Share

บทที่ 319

"ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 322

    กลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 321

    หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 320

    "หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 319

    "ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 318

    หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 317

    กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 281

    รุ่งเช้าของวันจันทร์...วันทำงานวันแรกในฐานะแพทย์ภายในห้องพักของเกาซูอวี้ ทุกอย่างเงียบสงบ...หญิงสาวในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงสแล็คสีดำกำลังยืนสำรวจตัวเองอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่ ซึ่งบนเตียงของเธอมีเสื้อกาวน์สีขาวตัวยาวที่ถูกพับไว้อย่างเรียบร้อยวางอยู่ บนกระเป๋าเสื้อด้านซ้าย...มีด้ายสีน

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 280

    หลิวซินและเหล่าคุณแม่คนอื่น ๆ ได้มอบของขวัญที่เตรียมไว้ให้ลูก ๆ ของตน มันคือปากกาหมึกซึมด้ามหรู...ที่สลักชื่อและตราสัญลักษณ์ของ PUMC เอาไว้...เป็นของขวัญที่จะอยู่ติดตัวพวกเขาไปตลอดชีวิตการเป็นแพทย์ แต่ของขวัญที่ทำให้เกาซูอวี้ประหลาดใจที่สุด...มาจาก ซ่งอวิ๋นเซิง เขาเดินเข้ามาหาเธอพร้อมกั

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 278

    เรื่องแรกที่หญิงสาวนึกถึงก็คือเรื่องของ...เพื่อนผู้มักจะมีรอยยิ้มและเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายมาด้วยกัน นั่นก็คือภาพของหลี่หู่...ที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย ขาของเขาถูกยึดตรึงไว้ด้วยเครื่องยึดกระดูกภายนอกที่ดูน่ากลัว... "ผะ...ผมจะกลับไปเดินได้เหมือนเดิมไหมครับพี่ชายซ่ง" เขาเคยถามด้วยน้ำเสียงที่สิ้

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 277

    ภายในหอประชุมใหญ่ หลังจากที่พวกเขาเห็นภาพของเนื้องอกชิ้นสุดท้ายถูกคีบออกมา...พร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนที่ดังขึ้น...ซึ่งภาพนี้ก็ได้ทำให้เหล่าศัลยแพทย์ชั้นยอดทั่วประเทศที่กำลังรับชมอยู่พร้อมใจกันลุกขึ้นยืน...แล้วปรบมือดังกึกก้องไปทั่วทั้งหอประชุม! มันคือเสียงปรบมือ...ที่มอบให้กับปาฏิหาริย์ท

Bab Lainnya

Anda juga akan menyukai

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status