บทที่ 6 ป้าหลานพอ ๆ กัน

ทางด้านลุงพล เมื่อส่งลลินถึงห้องแล้ว ก็ยังไม่ได้ไปไหนซะทีเดียว แกยังเดินดูความเรียบร้อยรอบ ๆ ที่พักของเธอ เผื่อว่าจะมีอะไรขาดตกบกพร่อง เช่นหญ้ารกไปไหม ท่อน้ำ ก๊อกน้ำ ชำรุดหรือเปล่า

จนในที่สุด เขาก็ได้เดินมาพบกับลีลาอันสุดเร่าร้อนของเธอ ผ่านกระจกบานใหญ่

“ห๊า...นั่นมัน...หลานสาวเพ็ญศรีนี่...โอ้วส์.... ว้าว...”

ร่างใหญ่ซุ่มดูอยู่ในพุ่มไม้ใกล้ ๆ แสงอาทิตย์พอรำไร ทำให้เห็นท่วงท่าต่าง ๆ ของสาวร่านได้อย่างชัดเจน

“แม่หนูลลินนี่ เด็ดดวงใช่ย่อยเลยนะเนี่ย...ร่านไม่แพ้ป้าเลยนะ...แต่สาว ๆ แบบนี้ เนื้อคงจะหอม หอยคงจะแดงสดมากกว่า โอ้...ลุงชักอยากจะลิ้มลองหนูลลินขึ้นมาแล้วซิ”

คนแอบดูหื่นกระหายสุด ๆ รีบใช้มือล้วงเข้าไปรูดลำแกร่งในกางเกงทันที

ด้วยความที่เป็นพื้นที่ส่วนตัว ไม่มีใครผ่านบริเวณนี้ ม่านก็ไม่ได้ปิด เรียกว่า เอากันระหว่างที่แสงสว่างยามเย็น ส่องกันเลยทีเดียว

“อ๊าย...หื้อ....นพ...นพจ๋า...ลินเสียว...ซี๊ดดด...”

ร่างอรชรโยกย้ายส่ายสะโพกไปมา เธอพลิ้วไหว ไร้ที่ติ และไม่นานนัก สวรรค์บนดินก็น้อมรับอารมณ์ของเธอ

“อร๊ายยย...อู้วส์...”

แม้จะเสร็จสมไปแล้ว แต่สาวสวยก็ยังไม่หนำใจ เธอยังเดินหน้าขย่มตอดุ้นน้อยของแฟนหนุ่มต่อไปอย่างไม่ลดละ

“โห...หนูลลินจ๋า ทำไมหนูถึงได้สุดยอดขนาดนี่ ร่านถูกใจลุงจริง ๆ เลย”

เขาจ้องมองสองเต้าอวบใหญ่ ที่กำลังเด้งกระเพื่อมไปมา ระหว่างการเร่งร่อน อีกทั้งยังบั้นท้ายขาวเนียนงามงอน ที่สั่นระรัวเป็นจังหวะ มันช่าง ปลุกอารมณ์เสือเฒ่าให้พลุ่งพล่าน จนแทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว

“ซี๊ดดด...อ๊อย...นพจ๋า....เสียว....ลินเสียว...อ่าส์...จวนแล้ว ลินจวนจะเสร็จอีกแล้ว”

ร่างเล็กควบขย่มสุดใจ

“อ๊ะ...อื้อ...ดะ...ดะ...เดี๋ยว! ละ...ละ...ลิน ลินจ๋า...พอก่อน หยุดก่อน นพไม่ไหวแล้ว จะแตกแล้ว น้ำจะแตกแล้ว ลินจ๋า!!!”

“ง่าส์....อะไรเนี่ย...นพน่ะ เป็นแบบนี้ทุกทีเลย ลินกำลังจะเสร็จอีกแล้ว”

หญิงสาวรีบยกก้นขึ้น ก่อนที่เดือยอันจ้อยจะหลุดออกมาจากช่องร้อนรัก พร้อมกับน้ำกามที่แตกทะลักทันที

“นี่แหนะ ๆ รีบแตกทำไม ลินกำลังมันส์เลยรู้ไหม นี่แหนะ ๆ”

คนสวยทำหน้าเซ็ง พลางใช้มือรูดชักท่อนเนื้อสิ้นฤทธิ์ จนน้ำกามพุ่งกระจาย ไปคนละทิศละทาง

“อ๊าส์...ละ...ละ...ลินจ๋า! โอ้วส์...พอแล้ว สะ...สะ...เสียว นพเสียวเหลือเกิน”

ชายหนุ่มร้องครวญครางดังลั่น สร้างความขำขันให้กับคนแอบมองยิ่งนัก

“ฮ่า ๆ ๆ ไอ้เวรเอ๊ย! กูก็นึกว่าจะแน่ ทำเป็นห้าว ที่ไหนได้ นกกระรอกยังไม่ทันจะกินน้ำเลย ไอ้เวร

แตกซะแล้ว ฮ่า ๆ อันกระจิ๊ดนึง สงสารแฟนเอ็งจังเลย ร่านซะขนาดนั้น มันต้องมาเจอกับข้านี่ แม่หนูลลิน

เดี๋ยวลุงพลคนนี้ จะทำให้เธอซาบซ่าน จนลืมไอ้หน้าอ่อนคนนี้ไปเลยล่ะ”

ร่างแกร่งพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะเดินออกไปจากบริเณนั้น

หนุ่มใหญ่หื่นกามจนเกินจะทน แม้อยากจะเดินเข้าไป สลับสับเปลี่ยนกับไอ้เด็กปากเสียนั่น แต่ก็ทำไม่ได้ เขาจึงเดินไปหาที่ระบายทันที