EP.12 ครางชื่อฉันNC++

EP.12

 

พิ้งค์พลอยยิ้มมุมปากด้วยความเจ้าเล่ห์ เธอยังไม่ทำตามคำสั่งในทันที เธอเดินเข้าไปล้างปากในห้องน้ำให้เรียบร้อย ดึงเชิงว่าเขาต้องการเธอแค่ไหน

 “เร็วๆ”

เพียงแค่ได้ยินคำสั่งของคนใจร้อน มาเฟียสาวก็เดินออกมาจากห้องน้ำ ตำรวจหนุ่มก็พุ่งเข้ามาประกบจูบแบบไม่ให้ตั้งตัว เธอรับความหื่นกามทันจึงปรนเปรอตอบ เสียงหอบหายใจเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ พิ้งค์พลอยเบียดตัวแน่นกับอกเตช มือเรียวเกาะบ่ากว้างไว้แน่น ริมฝีปากถูกเตชจู่โจม ทุกสัมผัสของเขารีบร้อน มูมมามราวกับว่าจะกลืนเธอลงท้อง หัวใจเต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะ เสียงจูบดูดดื่มบ่งบอกว่าทั้งสองกระหายรสจูบกันเอาเสียมาก

เสียงครางเบาๆ หลุดลอดจากลำคอหญิงสาวเพราะเธอพึงพอใจกับจูบนั้น จากนั้นเขาก็แทรกปลายลิ้นร้อนเข้าควานหาความหวานภายในโพรงปากเธออย่างชำนาญ ทุกการแลกลิ้นเป็นจังหวะร้อนแรง ยั่วยวน เย้ายวนอย่างไม่ออมแรง

พิ้งค์พลอยลูบหลังเตช ไล้ปลายนิ้วไปตามแนวสันหลัง แล้วจิกเบาๆ ตอนที่เขาดูดปลายลิ้นเธอแรงๆ “อ๊าาา”

อกอวบแอ่นรับมือที่บีบขย้ำอย่างหนักหน่วง พิ้งค์พลอยผละจูบออกมาเพราะน้ำหล่อลื่นไหลเปียกยันเท้า เตชก็จัดการพาเธอมายังเตียงแล้วผลักเธอลงเตียงคิงไซต์

เธออ้าขากว้างเปิดทางให้อย่างง่ายดาย มือเตชลูบไปตามหน้าท้องแบนราบ แล้วไล้ขึ้นมาขย้ำหน้าอก สายตาของเขาร้อนแรง เธอบิดตัวนิดๆอย่างยั่วยวน มือเขาลูบผ่านหน้าท้องไปถึงสะโพกแล้วกดเบาๆ เหมือนจะจับล็อกไม่ให้หนี จากนั้นเตชสอดใส่แก่นกายเข้าไปในร่องสวาทจนมิดลำ

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

เสียงเนื้อกระทบกันหนักๆ ลงตัวอย่างมากเมื่อบทรักเร่าร้อนได้เริ่มขึ้น ความรุนแรงของยาทำให้จังหวะการกระแทกรุนแรงตาม มีความสุขราวกับหลุดเข้าอีกโลก มันผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูกเมื่อได้ทารุณกรรมร่องนุ่มๆ

“คะ…คุณ อ๊า เบาๆ” พิ้งค์พลอยสูดลมหายใจลึกๆ เมื่อปลายนิ้วหยาบลากผ่านเนินอก ริมฝีปากของเขาไล่จูบจากไหล่ขึ้นไปถึงลำคอ ก่อนจะดูดเม้มจนเกิดรอย แม้ว่าเธอจะมีความต้องการอย่างหนักแต่ความรู้สึกตอนนี้ตีกันวุ่นวายมันทั้งเสียวซ่านและจุกหน่วงท้อง ไหนจะเจ็บใจกลางสาวที่โดนอัดกระแทกเต็มแรง

“ไม่ทำรอยนะคุณ”

“แน่นชิบ” มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย ทั้งเสียว ทั้งตึง ความยั่วยวนจากร่างกายเด็กสาวกำลังบีบเขาให้จมเข้าไปลึกกว่าเดิม

“คุณเบาๆๆ”

“ครางชื่อฉัน”

“อ๊ะ อ๊า คุณเตช ฉันเสี้ยนมาก”

“ไม่ใช่”

“อ๊ะ อ๊า เสียว”

“พูดใหม่ พันตำรวจเอก เตชธร พิชญะสาครมงคล”

“พะ….เพี้ยนเหรอ” แล้วเขาจะมาเจ้ายศเจ้าอย่างอะไรตอนนี้ เธองงเล็กน้อยจึงไม่ได้ทำอย่างที่เขาต้องการ

“เร็ว”

กึด!

“ไอ้บ้า!” ฟันคมกัดลงที่เนินอกเธอจนเป็นรอย เธอดิ้นพล่านและตีเขาไปแรงๆ ซึ่งเขาไม่ยอมหยุดแค่นั้น ตะโบมยอดถันของเธออย่างมูมมาม

“อย่าให้ฉันรอนาน คราง อ๊า เสี้ยนโว๊ยยยย”

“อ๊าาา พันตำรวจเอก เตชธร พิชญะสาครมงคล” ถ้าไม่ใช่ว่ามีอารมณ์มากเธอคงหมดอารมณ์ไปแล้ว แม้จะเป็นมิติใหม่ แต่เธอก็ครางออกมาได้คล่องปาก แล้วไม่รู้สึกเคอะเขินเลยแม้แต่น้อย

“มันไม่ใช่เรื่องตลก แค่อยากให้รู้ว่าเธอกำลังเล่นอยู่กับใคร”

“เข้าใจ พวกบ้าอำนาจ”

“ครางอีก”

“พันตำรวจเอก เตชธร พิชญะสาครมงคล อ๊า” เธอครางพร้อมท่าทางที่ยั่วยวนกว่าเดิม

“อยากแหกใช่ไหม”

ก็เขาให้เธอคราง แล้วก็ยังจะมาทำเหมือนจะทำโทษ แบบนี้มันไม่แฟร์กับเธอเลยสักนิด ใจกลางสาวสั่นเบาๆ เมื่อโดนแก่นกายเสียดลึกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับกำลังทำโทษให้หลาบจำ “เบาๆด้วย ฉันเจ็บ”

“เธอแม่งร่าน เอามันชิบ”

“อื้อ! เบาๆ” แบบนี้รึเปล่าที่เรียกว่าความเจ็บปวดที่งดงาม ร่างกายเตชแข็งแรงแบบคนออกกำลังกายมาอย่างหนัก เรี่ยวแรงดุดันจนเธอเริ่มสับสนตัวเองว่าต้องการอะไรกันแน่ ดวงตากลมโตสั่นไหวจนน้ำตาไหล ใจกลางสาวแดงช้ำ มันรู้สึกเจ็บเหมือนกับถูกทารุณกรรมแต่เธอก็รู้สึกชอบ ไม่รู้ว่าผลมาจากฤทธิ์ยาหรือความดิบเถื่อนที่หลับใหลอยู่โดนตำรวจหื่นกามปลุกมันออกมา

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

 “แต่เธออ้าขารับขนาดนี้ ครางดังๆ” มือหนาบีบปากคนใต้ร่างแต่เธอก็ไม่สะทกสะท้านแม้ปากจะบอกเหมือนไม่ไหว ยังยั่วยวน จงใจแลบลิ้นเลียปลายนิ้วเขา แววตาฉายชัดถึงชัยชนะ ราวกับเธอคือผู้ควบคุมเกมแม้จะเป็นฝ่ายนอนอยู่ข้างล่าง ในขณะเดียวกันก็บดสะโพกสวนขึ้นอย่างท้าทาย

“ยั่ว?” เขาขบกรามแน่น ใจสั่นวูบด้วยแรงอารมณ์ที่เธอปลุกขึ้น มือบางที่สัมผัสตรงหน้าท้องแกร่งมันเสียวซ่านเสียจนเขารีบปัดออก

“ตั้งใจ”

“หากได้กลิ่นเลือดคงผ่อนคลายกว่านี้”

“โรคจิต”

 เตชยกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจก่อนจะพาเธอเข้าสู่เกมสวาทที่รุนแรงและเร่าร้อนกว่าครั้งไหนๆ มือหนาตะปบเอวเธอไว้แน่น ขณะสะโพกเคลื่อนเข้าออกด้วยจังหวะถี่ยิบ ควบคุมเองอย่างเอาแต่ใจ ราวกับโกรธจัดที่เธอกล้าท้าให้เขาคลั่งไคล้และโมโหในเวลาเดียวกัน

“มัน…” เธอแทบเปล่งอะไรไม่ออก เป็นแค่เสียงครางสั่นแทนคำพูด ลมหายใจขาดห้วง เธอลืมเจ็บแผลที่แขนไปชั่วคราว และไม่รู้เลยว่ามันจะมีโอกาสหายตอนไหน

“เสียวละสิ”

“แหกแน่ๆ” เธออยากผลักออก อยากหุบขา แต่พอเขากดสะโพกเข้ามาหนัก ๆ เอวกลับเด้งสวนเหมือนร่างกายต้องการมากกว่าเดิม เป็นความรู้สึกใหม่ที่ร่างกายอยากท้าทาย ไม่เกรงกลัว

“ก็แค่เดินไม่ได้”

“คุณ…อ๊าา มัน แรงเกินไป”

“เบาแล้วหายไหม”

“เบาๆ ไส้จะกองรวมกันแล้ว”

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

คนที่อึด ถึก และทนคงจะเป็นเธอมากกว่า แก่นกายใหญ่ดันเข้าไปลึก พอเขาเคลื่อนตัวออกจนเกือบหลุดออกจากตัวเธอ กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง เตชได้เห็นเลือดผสมติดมาเล็กน้อยเขาก็พอใจ ความเสียวซ่านพุ่งขึ้นเป็นระลอกแบบควบคุมไม่ได้

“โคตรเสียวเลย” เขาหลุดปากมาเองและเขาเองก็ไม่รู้ว่าเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน ถึงได้หื่นกามขนาดนี้ เพียงแค่รู้ว่าอยากให้ฤทธิ์ยามันหมดไปจากร่างกายเร็วๆ นานหลายนาทีที่เตชตักตวงความสุขจากร่างพิ้งค์พลอย เครื่องปรับอากาศไม่ได้มีประโยชน์อะไร ร้อนแรงจนเหงื่อท่วมตัว ใบหน้าคมแดงก่ำราวกับเพิ่งผ่านการวิ่งรอบสนามมาหมาดๆ เตชบีบขย้ำหน้าอกและโน้มลงดูดดึงหน้าอกจนบวมเป่ง

“เหมือนจะแตก”

“ก็ปล่อยออกมาดิ”

“อ๊าาา คะ..คุณ” มือเตชสอดใต้สะโพก ก่อนยกมันขึ้นเล็กน้อย พิ้งค์พลอยสัมผัสได้ถึงแรงกดแน่นขึ้นในจังหวะถัดมา เธอไม่ได้พูดอะไรออกมา นอกจากเสียงครางกระเส่าที่หลุดจากลำคอ

“อ่อยดีนัก อยากพังไหม”

“อ๊ะ…! คุณ... มันจะ... อ๊ะ...” เสียงเธอสั่น ร่างกายบิดเร่า กล้ามเนื้อเกร็งสุดขีด ขาสั่นเหมือนจะหมดแรง จังหวะสุดท้ายที่เขาเคลื่อนสะโพกกดลึก ร่างบางก็กระตุกแรงๆ เขาเองก็รู้สึกไม่ต่างจากเธอ เขาอัดกระแทกร่องสวาทอีกถี่ยิบก่อนที่จะปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปในช่องทางรักทุกหยาดหยด

“อ๊าาา/อ๊าาาา” สองหนุ่มสาวประสานเสียงครางดังลั่น เขามองร่องสวาทที่บวมแดงด้วยความภาคภูมิใจจนลืมไปว่าพิ้งค์พลอยคือหญิงสาวที่เขาอคติ ซึ่งตอนนี้เขาไม่คิดเล็กคิดน้อย ฤทธิ์ยาทำให้เขาเริ่มบทรักรอบใหม่ขึ้นมาโดยที่พิ้งค์พลอยไม่ได้มีโอกาสพักหายใจ

“คะ..คุณ เบาๆ ยะ..อย่าเพิ่ง”

“อย่าพูดอะไรปัญญาอ่อน ครางได้อย่างเดียว”

 

 

 

 

.