Masuk“ไม่มีอะไรจะพูดงั้นเหรอ แล้วไปหาหมอกับแฟนเก่าเนี่ยนะ เลิกกับมันแล้ว ทำไมไม่บอกฉัน ทำไมให้ฉันรู้จากคนอื่นแยม เรานอนด้วยกันทุกวันแทนที่เธอจะบอกฉันว่าเธอไม่ได้คบกับมัน เธอปล่อยให้ฉันเข้าใจเธอกับมันผิดๆ ทำไมกัน เธอทำแบบนี้ทำไม” “ก็ไม่เห็นมีความจำเป็นต้องบอกนี่คะ เราสองคนก็แค่มี ‘เซ็กซ์’ กันเท่านั้น แยมเป็นแค่ของเล่นใกล้มือคุณธงรบเท่านั้น ทำไมแยมต้องใส่ใจด้วยคะ” เธอพูดพร้อมแกะมือสากกร้านออกจากแขนตัวเองเดินไปตู้เสื้อผ้าเพื่อจะแต่งตัว ธงรบเดินตามไปสวมกอดคนตัวเล็กจากทางด้านหลัง เขาเกยคางกับไหล่เล็กคนตรงหน้าพร้อมกับเอ่ย “ที่เรานอนด้วยกันทุกคืน มันแค่ ‘เซ็กซ์’ งั้นเหรอแยม” เงียบ! เธอไม่ตอบ เขาจึงพูดต่อ “สำหรับฉันไม่ใช่นะ เธอไ
เมื่อมองดูเวลาเป็นเวลาเลิกงาน ธงรบก็ปิดโน้ตบุ๊ก ปิดไฟในห้องทำงาน หยิบกุญแจรถกับโทรศัพท์ออกจากห้องทำงานด้วยความเร่งรีบ เพราะกลัวว่าจะไม่ทันกิรณา แต่พอออกมาเห็นแค่เพ็ญพร ผู้ช่วยหลักของตนอยู่หน้าห้องคนเดียว “แยมกลับแล้วเหรอคุณเพ็ญพร?” “น้องแยมลาช่วงบ่ายค่ะท่านประธาน” เพ็ญพรตอบซีอีโอของตน “ทำไมผมไม่รู้ว่าแยมลา แล้วบอกไหมว่าลาไปทำไมช่วงบ่าย” “เห็นว่าไปโรงพยาบาลค่ะ น้องแยมบอกว่าประจำเดือนไม่มาเลยจะไปหาหมอ” เพ็ญพรเอ่ยตามที่ตนได้พูดคุยกับกิรณาก่อนหน้านี้ “ประจำเดือนไม่มา คงไม่ได้ท้องหรอกนะ แล้วไปกับใครครับ” “ดิฉันก็คิดว่าน่าจะท้องค่ะ แต่จะท้องกับใครคะ เพราะว่าน้องแยมไม่มีแฟน” เพ็ญพรเอ่ย “ท้องได้
ธงรบดีใจกับเพื่อนรักที่จะได้เป็นพ่อ และก็ขำเพื่อนสุดๆ ที่ภรรยาแพ้ท้องเหม็นสามี เห็นหน้าก็อาเจียน ได้กลิ่นก็อาเจียนจนต้องแยกห้องนอนกัน คิดแล้วก็สมน้ำหน้าเพื่อนนัก “รักเมียไม่มากพอเลยไม่แพ้ท้องแทนเมีย” ธงรบพูด ส่วนคนฟังที่มีหน้าเศร้าคอตกก็ได้แต่ถอนหายใจออกมา เฮ้อ! “ใครบอกว่าฉันรักไม่มากพอธงรบ แกเถอะ กับน้องแยมยังไงกัน นี่น้องแยมก็มาทำงานเป็นผู้ช่วยแกสองเดือนแล้วนะธงรบ” “ก็อย่างที่แกเห็นนั่นแหละ เด็กนั่นมีแฟน แต่มีฉันเป็นผัว” ธงรบบอกเพื่อน จริงๆ เขารู้อยู่แล้วว่าไทม์นั้นรู้เรื่องตัวเองกับกิรณามาพอสมควร ถึงไม่เล่า ไทม์ก็พอจะมองออก “คู่นอนเถอะไม่ใช่ผัว ถ้าผัวต้องแบบฉันกับญาดาเว้ย แต่ก็นั่นแหละ เด็กสมัยนี้เขาไม่สนใจกันแล้วธงรบว่าจะนอนกับใครหรือไม่นอนกับใคร อย่างน้องแยมนอนกับแก แต่มีแฟน สงสัยจะรักแ
“อะ...อื้อ คุณธงรบ อะ...อื้อ” เขาพูดถูกว่าเสียวก็ร้องออกมาและเธอก็ทนไม่ไหวแล้ว เธอร้องครางเสียวบิดร่างเปลือยเปล่าไปมา แล้วก็ต้องสูดปากร้องครางสยิวซ่านปั่นป่วนท้องน้อยเมื่อใบหน้าหล่อซุกไซ้ลากลิ้นถูไถกับกลีบสวาทเปียกแฉะของเธอกลางหว่างขา “อื้อ...แยม ของเธอหวานมากแยม อ่า...ทั้งเหนียวทั้งเข้มข้นทั้งเยอะ อื้ม...อ่า...ซี้ด” ปากหนาดูดคลึงเม็ดเกสรกลางกลีบดอกบัวอวบอูมกลางหว่างขาพร้อมตวัดลิ้นกวาดกลืนกินแยมสีขาวเข้มข้นกิรณาเข้าปากตน “อื้อ...หยุดทรมานแยมได้แล้วคุณธงรบ อ่า...ยะ...หยุดทีเถอะ อื้อ...” “ถ้าฉันหยุดตอนนี้เธอนอนไม่หลับแน่แยม และฉันก็ด้วย”พูดจบซีอีโอหนุ่มก็ผละตัวออกห่างเพื่อจัดการกับเสื้อผ้าน่ารำคาญตัวเอง พอเปลือยเปล่าก็โถมร่างเปลือยกดทับร่างน้อยไว้ใต้ร่างอีกครั้ง ก่อนหน้าที่โรงแรม เธอเรียกเขาท่านประธานอย่างห่างเหิน และแน่นอนเขาเก็บความรู้สึกน้อยใจ ไม่พอใจมาใส่อารมณ์กับเธอบนเตียงตอนนี้ และแถมเธอก็เมินส
“เป็นเหมือนฉันมันไม่ดีตรงไหนมิทราบ” “เห็นแก่ตัว” “อะไรที่บอกว่าฉันเห็นแก่ตัวแยม” “ที่คุณทำตอนนี้ไงล่ะ” “ยังไง?” “ต้องให้แยมอธิบายอีกเหรอคะว่ายังไง คุณธงรบเองก็รู้อยู่แก่ใจว่าตัวเองเห็นแก่ตัวยังไง และทำอะไรไว้มั่ง ทั้งๆ ที่คนเขาไม่เต็มใจยังจะบังคับ ถ้าต้องการ ‘เซ็กซ์’ ทำไมไม่ไปหาคนที่เขาพร้อมเสนอตัวให้ ทำไมต้องมาบังคับข่มเหงน้ำใจกันแบบนี้ด้วย ทำไมกันคะ คนอื่นที่พร้อมเข้าหาคุณมีตั้งเยอะ ทำไมไม่ไปหาพวกหล่อน แล้วจะมาทำแบบนี้กับคนที่คุณบอกว่าจืดชืดและไม่นานก็เบื่อแบบแยมทำไมคะ ทำไมไม่ปล่อยแยมให้มีอิสระและเลือกชีวิตของแยม” “ให้เธอเลือกไอ้แสนน่ะเหรอ ให้เธอเลือกมันเป็นผัวและมีลูกกับมันงั้นเหรอ ทั้งๆ ที่ตอนนี้ลูกของฉันก
เป็นเวลาสี่ทุ่มเกือบห้าทุ่มแล้วกิรณาก็ยังไม่กลับถึงบ้าน ธงรบนั่งดื่มเงียบๆ คนเดียวลำพังในห้องนั่งเล่น และมุมที่เขานั่งก็นั่งหันหน้าออกมาทางหน้าห้องนั่งเล่น และเวลากิรณากลับมาบ้านก็จะเดินผ่านห้องโถงใหญ่ของบ้านผ่านหน้าห้องนั่งเล่นก่อนถึงจะถึงบันไดเพื่อขึ้นชั้นสองของบ้าน และแล้วคนที่รอคอยก็มาถึง เมื่อสาวเจ้าเดินผ่านหน้าห้องพอดี “แยม!” เท้าเล็กหยุดก้าวเดินหันหน้าไปทางห้องนั่งเล่นที่ยังเปิดไฟอยู่ ปกติเวลานี้ห้องนั่งเล่นจะปิดไฟ แต่พอหันไปมองก็เห็นธงรบนั่งมองจ้องมาทางตนด้วยสายตาขุ่นเคือง “ไปทำอะไรกับมันมา ทำไมกลับดึก?” เขาถามพร้อมลุกขึ้นเดินมาหากิรณา กิรณารู้ทันทีว่าความอันตรายจะมาถึงตัวเอง เธอรีบเดินสาวเท้าเร็วๆ ตรงขึ้นบันไดไม่รอให้ธงรบเดินมาถึงตัวเอง ส่วนธงรบเมื่อเห็นคนตัวเล็กรีบสาวเท้าเดินหนีขึ้นบันไดก็รีบก้าวสาวเท้าเดินเร็วๆ ตาม







