Mag-log in"แกอย่ามาพูดเล่นแบบนี้นะ" "ก็นั่นงายยคนข้างหลังแก"ฉันค่อยๆหันไปมองช้าๆก่อนดวงตาทั้งสองจะเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นผู้ชายที่เดินเข้ามาใกล้ "พะ..พี่วี!!" "ไง..ไหนบอกจะไปนอนกับยัยนี่ไง"พี่วีพูดเสียงเรียบและมองมาที่ฉันนิ่งๆแต่แบบนี้แหละน่ากลัว "คือหนู..หนู" "ไม่ต้องแก้ตัวกลับไปเคลียร์กับพี
"ติ๊งงงง ติ๊งงงง ติ๊งงงง"ฉันมองเบอร์ที่ปรากฏบนหน้าจอก่อนจะกดรับสายเพื่อนรักของตัวเอง "ฮัลโหลหนิง" "ยัยฟ้าสรุปคืนนี้แกว่าไง"ฉันรู้อยู่แล้วว่ายัยหนิงต้องโทรมาทวงคำตอบจากฉันแน่ๆเพราะเมื่อกลางวันยัยหนิงดันโทรมาชวนฉันออกไปข้างนอกเป็นเพื่อนแต่ชวนไปไหนไม่ชวนดันชวนฉันไปผับนี่สิ "เอ่อ...ฉันยังไม่ได้ขอพ
“พี่วี!!” “สวบบ!!”ผมอุ้มปลายฟ้ามาที่โซฟาและวางคนตัวเล็กลงแต่ปลายทำท่าเหมือนจะลุกเดินหนีผมผมก็เลยต้องจับแขนปลายฟ้าเอาไว้แล้วดึงเธอให้กลับลงมานั่งบนตักผมแบบหันหน้าเข้าหากันก่อนจะสอดแกนกายเข้าไปในตัวเธออีกครั้ง “อ๊ะอื๊ออออ” “อืมมส์”ผมไม่ปล่อยให้คนตัวเล็กได้พูดอะไรอีกแล้วเริ่มบทรักของผมกับปลายฟ้าอ
“ตอนแรกพี่ว่าจะเอาในห้องแต่ขนาดยังไม่ได้ยัดหนูยังครางดังขนาดนี้ถ้าพี่ยัดลูกคงตื่น” “เพลี๊ยะ” “พูดอะไรแบบนั้นคะ!!” “หึเวลาเขินชอบรุนแรงกับพี่”ผมพูดก่อนจะกดจูบเบาๆก่อนจะจับขาคนตัวเล็กให้ตั้งขึ้นวางบนโต๊ะและอ้ามันออกผมจ้องมองช่องทางรักสีชมพูตรงหน้าแล้วเลียมันอีกครั้ง “อื๊อออพี่วี”แต่เสียงครางขอ
“พี่ขอนะตัวเล็กพี่ทนต่อไปไม่ไหวแล้ว” “แต่ว่า” "อื๊ออ...อืม"ผมไม่ปล่อยโอกาสให้ปลายฟ้าได้พูดต่อและก้มลงไปกดจูบลงบนริมฝีปากบางเบาๆผมจูบคนตัวเล็กอยู่อย่างนั้นจนเธอมีท่าทีอ่อนลงผมเลยค่อยๆถอนริมฝีปากออกและปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเราทั้งสองคนออกอย่างช้าๆโดยที่สายตาของผมยังคงจ้องมองไปหน้าของคนตัวเล็กไปด้วย
"พี่มันเจ้าเล่ห์ที่สุดเลยพี่วี!!!" “ก็แค่กับหนูแค่คนเดียว” “เพลี๊ยะ”ฉันตีแขนพี่วีเบาๆเมื่อเค้ายื่นใบหน้าของตัวเองเข้ามาใกล้ฉันจนปลายจมูกของเราสองคนแตะกัน “มันใช่เวลามาทำแบบนี้มั๊ยคะลูกหิวนมจะแย่แล้ว” “พี่ก็หิวนมเหมือนกัน” "นี่ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!!!" "หึ..ให้หนูหายดีกว่านี้ก่อนพี่จัดหนักแ
"เป็นอะไรรึเปล่าคะพี่วีหน้าพี่ดูกังวลมากเลยใครส่งอะไรมาหรอคะ?""เปล่าครับไม่มีอะไร"ผมยิ้มแล้วตอบกลับไปเพราะผมไม่อยากให้คนตัวเล็กต้องมากังวลกับเรื่องพวกนี้ผมจะเป็นคนจัดการปัญหาที่ผมก่อเอง"แต่เมื่อกี้พี่ดูกังวลจริงๆนะคะ""ไม่มีอะไรจริงๆตัวเล็กเชื่อพี่นะครับหนูรีบนอนดีกว่านะหนูกำลังท้องอยู่นอนพักเยอะๆ
"พรึ่บ!!""ทำไมหนูไม่นั่งรอพี่ที่โซฟาครับลุกมาทำไมหืม"ผมถามคนตัวเล็กที่เดินมากอดผมเอาไว้จากด้านหลังเมียผมนี่ขี้อ้อนจริงๆ"ลูกอยากอยู่ใกล้ๆคุณพ่อค่ะ"หึใช้ลูกมาเป็นข้ออ้างรึเปล่านะ"ไหนพี่ขอคุยกับลูกหน่อยสิ"ผมล้างฟองสบู่ออกจากมือก่อนจะอุ้มคนตัวเล็กกลับมานั่งที่โซฟาส่วนผมก็ล้มตัวลงนอนบนตักแล้วหันหน้าเข
“ยัยฟ้าเป็นไงบ้างแกโอเคมั๊ย”“อือฉันโอเค”“ไอวีงั้นพวกกูว่าพวกกูกลับกันก่อนดีกว่าหวะมึงจะได้ดูแลน้อง”“เออพวกกูกลับก่อนอะนี่ของขวัญวันเกิดมึง”“นี่ค่ะพี่วีของขวัญวันเกิด”“พวกกูกลับละไว้เจอกันมึง”“เออขอบคุณพวกมึงมาก”ผมเดินไปส่งพวกมันที่หน้าห้องแต่พอหันกลับมาอีกทีคนตัวเล็กก็เดินเข้าห้องตัวเองไปแล้วท
“ไม่ครับพี่อยากอยู่กับหนูมากกว่า”“แล้วพี่ไม่หิวหรอคะเมื่อกี้พี่ยังไม่ได้กินอะไรเท่าไหร่เลย”คนตัวเล็กคงจะกลัวว่าผมจะหิวเพราะเมื่อกี้ตอนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะผมก็ดื่มกับเพื่อนๆซะส่วนใหญ่แต่ถ้าถามว่าตอนนี้ผมหิวมั๊ยก็หิวครับแต่หิวเด็กตรงหน้าผมมากกว่า“หิวครับแต่ไม่อยากกินอาหารบนโต๊ะ”“งั้นพี่วีอยากกินอะไรค







