LOGIN“ชูว์ กลัวผมเหรอคนสวย ไม่ต้องกลัวผมจะทำให้คุณจดจำผมไปตลอดเลยทิมมี่ ผมจะให้คุณหายใจเข้าออกมีแต่คนบาปอย่างผม” ตวัดปลายลิ้นสากลากถูกับคางเล็ก แล้วลากถูมายังลำคอระหง แล้วเคลื่อนไว้มากัดเม้มติ่งหูเล็กของชญาดา
“อ่ะ อือ”
บิดเบือนหน้าหนี แต่ยิ่งบิดหน้าหนียิ่งทำให้ไทรีสทำอะไรได้สะดวกขึ้น เขาถูไถคางสากรกเคราของตนเองขูดถูไปกับลำคอระหง
“อือ ปล่อยฉันนะ หยุดนะไทรีส” หล่อนดิ้นและสั่งห้ามให้เขาหยุด สองมือเล็กทุบตีไหล่ของเขาเพื่อให้หยุด
หึหึ
“เดินเข้ามาเองแล้วคิดเหรอว่าจะรอดไปได้คนสวย”
ไทรีสขำเยาะเย้ย ปล่อยให้หล่อนทุบตีตนโดยไม่สนใจ มือใหญ่ไม่อาจจะหยุดนิ่งเฉยได้รีบจัดการปลดเปลื้องชุดน่ารำคาญของชญาดาออก เพียงเวลาไม่นานเสื้อตัวนอกและเสื้อตัวในและยกทรงตัวเล็กก็ถูกปลดโยนทิ้งออกไปจากร่างเล็ก
“อ่า สวยกว่าที่ฉันคิดไว้อีกนะทิมมี่” เขาครางพร่าเมื่อได้เห็นกายสาวขาวนวลเนียนตรงหน้า
“อือ ปล่อยฉันนะไทรีส” เธอบิดดิ้นหนีแต่ก็เสียแรงเปล่า เมื่อมีคนตัวโตนั่งคร่อมทับกดร่างตนเองไว้
“อ่า คนบาปอย่างฉันมันไม่มีสำนึกดีหรอกนะ ยิ่งหนูตัวเล็กอย่างเธอเดินเข้ามาหาคนบาปอย่างฉันเอง และฉันจะปล่อยของสวยๆ งามๆ ไปได้ยังไงล่ะ หึหึ”
ไทรีสพูดอย่างที่ต้องการและปรารถนา ตอนนี้เขารู้สึกว่าความเป็นบุรุษกลางร่างได้ตื่นขยายตัวจนปวดหนึบเกร็งไปทั้งร่าง มือใหญ่ลูบไล้สองเต้าเล็กที่เล็กมาก เล็กแบบที่ไม่เคยเจอมากก่อน นึกว่าเต้าของเด็กก็มิปาน แต่ทำไมกัน ทำไมเขาอยากสัมผัส และคิดได้ดังนั้นก็ใช้มืออีกข้างที่ว่างรวบมือทั้งสองข้างที่ทุบตีตนรวบขึ้นไปไว้เหนือหัวของเจ้าหล่อน
“อ่ะ ไม่นะไทรีส อย่าทำแบบนี้กับฉัน ฉันจะฟ้องแด๊ด” หล่อนร้องและดิ้นเมื่อเห็นว่าตอนนี้ตัวเองหมดทางจะเอาตัวรอดแล้ว เขากักกดข้อมือของหล่อนที่รวบไว้เหนือหัวเพื่อไม่ให้หล่อนดิ้นหนีได้
“ไอ้มอร์แกนมันจะทำอะไรฉันได้ทิมมี่ พ่อบุญธรรมของเธอน่ะมันก็แค่เศษฝุ่น ฉันจะกำจัดเมื่อไหร่ก็ได้” พูดจบก็โน้มลงไปซุกไซ้ถูไถเคราสากกับกลางหว่างอกเล็กของเจ้าหล่อน
“อ่า กลิ่นหอมดีเหมือนกันทิมมี่ ฉันไม่เคยอยากได้ผู้หญิงตัวเล็ก แต่วันนี้ฉันจะหลับหูหลับตาลองสาวเอเชียก็แล้วกันนะ อ่ะอืม”
ปากหนากัดงับยอดอกสีชมพูระเรื่อขบเม้มดูดเม้มหนักหน่วงเป็นจังหวะ อีกมือที่ไม่ได้กักกดข้อมือเล็กก็เคลื่อนมานวดเฟ้นเต้าเล็กที่เล็กเกินมาตรฐานของเขา แล้วยิ่งได้เคล้นคลึงเขาก็ยิ่งตื่นเต้น ยอดอกของชญาดาก็ตอบสนองตื่นเร่าขึ้นให้เขาดูดดึงเคล้าเคลีย
“อ่า อือ พะ...พอนะไทรีส ยะ..อย่าทำแบบนี้....”
“อ่า ยากแล้วแหละที่จะหยุดทิมมี่ ยากที่ฉันจะพอแค่นี้ อืม ตัวเธอหอมจริงๆ คนสวย อ่า” ชมพร้อมกับตวัดลากปลายลิ้นสากถูขึ้นลงจากร่องอกทั้งสองของหล่อนขึ้นไปยังลำคอระหง แล้วไล้เลื้อยขึ้นไปกัดเม้มคางเล็กแล้วเคลื่อนมาบดจูบปากหวานฉ่ำของสาวเอเชีย
“อ่ะ อือ”
เสียงคัดค้านกลืนหายเข้าไปในลำคอระหง มือใหญ่ที่รวบข้อมือเล็กผละปล่อยเคลื่อนมากดไหล่มนให้อยู่นิ่ง แล้วอีกมือก็บังคับคางเล็กให้แอ่นรับแรงจูบสวาทร้อนของตน เรียวลิ้นร้อนของไทรีสสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากน้อยอีกครั้ง และครั้งนี้ชญาดาได้เผลอจูบตอบกลับไร้เดียงสา มุมปากหนากระตุกพึงพอใจกับจูบไร้เดียงสาของเจ้าหล่อน เขาก็เริ่มรุกสอดแทรกปลายลิ้นเกี่ยวรัดคลึงเฟ้นควานรสหวานในโพรงปากน้อยแสนเดียงสาด้วยความเอาแต่ใจและช่ำชอง
“อ่า อือ หวานเป็นบ้า จูบแรกเหรอคุณหนู อือ” ผละห่างออกมาให้หล่อนได้หอบหายใจ แล้วตวัดปลายลิ้นไล่เลียริมฝีปากของตนเองแล้วโน้มลงกัดเม้มจมูกเชิดรั้นของเจ้าหล่อน
“อ่ะ อือ พะ...พอเถอะ ฉันจะไม่เข้ามาในสกายอีกแล้ว ปล่อยฉันนะไทรีส อือ” หล่อนบอกเสียงสั่นเครือ ตอนนี้ชญาดาหมดแรงจะต้านทานและจะต่อสู้แล้ว หล่อนพ่ายแพ้ หล่อนกลัวดวงตาสีเขียวมรกตคู่นั้นของเขา
“อ่า ไม่ไหวแล้วหนู ฉันอยากกินหนูบ้างจินนี่” ว่าแล้วผลักร่างน้อยที่นั่งคุกเข่าตรงหน้าให้ล้มลง แล้วเขาเคลื่อนไปคร่อมทับแล้วตวัดปลายลิ้นสากกับเนินอกอวบอูมของเมณิษาแล้วเคลื่อนไล้มายังหน้าท้องแบนราบที่อีกไม่นานจะนูนโตเพราะเจ้าตัวเล็กโตขึ้น “อ่า คุณฮัฟขา...” หล่อนครางพร่าแยกเรียวขากว้างแล้วตวัดเกี่ยวร่างหนาที่แทรกอยู่กลางกว่างขาของตัวเอง “อ่า หนูต้องการฉันไหม อ่า” ลากลิ้นสากมายังเนินสวาทอวบอูมกลางร่าง มือใหญ่เคลื่อนมาถูไถกับกลีบสวาทฉ่ำเยิ้ม แล้วเคลื่อนมาจูบหน้าท้องแบนราบมาจูบแผ่วเบากับเม็ดเกสรกลางร่าง “อ่ะซี้ดดด คุณฮัฟ เสียว...จินนี่เสียว...อ่า” “อ่า พระเจ้า...หวาน สวยฉ่ำเหลือเกินเมียฉัน อ่า ชูว์” เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกดูดเม้มเม็ดสวาทกลางร่างพร้อมกับสอดแทรกถูไถไปมากับกลีบสวาท แต่แล้วสวรรค์ที่กำลังซ่านเสียวของทั้งสองที่ตอนนี้ติดไฟเร่งเครื่องปรนเปรอกันและกันเหงื่อไคลท่วมตัวของทั้งสองกำลังจะได้พบกับความเย็นฉ่ำในอีกไม่นานก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น ปัง! ปัง! ปัง! “แม่ครับ แด๊ดครับ อยู่ในห้องน้ำรึเปล่าครับ เจสันปวดฉี่” หนูน้อยตื่นกลางดึกเพราะปวดฉี่แ
ผ่านงานแต่งงานของเขากับเมณิษาไปแล้ว งานแต่งงานของเขาจัดขึ้นเล็กๆ เชิญแขกเฉพาะคนสนิทและคนในครอบครัวเท่านั้น และตอนนี้ก็ผ่านมาได้สามเดือนแล้ว และเช้านี้ฮัฟก็ได้รับข่าวดีจากเด็กดีของตนเอง หล่อนกำลังตั้งครรภ์ลูกคนที่สองให้เขาได้ 6 สัปดาห์แล้ว พ่อแม่ลูกทั้งสามไม่สิสี่อีกคนอยู่ในท้อง ฮัฟพาเมณิษามาฝากท้องวันที่เขามีนัดพบจิตแพทย์เพื่อทดสอบอาการเซ็กส์วิปริตของเขา ตอนนี้เขากินยาและได้รับการดูแลต่อเนื่องสม่ำเสมอทำให้เวลาหลับนอนกับแม่ของลูกเขาไม่เผลอกัดเธอแรงและตบตีอีกแล้ว จะมีก็แต่ตอนที่เร่งเร้าจังหวะที่เขาเผลอกระแทกเร่าแรงเท่านั้น ส่วนรอยแผลเป็นของเมณิษาเขาก็พาเธอรักษาจนตอนนี้ผิวสีน้ำผึ้งของเธอกลับมาสวยนวลเนียนอีกครั้ง “เจสันลูกเมื่อไหร่จะยอมรับแด๊ดสักที เจสันจะมีน้องแล้วนะ” ฮัฟที่อุ้มลูกชายเดินตามภรรยาไปยังห้องตรวจเอ่ยกับลูกชาย “ผมให้อุ้มให้กอด ให้นอนด้วยทุกวันยังไม่เรียกว่ายอมรับอีกเหรอครับแด๊ด” หนูน้อยยิ้มจนตาเล็กให้ผู้เป็นพ่อ หนูน้อยยอมรับตั้งนานแล้วแต่ปากแข็งและอายไม่กล้าเรียกอีกฝ่ายแด๊ด เพราะไม่ชินที่จะเรียกลุงหน้าร้ายว่าแด๊ดจึงเรียกแต่ลุงตลอด “ว่าไงนะไอ้แส
“อือ ไม่เป็นไรค่ะ ขอแค่คุณฮัฟต้องการจินนี่และรักจินนี่จินนี่ไม่สนใจอะไรทั้งนั้นค่ะ” “ฉันรักหนูกับเจสันนะ เรามีน้องให้เจสันดีไหมหนู” เขาบอกเสียงพร่าพร้อมกับลูบไล้หน้าท้องแบนราบไปมา “แล้วเรื่องแต่งงาน....” “ชูว์.....แอนดริวจัดการเรียบร้อยแล้วเชื่อฉัน” แม้ว่าแอนดริวจะยังไม่ได้บอกว่าตอนนี้กับแคทเธอลีนจัดการได้รึยัง แต่เขาเชื่อในตัวของคนสนิทของเขาว่าฝ่ายนั้นไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอน “อย่าพูดถึงเรื่องอื่น พูดเรื่องของเราดีกว่าเด็กดีของฉัน มีน้องให้เจสันนะ ไอ้แสบจะได้มีเพื่อน” “ค่ะ มีน้องให้เจสัน” หล่อนแพ้ยิ้มหล่อร้ายของฮัฟที่เขาส่งมาให้ เพียงแค่นี้ร่างเปลือยของหล่อนก็อ่อนระทวยโรยแรงไปหมดแล้ว พร้อมพลีกายตกเป็นเบี้ยสวาทของเขาตลอดชีวิตแล้วตอนนี้ “อ่า น่ารักมากหนู” มือใหญ่เคลื่อนมาถูไถสันมือกับกลีบสวาท แล้วก็เริ่มบทรักขึ้นอีกครั้ง โดยไม่สนใจว่าตอนนี้ลูกชายจะได้ทานข้าวเช้ารึยัง เพราะตอนนี้เขาสนใจแค่เขาอิ่มกายก็พอ หนุ่มใหญ่บรรเลงขับเพลงรักเร่าร้อนเสียวด้วยจังหวะจะโคนที่อ่อนโยนและหนักหน่วงสลับกันไปมาโดยมีกายสาวเล็กอ้อนแอ้นแอ่นโยกบิดเร่าเสียวไปตามทำนองรัก
“โอว์...ให้ตายเถอะจินนี่ อ่า ไม่ไหวแล้ว อย่ายั่วผัวแบบนี้ อูว์” มือใหญ่จับก้นกลมกลึงบีบแน่นสุดแรงด้วยความทรมานเสียว“อ่า ไม่ตายหรอกค่ะ จินนี่ไม่ให้คุณฮัฟตายหรอกค่ะ” หล่อนบอกเขายิ้มๆ ก่อนจะเคลื่อนไล้ปลายลิ้นไล้เลียจากอกแกร่งมายังหน้าท้องแข็งแรง มือเล็กก็เคลื่อนมาไล้สัมผัสหน้าท้องบุรุษก่อนจะไล้เลื้อยต่ำไปกอบกุมเอ็นเนื้อร้อนของบุรุษ“อ่ะ โอว์...พระเจ้า....จินนี่ อ่า เสียว....ดูดผัวหน่อยที่รัก อ่า เด็กดีของฉัน จัดการฉัน ซี้ดดด อืม นั่นแหละ อ่า เก่ง.....” เอวสอบเคลื่อนไหวแอ่นยกเร่าเด้งหาปากน้อยที่กำลังดูดเม้มกลืนกินแก่นกายแข็งร้อนของตนเอง สองมือใหญ่กำผ้าห่มแน่น เท้าทั้งสองก็ถีบจิกที่นอนไปด้วย ยิ่งปากน้อยกับมือเล็กของเมณิษาเร่งเร้าปลุกเร้าความเสียวซ่าน “อ่า อือ” เสียงแรงดูดของปากน้อยดังออกมาเป็นจังหวะ สองมือเล็กนวดไล้เคล้นคลึงพวงสวรรค์ทั้งสองลูกไปมา แล้วก็ผละปากน้อยที่กลืนกินเอ็นร้อนออกมาไล้ลินเล็กเลียโคนขาแข็งแรง แล้วไล้เลียมายังท่อนขาแข็งแรงแล้วมายังปลีน่องแข็งแรงที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและเหงื่อไคลที่ชื้นแฉะ “โอว์ จินนี่ หนูกำลังทำให้ฉันทรมาน อ่า เสียว...อู
“จินนี่ไม่เคยรังเกียจคุณฮัฟ หนูกลัวแต่คุณฮัฟนั่นแหละจะรังเกียจคนอย่างหนู”“ไม่เลยเด็กดี ฉันไม่เคยรังเกียจเธอ ฉันรักเธอต่างหากเด็กดี”“อึก ฮือ....จินนี่ก็รักคุณฮัฟค่ะ จินนี่รักคุณฮัฟมาตลอด จินนี่แอบรักน้าชายของตัวเองมาตลอด อึก” หล่อนโถมกายเข้าสวมกอดคนตัวโตอีกครั้งพร้อมกับร้องไห้สะอื้นซุกอกแกร่ง“โถ่....เด็กน้อยของน้าฮัฟ ชูว์ ไม่ร้องนะ เดี๋ยวน้าชายคนนี้จะปลอบใจหนูเอง ขอบคุณนะที่ยกหัวใจให้ฉัน ฉันรักหนูนะจินนี่”เอ่ยอย่างเจ้าเล่ห์ในท้ายประโยค ตอนนี้ฮัฟเหมือนอยู่ในความฝัน หัวใจของเขามันเต้นแรงและล่องลอยไปในอากาศ ยิ่งเด็กน้อยในอ้อมกอดก็รักตนเองเขาก็ยิ่งไม่อยากเชื่อว่าเขาจะสมหวังในสิ่งที่คาดหวังมาตลอดตั้งแต่รู้จักเธอ และเขาก็เพิ่งรู้ใจตัวเองไม่นานนี้เองว่าหัวใจของเขานั้นตกเป็นของเด็กน้อยคนนี้ตั้งแต่เมื่อหกปีที่แล้วแล้ว เพียงแค่เขายังไม่ได้รับการกระตุ้น และตอนนี้เขาก็พร้อมจะดูแลหนูน้อยกับลูกชายตัวแสบแล้ว เขาพร้อมจะมีเมณิษากับเจสันเป็นอีกครึ่งของชีวิตที่เหลืออยู่“เดี๋ยวลูกรอนะคะ” หล่อนผละจากอ้อมกอดของคนตัวมาเช็ดน้ำตาแล้วบอกเขาว่าเจสันจะรอได้ เพราะตอนนี้ก็ตอนเช้าด้วย“ไอ้เด็กแสบไม่สนใจเราหรอก
“ค่ะ จินนี่เห็นค่ะ” เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตนเองแล้วเดินไปเอาเสื้อผ้าในตู้เสื้อผ้ามาพับใส่กระเป๋าต่อ“คุยกันก่อนได้ไหมจินนี่ เธอก็รู้ว่าตอนนี้ฉันเปลี่ยนไปแค่ไหน ฉันไม่ได้ตบตีและรุนแรงกับเธอเลยนะ ฉันกำลังรักษาตัวกับจิตแพทย์ตอนนี้” มือเล็กของเมณิษาที่กำลังพับผ้าหยุดทันทีเมื่อได้ยินที่เขาบอก ใช่ ทำไมเธอไม่สังเกตและไม่สงสัยว่าทำไมเวลาที่เขาหลับนอนกับเธอเขาถึงเปลี่ยนไปเป็นคนละคน เขาอ่อนโยน ทะนุถนอมเธอจนราวกับเป็นคนละคน“คุณฮัฟว่าไงนะคะ คุณฮัฟพบจิตแพทย์ ไปคนเดียวเหรอคะ ทำไมถึงไม่บอกจินนี่ จินนี่จะได้ไปเป็นเพื่อน”หล่อนหยุดมือที่พับผ้าเคลื่อนมาหาคนที่ยังนั่งย่อเข่าอยู่กับพื้นแล้วสองมือเล็กก็ประคองหน้าของชายหนุ่มให้มาสบจ้องกับตนเอง มือน้อยที่โอบประคองแก้มสากด้วยความสงสารและรักจับใจ หล่อนรักเขารักคนตรงหน้าจนไม่รู้ว่าจะทิ้งเขาไปได้ไหม ยิ่งได้รู้ว่าตอนนี้เขากำลังรักษาตัว เมณิษาก็ยิ่งอยากอยู่ข้างๆ เขา อยากอยู่เป็นกำลังใจให้ฮัฟแม้ไม่รู้ว่าฮัฟจะต้องการกำลังใจจากตัวเองไหมก็ตามที“ฉันอาย ฉันไม่อยากให้ใครรู้ว่าฉันมีอาการทางจิตเกี่ยวกับเซ็กส์ ฉันไม่อยากให้ใครรู้ ฉันอยากรักษาและตอนนี้ฉันก็พยายามเป็น
เปิดเข้าไปในห้องอีกห้องก็ว่างเปล่าไทรีสจึงมาหยุดที่หน้าห้องนี้ และคิดว่าคงเป็นห้องนอนของชญาดา และเมื่อบิดลูกบิดประตูดูว่าคนตัวเล็กล็อกห้องรึเปล่า และห้องไม่ได้ล็อก สาเหตุที่ชญาดาไม่ได้ล็อกห้องนอนเพราะเวลามีเหตุฉุกเฉินลื่นล้มในห้องลูอิสจะได้เข้ามาช่วยได้ทันเวลา และเมื่อห้องไม่ได้ล็อกเขาจึงผลักเข้าไป
ณ มหานครลาสเวกัส มอร์แกนเดินทางมาประเทศไทยบ่อยมากหลังๆ มานี้จนทำให้นิโคกับเอเดนผิดสังเกต เพราะสองอาทิตย์เดินทางครั้งจนต้องส่งคนของตนตามมา และก็ได้รู้ว่าเพราะอะไรมอร์แกนถึงได้ไปเมืองไทยบ่อยๆ เมื่อเห็นรูปหญิงท้องโตในรูปยืนยิ้มและโอบกอดมอร์แกนเมื่อมอร์แกนถึงสนามบิน “นายว่าไงเอเดน คุณหน
“อ่า เรียกอะไรเวลาเราอยู่ด้วยกันทิมมี่ อือ ผมอยากเข้าไปในตัวคุณใจแทบขาดทูนหัว อ่า”หากยังไม่ได้เรียกคำสนิทเขาจะไม่ยอมเข้าไปปลดปล่อยความร้อนรุ่มให้ร่างเล็กเป็นอันขาด มือใหญ่ทั้งสองเคลื่อนไปกอบกุมขยำเต้างามผ่านเสื้อตัวนอกของหล่อน ซุกไซ้ปลายจมูกโด่งไปกับซอกคอระหง เคลื่อนถูไถขูดเคราสากไปมาตามซอกคอขาวนว
สองสามวันมานี้ไทรีสเอาแต่เดินวนเวียนไปมาในห้องทำงานกึ่งห้องนอน ไม่ยอมกลับไปนอนที่บ้านหลายวันแล้วตั้งแต่วันที่ให้นิโคกับเอเดนไปส่งคุณหนูตัวน้อยกลับบ้านของหล่อน แล้วตัวเขาเองก็ได้แต่นอนดูรูปของเธอและสูดดมกลิ่นกายกลิ่นเหงื่อของหล่อนที่เปื้อนติดเตียง ไม่ยอมให้แม่บ้านขึ้นมาทำความสะอาด







