Masukมาอยู่บ้านหลังใหญ่หลังนี้มาได้อาทิตย์กว่าแล้ว แต่กล้วยก็เริ่มรู้สึกผูกพั
“บอกพี่ได้ไหมทำไมถึงทำแบบนั้น” เขาถามถึงเรื่องของหญิงสาว เพราะเขาแทบไม่รู้จักผู้หญิงที่เขารักเลยด้วยซ้ำ ที่ผ่านมาเขาหาว่าหล่อนเป็นขโมยตลอดเวลา“ค่ะ...” เรื่องราวทุกอย่างถูกเล่าผ่านปากน้อยของป่านทอ หล่อนเล่าไปก็ร้องไห้ไปด้วยยิ่งได้รู้เรื่องราวความเป็นไปเป็นมาของจุดเริ่มต้นเป็นขโมยของป่านทอ เขาก็ยิ่งสงสารและรักผู้หญิงคนนี้ และถือว่าโชคดีเขาเป็นเหยื่อคนเดียวและคนแรกของเธอ เขาดีใจที่ร่างน้อยๆ ไม่ได้ไปแต่งตัวยั่วอวดให้ใครเห็นนอกจากเขา“ไม่ร้องนะครับคนดี ต่อไปนี้พี่จะเป็นทุกๆ อย่างของน้องป๊อบเอง พี่จะเป็นครอบครัวของป๊อบ และยังมีพ่อแม่ น้องสาวของพี่อีก ทุกคนต้องรักและต้อนรับป๊อบ เราไปหาพ่อกับแม่พี่กันนะครับ” โอบกอดหญิงสาวแน่นกว่าเดิมพร้อมกับจูบปลอบโยน“ขอบคุณนะคะที่ไม่รังเกียจป๊อบ”“พี่รังเกียจตัวเองมากกว่า รังเกียจที่ตัวเองดีไม่คู่ควรกับหัวใจของป๊อบ” เขาบอกเธอ“ไม่เลยค่ะ พี่รักเป็นคนดี แม้...จะขังป๊อบ ล่ามโซ่ไว้ก็ตาม พี่ก็ยังดีในสายตาของป๊อบ” หล่อนบอกเขาแล้วจูบหน้าอกแกร่งแรงๆ
“ค่ะ ป๊อบเป็นของพี่รักคนเดียวเท่านั้น ไม่ว่าจะตอนนี้หรือในวันข้างหน้า แมวขโมยตัวนี้ก็จะเป็นแมวของพี่รัก จะเป็นสัตว์เลี้ยงของพี่ไปจนตัวตายค่ะ อ่ะ! อือ!”หล่อนแอ่นกายโยกเย้าเสียดสีคนเหนือร่าง มือน้อยลูบไล้ต้นแขนแข็งแรงของบุรุษ แม้จะซูบผอมลงไปเยอะ แต่ก็ยังคงความแข็งแรงให้หล่อนได้ชื่นชม ปากน้อยครวญครางกระเส่าหวานทุกการสัมผัสเสียดสีร้อนแรงของคนเหนือร่าง“อือ! พี่รักน้องป๊อบนะครับ อืม!” เขาพร่ำบอกรักเสียงพร่ากับร่องอกอวบอูม ปากหนาตวัดไล้ปลายลิ้นสากไปกับยอดอกสีชมพูระเรื่อทั้งสองยอดสลับไปมา แล้วสองมือใหญ่ก็เฟ้นคลึงเต้างามตามอารมณ์“อือ! ป๊อบก็รักพี่รักค่ะ อือ! ป๊อบ...อ่า!”ป่านทอขยับเคลื่อนกายบิดเร่าไปมากับเตียงนอน โดยมีชายหนุ่มทาบทับเหนือร่าง หล่อนแอ่นอกรับแรงดูดเม้ม มือเล็กจิกกับไหล่หนาเพื่อระบายความซ่านเสียว เรียวขาเล็กแยกกว้างแล้วตวัดกอดเกี่ยวเอวสอบของชายอันเป็นที่รักรักษ์เคลื่อนไล้ถูไถเคราสากของตนมายังหน้าท้องแบนราบ สองมือใหญ่ก็วางนาบกับเนินสวาทอวบอูมกลางร่างป่านทอ ถูไถสันมือตามกลีบสวาททั้งสองข้าง โน้มใบหน้าลงไปสูด
“พี่ทำหน้าที่นี้ได้อยู่ใช่ไหม พี่สามารถเป็นสามี เป็นพ่อของลูกน้องป๊อบได้อยู่ใช่ไหม” เขาถามคนตัวเล็กใต้ร่าง เขาอยากได้ยินคำยืนยันว่าป่านทอให้โอกาสเขาได้ดูแลและได้อยู่ด้วยกันไปจนตายจากกัน“ค่ะ พี่รักเป็นสามี เป็นพ่อของลูกป๊อบ และพี่รักคนเดียวเท่านั้นค่ะ ป๊อบ...อะ! อื้อ!”ท้ายประโยคถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอเมื่อปากหนาทาบทับปิดปากน้อยของเธอ เรียวลิ้นสากสอดแทรกดุนดันหยอกเย้ากับเรียวลิ้นเล็กของหญิงสาวด้วยความคิดถึง มือใหญ่เคลื่อนไล้มากดไหล่มนไว้กับเตียง ตัวของเขาขยับเคลื่อนเสียดสีกับร่างเล็กของสาวเจ้าที่กำลังบิดเร่าสวาทไปมาอยู่ภายใต้ร่างของเขา“อ่ะ! อืม! ขอบคุณครับ ขอบคุณที่ให้โอกาสผู้ชายคนนี้ ขอบคุณที่ให้พี่ได้แก้ตัว” เขาถอนจูบโหยหาออกมาทั้งน้ำตาป่านทอยกมือของตัวเองขึ้นเช็ดน้ำตาให้เขาแล้วยื่นหน้าขึ้นไปจูบคางสากของคนเหนือร่าง แล้วตวัดเรียวแขนน้อยรัดร่างใหญ่โตลงมาทาบทับเสียดสีตนให้ร้อนรุ่มกว่าเดิมรักษ์เห็นข้อมือเล็กข้างที่เป็นแผลเป็นก็คว้าดึงมือที่ตวัดกอดตัวเองมาจูบข้อมือพร้อมกับถามคนตัวเล็ก“ยังเจ็บอยู่ไหม&
“คนโง่! พายุเข้ายังจะมาอยู่ตรงนี้อีก ทำไมไม่กลับบ้าน ทำไมต้องมาทรมานตัวเองตรงนี้ด้วยคะ” เธอต่อว่าชายหนุ่มทั้งน้ำตาแล้วย่อตัวลงโอบกอดคนตัวโตจนร่มในมือปลิวไปกับลมพายุฮือๆๆ เสียงสะอื้นไห้ของป่านทอดังแข่งกับเสียงฝนเสียงฟ้า รักษ์โอบกอดร่างเล็กตอบแล้วรัดดึงเข้ามาซุกอกตัวเองแนบแน่น เขาพรมจูบกระหม่อมบางแล้วผลักออกมาพรมจูบใบหน้าสวยเปื้อนน้ำตาและน้ำฝนของเธอ ตอนนี้ทั้งสองคงลืมไปแล้วว่าตัวเองอยู่ท่ามกลางพายุเปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!เสียงฟ้ายังคงร้องลั่นก้องฟ้า และฝนก็ยังคงกระหน่ำตก แต่สองคนที่โอบกอดกันท่ามกลางสายฝนกระหน่ำหาได้แคร์ไม่ ทั้งสองโอบกอดแลกจูบกันดูดดื่มจนแทบจะกลืนกินเป็นร่างเดียวกัน“ให้พี่ได้รักป๊อบนะ” เขาเอ่ยเสียงพร่าแล้วก็รั้งใบหน้าสวยของคนตรงหน้าเข้ามาใกล้พร้อมกับจูบอ่อนโยนตรงปลายจมูกสวย“อือ! อึก!” หล่อนตอบได้เพียงแค่พยักหน้า แล้วรักษ์ก็ช้อนอุ้มร่างน้อยของยอดรักเดินเข้าไปในบ้านด้วยร่างที่เปียกโชกของตนและหญิงสาว พอเดินเข้ามาในบ้านป่านทอก็ชี้มองไปยังชั้นสองห้องพักของตน
“ครับ แต่ก่อนที่ผมจะไป ผมขอพูดสักประโยคเถอะ” พันแสงอยากพูดให้ป่านทอได้ขบคิดก่อนที่เขาจะกลับ“ว่ามาสิคะ” เธอหยุดรอฟัง“คุณรักน้องชายผมบ้างไหม ถ้าไม่รักก็บอกเขาไปตรงๆ ไม่ใช่ทำเฉยเมยเย็นชาใส่มันแบบนี้ บอกให้มันตัดใจจากคุณซะ บอกมันไปเลยว่าคุณไม่ต้องการมัน ไม่ใช่ทำแบบที่เป็นอยู่ตอนนี้ ถ้าคิดว่าน้องชายของผมมันเลวไม่คู่ควรกับโอกาสและคำว่าให้อภัยของคุณก็ควรทำอะไรให้ชัดเจนและเคลียร์ไปเลย ต่างคนจะได้เจ็บน้อยลงและจะได้ไปใช้ชีวิตตามที่ตนเองวางไว้ ไม่ใช่มากอดความหวังลมๆ แล้งๆ เหมือนตอนนี้ คุณรู้ไหมว่าน้องชายผมมันรักคุณมากแค่ไหน ถ้าคุณคิดว่าการที่ผู้ชายคนหนึ่ง ผู้ชายเห็นแก่ตัวอย่างรักยอมทำอะไรแบบนี้เพียงเพื่อจะเอาชนะ คุณคิดผิดแล้วคุณป๊อบ น้องชายผมมันรักคุณ” พูดจบก็เดินจากไปทิ้งให้ป่านทอน้ำตาคลอแล้วปล่อยเสียงสะอื้นไห้น้อยๆ ออกมาเมื่อพันแสงเดินไปไกลแล้ว ป้าอนงค์เดินออกมาจากร้านมาโอบกอดปลอบประโลมหล่อนและประคองเข้าไปในร้าน“พ่อหนุ่มคนนั้นพูดถูกนะหนูป๊อบ หากเขาไม่รัก เขาคงไม่มาให้เราสาดน้ำร้อนใส่ ไม่ให้เราไล่เอาไม้ฟาดตีจนหัวร้างข้างแตกแบบน
ปลัดภิวัฒน์ขอตัวกลับบ้าน เพราะนี่ก็บ่ายโมงแล้ว เขามาที่นี่ตั้งแต่เช้า มาเป็นเพื่อนคุย มาอยู่ช่วยงานที่ร้านของป้าอนงค์ตั้งแต่เช้า ตอนนี้คงถึงเวลาต้องกลับบ้านไปเคลียร์งานเอกสารที่รออยู่ที่บ้าน แม้วันนี้เป็นวันเสาร์วันหยุด เขาก็ยังมีงานที่ยังค้างมาจากวันศุกร์อยู่จึงเอามาทำที่บ้านด้วย “พี่กลับก่อนนะน้องป๊อบ” “ขอบคุณนะคะคุณปลัดที่มาคุยเป็นเพื่อนป๊อบ”หล่อนบอกยิ้มๆ ทั้งๆ ที่ข้างในไม่ได้ยิ้มอย่างที่แสดงออกมา สายตาของเธอสอดส่องมองหาใครบางคนตลอดเวลา แม้ว่าจะพูดคุยหัวเราะกับปลัดหนุ่ม แต่สามวันแล้วที่รักษ์หายเงียบไป เหมือนครั้งก่อนที่เขาหายไปเป็นอาทิตย์ หายไปจนเธอคิดว่าเขาท้อใจไม่กลับมาแล้ว พอเขากลับมาเธอก็ดีใจ ดีใจจริงๆ แต่ก็ยังให้อภัยไม่ได้ เพราะเขา...เขาเป็นคนทำให้ลูกของเธอต้องจากไป“พี่ยินดีครับ”“ขับรถดีๆ นะคะ”“ขอบคุณครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่มาใหม่นะครับ”“เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ พร
เมื่อไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าของทั้งสองที่เดินจากไปแล้ว ตะลิงปลิงก็รีบลุกขึ้นกระโดดนอนบนเตียงทันที ความอึดอัดก่อนหน้านี้ได้หายไปแล้ว ตอนนี้หล่อนเหนื่อยอยากนอนพักสักหน่อย“อ่า! เมื่อยชะมัดเลย” ตะลิงปลิงไม่สนใจเลยว่าเจ้าบ่าวป้ายแดงของตนจะมองตนยังไง เพราะยังไงอีกไม่นา
“เออ ๆ กูก็พูดไม่ดีจริง ๆ นั่นแหละ ขอโทษด้วยก็แล้วกัน ส่วนเรื่องลูก กูไม่มีทางมีกับยัยเด็กนั่นเด็ดขาด ถ้าจะเอากัน กูจะป้องกันไม่ก็ให้ยัยนั่นกินยาคุม แต่ก็ดีเหมือนกันถือว่ามีที่ปล่อยน้ำแบบไม่ต้องจ่ายเงิน”มโนกระตุกยิ้มมุมปากพร้อมกับสะบัดลวงร้อยให้ปล่อยตน ส่วนฝันดีก็เป็นอิสระแล้วเช่นกัน แต่ใบหน้าของฝ
“ยิ้มสิ ทุกคนรอเราอยู่นะ ถ่าย ๆ ไปเถอะ สร้างภาพน่ะเป็นไหม” มโนเอ่ย ก่อนจะหันไปยิ้มให้กล้อง และมันเป็นยิ้มที่เขายิ้มเต็มปาก เป็นยิ้มที่ไม่เสแสร้งและยิ้มของมโนก็ทำให้เพื่อนรักทั้งสี่ของเขาต้องหันมาสบตากันด้วยคำถาม“ดีมากจ้า...น่ารักมาก ๆ เลยลูก ๆ เพื่อนเจ้าบ่าวมาถ่ายกับเจ้าบ่าวเจ้าสาวได้แล้วจ้ะ”เพ็ญ
“ฮึ! ตอนแรกก็คิดว่าจะอาบน้ำแล้วไปเอากับอีหนูข้างนอก แต่คิดไปคิดมาแล้วนอนเอาเมียที่ห้องดีกว่าว่าไหม เงินก็ไม่เสีย ถุงยางก็ไม่ต้องเปลือง” มือใหญ่ขยำเต้าอวบอวบกระชากบรากาวออก"ว้าย!" มือเล็กรีบยกขึ้นมาปกปิดหน้าอกหน้าใจของตนเองทันที “แกไอ้เลว!"“เลวก็แต่งมาเป็นผั







