Se connecterPartager
บทที่ 320
Date de publication:
2025-09-07 19:30:23
Dernier chapitre
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 322
กลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 321
หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 320
"หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 319
"ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 318
หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 317
กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 190
ซึ่งเรื่องที่เขาพูดได้ทำให้เกาซูอวี้แสดงความประหลาดใจออกมา "เกือบลืมไปเลย..." ซ่งอวิ๋นเซิงกล่าวด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก "มีคนฝากของสำคัญไว้กับพี่...แต่เจ้าของกลับยังไม่เคยแวะไปดูเลยสักครั้ง" "คะ?" เกาซูอวี้เอียงคอด้วยความสงสัย ทำให้ชายหนุ่มยิ้มออกมาอย่างเอ็นดูในท่าทางของเธอ...ก็เ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 189
"พ่อบุญธรรมของเธอ?" ศาสตราจารย์ฉินเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ "เขาเป็นใครกัน? การจะเข้าถึงองค์ความรู้ระดับนี้ได้...ต้องไม่ใช่แพทย์ธรรมดาแน่ ๆ" "พ่อบุญธรรมของซูอวี้...คือนายแพทย์หวงเจิ้งหรงจากโรงพยาบาลทหารหนานจิงครับ" ซ่งอวิ๋นเซิงเป็นฝ่ายตอบ วินาทีที่ได้ยินชื่อนั้น...ทุกความสงสั
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 188
และในวินาทีเดียวกันนั้นเอง...ภาพความทรงจำหนึ่งก็ได้แวบเข้ามาในหัวของศาสตราจารย์ฉินโม่...เขาจำได้…ถึงการประชุมวิชาการด้านการปลูกถ่ายอวัยวะที่เมืองลียงเมื่อสองปีก่อน ศัลยแพทย์ชาวฝรั่งเศสคนหนึ่งเคยยกมือขึ้นในช่วงถามตอบ แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงครุ่นคิด...ว่า "ในอนาคต เราอาจสามารถนำหลอดเลือดของผ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 185
เธอสอนให้เด็กชายค่อย ๆ ปล่อยจรวดออกจากมือ...และเมื่อมันร่อนออกไปได้ครู่หนึ่ง...มันก็ค่อย ๆ เลี้ยวโค้งกลับมาหาพวกเขาอย่างน่าอัศจรรย์! ภาพนั้นทำให้ดวงตาที่เคยเศร้าสร้อยของเสี่ยวเฟิง...เด็กชายตัวน้อยเบิกกว้างและมีประกายแห่งความสุขขึ้นมาเป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน! และในจังหวะนั้นเอ
Vous vous intéresseriez aussi à
พิมมาล่ารัก ฉบับแม่หญิงการละคร
babybunny 539 Vuesทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ในยุค 70 กับระบบตลาดลับ
คุณธิดา3.4K Vuesเนรเทศไม่เป็นไร ข้าเกิดใหม่พร้อมคลังเสบียง!
ฮาจิฮาจิ39.4K Vuesเมื่อฉันต้องกลายเป็นสาวชาวนายุค 2499
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค2.1K Vuesทะลุมิติมาเป็นเศรษฐินียุค 80
ลัยลา3.3K Vuesครัววิเศษของม่ามี๊ลูกสอง
จันทร์ส่องแสง9.3K Vuesฉันเกิดใหม่เป็นเด็กถูกทอดทิ้งยุค 70
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค7.8K VuesSixth of the bedroom #รักหนึ่งเดียวมันเชยไป...ฉันขอเหมาหมด
คุณธิดา4.2K Vues
