LOGINเมื่อเขาได้เจอน้องสาวของลูกเขยครั้งแรก ก็ตกหลุมรักเด็กเข้าอย่างจัง ทว่าใจคนแก่กลับห่อเหี่ยวทันทีเมื่อโดนเด็กเรียกว่า... ลุง
View Moreเดย์ หรือ เดชา
เขา คือหนุ่มใหญ่วัย42ปี พ่อหม้ายลูกหนึ่ง ภรรยาเสียไปตั้งแต่ตอนคลอดบุตรสาวของเขา เขาจึงเลี้ยงบุตรสาวมาโดยลำพัง ไม่คิดจะหาใครมาแทนที่ภรรยาอันเป็นที่รักที่ได้เสียชีวิตไปแล้ว เขาจึงครองตัวเป็นโสดมาตลอด จนตอนนี้บุตรสาวของเขาที่มีนามว่า มิรา ในเรื่อง:ป่วนหัวใจนายบอดี้การ์ดหน้านิ่ง อายุได้18ปีแล้ว แต่เขาก็ยังคงครองตัวเป็นโสดจนถึงปัจจุบัน ทว่าเรื่องบนเตียงเขาไม่เคยขาด ผู้หญิงในสต๊อกมีเพียบ แต่เขาก็ไม่เคยจริงจังกับใครหรือคิดจะเอาใครมาแทนที่ภรรยาของเขา ผู้หญิงเหล่านั้นเป็นได้แค่ที่ระบายอารมณ์ความใคร่ในกามเท่านั้น
เขามีใบหน้าที่หล่อคมเข้ม ในตาคมกริบดูสุขุม คิ้วหนาดกดำ ไว้หนวดไว้เครา อายุเข้าเลขสี่แต่ผมก็ยังดกดำ ไม่มีผมขาวออกมาให้เห็นแม้แต่เส้นเดียว ผิวกายสะอาดสะอ้าน รูปร่างสูงใหญ่ ความสูงอยู่ที่189เซนติเมตร ร่างกายแข็งแรงกำยำ กล้ามแขนเป็นมัด กล้ามอกและกล้ามหน้าท้องเป็นก้อนมองเห็นชัดเจน ดูสง่าและน่าเกรงขาม และด้วยความที่เขามีใบหน้าที่หล่อเหลาบวกกับหุ่นที่ดูดีสมบูรณ์แบบไปทุกส่วน จึงทำให้เขาดูเด็กกว่าอายุจริงราวกับหนุ่มอายุสามสิบต้นๆ
ฐานะร่ำรวย มีธุรกิจอสังหาฯมากมาย แต่นั่นเป็นแค่ธุรกิจเบื้องหน้า เบื้องหลังเขาคือคนที่สนับสนุนนักการเมืองคนใหญ่คนโตหลายคนที่มีชื่อเสียงอยู่ ณ ตอนนี้ เขาทั้งรวยและมีอำนาจล้นมือ จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เขามีศัตรูรอบด้านที่คิดจะโค่นล้มเขาเพราะหวังจะยึดอำนาจของเขา แต่ก็มีบางคนที่ชอบเลียแข้งเลียขาเพราะหวังในอำนาจและบารมีของเขาคอยคุ้มกะลาหัว แต่ถึงอย่างไรเขาก็ดูออกว่าใครจะมาไม้ไหน เขาเป็นคนเก่งรอบด้าน มีลูกน้องมากมาย ไหนจะอำนาจและบารมี จึงไม่มีใครสามารถทำอะไรคนอย่างเขาได้เลย
แม้ว่าภายนอกเขาจะดูสุขุม ดูสง่าและน่าเกรงขาม เป็นคนที่ใครๆต่างเคารพและเกรงกลัว แต่ทว่านิสัยของเขากลับเป็นคนเจ้าเล่ห์ มีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว เหลี่ยมจัด มีชั้นเชิงและมีลูกเล่นที่ไม่ธรรมดา นิสัยช่างแตกต่างกับบุคลิกภายนอกโดยสิ้นเชิง...
พระพาย
สาวน้อยอายุ18ปี เป็นลูกคนเดียว โตมากับพ่อเพราะแม่ของเธอได้เสียชีวิตไปตั้งแต่เธออายุ2ขวบด้วยโรคประจำตัว หลังจากนั้นหลายปีต่อมาพ่อของเธอก็ได้เสียชีวิตตามไปอีกคนด้วยโรคร้าย คนเป็นลุงแท้ๆหรือพี่ชายของพ่อกับป้าสะใภ้ที่ยังไม่มีลูกด้วยกันจึงรับเธอมาเลี้ยงดูและรักเธอเสมือนลูกสาวของพวกเขาจริงๆ และเธอก็ยังมีพี่ชายที่มีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับเธอ พี่ชายคนดังกล่าวมีนามว่า วายุ ในเรื่อง:ป่วนหัวใจนายบอดี้การ์ดหน้านิ่ง
ซึ่งพ่อของวายุเป็นพี่ชายของพ่อพระพาย ส่วนคนเป็นลุงก็เป็นพี่ชายคนโต ตัววายุก็ไม่ต่างอะไรกับพระพายที่คนเป็นลุงกับป้าสะใภ้รับมาเลี้ยงดูเพราะพ่อกับแม่ของวายุได้เสียชีวิตกันไปหมดแล้วเช่นกัน แต่วายุนั้นได้เรียนจบและมีงานมีการทำเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ซึ่งวายุมีอาชีพเป็นบอดี้การ์ดและเป็นนักเล่นหุ้นตัวยง เรียกได้ว่าเขานั้นรวยเอาเรื่องเลยทีเดียว เขาจึงส่งเงินให้คนเป็นลุงและป้าสะใภ้ทุกเดือนไม่เคยขาด และเขาก็ยังส่งเสียค่าเล่าเรียนให้คนเป็นน้องสาวอย่างพระพายอีกด้วย ทั้งลุงทั้งป้าสะใภ้และพระพายอยู่กันอย่างสุขสบาย มีเงินใช้ไม่ขาดมือเพราะมีวายุคอยส่งเงินให้ใช้ตลอด
พระพายเธอมีใบหน้าที่สวยสะดุดตา ความสวยของเธอนั้นสามารถเป็นนางเอกละครหลังขาวได้สบาย เรียกได้ว่าเป็นเด็กสาวที่มีใบหน้าสวยมาก คิ้วเรียวสวยได้รูป ดวงตากลมโต ในตาสุกใส จมูกเชิดรั้น ปากกระจับแลดูอวบอิ่มอย่างพอดี ผมสีดำธรรมชาติยาวสลวย ความสูงอยู่ที่159เซนติเมตร เธอเป็นคนตัวเล็กแต่สัดส่วนสวยงาม หน้าอกอวบอิ่มใหญ่โตเกินตัว เอวบางคอดกิวรับกับสะโพกกลมมนได้อย่างพอดี แขนขาเรียวเล็กเนียนละเอียดไร้ที่ติ ผิวขาวอมชมพูมีออร่า ใครเห็นเป็นต้องเหลียวหลังกลับมามอง เป็นต้องมนต์เสน่ห์ในความสวยไปทั้งตัวของเธอ
เธอเป็นเด็กน่ารัก ร่าเริงสดใส อัธยาศัยดี มีความแสบซนและสู้คน ไม่ได้อ่อนแอให้ใครมารังแกง่ายๆ แต่กระนั้นก็มีความอ่อนโยนอยู่ในตัว...
#เข้ามาแล้วแวะคอมเม้นทักทายกันได้นะค๊าบ
เวลาต่อมา17:22 น."อื้อ~" คนหลับส่งเสียงอู้อี้อยู่ในลำคออย่างรำคาญเมื่อมีอะไรมารบกวนการนอนของเธอ จนทำให้เธอรู้สึกตัวตื่นโดยที่ยังไม่ได้ลืมตา และเสียววูบวาบบริเวณจุดกลางกายของตัวเองขึ้นมา เธอจึงค่อยๆลืมตาขึ้นแล้วกระพริบตาถี่ๆเพื่อไล่อาการงัวเงียออกไป ก่อนจะหลุบตามองส่วนล่างก็ต้องตกใจเมื่อเห็นอีกคนที่ไม่รู้ว่ากลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่กำลังใช้ปากรังแกความเป็นสาวของเธออยู่ เธอจึงอุทานออกมาด้วยความตกใจ"อ๊ะ! พะ พ่อเดย์ กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ" จากนั้นก็ดันตัวลุกขึ้นนั่งกระเถิบถอยไปด้านหลังทันที แล้วดึงผ้าห่มผืนหนามาคลุมปิดส่วนล่างที่เปลือยเปล่า ซึ่งเธอไม่รู้สึกตัวเลยสักนิดว่าอีกคนถอดกางเกงของเธอออกไปตอนไหนขณะเดียวกันเดชาจึงต้องผละใบหน้าออกจากกุหลาบงามของเด็กสาวทันทีอย่างเลี่ยงไม่ได้เพราะเธอกระเถิบถอยไปด้านหลัง เขาจึงหยัดกายขึ้นแล้วเข้าไปนั่งใกล้เด็กสาว ก่อนจะเอ่ยตอบเธอน้ำเสียงกระเส่าเล็กน้อย"พ่อพึ่งกลับมาถึงเมื่อกี้เองครับ" ตอบจบก็วางมือข้างหนึ่งลงบนศีรษะเล็กแล้วลูบเบาๆอย่างทะนุถนอม ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ดวงหน้าเล็กแล้วกดหอมแก้มนุ่มนิ่มของเธอฟอดใหญ่อย่างชื่นใจด้วยความคิดถึง ห่างกับเด็
วันต่อมา11:45 น.หลังจากเดชาออกไปทำธุระตั้งแต่เช้า พระพายก็อยู่ห้องของเธอไป พอเที่ยงก็สั่งข้าวมากินตามปกติ แต่เมื่อทานข้าวเที่ยงเสร็จ โทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะก็ดังขึ้นเพราะมีสายเรียกเข้า เธอจึงหยิบมันขึ้นมาดู พอเห็นว่าเป็นเบอร์ของป้าสะใภ้โทรมาจึงกดรับสายทันทีแล้วยกโทรศัพท์แนบหู ก่อนจะได้ยินคนเป็นป้าพูดขึ้นราวกับตกใจอะไรมา แต่น้ำเสียงที่พูดกับเธอกลับอ่อนโยน(พาย เราทำป้ากับลุงตกใจมากเลยนะรู้ไหม ป้าเนี่ยตกใจแทบแย่)"ตกใจ? ตกใจอะไรเหรอคะ?" คนเป็นป้าพูดมาแบบนี้ทำเอาเธองงเป็นไก่ตาแตกไปเลย(ก็คุณเดชาพ่อของหนูมิราเขามาสู่ขอเราไง พึ่งกลับไปเมื่อกี้นี่เอง ป้าก็เลยรีบโทรมาหาเรา จะถามว่าเรื่องมันเป็นมายังไง ทำไมเราถึงไปคบกับคุณเดชาเขาได้เนี่ย ชอบคนมีอายุเหรอเรา หื้ม) "ปะ ป้าจ๋าว่าไงนะคะ มะ เมื่อกี้ป้าบอกว่าพ่อเดย์ไปสู่ขอหนูเหรอคะ" เธอแทบไม่อยากเชื่อหูกับสิ่งที่ได้ยินจนต้องถามย้ำ ไม่คิดว่าคนอายุมากจะทำอะไรบ้าบิ่นเช่นนี้ เพราะเรื่องแต่งงานไม่ใช่เรื่องเล่นๆ และเธอก็ยังไม่ได้คาดหวังถึงขั้นนั้น แต่ไม่คาดคิดเลยจริงๆว่าเขาจะทำแบบนี้(ใช่จ้ะ คุณเดชาเขาซื้อของติดไม่ติดมือมาให้ลุงกับป้าเต็มเลยนะ แล้วยัง
หลังจากทานอาหารมื้อค่ำเสร็จ ทั้งคู่ก็พากันมานั่งดูทีวีกันไปเรื่อยเปื่อย พลางพูดคุยกระหนุงกระหนิงกันตามประสาคู่รักข้าวใหม่ปลามันที่มีอายุต่างวัยกัน โดยที่คนอายุมากนั่งอยู่บนโซฟาคอยป้อนขนมขบเคี้ยวให้เด็กสาวที่นั่งอยู่บนพื้นในอาณัติหว่างขาแกร่งของเขา มีถุงขนมรวมถึงพวกน้ำอัดลมกระป๋องและนมกล่องวางอยู่บนโต๊ะกลางโซฟาข้างหน้าเด็กสาวเต็มโต๊ะไปหมดทว่าด้านเด็กสาวเมื่อนึกบางอย่างขึ้นมาได้ จากที่มีความสุขอยู่กับคนอายุมากก็มีสีหน้ากังวลขึ้นมาทันที เธอจึงหันไปหาคนอายุมากพร้อมกับวางมือลงบนขาข้างหนึ่งของเขา แล้วเอ่ยพูดออกไป"พ่อเดย์คะ ถ้าพี่วายุรู้เรื่องของเรา พี่วายุต้องดุหนูแน่ๆเลย"เดชาได้ยินเช่นนั้นจึงวางมือข้างหนึ่งลงบนศีรษะเล็กแล้วลูบเบาๆอย่างปลอบประโลม เพื่อให้เด็กสาวคลายความกังวล ก่อนจะเอ่ยพูดกับเธอน้ำเสียงอ่อนโยน"หนูพายไม่ต้องกังวลนะครับ ไอ้วายุมันรู้อยู่แล้วว่าพ่อชอบหนู มันรู้อยู่แล้วว่ายังไงวันนึงพ่อต้องจับหนูพายทำเมีย อีกอย่างมันไม่กล้าดุหนูพายของพ่อหรอกครับ เพราะถ้ามันกล้าดุหนู พ่อก็จะจัดการมันเอง" "แล้วพี่วายุรู้ได้ยังไงคะว่าพ่อเดย์ชอบหนู" ถึงจะตกใจไม้น้อยที่คนเป็นพี่ชายรู้เรื่องที่คน
เวลาต่อมา19:20 น."อื้อ" พระพายเริ่มรู้สึกตัวตื่นหลังจากที่หลับไปหลายชั่วโมง เธอค่อยๆลืมตาขึ้นมา แล้วกระพริบตาถี่ๆเพื่อไล่อาการงัวเงียออกไป ไม่นานก็ได้ยินเสียงอีกคนพูดขึ้นข้างหูน้ำเสียงอ่อนโยนฟังแล้วนุ่มหู"ตื่นแล้วเหรอครับ หื้ม" ก่อนจะโดนเขาหอมแก้มไปหนึ่งฟอด และหอมหัวไปหนึ่งทีซึ่งเดชาได้ตื่นก่อนเด็กสาวสักพักใหญ่แล้ว และได้โทรสั่งการลูกน้องคนสนิทให้เอาเสื้อผ้าชุดใหม่มาให้เขาและซื้ออาหารซื้อยาคุมมาด้วย แน่นอนว่าคืนนี้เขาจะนอนที่นี่กับเมียเด็กของเขา"พ่อเดย์ตื่นนานแล้วเหรอคะ" พระพายเงยหน้าขึ้นมามองคนอายุมากแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงงัวเงีย พลางกระชับกอดเขาแน่นขึ้นอย่างออดอ้อน "ครับ" เดชาตอบเด็กสาวแค่นั้น ก่อนจะจูบซับหน้าผากมนอย่างอ่อนโยน พลางลูบศีรษะเล็กอย่างรักใคร่เอ็นดู ตอนนี้เขามีความสุขมากที่ได้อยู่กับเด็กสาวแบบนี้ เขาไม่ได้มีความสุขเช่นนี้มานานมากแล้วตั้งแต่ที่ภรรยาเขาเสียไป และปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเด็กสาวทำให้เขามีความสุขมากกว่าอดีตภรรยาของเขาอีกเขาไม่เคยมีความสุขอะไรเท่านี้มาก่อนเลย หัวใจมันกระชุ่มกระชวยไปหมด มันเป็นความรู้สึกที่เรียกได้ว่าเหมือนกลับไปสิบสี่อีกครั้งยังไงยังงั้น และ