로그인“ทำไมคุณไม่บอกพวกเขาล่ะว่าผมเป็นพ่อของลูกคุณ คุณไม่ได้จับผมสักหน่อย มีแต่ผมที่จะจับคุณนะเกล
“ทำไมคุณไม่บอกพวกเขาล่ะว่าผมเป็นพ่อของลูกคุณ คุณไม่ได้จับผมสักหน่อย มีแต่ผมที่จะจับคุณนะเกล้า ถ้าผมได้ยิน ผมจะบอกเองว่าผมคือพ่อ และผมกำลังจะจับคุณเป็นเมีย” เขาตอบกลับแม่ของลูก “น่าอาย เกล้าไปแล้วนะคะ และเกล้าก็บอกคุณท่านแล้วด้วยว่าจะไปทานข้าวกับเพื่อน” เธอปิดแล็ปท็อปแล้วกวาดของทุกอย่างบนโต๊ะทำงานลงกระเป๋าสะพายใบใหญ่ที่จุของได้แบบไม่อั้นของตัวเอง “ผมจะไปด้วย” แสนพูดสั้นๆ แล้วเดินตามร่างอวบอิ่มไป “จะไปด้วยทำไมคะ ไปคุณแสนก็ไม่รู้จักเพื่อนเกล้า” “ทำไมจะไม่รู้จัก ครั้งก่อนหน้าห้องผมไง ตอนไปส่งคุณกลับก็ได้เจอกันแล้ว” “ถ้าไม่ให้ไป?” เกล้าหยุดเดินและถามเขาอีกครั้ง ก่อนจะเดินไปยังลิฟต์ “ก็จะด้านไป” เฮ้อ
เมื่อเข้ามาในห้องรับรองของโรงแรม ทั้งสองนั่งตรงข้ามกัน ลมมองจ้องคู่หมั้นตัวเองที่มีสีหน้าบ่งบอกชัดเจนว่าไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ที่ได้อยู่กับตัวเองสองต่อสอง ส่วนเขาเองก็ไม่ชอบเช่นกันที่เธอมาเที่ยวกับผู้ชายสองต่อสองถึงต่างประเทศ แถมยังพักห้องเดียวกันด้วย “บอกพี่มาสิว่าแพมมี่กับนายหน้าขาวนั่นเป็นแค่เพื่อนกัน” “ค่ะ เพื่อนกัน” “แล้วทำไมนอนด้วยกัน” “เพื่อนกัน นอนด้วยกัน มันจะเป็นอะไรไปคะ” “แพมมี่ พี่จริงจังนะ” “แพมมี่ไม่ได้พูดเล่นค่ะ แพมมี่พูดจริง พี่ลมเถอะค่ะ มีอะไรจะคุยกับแพมมี่เหรอคะ” “เพราะนายหน้าขาวใช่ไหมถึงขอเลื่อนงานแต่งงานตลอด” แสงระ
ประเทศญี่ปุ่น แสงระวีมาพักโรงแรมกับเพื่อน เธอมาเที่ยวกับเพื่อนสนิทที่เป็นเกย์ แต่คนไม่รู้มักเข้าใจว่าเธอและเพื่อนนั้นเป็นคู่รักกัน ก็ทั้งสองสนิทสนมกัน มีโอบกอด จับมือหยอกล้อกัน “ลมคะ นั่นคู่หมั้นของคุณไหมคะ” ลมมองตามสายตาของนางแบบสาวที่ตนควงมาแก้เหงาระหว่างที่มาประชุมที่ญี่ปุ่น “ใช่ไหมคะ เหมือนว่าน้องเขาจะมาเที่ยวกับแฟนนะคะ” ปากหนาเม้มแน่นเมื่อมองตามเห็นแสงระวี คู่หมั้นของตนเองสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น เธอให้ผู้ชายคนอื่นโอบกอด จับมือและจุ๊บแก้มได้ยังไงกัน นี่น่ะเหรอคือสาเหตุที่ไม่ยอมแต่งงานกับเขาสักที ทั้งๆ ที่หมั้นหมายกันมานาน ผู้ใหญ่บอกว่าเธอเรียนจบให้แต่งงานทันที แต่คนตัวเล็กกลับบ่ายเบี่ยงไม่ยอม หาเรื่องเลื่อนงานแต่งงานมาตลอด “คุณกลับห้องพักไปก่อน ผมจะไปทักทายค
“ถ้าหนี รู้ใช่ไหมว่าจะโดนขัง” เขาพูดขู่ให้ได้ยินกันสองคน อึก! เกล้าพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง ตอนนี้เชื่อแล้วว่าเขาทำจริงตามที่พูดแน่นอน “เชื่อฟังนะ” แล้วเขาก็อุ้มคนบนตักมานั่งข้างตนเอง เกล้าเม้มปากแน่นไม่พูดตอบ เธอลุกขึ้นยืนจะไหว้แม่ของเขา แต่เขาก็คว้าจับแขนของเธอรั้งไว้ “ฉันไม่ได้จะหนีค่ะ ฉันจะไหว้แม่คุณ” เธอบอกเขาแล้วกระชากดึงแขนตัวเองออกจากมือใหญ่และเขาก็ยอมปล่อย “สวัสดีค่ะคุณท่าน” “ไหว้พระเถอะลูก ทำตัวตามสบายนะลูก นี่ก็บ้านหนูเหมือนกัน ไหนเป็นไงมาไงฮึถึงได้รักกันรุนแรงอุ้มเข้าบ้านแบบนั้นลูก เล่ามาให้แม่ฟังสิตาแสน นี่ใช่ไหมคือสาเหตุที่ไปดูตัวกับใครก็ล้มเหลว ที่แท้ก็แอบซุกลูก
เมื่อไม่เชื่อฟังนักก็ต้องพามาอยู่บ้านใหญ่ และการที่ซีอีโอหนุ่มพาผู้หญิงเข้าบ้านครั้งแรกทำเอาแม่ตกใจ เพราะลูกชายไม่เคยพาผู้หญิงมาบ้านสักคน “แสน ลูกพาใครมาบ้านเนี่ย?” จันทน์กะพ้อถามลูกชายเมื่อลูกชายอุ้มร่างอวบอิ่มเข้ามาในบ้านจนทำให้นางที่กำลังจะออกไปทานข้าวกับเพื่อนคุณหญิงคุณนายต้องหยุดถาม “ปล่อยดิฉันลงเดี๋ยวนี้ท่านประธาน” เกล้าสั่งพร้อมทุบตีหน้าอกเขาแรงๆ ให้ปล่อย แต่เขากลับกอดเธอแน่นพร้อมกับก้มหน้ามาพูดกับเธอ “ถ้าไม่ห่วงตัวเองก็ห่วงลูกของผมในท้องคุณบ้างเกล้า” แสนพูดดังพอควรจนทำให้แม่ของเขายกมือขึ้นทาบอกตกใจ “ว่าไงนะแสน หนูคนนี้ท้องลูกของลูกเหรอ หลานแม่งั้นเหรอ แม่ไม่ได้หูฝาดใช่ไหมตาแสน” นางถามลูกชายเพื่อให้แน่ใจว่าตนเองไม่ได้หูฝาดไป “ครับ ผมกำลังมีหลานให้
“ท่านประธานรู้ตัวไหมคะว่าตัวเองกำลังวุ่นวายเรื่องส่วนตัวของคนอื่นอยู่ค่ะ” เกล้าเอ่ยตอบกลับโดยไม่ได้คิดคำนึงถึงอารมณ์ของอีกฝ่ายที่กำลังเดือดพล่านตอนนี้เพราะหึงหวงตนกับรุ่นพี่ที่มาส่ง “วุ่นวายเรื่องเมียตัวเองไม่ใช่ของคนอื่นสักหน่อย ตอบมาสิว่ามันเป็นใคร สนิทกันแบบไหนถึงได้ให้หิ้วของขึ้นมาส่งถึงหน้าห้อง” ถ้าไม่ติดว่าเธอท้องอยู่และเมื่อคืนจัดหนักห้ายก เขาได้เหวี่ยงเธอลงโทษบนเตียงจนคลานลงจากเตียงแน่นอนวันนี้ “พี่ป้องเป็นแค่พี่ที่รู้จักกันค่ะ รุ่นพี่ที่ทำงานเก่า และดิฉันก็ไม่ได้ไปกับพี่เขาสองคน ไปกับเพื่อนคนอื่นด้วยค่ะ” “แล้วทำไมถึงให้มันมาส่ง ไว้ใจมันขนาดนั้น” “ค่ะ ไว้ใจ” เธอตอบสั้นๆ “เลิกติดต่อหรือไปกินข้าวกับเพื่อนที่ไปด้วยกันเมื่อวานซะ ต่อไปนี้คุณต้องอยู่ในสายตาผม ผมไม่ชอบให้เมียผมไปสนิทกับคนอื่น อยากสนิท







