกหก เขาจะพูดตรงเสมอ

“…เพียงขวัญ”สองคิ้วหนาขมวดเข้าหากันเป็นปม เพียงแค่ชาลีหันไปเห็นผู้หญิงที่เพื่อนสนใจ เขาก็ถึงกับพึมพำชื่อของเธอออกมาเบาๆเขาจำไม่ผิดแน่ต่อให้ตอนนี้เธอจะไม่ได้ใส่ชุดพนักงานก็เถอะ

“มึงรู้จัก?”

“ไม่…”

“เอ้า แล้วมึงพูดว่าเขาชื่อเพียงอะไรสักอย่าง”มาร์ตินที่นั่งไม่ไกลจากเพื่อนได้ยินเต็มสองหูว่าชาลีเรียกชื่อของใครสักคนออกมา แต่เพื่อนเขากลับปฏิเสธว่าไม่ได้รู้จัก

“กูรู้แค่ว่าเธอทำงานอยู่โรงแรมที่กูพักอยู่”เพราะทนเห็นเพื่อนมองอย่างจ้องจะจับผิดแบบนั้นไม่ไหว เขาเลยบอกความจริงกับเพื่อนไป เขาทนลำคาญสายตาของเพื่อนไม่ได้จริงๆมันน่ารำคาญ

“อย่าบอกว่ามึงได้ไปแล้วนะไอ้ลี”

“ยัง แต่อีกไม่นานหรอก…หึ”เพราะว่าเขารู้สึกสนใจเธอขึ้นมาจริงๆแล้ว แถมยังได้มาเห็นตอนนี้อีกเธอยิ่งสวยโดดเด่นมากจริงๆสวยจนเขาอยากจะเก็บไว้มองแค่คนเดียว

“มึงเอาจริง?”เชนถาม

“กูเคยเอาจริงเหรอ มีแต่เอาเล่นๆจบก็แยกย้ายเท่านั้น”ใช่อย่างที่เขาบอก เขาไม่เคยคิดที่จะเอาใครมาควงแบบจริงจังเลยสักคน และไม่เคยนอนกับใครเกินหนึ่งครั้งเลยด้วยซ้ำ เพราะเขาเป็นประเภทที่เบื่อง่ายและไม่ชอบซ้ำรอบสองกับใคร

“มึงนี่มันเลวได้ใจกูจริงๆ”

“มึงดีกว่ากูว่างั้น”ชาลีสบตาคนที่เรียกว่าเพื่อนอย่างเชน เพราะทั้งสี่มีนิสัยและความชอบเหมือนกันเลยทำให้คบกันมาได้ถึงทุกวันนี้

“คนนี้มึงว่าจบภายในกี่วัน”เชนหันไปขอความเห็นจากเพื่อนๆเพื่อที่จะพนันกัน

“กูให้ห้าวัน”มาร์ตินลงความเห็นว่าห้าวันกำลังดี

“กูว่าสาม”เชนคิดว่าไม่เกินนี้แน่นอน เพราะเพื่อนเขานั้นมีแต่คนอยากเสนอตัวมาขึ้นเตียงด้วยเยอะแยะ

“กูว่าเดือนหนึ่ง”คีย์คิดต่างออกไป

“ทำไมมึงว่านานขนาดนั้น”มาร์ตินเกิดการสงสัย เพราะปกติเพื่อนของเขาแค่มองตาสาวคนไหนก็พากันลากออกไปโรงแรมแล้วไม่เว้นแม้แต่ดารานักแสดง นางแบบไปจนถึงไฮโซก็มีมาให้เห็น

“เพราะว่ามึงไม่ใช่คนเดียวที่อยากได้เธอไง”ว่าจบสายตาของคีย์ก็หันไปมองหนุ่มๆในร้านที่ต่างให้ความสนใจทั้งสองสาวโดยเฉพาะสาวเสื้อดำที่มีคนอยากทำความรู้จักเยอะเป็นพิเศษ