Masukมาต่อแล้วคร้าทุกคนนน อ่านแล้วก็ช่วยกดไลค์+คอมเมนท์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนร้า
"แกอย่ามาพูดเล่นแบบนี้นะ" "ก็นั่นงายยคนข้างหลังแก"ฉันค่อยๆหันไปมองช้าๆก่อนดวงตาทั้งสองจะเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นผู้ชายที่เดินเข้ามาใกล้ "พะ..พี่วี!!" "ไง..ไหนบอกจะไปนอนกับยัยนี่ไง"พี่วีพูดเสียงเรียบและมองมาที่ฉันนิ่งๆแต่แบบนี้แหละน่ากลัว "คือหนู..หนู" "ไม่ต้องแก้ตัวกลับไปเคลียร์กับพี
"ติ๊งงงง ติ๊งงงง ติ๊งงงง"ฉันมองเบอร์ที่ปรากฏบนหน้าจอก่อนจะกดรับสายเพื่อนรักของตัวเอง "ฮัลโหลหนิง" "ยัยฟ้าสรุปคืนนี้แกว่าไง"ฉันรู้อยู่แล้วว่ายัยหนิงต้องโทรมาทวงคำตอบจากฉันแน่ๆเพราะเมื่อกลางวันยัยหนิงดันโทรมาชวนฉันออกไปข้างนอกเป็นเพื่อนแต่ชวนไปไหนไม่ชวนดันชวนฉันไปผับนี่สิ "เอ่อ...ฉันยังไม่ได้ขอพ
“พี่วี!!” “สวบบ!!”ผมอุ้มปลายฟ้ามาที่โซฟาและวางคนตัวเล็กลงแต่ปลายทำท่าเหมือนจะลุกเดินหนีผมผมก็เลยต้องจับแขนปลายฟ้าเอาไว้แล้วดึงเธอให้กลับลงมานั่งบนตักผมแบบหันหน้าเข้าหากันก่อนจะสอดแกนกายเข้าไปในตัวเธออีกครั้ง “อ๊ะอื๊ออออ” “อืมมส์”ผมไม่ปล่อยให้คนตัวเล็กได้พูดอะไรอีกแล้วเริ่มบทรักของผมกับปลายฟ้าอ
“ตอนแรกพี่ว่าจะเอาในห้องแต่ขนาดยังไม่ได้ยัดหนูยังครางดังขนาดนี้ถ้าพี่ยัดลูกคงตื่น” “เพลี๊ยะ” “พูดอะไรแบบนั้นคะ!!” “หึเวลาเขินชอบรุนแรงกับพี่”ผมพูดก่อนจะกดจูบเบาๆก่อนจะจับขาคนตัวเล็กให้ตั้งขึ้นวางบนโต๊ะและอ้ามันออกผมจ้องมองช่องทางรักสีชมพูตรงหน้าแล้วเลียมันอีกครั้ง “อื๊อออพี่วี”แต่เสียงครางขอ
“พี่ขอนะตัวเล็กพี่ทนต่อไปไม่ไหวแล้ว” “แต่ว่า” "อื๊ออ...อืม"ผมไม่ปล่อยโอกาสให้ปลายฟ้าได้พูดต่อและก้มลงไปกดจูบลงบนริมฝีปากบางเบาๆผมจูบคนตัวเล็กอยู่อย่างนั้นจนเธอมีท่าทีอ่อนลงผมเลยค่อยๆถอนริมฝีปากออกและปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเราทั้งสองคนออกอย่างช้าๆโดยที่สายตาของผมยังคงจ้องมองไปหน้าของคนตัวเล็กไปด้วย
"พี่มันเจ้าเล่ห์ที่สุดเลยพี่วี!!!" “ก็แค่กับหนูแค่คนเดียว” “เพลี๊ยะ”ฉันตีแขนพี่วีเบาๆเมื่อเค้ายื่นใบหน้าของตัวเองเข้ามาใกล้ฉันจนปลายจมูกของเราสองคนแตะกัน “มันใช่เวลามาทำแบบนี้มั๊ยคะลูกหิวนมจะแย่แล้ว” “พี่ก็หิวนมเหมือนกัน” "นี่ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!!!" "หึ..ให้หนูหายดีกว่านี้ก่อนพี่จัดหนักแ
“ไม่ครับพี่อยากอยู่กับหนูมากกว่า”“แล้วพี่ไม่หิวหรอคะเมื่อกี้พี่ยังไม่ได้กินอะไรเท่าไหร่เลย”คนตัวเล็กคงจะกลัวว่าผมจะหิวเพราะเมื่อกี้ตอนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะผมก็ดื่มกับเพื่อนๆซะส่วนใหญ่แต่ถ้าถามว่าตอนนี้ผมหิวมั๊ยก็หิวครับแต่หิวเด็กตรงหน้าผมมากกว่า“หิวครับแต่ไม่อยากกินอาหารบนโต๊ะ”“งั้นพี่วีอยากกินอะไรค
“ฮึกใช่ฉันกลัวว่าพี่วีจะไม่ดีใจที่ฉันกำลังจะมีลูกกับเค้าฉันกลัวว่าเค้าจะไม่ต้องการลูกฮึก”ถึงฉันกับพี่วีจะคบกันแต่เค้าก็อาจจะไม่ได้อยากมีลูกกับฉันก็ได้ท่าทางของเพื่อนพี่วีฉันเองก็พอจะดูออกว่าเค้าก็ไม่มั่นใจว่าพี่วีจะอยากมีลูกรึเปล่าพวกพี่ๆเค้าก็เหมือนจะยังไม่แน่ใจว่าพี่วีอยากจะหยุดชีวิตที่รักสนุกของต
“...เวลาต่อมา...”“...v talk...”ผมตื่นขึ้นมาอีกครั้งหลังจากที่ผมเผลอหลับไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ผมรู้แค่ว่าตัวเองเผลอหลับตอนที่ยังนอนหนุนตักปลายฟ้าอยู่ซึ่งตอนนี้ที่ผมตื่นมามันก็ยังคงเป็นแบบนั้นผมยังคงนอนอยู่บนตักของปลายฟ้าแต่ตอนนี้กลายเป็นว่าคนตัวเล็กหลับไปแล้วผมลุกขึ้นก่อนจะอุ้มคนตัวเล็กให้เข้ามาน
“หึ”"...Q talk end... "ฉันรู้สึกตัวขึ้นก่อนจะค่อยๆลืมตามองรอบๆแล้วพบว่าตอนนี้ตัวเองกำลังอยู่ในโรงพยาบาลภาพสุดท้ายที่ฉันจำได้คือตอนที่ตัวเองเดินหันหลังออกมาจากยัยหนิงแล้วก็พี่คิวก่อนที่สติของฉันจะดับวูบไปแล้วก็มาโผล่อยู่ที่นี่"ยัยฟ้าแกตื่นแล้วหรอเป็นยังไงบ้าง"“ฉันไม่เป็นอะไรแล้วขอบคุณนะคะพี่คิวที






![คลั่งรักนายมาเฟีย [SM] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
