Masukเธอคือผู้พิทักษ์กฏหมาย และได้รับมอบหมายให้สืบราชการลับที่ต่างแดน ส่วนเขาคือบอร์ดี้การ์ดหนุ่มรูปหล่อของมาเฟียอาลัล เมื่อทั้งคู่มาเจอกันโดยบังเอิญในสถานการณ์แบบนี้จะเกิดอะไรขึ้น
Lihat lebih banyakณ** ฮ่องกง**..แหล่งซึ่งเป็นศูนย์รวมทางเศรษฐกิจแห่งหนึ่งของเอเชีย..แหล่งแฟชั่น...แหล่งท่องเที่ยว.และแหล่งที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเมืองแห่งคาสิโน ยิ่งในยามค่ำคืน ที่นี้ เป็นอีกหนึ่งแห่งที่เขาเรียกว่าสวรรค์ของนักท่องเที่ยวทั้งชาวเอเชีย และชาวตะวันตก
เควิ่น นั่งมองผู้คนที่มาเที่ยวผับดังย่านนี้ เขานั่งอยู่บนเก้าอี้ หน้าบราเครื่องดื่มราคาแพง ซึ่งมีระดับดีกรีสูงมาก..คอไม่แข็งจริงนี่เมาหัวทิ่มเลย....ไม่ใช่ว่าเขาจะชอบมานั่งที่นี่หรอกนะ เขาได้รับคำสั่งจากไอ้เพื่อนจอมหื่นของเขาที่เป็นเจ้านายของเข้าด้วยนั้น มันสั่งให้เขามาเฝ้าสังเกตุการณ์คาสิโนนี้ ซึ่งอยู่ชั้นใต้ดินของผับดังที่เขานั่งอยู่นี้...มีสายรายงานมาว่าลูกน้องของเจ้าพ่อมาเก๊า มาป้วนเปี้ยนที่นี่ ซึ่งเขาไม่แน่ใจว่า มันมาเพราะเหตุอันใด.......
คืนนี้ เป็นคืนพิเศษที่ทางผับดังแห่งนี้จะจัดโชว์พิเศษจากสาว.... สวย..... ซิง..... เพื่อให้ทางนักท่องราตรี และบรรดาพวกเสี่ยๆ ที่มาคุยงานสำคัญบนชั้น VIP ที่ต้องการสาวซิงๆ เคียงข้าง แล้วก็อาจจะไปต่อกันที่ไหนสักแห่งหนึ่งก็ได้....ชายหนุ่มไม่ค่อยได้สนใจหรอกสาวๆ หนะ..บางคนก็มาปะเคนให้เขายันเตียง.... แค่นี้เขาก็ระบายน้ำออกไม่ไหวแล้ว.....หึ..อย่างเช่นวันนี้อีก บรรดาสาวๆ ทั้งเอเชีย และสาวตะวันตก...ก็ชะหม้ายชายตาแลเขาอยู่นั้นแหละ....
ใบหน้าเฉยชาของหนุ่มหล่อคมเข้ม ไม่ปรากฏอารมณ์ใดๆ นอกเสียจากส่งสายตาคมหวานๆ พร้อมกับยกยิ้มมุมปากของเขานั้น...
ทันใดนั้น..แสงไฟในผับก็ดับพรึบ..!!! .เสียงดนตรีสงบลง...แสงไฟจากสป๊อดไลซ์..สาดส่องลงมายังกลางเวที..เสียงฮือฮาดังขึ้นจากบรรดานักเที่ยว...เมื่อสาวสวยเจ็ด-แปด คนขึ้นไปยังฟลอว์ กลางเวทีในผับนั้น..แต่ละนางนุ่งสั้น..โชว์สรีระ อวดทรวดทรงองค์เอว และอวดผิวขาวผ่อง อยู่บนเวทีนั้น.....แต่ละนางก็โยกย้ายส่ายสะโพกไปมา...เพื่อยั่วยวนบรรดาแขกเกลื่อทั้งหลาย...แต่ละนางถูกเรียกลงไปหาแขกข้างล่างตามลำดับราคาประมูลนั้น...จนหมดเวที....
จากนั้น...แสงไฟ และเสียงเพลงนั้นก็ดับลงอีกครั้ง...นี่คงจะเป็นไฮไลท์ของงาน...เสียงฮือฮาดังกึกก้องไปทั่วทั้งบริเวณ...เมื่อหญิงสาวร่างระหงส์ ปรากฏกายขึ้นบนเวที หญิงสาวอยู่ในชุดทูพีชสีดำสนิท..อกอวบถูกดันนูนขึ้นมาจนจะเกินหน้าเกินตาเจ้าหล่อน..ผิวเหลืองนวลคล้ายน้ำผึ้งดูสุขภาพดี..เรียวขานวลยาวดูน่ามอง...และมันยิ่งหน้ามองมากที่สุดเมื่ออยู่บนส้นสูงสีเดียวกับชุด...
นางช่างหน้าดึงดูดอะไรอย่างนี้...เสียอย่างเดียว ใบหน้าเรียวงามของนางถูกปิดด้วยหน้ากากสีดำ เพื่ออำพรางแววตาหวานนั้น.และใบหน้างามนั้น....สันจมูกเล็กรั้น.ไม่บอกก็รู้ว่าไม่ยอมคน..ลักษณะของนางน่าจะเป็นชาวเอเชียซะมากกว่า..สายตาทุกคู่ตอนนี้..จับจ้องอยู่บนเวที..ทุกท่วงท่าที่เจ้าหล่อนโยกย้ายมันเหมือนดึงดูดให้ชายหนุ่มตกอยู่ในผะวัง....เควิ่น....จับจ้องร่างบางตรงหน้าบนเวที อย่างไม่อยากกระพริบตา..ทำไมหัวใจที่มันเย็นชาของเขาเหมือนถูกไฟฟ้าช็อต...กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง.นี่เป็นครั้งที่สามที่เขาเป็นแบบนี้..สองครั้งก่อน ก็คือเมื่อครั้งที่เขาปะทะฝือมือกับเพื่อนสาวของ นายหญิงของเขา..**น้ำใส.**ครั้งที่สามก็ที่นี่แหละ..
แนนซี่ หรือมินนี่ เป็นชื่อที่น้ำใส ใช้ในการปฏิบัติภารกิจของเธอตอนนี้..หล่อนกับเพื่อนร่วมอาชีพสามคนถูกส่งให้มาแฝงตัวทำงานอยู่ที่นี่ เพื่อสืบราชการลับขององค์การข้ามชาติที่มีสมาชิกเป็นคนไทย..โดยสายข่าวรายงานว่ามันจะมาประชุมกันที่นี่วันนี้..พวกมันจะย้ายที่นัดหมายไปเรื่อย เพื่อให้เป็นการยากในการเข้าถึง..โดยเธอต้องยอมเข้ามาสมัครงานที่นี่ และยอมลงทุนเป็นหญิงสาวที่ถูกนำตัวมาประมูล หากโชคดี..พวกมันคนใดคนหนึ่งอาจประมูลเจ้าหล่อนไปก็ได้………
หล่อนโยกย้ายตามเสียงเพลง พร้อมกับมองตัวเลขราคาประมูล ที่เป็นไฟวิ่งบนบอร์ด โดยเธอลุ้นขอให้เป็นพวกมันคนใดคนหนึ่งก็ได้...ตัวเลขหยุดอยู่ที่...โอ้โห!! ...หล่อนมีค่ามากถึงขนาดสิบล้าน ถ้าตีเป็นเงินไทย..ไม่อยากจะเชื่อ..เจ้าหล่อนถูกเชิญตัวให้ลงมาจากเวที..แล้วถูกนำตัวขึ้นไปบนชั้นวีไอพี...หญิงสาวนึกยิ้มในใจ ต้องเป็นหนึ่งในสมาชิกองค์กรร้ายแน่ๆ ....มิเช่นนั้น ไม่นั่งอยู่ชั้น VIP หรอก...
ระหว่างทางเดินขึ้นชั้นบน หญิงสาวถูกสายตาเกือบทุกคู่ที่จับจ้องมายังหล่อน แต่ น้ำใส ไม่ค่อยได้สนใจนักเพราะเป้าหมายหลักของเธอคือคนพวกนั้น...เควิ่น..รู้สึกเสียดายที่หญิงสาวร่างระหงส์นางนี้ ถูกพวกบ้านั้นมันได้ตัวไป..แต่เขาก็ไม่ได้อะไรมาก เพราะ..ผู้หญิงพวกนี้ เงินเท่านั้นคือลมหายใจของพวกหล่อนมิเช่นนั้น พวกนางคงไม่ต้องมาทำงานเช่นนี้ และยิ่งใครให้เงินมาก พวกนางก็จะไปกับคนนั้น,,,หึ...ดีไม่ดีคืนนี้ พวกนางบางคน อาจรับสองงานซ้อน...หึ...ชายหนุ่มพรางนึกถึง หญิงสาวสวยพวกนั้น พรางสะแหยะยิ้ม..แล้วก็กระดกน้ำสีอำพันนั้นลงคอรวดเดียว.....
ชายหนุ่มนั่งหันหลังให้ โดยไม่รู้ว่ามีสาวงามต้องเดินผ่านที่ตรงนี้...แต่กลิ่นน้ำหอมคุ้นๆ นี้ มันทำให้ชายหนุ่มเกิดชะงักการยกแก้ว กรอกน้ำมึนนั้นลงคอ...เขาชำเรืองมองหญิงสาวร่างระหงส์นี้กรายๆ กลิ่นน้ำหอมนี้เป็นกลิ่นเฉพาะ..เขาเคยได้กลิ่นมันที่ไหนมาก่อนนะ...คุ้นๆ ......ร่างระหงส์เดินผ่านไปนานแล้ว แต่กลิ่นหอมของนางยังวนเวียนอยู่แถวๆ ปลายจมูกโด่งๆ ของเขา...
ชายหนุ่มขมวดคิ้วเข้ม ด้วยความฉงน...เสียดายที่เขาไม่เห็นหน้าหญิงสาว ว่าสวยปานใด สวยแค่ไหน....หล่อนเดินเฉียดแผ่นหลังของเขาไปด้วยซ้ำ.....ชายหนุ่มมองตามหลังขาวเนียนนั้น สะโพกย้ายยักไปตามจังหวะการเดิน จนลับตาชายหนุ่มขึ้นไปยังด้านบน..
บนชั้น VIP นี้ ถ้าเจ้าหล่อนไม่ขึ้นมาตอนนี้ หญิงสาวก็จะไม่รู้เลยว่า มีใครอยู่ที่นี่บ้าง เพราะกระจกสีทึบที่มองจากข้างนอกจะไม่ทราบเลยว่ามีใครอยู่ภายในนี้ ด้วยคุณสมบัติพิเศษ..หากแม้เปิดไฟสว่างมากแค่ไหน...มองจากข้างนอกก็ไม่เป็นแน่นอน....ถ้ามองจากตรงนี้ จะเห็นทุกอีริยาบทว่าผู้คนชั้นล่างกำลังทำอะไร..หรือมีอะไรผิดปกติในนี้.......ร่างบางถูกเชิญให้นั่งจากชายสูงวัย หน้าตากรุ่มกริ่มดูตัณหากลับ ยังไงชอบกล.....
“สวัสดีคะ.....ขอบคุณนะคะที่ให้โอกาสแนนซี่ มารับใช้เสี่ยคะ...ให้แนนซี่เรียกเสี่ย ว่าอะไรดีเอ่ย” น้ำใสแกล้ง....ทำเสียงออดอ้อน พร้อมเข้าประชิดตัวมากยิ่งขึ้น....การ์ดของมันเตรียมขยับมาหาเธอ แต่ก็ถูกมือใหญ่ของมัน ยกขึ้นปรามไว้,,,,,,
** “แม็ค...เรียกฉันว่า....แม็คเคลน” **หญิงสาวแสร้งยิ้มแล้วก็ยอมให้ไอ้ชายวัยกลางคนนี้ มันตะกองกอดหล่อน...ระหว่างที่มันคุยงานกัน..มันพยายามขอร้องให้เจ้าหล่อนถอดหน้ากากให้ได้ แต่หญิงสาวก็ทำบ่ายเบี่ยงประมาณว่าเดี๋ยวจะไปถอดบนห้อง...แล้วก็จะถอดมากกว่าหน้ากากด้วย....ชายฝรั่งร่างใหญ่นี้ ยิ้มกริ่มใส่หน้าหล่อน...น้ำใส นึกในใจว่า ชายฝรั่งที่ประมูลหล่อนมานี้คงไม่ใช้ตัวการระดับบิ๊กๆ ขององค์กรหรอก รู้สึกว่ามันจะคุยโวซะส่วนใหญ่....
สายตาของหญิงสาวก็สะดุดเข้ากับผู้ชายวัยกลางคนๆ หนึ่ง ดวงตากลมเบิกกว้างอย่างประหลาดใจ...ผู้ชายคนนี้คือ...นักการเมืองไทยที่เป็นพ่อพระอยู่ในขณะนี้...เขาครองใจประชาชนในพื้นที่ของเขาสามสมัยซ้อน....หล่อนไม่แปลกใจเลยที่ผู้ชายคนนี้ เขานำเงินที่ไหนมาบริจาค...แต่เอ๊ะ...คนติดตามเขา...** “..ดนัย,,” ** ร่างบางอุทานอย่างตกใจ....เมื่อผู้ติดตามนักการเมืองดัง คนนั้น ก็คืออดีตดาราชายที่เคยโด่งดัง.....
น้ำใส...พยายามเก็บข้อมูลไว้ในสมองให้ได้มากที่สุด จนกระทั่งได้เวลาที่ทุกคนจะต้องแยกย้าย...หญิงสาวขอตัวไปเข้าห้องน้ำ โดยเป็นโซน VIP ชั้นบนนี้ ด้วยความที่หญิงสาว ยังไม่ได้เวลาเปลี่ยนชุด...จึงขอเสื้อสเวทโค๊ท จากแม็คเคลน..คุมไหล่ไว้...
หญิงสาวเดินเข้าห้องน้ำ VIP ..โดยนัดหมายกับเพื่อนบริกรอีกคน...เพื่อน้ำผงชนิดหนึ่งมาให้หล่อนเอาไว้ใช้ในยามฉุกเฉิน เพราะไม่รู้ว่าเธอจะต้องเจอกับอะไรบ้างในค่ำคืนนี้>>>>>
เควิ่น..นึกโมโหร่างบางที่ดิ้นเร่าๆ อยู่ในอ้อมอกเขาตอนนี้...หล่อนพูดมาได้ยังไง..แล้วจะไปนอนกับมันได้ยังไง....น่าไม่อาย..ดีนะที่เมื่อคืนเป็นเขา..หากไปกับพวกมัน..ก็อาจจะไม่ได้มีผัวคนเดียวก็ได้...นี่เขาอุตส่าห์พาหนีมา ยังไม่เป็นบุญคุณอีก..แล้วนี่ยังมาตบหน้าเขาด้วย....เกินไปแล้วยายห้าว..เขายอมไม่ได้......“....อ้ายยย...ตุ๊บบ!!! โอ้ยฉันเจ็บนะ..อ้ายยยย...อุ๊บบ!!! ยังไม่ทันที่ร่างบางจะดีดตัวหนีเขา ไอ้ร่างใหญ่หนานี่ก็ตามเข้ามาปะกบปากของหล่อนอีก...มันปิดกันแนบสนิท..จนไม่มีเสียงร้องใดเล็ดลอดมาได้...อื้อออ..แขนเรียวทั้งสองข้างก็ถูกมือแกร่งล็อคไว้กับที่นอนแน่น..ขยับไม่ได้เลย...ร่างเปลือยของหล่อนสัมผัสกับร่างหนานั้นแบบเต็มๆ เนื้อแนบเนื้อ....น้ำใสยังคงดิ้นไปมา..ขาเรียวทั้งถีบ..ทั้งดัน..โดยลืมนึกไปเลยว่าช่วงร่างหล่อนก็เปลือยอีก...แต่ยังดี..ที่เขายังใส่บ๊อกเชอร์..“อืมมมมม.....” ชายหนุ่มครางออกมาอย่างขัดใจเมื่อร่างบางยังดีดดิ้นไม่หยุด ไม่ยอมเปิดปากให้ลิ้นร้ายของเขาเข้าไปด้านใน...อ๊ะ!! หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว เมื่อหน้าอกงามถูกเขาบีบอย่างแรง...**น้ำไส...**เผยอปากส่งเสียงร้อง เพราะว่าหล่อนรู้สึกเจ็บจี๊ดที่เต
"อืออ….หญิงสาวรู้สึกว่าหล่อนลืมตาแทบไม่ขึ้น เนื้อตัวหล่อนเมื่อยไปหมดเลย...แถมยังหนักๆ แถวช่วงเอวคอดกิ่วอีก..หล่อนค่อยๆ ปรือตางามขึ้นทีละนิด..แล้วหลับอีกครั้ง...หญิงสาวนึกขำตัวเองว่าหล่อนฝันถึงอีตาหน้าเฉยชานั้น....ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว..เช้านี้ลืมตาตื่นขึ้นมายังเห็นหน้าเขาอีก..เธอนี่ชักบ้าไปแล้ว..หล่อนตัดสินใจลืมมันขึ้น.อีกครั้ง....หญิงสาวต้องกระพริบตาถี่ๆ เพื่อโฟกัสภาพตรงหน้างามนั้น..ดวงตางามเบิกกว้างขึ้น......“อ้ายยยยยย........นี่..นี่..นาย..มานอนห้องฉันได้ยังไงกัน..ไอ้บ้า...อ้ายยยยยยยย.” น้ำใส ตกใจสุดขีดที่เห็นใบหน้าหล่อคมของชายหนุ่ม จมูกโด่งของเขาอยู่เกือบชิดกับแก้มนวลของหล่อน..แล้วก็ไอ้แขนบ้าๆ นี่อีก..มากอดหล่อนได้ยังไงกัน..หรือว่าเมื่อคืนหล่อนไม่ได้ฝัน... “อ้ายยยย...ไอ้บ้า..นี่ๆ ๆ ๆ” กำปั้นเรียวทุบตีอกแกร่งที่นอนตะแคงมาทางหล่อนแบบไม่ยั้ง....พลั๊ก พลั๊ก++“โอ้ยยยย..ๆ ๆ ๆ นี่ อะไรของเธอนี่ยายห้าว….โอ้ยยยย ฉันเจ็บนะ...” เควิ่น ลุกขึ้นนั่งร้องออกมาอย่างดัง แล้วก็ยกมือหนาลูบอกแกร่งของเขาปอยๆ ..สลับกับมองหน้ายายห้าว สลับกับก้มมองหน้าอกหนาของเขาที่ตอนนี้มันแดงขึ้นแล้ว..เขารู้สึกเจ็บที่มื
เวลาเกือบตีสาม.... ด้วยอากาศที่เย็นฉ่ำ จนเกือบจะหนาวเหน็บ..แต่หญิงสาวกลับร้อนรน...น้ำใสนอนขดอยู่บนเตียงกว้างด้วยสภาพที่ถูกมีดมือไขว้หลัง ข้อเท้าของหญิงสาวก็ถูกพันธนาการด้วยสิ่งเดียวกัน...เธอไม่ได้หลับหรอก เธอพยายามแกะไอ้เน็คไทที่ข้อมือน้อยของตัวเอง ตอนนี้มันเกือบหลุดแล้ว ถ้าออกไปได้หละ วันหน้าถ้าเจอนายหน้าเฉยชาอีก...นายตายแน่,,,,มามัดหล่อนทำไมกัน ก็บอกว่ารีบจะเอาข้อมูลไปส่ง...แล้วนี่ มามัดเธอไว้แบบนี้แล้วไปไหนซะหละ...แต่ก็เป็นโอกาสดีที่เธอจะหลบหนี...ขออย่าให้เจอกันอีก อีตาหน้าเฉยชา...ชิ!!! ....ปึง!!! ...น้ำใสนึกดังนั้นก็ดึงประตูปิดให้เจ้าของห้องซะหน่อย..เควิ่น...มองนาฬิกา นี่เขาไปดูลาดเลานานขนาดนี้เลยหรือ จะตีสี่เลยนะเนี้ยะ ยายห้าวของฉันไม่หนาวตายไปแล้วรึ...คิดดังนั้น...มือหนาก็รีบเสียบคีย์การ์ดเข้าไปในห้องของเขาทันที..แต่สิ่งที่ชายหนุ่มพบกลับเป็นเตียงที่ว่างป่ลาว ผ้าปูที่นอนที่ยู่ยี่..บ่งบอกว่าคนที่ทำมันนั้น ดิ้นรนที่จะไปจากที่นี่มากแค่ไหน..หึ..**ผู้กองน้ำ...**นี่ร้ายจริงเชียว..สมกับเป็นมือดีของกรมฯ จริงๆ .ขนาดมัดทั้งเท้าแล้วก็มือ...ชายหนุ่มส่ายศีรษะไปมา..เอือมกับความดื้อรั้นของหล่อ
“เธอจะหนีไปไหน...เธอคิดว่าเธอเก่งมาจากไหน...ถึงกล้าทำร้ายฉัน..” เควิ่น เค้นเสียงต่ำกัดกรามกรอด...พูดกับร่างบางใต้ร่างเขา..เขาหมั่นไส้หล่อน ...อวดดี..อวดเก่ง...จะออกไปข้างนอกได้เช่นไร...ถ้าพวกมันจับได้มีหวัง....หึ..เขาไม่อยากจะคิดเลย.....รู้สึกเป็นกังวลกับเจ้าหล่อนตรงหน้านี้...“นี่....อ้ายย...ฉันบอกว่าฉันไม่ใช้ผู้หญิงขายตัว....ปล่อยฉันเถอะนะ...นายเค....” น้ำใส ชะงักกับคำพูดของตัวเธอเอง....หล่อนเกือบหลุดพูดชื่อเขา...หญิงสาว ร่างบางมองหน้าผู้ชายบนร่างหล่อน...ทำไมหล่อนเหมือนเห็นแววตาไหวระริก ในตาหวานคู่นี้....บางครั้งก็เหมือนเขารู้ว่าหล่อนเป็นใคร......“ถ้าเธอไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว แล้วเธอเป็นใคร,,,บอกฉันมาตามตรง...” เควิ่นแสร้งถามหล่อน เขาจะดูซิว่าเจ้าหล่อนจะบอกความจริงเขาหรือป่าว....“เอ่อ...ฉันนน....เอ่อ....” น้ำเสียงของหญิงสาว ติดๆ ขัดๆ และไม่ยอมพูดอะไรออกมา...เธอจะให้ใครรู้ไม่ได้ว่าหล่อนเป็นใคร...“ถ้าไม่บอก...ฉันจะใช้วิธีของฉัน.ให้เธอสารภาพเอง...” เควิ่น แสร้งขู่เจ้าหล่อน...แล้วแสร้งก้มมองต่ำลงมายังหน้าอกตูมของเธอ....ตอนนี้มันบดเบียดอยู่กับลำตัวของเขา...มันนุ่มนิ่มเป็นบ้าเลย...ดูสิจวน