LOGINกลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ
หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั
"หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร
"ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ
หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ
กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข
ห้าปีผ่านไป...ภายในฐานทัพลับ...ซึ่งบัดนี้ได้กลายเป็นทั้งศูนย์วิจัยและสนามเด็กเล่นของทายาทรุ่นต่อไปของตระกูลซ่ง นายแพทย์หวงจิง...อาจารย์แพทย์หนุ่มไฟแรงแห่งแผนกศัลยกรรมทั่วไป กำลังนอนสลบไสลอยู่บนโซฟาด้วยความเหนื่อยล้าจากการทำงานอย่างหนักมาตลอดทั้งสัปดาห์ โดยที่ชายหนุ่มไม่ได้รู้
และในตอนนี้เองเกาซูอวี้ก็ยิ่งรู้สึกหัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นจนแทบจะทะลุออกมาจากอกอย่างไรอย่างนั้น และยิ่งเมื่อปลายนิ้วเย็นของเขาถูกผิวเนื้อของเธอ...ก็ทำให้คนทั้งคู่รู้สึกราวกับว่ามีกระแสไฟฟ้าพาดผ่าน จนกระทั่งกระดุมเม็ดสุดท้ายของเสื้อถูกปลดออก ตามมาด้วยแผ่นหลังเปลือยเปล่าของหญิงสาวคนรักได้ปร
หลังจากที่งานเลี้ยงฉลองที่แสนจะวุ่นวายและอบอุ่นได้สิ้นสุดลง...คู่บ่าวสาวก็ได้เดินทางกลับมายังเรือนหอของพวกเขา ซึ่งสถานที่แห่งนี้ก็คือห้องชุดสุดหรูในโครงการของเหลียงกรุ๊ป สถานที่ซึ่งพวกเขาได้เลือกและตกแต่งมาร่วมกัน...ซ่งอวิ๋นเซิงไขกุญแจเปิดประตู แต่ก่อนที่เกาซูอวี้จะได้ก้าวเท้าเข้าไป...เข
ชายหนุ่มค่อย ๆ ก้าวเท้าเข้าไปด้านใน...แล้วมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของเธอก่อนจะคุกเข่าลงอย่างช้า ๆ แล้วจับมือของเธอขึ้นมา...น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ท่วมท้น "ซูอวี้...เธอสวยที่สุดเลย" คำพูดนี้ของเขาได้ทำให้ใบหน้าของเกาซูอวี้แดงก่ำ...ก่อนจะตามมาด้วยเสียงโห่แซวของเพื่อน ๆ







