Share

บทที่ 284

ทางด้านเกาซูอวี้หลังจากเธออ่านข้อความเรียบร้อย หญิงสาวก็ได้เดินมาหาตู้โทรศัพท์ที่ค่อนข้างเงียบสงบทัน
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 322

    กลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 321

    หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 320

    "หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 319

    "ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 318

    หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 317

    กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 142

    หลายวันแห่งการสอบที่แสนยาวนานได้สิ้นสุดลง...ก่อนจะตามมาด้วยช่วงเวลาแห่งการรอคอยที่ยาวนานและบีบคั้นหัวใจยิ่งกว่า...เพราะหลังจากที่ทุกคนได้ยื่นใบสมัครเลือกคณะและมหาวิทยาลัยตามคะแนนที่ตัวเองคาดการณ์ไปแล้ว...ในที่สุด วันประกาศผลคะแนนเกาเข่าอย่างเป็นทางการก็มาถึง บรรยากาศที่หน้าโรงเรียนมัธยมส

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 141

    ในขณะที่เกาเจี้ยนกั๋วก็พยายามทำตัวตามปกติ แต่สายตาของเขาก็คอยมองลูกสาวอยู่ตลอดเวลา "ไม่ต้องกดดันนะลูก" เขากล่าวออกมาอย่างอ่อนโยนแม้ว่าหัวใจจะค่อนข้างทำงานหนักเพราะลุ้นไปกับลูกก็ตาม "ทำเต็มที่ก็พอ พ่อเชื่อว่าลูกทำได้" "ค่ะพ่อ" เมื่อถึงเวลา...ทีมพี่ใหญ่ทั้งหม

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 140

    หลังจากที่เกาซูอวี้ได้เอ่ยคำมั่นสัญญาของตนออกไปแล้ว เธอก็ได้ขอปลีกตัวออกมาจากตรงนั้น และในระหว่างที่เธอกำลังเดินอยู่ตามทางเดินเรียบกับสวนของโรงพยาบาลเพื่อจะไปหาเพื่อน ๆ กับพ่อที่ไปรออยู่กันที่โรงอาหาร สายตาของเธอก็พลันไปปะทะเข้ากับกล่องกระดาษใบใหญ่ที่ถูกนำมาวางทิ้งไว้ใต้โคนต้นไม้ใหญ่ต้นห

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 139

    "สหายเสี่ยวหลิว...ผมซ่งอวิ๋นเซิง" คุณหมอหนุ่ม...ได้เริ่มต้นบทสนทนาขึ้นก่อนด้วยน้ำเสียงอันอ่อนโยนและเปี่ยมด้วยความเข้าใจ "ผมเข้าใจดีว่าตอนนี้คุณกำลังรู้สึกยังไง" "เข้าใจเหรอ?" สหายเสี่ยวหลิวหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น "หมอจะมาเข้าใจอะไร! ชีวิตผมมันจบแล้ว! จบสิ้นแล้ว!" เขาทุบกำปั้น

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status