ชู้รัก วิวาห์แค้น의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 10

หลังจากย่องกลับมาที่ห้องอย่างเงียบๆ ฉันมองผ่านหน้าต่างไปข้างนอก พวกเขายังจูบกันอย่างอาลัยอาวรณ์ ไม่มีท่าทีว่าจะเข้าบ้านเลยฉันถอนหายใจยาว ปิดม่านหน้าต่าง แล้วหันมาพูดกับแม่บ้าน“ไปเอาเนกไทสีม่วงที่นายท่านใส่เมื่อสองสามวันก่อนมาให้ฉัน”เธออึ้งเล็กน้อย “นายหญิงคะ นายท่านเอาเนกไทเส้นนั้นเก็บไว้ในห้องเก็บของสะสมแล้ว ต้องได้รับอนุญาตก่อนจะเข้าไปค่ะ”คนทั้งตระกูลรู้ว่ากู้เจ๋อเฟิงเก็บทุกอย่างระหว่างที่คบกับฉันไว้ในห้องเก็บของสะสม แม้แต่ตุ๊กตาที่ฉันให้ เขาก็ยังเก็บไว้ในนั้นและด้วยความรักเป็นพิเศษเช่นนี้ ทำให้ทุกคนในตระกูลเคารพฉันมากฉันเงียบครู่หนึ่ง หยิบไม้กระบองขึ้นมาแล้ววิ่งไปที่ห้องเก็บของสะสม เอาไม้ทุบลงไปอย่างแรงท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน“นายหญิง! คุณทำอะไร!”ฉันไม่ได้อธิบาย หยิบกรรไกรมาตัดเนกไทเส้นนั้นจนขาด แล้วฉีกของอย่างอื่นจนขาดเป็นชิ้นๆส่วนเครื่องประดับราคาแพงพวกนั้น ฉันก็ปามันทิ้งอย่างไร้เยื่อใยน้ำเสียงฉันเย็นชา “เอาของไร้ค่าพวกนี้ใส่กล่องของขวัญ นี่คือของขวัญแต่งงานใหม่ที่ฉันมอบให้นายท่าน”“เก็บเรื่องวันนี้ไว้เป็นความลับ ไม่งั้นฉันจะส่งพวกนายไปที่ห้องใต้ดินชั้นสอง

ฉันอึ้งครู่หนึ่ง จากนั้นเบิกตาโตทันที “ลูกเหรอ?!”เขาดันตกใจยิ่งกว่าฉัน “อย่าบอกนะว่าเธอไม่รู้ว่าตั้งท้องได้สามเดือนแล้ว”ฉันไม่รู้ตอนนั้นฉันอธิบายความรู้สึกของฉันไม่ได้เลย รู้สึกว่าสวรรค์เล่นตลกกับฉันฉันเดินออกไปข้างนอกอย่างเหม่อลอย จู่ๆ ฉันชะงักปลายเท้า เพราะเห็นกู้เจ๋อเฟิงกำลังประคองกู้เจียวเจียวเดินมาทางฉันฉันรีบไปหลบตรงมุมทางเดิน เพราะกลัวพวกเขาเห็น“พี่กู้ จะเอายังไงกับเด็กคนนี้?” เสียงกู้เจียวเจียวฟังดูขุ่นเคืองใจมากกู้เจ๋อเฟิงไม่ได้พูดอะไร ทำเพียงแค่ประคองเธอเดินไปที่ห้องพักผู้ป่วยจู่ๆ กู้เจียวเจียวหยุดเดิน พูดด้วยเสียงสะอื้น “พี่ไม่ต้องการเขาใช่ไหม? งั้นฉันกำจัดเขาทิ้งก็ได้!”เธอพูดจบแล้วหันหลังวิ่งออกไป กู้เจ๋อเฟิงรั้งเธอไว้อย่างรวดเร็ว อีกทั้งยังกอดเธอไว้แน่น“ฉันต้องการ”“ฉันต้องการเด็กคนนี้”เขาพูดเสียงเบา“แต่เขามาผิดเวลา เธอต้องแอบคลอดเขาออกมา ฉันจะรับปากเธอหนึ่งอย่างเพื่อเป็นการชดเชย อะไรก็ได้”กู้เจียวเจียวน้ำตาคลอเบ้า “งั้นก็ได้ ฉันต้องการให้พี่แต่งกับฉัน ถึงเป็นแค่งานแต่งเล็กๆ ฉันก็จะแต่งกับพี่”กู้เจ๋อเฟิงเงียบครู่หนึ่ง สุดท้ายก็พยักหน้า “โอเค ฉั

พอพูดประโยคนี้ออกมา ทุกคนพากันก้มหน้าเงียบ กู้เจ๋อเฟิงก็ตัวแข็งทื่อทันทีพวกลูกน้องคิดไม่ถึงว่าฉันจะถามเช่นนี้ กู้เจ๋อเฟิงตกใจกับน้ำเสียงหนักแน่นของฉันราวกับ...ไม่ใช่ประโยคคำถาม แต่เป็นประโยคบอกเล่าต่างหากสีหน้าเขาตกตะลึงทันที แต่กลับมานิ่งเหมือนเดิมอย่างรวดเร็ว แล้วก็กลายเป็นคนเย็นชาเหมือนปกติด้วย“สวี่เยี่ยนเยว่ ฉันจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย เจียวเจียวคือคนในครอบครัวฉัน”“ถ้าเธอเอาแต่คิดเรื่องนี้อีก ฉันคงผิดหวังในตัวเธอมาก”ฉันมองเขาเงียบๆ ยอมรับเลยว่ากู้เจ๋อเฟิงแสดงเก่งมาก ไม่เห็นความรู้สึกผิดที่โกหกในแววตาเขาเลยสักนิดทั้งบ้านตกอยู่ในความเงียบ ลูกน้องพากันกลั้นหายใจ รอฉันแหกปากอาละวาดด้วยความโมโหแต่ฉันไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง แค่ก้มหน้าหัวเราะเบาๆ “งั้นเหรอ?”“ฉันเข้าใจแล้ว”กู้เจ๋อเฟิงชะงักไป ทันใดนั้นท่าทางเขาดูโล่งใจอย่างเห็นได้ชัด เขาคงคิดว่าฉันเชื่อจริงๆฉันเดินอ้อมเขามาข้างบอดี้การ์ด “ไปคุกใต้ดินสิ”บอดี้การ์ดมองหน้ากัน จู่ๆ ไม่รู้จะทำตัวยังไงดี “นายท่าน เอ่อ...”“มัวอึ้งอะไรอยู่ล่ะ! นายหญิงเอ่ยปากแล้ว พาเธอไปคุกใต้ดิน!” กู้เจ๋อเฟิงพูดอย่างไม่สบอารมณ์แม้ฉันแสดงท่าทีช

(มุมมองบุคคลที่สาม)“พี่ฟังฉันอธิบายก่อน นี่เป็นรูปที่เธอตัดต่อ ฉันไม่เคยส่งอะไรพวกนี้ให้เธอ!”กู้เจียวเจียวอธิบายอย่างร้อนรน ทว่ากู้เจ๋อเฟิงไม่สนใจเธอแม้แต่น้อยกล่องของขวัญที่โผล่มาอย่างประหลาด แขกที่โผล่มาอย่างกะทันหัน รวมถึงสิ่งที่อยู่บนจอพวกนี้ แต่ละอย่างทำให้หัวเขาใกล้ระเบิดแล้วทว่าเนื้อหาบนหน้าจอยังปรากฏต่อไปเรื่อยๆ ไม่ให้โอกาสเขาได้คิดแม้แต่น้อยหลังจากนั้นมีคลิปเสียงอีกในนั้นบันทึกเสียงท้าทายของกู้เจียวเจียวอย่างชัดเจน“พี่สะใภ้ ทายสิว่าฉันอยู่ไหน? คิก คิก ฉันบอกก็ได้ ฉันอยู่บนเตียงของพี่”“พี่บอกเธอว่าไปทำงาน แต่จริงๆ เขามาเตรียมงานแต่ง เธออย่าโกรธนะ เธอดันไม่ท้องเองนิ”“รอฉันคลอดลูกในท้อง พี่ก็จะกลายเป็นสามีของฉัน ส่วนเธอก็โดนสามีฉันไล่ออกจากบ้าน กลายเป็นแม่ม่ายที่ไม่มีใครต้องการ ฮ่าๆๆ!”คลิปเสียงยังเล่นไม่ทันจบ แขกในงานพากันแตกตื่น“ฉันไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม พี่ชายทำน้องสาวท้อง?”“ชู้สมัยนี้เหิมเกริมมาก คิดไม่ถึงว่าจะท้าทายเมียหลวงอย่างเปิดเผยขนาดนี้”“เหอะๆ ถ้าผู้ชายไม่เพิกเฉย ชู้จะกล้าขนาดนี้ได้ยังไง”“นายหญิงน่าสงสารมาก ได้ยินว่าตอนนั้นทิ้งตระกูลมาแต่งกับนายท

(มุมมองบุคคลที่สาม)กู้เจ๋อเฟิงหันมามอง ดวงตาสองข้างแดงก่ำ “เธอหมายความว่ายังไง?”“ฉันยังพูดไม่ชัดเจนเหรอ? สวี่เยี่ยนเยว่ตายแล้ว...ฉันฆ่าเธอเอง”“เธอว่าอะไรนะ!” กู้เจ๋อเฟิงพุ่งเข้าไปบีบคอเธอ“ฉันบอกว่าฉันฆ่าเธอเอง! เอามีดแทงท้องเธอ! แล้วก็โยนทิ้งท่อระบายน้ำ! ฮ่าๆๆๆ”เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งของหญิงสาวดังขึ้นในห้องพักผู้ป่วยที่เงียบสงัด ตอนนี้กู้เจียวเจียวเหมือนคนบ้าอย่างไรอย่างนั้น“กู้เจ๋อเฟิง ตอนนี้พี่ยังอยากปล่อยให้ลูกฉันตายอยู่ไหม?”กู้เจียวเจียวมองเขาอย่างได้ใจกู้เจ๋อเฟิงหน้าซีดเผือดเขาปล่อยมือทันที แววตาของกู้เจียวเจียวดูได้ใจยิ่งกว่าเดิมกู้เจ๋อเฟิงค่อยๆ ลุกขึ้นยืน แววตาหม่นหมอง เขากวักมือเรียกหมอ“ถ้าลูกในท้องเธอรอดออกมาได้ ฉันจะฆ่าพวกนาย”เสียงหัวเราะของกู้เจียวเจียวเงียบลงทันที“พี่ว่าอะไรนะ?! ฉันบอกแล้วว่าเขาคือลูกเพียงคนเดียวของพี่! พี่คิดว่าฉันโกหกเหรอ? สวี่เยี่ยนเยว่ตายแล้วจริงๆ!”เธอตะโกนสุดเสียง แต่กู้เจ๋อเฟิงไม่สนใจเธอแม้แต่น้อยเขาเอามือค้ำกำแพง เดินโซซัดโซเซออกไปเสียงตะโกนแทบขาดใจของกู้เจียวเจียวดังขึ้นด้านหลังวินาทีที่เสียงกรีดร้องหยุดลง กู้เจ๋อ