ห้อง 959

“วันนี้แขกเยอะมากเลยนะ ตาลายไปหมดแล้ว”เม็ดฝนที่ยืนอยู่ตรงเคาร์เตอร์บอกกับเพื่อนที่ยืนอยู่ข้างๆกัน ทั้งสองกำลังคีย์ข้อมูลของลูกค้าต่างชาติที่เข้ามาพักกันเป็นกรุ๊ปทัวร์ถึงสิบสองห้องในวันนี้โดยที่มีพี่เลี้ยงของเธอคอยแนะนำอยู่ด้วย เพราะกลัวว่าจะทำผิดพลาด

“สองสาวเนี่ยตัวเรียกแขกดีจริงๆเลยนะ ตั้งแต่มาประจำอยู่หน้าเคาร์เตอร์แขกเข้าไม่พักเลย ขนาดเพิ่งจะสิบเอ็ดโมงเองห้องเกือบจะเต็มแล้ว”

“ย้ายได้นะคะ…ฝนไม่ไหวแล้ว อิอิ…”เม็ดฝนหยอกล้อกับตุ๊กตาผู้ที่เป็นพี่เลี้ยง

“สวยๆก็ต้องอยู่ตรงนี้ไปนะจ๊ะ”ทั้งสองไม่ได้มีแค่ความสวยเพียงอย่างเดียว เพราะสองสาวเก่งภาษาด้วยเลยได้ถูกคัดมาอยู่แผนกต้อนรับส่วนหน้า

อีกด้าน

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูเรียกคนที่อยู่ในห้องให้เดินไปที่ประตูห้องเพื่อเปิดมันออก

“อาหารที่สั่งมาส่งค่ะ…”พนักงานของโรงแรมนำอาหารเช้ามาเสิร์ฟกับชาลี เพราะเขาสั่งมันเอาไว้ แต่เขากลับยืนนิ่งพร้อมทั้งขมวดคิ้วหนาเข้าหากัน ก็คนที่เขาอยากให้มาส่งอาหารไม่ใช่คนที่เขาคิดเอาไว้มันหน้าเสียดาย

“อยากได้อะไรเพิ่มเติมหรือเปล่าคะ”พนังงานของโรงแรมเอ่ยถามเขา เพราะเห็นว่าแขกคนนี้ยืนนิ่ง แต่เมื่อสบตาเข้ากับใบหนาหล่อคมคายเธอก็ถึงกับอึ้งในความหล่อที่เกินคำบรรยายของคนที่อยู่ตรงหน้า เขาหล่อเหมือนกับว่าเทพเจ้าที่ตั้งใจปั้นและใส่ใจในรายละเอียดจนหาที่ติไม่ได้เลยสักนิด

“ไม่มี…”เขาตอบเสร็จก็เข็นรถที่อยู่หน้าห้องเข้าไปข้างในโดยที่ไม่พูดอะไรต่อ หรือขอให้เธอเข็นเข้าไปส่งเหมือนเมื่อวาน

“…หล่อชะมัดเลย…อยากได้จัง”นารานักศึกษาสาวสวยประจำแผนกอาหารและเครื่องดื่มมองชายหนุ่มตาเป็นประกาย เขาหล่อมากจนเธออยากได้มาเป็นแฟน

“ขวัญ ฝนไปห้องน้ำก่อนนะ”

“จ้ะ…รีบไปเลย”ว่าแล้วเม็ดฝนก็เดินออกไป เพียงขวัญก็นั่งอยู่ที่เดิมเพราะเป็นช่วงที่ไม่ค่อยมีแขกแล้ว แต่อาจจะมีบ้างเล็กน้อยพอให้ได้ทำงาน

“ลูกค้าห้องวีไอพี 959 ยังไม่มาเช็คเอาท์เลยนี่ จะเลยเวลาแล้วนะ…”เธอจำห้องนี้ได้ขึ้นใจเลย นอกจากใบหน้าที่หล่อเหล่าของเขาก็คงจะเป็นเพราะเขาให้ทริปหนักมากจนเธออยากจะไปทำแผนกนั้นเลย เพราะอยู่หน้าฟร้อนเธอไม่มีทริป

“ห้องวีไอพี 959 ต่ออีกสามคืนนะครับ”

“ได้ค่ะ…จะทำห้องด้วยเลยไหมคะ ดิฉันจะได้บอกแม่บ้านเอาไว้ค่ะ”เพียงขวัญที่กำลังก้มหน้าก้มตาดูตารางเวลาของห้องแต่ละห้องก็ต้องเงยหน้าขึ้นมาเพราะเสียงทุ้มใหญ่ที่ดังขึ้น เป็นแขกที่เธอเพิ่งจะแอบบ่นไปเมื่อครู่นี้เอง ตายยากจริงๆ

“อืม…”เขาวางคีย์การ์ดให้กับเธอคนที่เขาอยากเจอ ยิ่งมองใบหน้าสวยหวานของเธอเขาก็ยิ่งยากที่จะละสายตา เธอสวยมีเสน่ห์เอามากๆจนเขาอยากได้มาเชยชมสักครั้ง

“ค่ะ…ขอให้เป็นวันที่ดีนะคะ”เธอเอ่ยประโยคที่มักจะพูดกับลูกค้าทุกคนเสมอตามที่โรงแรมอบรมมา

“สวัสดีครับมีห้องว่างบ้างไหมครับ”บทสนาของทั้งสองถูกขัดจังหวะด้วยแขกที่จะเข้ามาพักใหม่

“สวัสดีค่ะ ลูกค้าต้องการห้องแบบไหนคะ เตียงเดี่ยว เตียงคู่หรือจะเป็นแบบพิเศษดีคะ”เธอกล่าวทักทายลูกค้าที่มาใหม่อย่างยิ้มแย้ม ก่อนที่จะถามถึงความต้องการของลูกค้า

“เตียงเดียวครับ ผมมาคนเดียว”

“อ๋อค่ะ…สักครู่นะคะ”เธอตอบลูกค้าพร้อมทั้งมองจอคอมพิวเตอร์ที่มีจำนวนห้องว่างอยู่เพื่อที่จะดูห้องให้ลูกค้า

“ครับ”

ชาลีเดินออกมานั่งอยู่บริเวณล็อบบี้เพราะเห็นว่าเธอมีลูกค้าเข้ามาพอดีเลยไม่ได้พูดคุยอะไรกันต่อทั้งที่เขาอยากจะสานสัมพันธ์กับเธอต่อจะแย่ และดูท่าว่าคนที่อยากจะเข้าหาเธอไม่ได้มีแค่เขาคนเดียวเท่านั้น ขนาดลูกค้าคนนี้ที่เพิ่งจะเข้ามาสอบถามห้องว่างกับเธอเขาดูก็รู้แล้วว่าสนใจเธอเช่นเดียวกันกับเขา

“ทำอยู่ตรงนี้เองสินะ…”ว่าจบเขาก็เดินออกไปจากโรงแรมเพื่อที่จะไปยังจุดที่เขาได้นัดคุยเรื่องรถกับเพื่อนของเพื่อนเอาไว้เมื่อวันก่อน

“นี่ค่ะ คุณลูกค้ามีสัมภาระไหมคะ เดี๋ยวทางเราจะให้พนักงานมายกไปให้ค่ะ”เมื่อจัดการจองห้องให้กับลูกค้าเสร็จ เพียงขวัญก็ถามถึงสัมภาระของลูกค้าเพราะทางโรงแรมมีพนักงานขนสัมภาระคอยบริการอยู่

“ไม่มีครับ…ว่าแต่คุณมีแฟนหรือยังครับ”เพราะเห็นว่าพนักงานต้อนรับสาวสวยตรงหน้าสวยจนสะดุดตาเขาก็อดที่จะถามไม่ได้ เธอสวยตรงสเป็คเขาอย่างมาก

“คะ?……”

“ที่รัก!!เค้ามาแล้วเป็นอย่างไงบ้าง…สวัสดีค่ะคุณลูกค้า”เม็ดฝนที่เดินออกไปเข้าห้องน้ำเมื่อครู่ ขณะที่กำลังเดินเข้ามาก็ได้ยินสิ่งที่ลูกค้าหนุ่มถามเพื่อนสาวคนสนิทของเธอพอดี

“อ่า…อ๋อกำลังรับลูกค้าอยู่ค่ะที่รัก”เมื่อเห็นว่าเพื่อนเล่นมาแบบนี้เธอก็เออออตามไปด้วย

“เมื่อกี้คุณลูกค้าว่าอะไรนะคะ”เธอหันไปถามลูกค้าที่ตอนนี้กำลังทำสีหน้าตกตะลึงไม่อยากจะเชื่อออกมาหลังจากที่ได้ยินสองสาวเรียกด้วยสรรพนามที่คนเป็นแฟนกันเท่านั้นที่จะใช้เรียก

“ปะ…ป่าวครับ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”

“ค่ะ…ขอให้มีความสุขนะคะ”ชายหนุ่มเดินออกไปด้วยความรีบร้อน เพราะความสวยของพวกเธอทำเขาแอบเสียดาย ‘เสียของแย่’

“มาได้ทันเวลาพอดีเลยเพื่อนรัก…”

“เสน่ห์แรงจริงๆเลยนะคุณเพียงขวัญ”เพียงขวัญไม่ได้เจอแบบนี้แค่ครั้งสองครั้ง ตั้งแต่ที่เธอมาประจำแผนกต้อนรับเธอก็โดนแขกที่เข้ามาพักจีบแบบนี้เป็นประจำ การรับมือของแต่ละวันก็จะแตกต่างกันไป

“สาวๆไปพักได้แล้ว เดี๋ยวพี่อยู่แทนเอง”ตุ๊กตาที่ไปพักก่อนสองสาวเดินเข้ามาหลังจากที่เธอพักมาเรียบร้อยแล้วเพื่อที่จะสลับกับทั้งสอง

“ค่ะ เดียวขวัญกับฝนมานะคะพี่ตุ๊ก”ทั้งสองก็เดินไปที่แคนทีนของพนักงานเพื่อไปพักทานข้าว

แคนทีนพนักงาน

“กินอะไรดีจ๊ะสาวๆ”จันทร์พนักงานที่ดูแลอาหารของพนักงานโรงแรมนี้เอ่ยถามสองสาวที่เดินเข้ามาภายในแคนทีน

“หนูเอาแกงเขียวหวานค่ะ”

“ขวัญเอาแกงหน่อไม้ค่ะป้าจันทร์”

“ได้จ้ะรอแป็บนะ”จันทร์ตักอาหารใส่จานก่อนจะยื่นให้กับสองสาว เมื่อได้ของที่สั่งแล้วทั้งสองก็เดินมานั่งตรงที่ว่างและลงมือทานอาหารที่อยู่ตรงหน้าอย่างเอร็ดอร่อย

“สวยตายแหละ”เสียงแหลมของคนที่เดินเข้ามานั่งใกล้กันกับทั้งสองดังขึ้นมาหลังจากที่ทั้งสองสาวกำลังจะลุกเอาจานไปเก็บ

“ก็สวยกว่าปะ”เม็ดฝนที่ได้ยินนารานักศึกษารวมสถาบันที่ไม่ค่อยถูกกันพูดแขวะก็สวนกลับทันควัน

“ถ้าไม่ใช่ว่าเพราะไปอ่อยผู้จัดการก็คงไม่ได้ไปทำส่วนหน้าหรอก”เสียงเพื่อนสนิทของนาราอย่างก้อยเอ่ยออกมา เพราะเธอก็อยากที่จะไปทำส่วนหน้าเหมือนกัน อยู่ครัวร้อนจะตาย

“อิจฉาอะเนาะ”เม็ดฝนก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะกลัวเลยสักนิด และที่เธอได้มาทำส่วนนี้ก็เพราะความสามารถล้วนๆ

“แก!!…”

“น้องขวัญ!! พี่ก็ไปหาที่เคาร์เตอร์ ดีที่ยัยตุ๊กบอกว่าขวัญมาพัก พี่ก็เลยรีบมาเลย”ยังไม่ทันที่นาราจะพูดอะไรต่อเสียงของเกดพนักงานสาวรุ่นพี่ก็ดังขึ้นขัดจังหวะให้เสียก่อน

“พี่เกตมีอะไรให้ขวัญช่วยเหรอคะ”ขวัญเห็นว่ารุ่นพี่ถามหาจึงได้เอ่ยถามไปเพราะคิดว่าคงมาธุระสำคัญถึงได้ตามเธอมาถึงแคนทีน

“ก็ที่พี่บอกไปไงว่าจะเลี้ยงข้าวเรา เย็นนี้ไปตลอดกันนะพี่เลี้ยงเอง”เพราะเมื่อวานที่เพียงขวัญช่วยงานเธอเอาไว้และเธอก็บอกว่าจะพาน้องไปเลี้ยง วันนี้เลยถือโอกาสชวนเสียเลย

“ฝนไปด้วยได้ไหมคะ”

“ก็ต้องแน่นอนอยู่แล้วสิจ๊ะ”

“โอเคค่ะ เจอกันตอนเย็นนะคะพี่เกด”เมื่อนัดแนะกันเสร็จทั้งสองก็เดินออกมาเลย เพราะไม่อยากจะอยู่ต่อกรกับพวกของนารามากนัก อย่างที่บอกเพราะเธอไม่อยากมีปัญหาระหว่างการฝึกงาน