แชร์

บทที่ 12

ผู้เขียน: บุปผาร่วงโรย
ได้เจอกู้เจ๋อเฟิงอีกครั้ง ใจฉันก็ยังเต้นผิดจังหวะอยู่ดี

แต่ฉันสงบสติอารมณ์อย่างรวดเร็ว เพราะตั้งแต่เสิ่นเจ๋อจือโพสต์ภาพนั้น ยังไงวันนี้ก็ต้องมาถึงอยู่แล้ว

“นายจำคนผิดแล้วล่ะ” ฉันหันหน้ากลับมา พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“สวี่เยี่ยนเยว่ เธออย่าแกล้งโง่! ฉันรู้ว่าคือเธอ! เธอยังไม่ตายจริงด้วย!”

กู้เจ๋อเฟิงวิ่งมาด้านหน้าฉันเหมือนคนบ้า จับแขนฉันแล้วเขย่าอย่างแรง

เขาแรงเยอะมาก เหมือนอยากบีบฉันให้เละในตอนนี้เลย

ฉันขมวดคิ้ว ทันใดนั้นมีมือใหญ่ข้างหนึ่งผลักเขาจนล้มลงบนพื้น

เสิ่นเจ๋อจือดึงฉันมาด้านหลัง “ไอ้ขี้เมาที่ไหนเนี่ย กล้าดียังไงมาแตะต้องผู้หญิงของฉัน”

กู้เจ๋อเฟิงล้มลงบนพื้น มองมือของฉันกับเสิ่นเจ๋อจือที่ประสานกันแน่นด้วยความตกตะลึง

“ไม่...เป็นไปไม่ได้! สวี่เยี่ยนเยว่คบกับคนอื่นได้ยังไง!”

“พวกนายกำลังแสดงละคร! ใช่ไหม?! แสดงละครเพื่อบีบให้ฉันไป?!”

พูดตามตรงว่าฉันไม่เคยเห็นกู้เจ๋อเฟิงเสียสติขนาดนี้

ความรังเกียจในแววตาฉันมากกว่าเดิม “ฉันไม่รู้ว่าสวี่เยี่ยนเยว่ที่นายพูดถึงคือใคร แต่กรุณาให้เกียรติกันด้วย ถ้าแตะต้องฉันอีก ฉันจะแจ้งตำรวจ”

ทว่ากู้เจ๋อเฟิงยังไม่เชื่อ เพราะใบหน้าและเสียงของฉั
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • ชู้รัก วิวาห์แค้น   บทที่ 14

    ตอนฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง เสิ่นเจ๋อจือฟุบอยู่ข้างเตียงผู้ป่วยดวงตาสองข้างปิดสนิท ที่คางมีไรหนวดเต็มไปหมด ไม่เหมือนดาราดังเลยสักนิดรู้สึกถึงการจับจ้องของฉัน เสิ่นเจ๋อจือลืมตาขึ้นมา“เป็นความผิดฉันเอง ฉันไม่น่าทิ้งเธอไว้หน้าประตูโรงพยาบาลคนเดียว ฉันผิดเอง....”ฉันหัวเราะแล้วขยี้ผมเขา “เลิกร้องได้แล้ว ลูกได้ยินจนรำคาญแล้วเนี่ย”แม้ฉันปลอบเสิ่นเจ๋อจือ แต่จริงๆ ฉันรู้สึกหวาดกลัวมากเหมือนกันถึงขั้นที่สะดุ้งตื่นเพราะความฝัน ในฝันมีแต่ภาพที่กู้เจียวเจียวถือมีดแทงใส่ฉันฉันรู้ว่าเธอไม่มีทางปล่อยฉันไปง่ายๆ ดังนั้นฉันไม่คิดจะเจรจากับเธอ ที่รับปากเธอก็เพราะต้องการเอามือถือมาส่งข้อความเท่านั้นเพราะฉันรู้ว่าเสิ่นเจ๋อจือต้องดักฟังมือถือฉันอยู่แน่ๆ เขาต้องได้ยินสิ่งที่ฉันพูด ฉันเลยลองเสี่ยงดู โชคดีที่สุดท้ายฉันก็ชนะส่วนกู้เจ๋อเฟิงจะมาหรือไม่ ฉันไม่สนใจสักนิด แต่เขาตอบตกลงอย่างรวดเร็ว มันเหนือความคาดหมายของฉันจริงๆ“ถ้าเขาได้ยินที่เธอพูด จิตใจคงแตกสลาย”เสิ่นเจ๋อจือนั่งอยู่ด้านข้าง ปอกแอปเปิลให้ฉันพลางเอ่ยขึ้น“ห๊ะ? ทำไมล่ะ?”“ตอนฉันไปถึงที่นั่น เห็นเขากระโดดลงมาจากรถคันหนึ่งพอดี เหมือนจะ

  • ชู้รัก วิวาห์แค้น   บทที่ 13

    ฉันโดนมัดแน่นอยู่บนเตียงกู้เจียวเจียวถือมีดแหลมคมหนึ่งเล่ม ขยับปลายมีดไปมาอย่างแผ่วเบาบนหน้าท้องเปลือยเปล่าของฉัน“กู้เจียวเจียว เธอจะทำอะไร! ปล่อยฉันนะ!”กู้เจียวเจียวหัวเราะ “พี่สาว ถ้าขยับอีกนิดเดียว ฉันจะเอามีด...”“แทงเข้าไป!”ฉันหยุดดิ้นทันทีพอเห็นปฏิกิริยาของฉัน ความเคียดแค้นในดวงตาของกู้เจียวเจียวมากขึ้นกว่าเดิม“เธอเห็นมันเป็นสมบัติล้ำค่าสินะ...ทำไมเธอยังไม่ตาย...ทำไมเธอยังมีลูกได้อีก...ทำไมตอนนี้ชีวิตเธอถึงมีความสุขขนาดนี้!”วันนั้นฉันเพิ่งรู้ว่าหลังจากกู้เจียวเจียวแท้ง ยังไม่ทันหายดีก็โดนกู้เจ๋อเฟิงจับขังคุกใต้ดินแผลของกู้เจียวเจียวติดเชื้ออย่างรุนแรง สุดท้ายเธอไม่สามารถมีลูกได้อีกถึงเป็นเช่นนี้ กู้เจ๋อเฟิงก็ไม่เหลียวแลเธอเลยช่วงเวลานั้น เขาจมอยู่กับความเจ็บปวดที่ฉันจากโลกนี้ไป เอาแต่ดื่มเหล้าทั้งวันทั้งคืนบางครั้งดื่มเยอะจนกลับไปทุบตีกู้เจียวเจียวที่คุกใต้ดิน ทำร้ายจนเกือบตายทุกครั้งในความคิดของเขา กู้เจียวเจียวคือต้นเหตุของทุกอย่าง“ในช่วงเวลานั้น ฉันเจ็บปวดมาก อยากตายมาก ฉันขอให้พี่ทำให้ฉันจากไปอย่างสงบ แต่เธอรู้ไหมว่าเขาพูดยังไง?” กู้เจียวเจียวตาแดงก

  • ชู้รัก วิวาห์แค้น   บทที่ 12

    ได้เจอกู้เจ๋อเฟิงอีกครั้ง ใจฉันก็ยังเต้นผิดจังหวะอยู่ดีแต่ฉันสงบสติอารมณ์อย่างรวดเร็ว เพราะตั้งแต่เสิ่นเจ๋อจือโพสต์ภาพนั้น ยังไงวันนี้ก็ต้องมาถึงอยู่แล้ว“นายจำคนผิดแล้วล่ะ” ฉันหันหน้ากลับมา พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา“สวี่เยี่ยนเยว่ เธออย่าแกล้งโง่! ฉันรู้ว่าคือเธอ! เธอยังไม่ตายจริงด้วย!”กู้เจ๋อเฟิงวิ่งมาด้านหน้าฉันเหมือนคนบ้า จับแขนฉันแล้วเขย่าอย่างแรงเขาแรงเยอะมาก เหมือนอยากบีบฉันให้เละในตอนนี้เลยฉันขมวดคิ้ว ทันใดนั้นมีมือใหญ่ข้างหนึ่งผลักเขาจนล้มลงบนพื้นเสิ่นเจ๋อจือดึงฉันมาด้านหลัง “ไอ้ขี้เมาที่ไหนเนี่ย กล้าดียังไงมาแตะต้องผู้หญิงของฉัน”กู้เจ๋อเฟิงล้มลงบนพื้น มองมือของฉันกับเสิ่นเจ๋อจือที่ประสานกันแน่นด้วยความตกตะลึง“ไม่...เป็นไปไม่ได้! สวี่เยี่ยนเยว่คบกับคนอื่นได้ยังไง!”“พวกนายกำลังแสดงละคร! ใช่ไหม?! แสดงละครเพื่อบีบให้ฉันไป?!”พูดตามตรงว่าฉันไม่เคยเห็นกู้เจ๋อเฟิงเสียสติขนาดนี้ความรังเกียจในแววตาฉันมากกว่าเดิม “ฉันไม่รู้ว่าสวี่เยี่ยนเยว่ที่นายพูดถึงคือใคร แต่กรุณาให้เกียรติกันด้วย ถ้าแตะต้องฉันอีก ฉันจะแจ้งตำรวจ”ทว่ากู้เจ๋อเฟิงยังไม่เชื่อ เพราะใบหน้าและเสียงของฉั

  • ชู้รัก วิวาห์แค้น   บทที่ 11

    (มุมมองนางเอก)ตอนกลับมาถึงประเทศ A พ่อแม่เห็นสภาพอิดโรยของฉันแล้วโมโหมากหลังจากได้ยินเรื่องที่ฉันเจอมา พวกเขาโมโหจนแทบจะนั่งเครื่องบินไปคิดบัญชีกับกู้เจ๋อเฟิงในวันนั้นเลยฉันห้ามพวกเขา พ่อแม่พูดกับฉันด้วยความโมโห“อย่าบอกนะว่าลูกยังรักเขาอยู่?”ฉันส่ายหน้าไปมา น้ำเสียงหนักแน่น“ฉันแค่ไม่อยากเห็นเขาอีก”เรื่องวุ่นวายในงานแต่งถูกพูดถึงอย่างรวดเร็ว หลังจากได้เห็นฉันก็ไม่ได้รู้สึกดีเท่าไรหรอกฉันไม่อยากได้ยินทุกอย่างที่เกี่ยวกับกู้เจ๋อเฟิงอีกแล้วจนกระทั่งวันหนึ่ง คิดไม่ถึงว่าฉันจะได้รับข้อความเสียงจากกู้เจียวเจียวเสียงเธอแสบแก้วหู พูดจามั่วไปหมด เหมือนบ้าไปแล้ว เธอกำลังระบายความรู้สึกกับ “คนตาย” อย่างฉัน“เพราะอะไร...เธอตายไปแล้วแท้ๆ เขายังไม่ยอมปล่อยลูกของฉัน...นี่คือลูกเพียงคนเดียวของเขาเลยนะ!”“เขาบอกว่าไม่เชื่อ แถมยังบอกว่าถ้าเจอเธอแล้ว เขาจะหั่นฉันเป็นหมื่นชิ้นเพื่อเป็นการไถ่โทษ เธอดูสิ ทำไมเขาถึงโหดร้ายขนาดนี้?”“ถึงเขาไม่รักฉัน แต่ฉันก็เป็นน้องสาวที่ใช้ชีวิตกับเขามาสิบกว่าปีเลยนะ เขาไม่มีเยื่อใยให้คนในครอบครัวเลยเหรอ....เป็นความผิดของเธอ! ถ้าเธอไม่โผล่มา เราคงมีความ

  • ชู้รัก วิวาห์แค้น   บทที่ 10

    (มุมมองบุคคลที่สาม)กู้เจ๋อเฟิงหันมามอง ดวงตาสองข้างแดงก่ำ “เธอหมายความว่ายังไง?”“ฉันยังพูดไม่ชัดเจนเหรอ? สวี่เยี่ยนเยว่ตายแล้ว...ฉันฆ่าเธอเอง”“เธอว่าอะไรนะ!” กู้เจ๋อเฟิงพุ่งเข้าไปบีบคอเธอ“ฉันบอกว่าฉันฆ่าเธอเอง! เอามีดแทงท้องเธอ! แล้วก็โยนทิ้งท่อระบายน้ำ! ฮ่าๆๆๆ”เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งของหญิงสาวดังขึ้นในห้องพักผู้ป่วยที่เงียบสงัด ตอนนี้กู้เจียวเจียวเหมือนคนบ้าอย่างไรอย่างนั้น“กู้เจ๋อเฟิง ตอนนี้พี่ยังอยากปล่อยให้ลูกฉันตายอยู่ไหม?”กู้เจียวเจียวมองเขาอย่างได้ใจกู้เจ๋อเฟิงหน้าซีดเผือดเขาปล่อยมือทันที แววตาของกู้เจียวเจียวดูได้ใจยิ่งกว่าเดิมกู้เจ๋อเฟิงค่อยๆ ลุกขึ้นยืน แววตาหม่นหมอง เขากวักมือเรียกหมอ“ถ้าลูกในท้องเธอรอดออกมาได้ ฉันจะฆ่าพวกนาย”เสียงหัวเราะของกู้เจียวเจียวเงียบลงทันที“พี่ว่าอะไรนะ?! ฉันบอกแล้วว่าเขาคือลูกเพียงคนเดียวของพี่! พี่คิดว่าฉันโกหกเหรอ? สวี่เยี่ยนเยว่ตายแล้วจริงๆ!”เธอตะโกนสุดเสียง แต่กู้เจ๋อเฟิงไม่สนใจเธอแม้แต่น้อยเขาเอามือค้ำกำแพง เดินโซซัดโซเซออกไปเสียงตะโกนแทบขาดใจของกู้เจียวเจียวดังขึ้นด้านหลังวินาทีที่เสียงกรีดร้องหยุดลง กู้เจ๋อ

  • ชู้รัก วิวาห์แค้น   บทที่ 9

    (มุมมองบุคคลที่สาม)พวกบอดี้การ์ดมองหน้ากัน แล้วพูดติดๆ ขัดๆ “ไม่ทราบครับ...เมื่อกี้ยังอยู่ในนี้อยู่เลย...”“ไม่ทราบ?” กู้เจ๋อเฟิงแสยะยิ้ม “ไม่ทราบเชี่ยอะไรล่ะ!”สีหน้าเขาน่ากลัวมาก เอาปืนออกมาจ่อที่หน้าผากพวกเขาทันที“ถ้าไม่พาเธอมาอยู่ตรงหน้าฉันภายในหนึ่งชั่วโมง ชีวิตไร้ค่าของพวกแกก็ไม่จำเป็นแล้วเหมือนกัน!”หลังจากบอดี้การ์ดออกไปด้วยความร้อนรน กู้เจ๋อเฟิงพิงกำแพงอย่างไร้เรี่ยวแรง สายตามองไปที่เอกสารการหย่าที่อยู่ในมืออีกครั้งเขาหลับตาลงด้วยความเสียใจเขาควรคิดได้นานแล้ว สวี่เยี่ยนเยว่สามารถแก้แค้นในงานแต่งได้ เธอไม่มีทางปล่อยให้ตัวเองโดนขังอยู่ในคุกหรอกขณะนั้นผู้ช่วยค่อยๆ เดินมาหาเขา แล้วถอนหายใจยาว“มีบางเรื่องที่นายท่านอาจยังไม่รู้ จริงๆ คนในตระกูลไม่ได้มองเธอเป็นนายหญิงด้วยซ้ำ”“ไม่ได้มองเป็นนายหญิงเหรอ? หมายความว่ายังไง?” กู้เจ๋อเฟิงขมวดคิ้ว“นายท่านลืมไปแล้วเหรอครับ? คุณเป็นคนพูดประโยคนี้เอง บอกว่านายหญิงของตระกูลคือคุณกู้”“คุณลงโทษนายหญิงต่อหน้าลูกน้องทุกคนด้วย เพราะเรื่องนี้ ทำให้ทุกคนลือกันว่าคุณจะไล่นายหญิงออกจากบ้าน ดังนั้นทุกคนจึงมองข้ามนายหญิง”กู้เจ๋อเฟิงอ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status