บทที่ 10 ร้าวฉาน

“ผมเป็นโอเมก้า หวังว่าคุณราเชนทร์จะไม่รังเกียจนะครับ”

“ไม่เลยครับ สมัยนี้แล้ว”

“ผมรู้สึกโชคดีมากเลยครับที่ได้คุณราเชนทร์มาช่วย หน้าร้อนแบบนี้งานยุ่งมากเลยครับ”

“ก็ไฮซีซั่นนี่ครับ”

พวกเขาสนทนาสัพเพเหระ ระหว่างการนำทางขึ้นลิฟต์ไปยังครัวเจ้าตัวก็อธิบายสัดส่วนของโรงแรม เมื่อเข้าถึงส่วนหลังบ้านครัวฝรั่งเศสจึงอธิบายลึกมากขึ้น

ที่นี่ไม่ได้มีแผนกอาหารฝรั่งเศสครบวงจรตั้งแต่แรก แต่ค่อย ๆ หาคนมาเติมเรื่อย ๆ เพราะความต้องการสูงมาตลอด คุณกานต์จึงดีใจน้ำตาซึม เพราะก่อนเขามาก็เป็นเจ้าตัวที่รับผิดชอบงานส่วนอื่นที่ยังไม่มีคน แถมยิ่งรู้ว่าเขาจบจากสถาบันที่เชี่ยวชาญด้านนี้ยิ่งร้องไห้โฮ เริ่มสงสัยขึ้นมาแล้วว่าต้องทรงงานหนักขนาดไหนถึงทำรุ่นพี่ร้องไห้ได้

“กานต์!! ใครทำอะไรเราน่ะ!”

จู่ ๆ เมื่อเดินมาถึงครัวใน เสียงทุ้มก็ดังลั่นมาแต่ไกล ทว่าราเชนทร์ไม่ได้ตกใจเท่าไรนักเพราะคุณกานต์เปรยมาล่วงหน้าแล้วว่าหนึ่งในเพื่อนร่วมงานหรือ Chef de Partie แผนกปิ้งย่างเป็นสามีตัวเอง ‘ถึงเขาจะขี้โวยวายไปบ้าง แต่อย่าถือโทษโกรธเขาเลยนะ’ แต่มาแนวนี้ไม่น่าใช่คำว่า ‘บ้าง’ แล้วกระมัง

“แกใช่ไหมทำกานต์ของฉันร้องไห้!!”

“ติณณ์หยุดเดี๋ยวนี้ เขาไม่ได้ทำเราร้องไห้”

“ผมราเชนทร์ จะมาเป็นปัวส์ซงนิเอร์ต่อจากนี้ครับ”

เชฟหนุ่มไม่อยากอยู่ดูละครน้ำเน่าจึงแนะนำตัว ทำให้คุณกานต์ซึ่งทีแรกคุมคนของตัวเองไม่อยู่เริ่มดึงสติสามีกลับมาอยู่ในร่องในรอยได้ แล้วจึงได้รู้เพิ่มเติมว่าทั้งสองเคยห้ำหั่นกันเพื่อแย่งตำแหน่ง Sous Chef ก่อนจะกลายเป็นคนรัก แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญเท่าเขาจะมีลูกมือเป็นคนขี้โวยวายไหมหรอก รู้อยู่ว่างานในครัวมันชุลมุนแค่ไหน ยิ่งรวมกับเสียงบ้านแตกของเฮียคนนี้คงไม่หูหนวกไปเลยหรือ

“หน้าอ่อนขนาดนี้จะมาเป็นเชฟประจำแผนกเหรอ?”

“ติณณ์ อย่าไปเขม่นน้องเขาอย่างนี้สิ”

ราเชนทร์เบือนหน้าหลบ ถ้าโดนตั้งแง่ตั้งแต่แรกเห็นแบบนี้สงสัยพวกลูกมือสองสามคนในการดูแลคงไม่วายทำตามหัวหน้าแผนกอื่น สมัยฝึกงานก็เห็นมาเยอะ พวกที่กร่างเพราะแค่อยู่มาก่อน

เมื่อรอสองสามีภรรยาเคลียร์ใจกันเสร็จก็จะพาไปดูครัว และรายการอาหารกะดึก ซึ่งเป็นอาหารพื้นฐานที่ผ่านมือเขามาหมดแล้ว ดังนั้นคุณกานต์จึงบอกให้เริ่มงานวันนี้ โดยเจ้าตัวซึ่งเป็นอดีตปัวส์ซงนิเอร์จะมาช่วยบอกที่เก็บจาน แล้วก็วิธีใช้อุปกรณ์ต่าง ๆ ในครัวเพราะมันเป็นคนละรุ่นกับที่เขาเคยใช้สมัยเรียน ได้คนละเอียดลออใจเย็นแบบนี้มาเป็นครูนี่มันนางฟ้ามาโปรดชัด ๆ

ระหว่างที่ราเชนทร์กำลังสำรวจเครื่องล้างจานส่วนกลางอยู่นั้นเอง ดูเหมือนคุณกานต์จะมีสายเข้าสักพักก็แสดงสีหน้ากระวนกระวายก่อนจะส่งสายตารื้นมองมาทางเขา ส่วนราเชนทร์ก็ยิ้มรับความเฮงซวยที่คงมาถึงในไม่ช้า

โดยสรุปคือลูกมือทั้งหมดสามคนของเขาที่ควรมาเข้ากะ ปฏิเสธการเปลี่ยนหัวหน้าจากคุณกานต์เป็นอัลฟ่าจากที่ไหนก็ไม่รู้ มองจากดาวอังคารยังดูออกว่าผู้ช่วยพวกนั้นแอบปลื้มเมียชาวบ้าน ชักสงสัยแล้วว่าโรงแรมรับคนเอาแต่ใจพวกนี้มาได้อย่างไร

“ตะ...แต่ปกติพวกเขาไม่เป็นแบบนี้นะ มีความรับผิดชอบสูงทั้งนั้นเลย เวลาผมป่วยก็ยอมทำงานล่วงเวลาด้วย”

กานต์พยายามกลับร้ายกลายเป็นดี เขาไม่อยากให้คุณราเชนทร์มีอคติต่อเด็ก ๆ ในแผนกเลย เจ้าพวกนั้นก็ปะไรชอบทำตามใจตัวเอง สงสัยที่ผ่านมาคงไม่ค่อยโดนเขาดุกระมัง

“ไม่ต้องแก้ตัวให้พวกนั้นหรอกครับ ผมเคยเจอคนแบบนี้มาบ้าง พรุ่งนี้คงมาทำงานเอง”

“ตะ...แต่วันนี้ไม่มีผู้ช่วย แล้วจะทำอย่างไรดีล่ะครับ ทั้งไลน์บุฟเฟต์ทั้งอาลาการ์ตคุณทำคนเดียวไม่ไหวหรอก เดี๋ยวผมไปคุยกับเชฟใหญ่นะ”

Buffet Line การจัดวางอาหารหลากหลายชนิดในภาชนะที่สวยงามและรักษาอุณหภูมิได้ เพื่อให้แขกสามารถตักอาหารด้วยตนเองซึ่งเป็นการจัดการที่นิยมมากที่สุด มันจะไม่เป็นปัญหาเลยหากมีผู้ช่วย แต่ในเมื่อมีเชฟคนเดียวทำให้ทันคงยาก ไหนจะต้องรับมือกับจำนวนอาหารที่ต้องเติม ไม่รวม A la Carte แบบจานแยกต่างหากที่ลูกค้าเฉพาะกลุ่มนิยมสั่งอีก

“ไม่เป็นไรครับ เขามาท้าทายผมก่อนเองนี่”

“ตะ... แต่ว่า”

“ถ้าคุณกานต์ไม่ว่าอะไร พรุ่งนี้ผมขอสั่งสอนเจ้าพวกนั้นได้ไหมครับ”

“ได้อยู่แล้วครับ ผมเองก็ไม่อยากให้เด็กพวกนั้นทำตัวเหลวไหลเหมือนกัน”

กานต์ไม่รู้จะซาบซึ้งใจในความไม่ยอมแพ้ของคุณราเชนทร์ หรือเศร้าใจในพฤติกรรมของเด็ก ๆ ในแผนก เป็นจังหวะแรกพบที่แย่ที่สุดตั้งแต่ทำงานมาเลย

“อย่างไรให้ผมช่วยไหมครับ มีสองมือยังไงย่อมดีกว่า”

“ไม่เป็นไรครับ ซูเชฟงานหนักอยู่แล้วนี่ครับ ผมขอเด็กฝึกงานคนสองคนก็พอ”

“ได้ครับ ผมพอดึงตัวมาจากแผนกปิ้งย่างได้”

คุณกานต์มองนาฬิกาพร้อมเดินตามเขาเข้ามาในครัว ช่วยหยิบหม้อไหจานชามออกมาเตรียมให้กองโตเพราะรู้ว่าเขายังไม่แม่นตำแหน่ง จึงพลอยได้ฟังบทสนทนาไปด้วย

‘เอ่อ...ฮัลโหล ขอเด็กฝึกงานสักคนได้ไหม พอดีผู้ช่วยแผนกปลาลางานหมดเลย’

‘โถ่ อย่าเป็นแบบนี้สิ เราเข้าใจว่าแผนกนั้นต้องการคนมากที่สุด’

‘นะที่รัก เห็นแก่คุณราเชนทร์เถอะนะ เขาพึ่งมาใหม่’

ไม่รู้ว่าโชคช่วยหรือจะเป็นบ่อเกิดปัญหามากกว่าเก่า แล้วก็ไม่รู้ว่าจะทำครอบครัวคนอื่นร้าวฉานด้วยหรือเปล่า แต่ขอร้องอย่าให้ผัวคุณกานต์มาโวยถึงถิ่นด้วยเถิด สาธุ