ตอนที่ 8 คำเตือนจากเพื่อน

เรื่องที่มริษาพูดใช่ว่าศุภิสราจะไม่คิดแต่ที่ผ่านมาพัทธดนย์ก็ไม่เคยทำให้เธอรู้สึกถึงความสัมพันธ์แบบนี้มาก่อนแต่เธอก็พยายามจะปลอบใจตัวเองว่าเขาคงไม่ทำอะไรเธออีก

“ถ้าเขาจะทำแบบนั้นกับฉันจริง ๆ เขาก็น่าจะทำไปนานแล้วนะมัดหมี่เพราะฉันไปทำงานกับเขาตามลำพังตั้งไม่รู้กี่ครั้ง” แม้จะพลาดท่าไปแล้วแต่เธอก็คิดว่าคนอย่างพัทธดนย์ไม่มีทางทำอีกเป็นครั้งที่สองเพราะที่ผ่านมาเขาก็ไม่เคยแสดงท่าทางว่าชอบเธอมาก่อน หญิงสาวเชื่อว่าทุกอย่างมันเป็นเพราะยาที่คุณโยษิตาใส่ลงไปในแก้วเครื่องดื่มของเขา

“ก็นั่นมันยังไม่มีโอกาสไงแต่นี่แกกับเขานอนกันแล้วมีครั้งแรกก็ต้องมีครั้งต่อไปแกต้องดูแลตัวเองให้ดีนะ ฉันว่าเพื่อความปลอดภัยแกป้องกันไว้เลยดีกว่า ว่าแต่เช้าวันต่อมาแกได้กินยาคุมฉุกเฉินหรือเปล่า ท้องขึ้นมาจะแย่เอานะ” เพราะเพื่อนไร้ประสบการณ์เรื่องในนี้มริษาเลยเป็นห่วงมาก

“ฉันซื้อมากินแล้ว ฉันเองก็กลัวเหมือนกัน ท้องขึ้นมาคงได้ตกงานแน่ ๆ”

“ทำไมแกถึงได้ซวยแบบนี้นะ ผู้หญิงคนนั้นก็แปลกนะเอายาให้ผู้ชายกินทำไมเธอถึงใจกล้าจัง ว่าแต่แกจะไม่บอกเหรอว่าเธอเป็นใคร”

“ฉันบอกไม่ได้หรอก เธอเป็นลูกค้าคนสำคัญอันที่จริงฉันก็เห็นใจเธอนะ”

“เธอน่าเห็นใจตรงไหนล่ะ”

“ก็เธอชอบบอสของฉันมานานแล้วไง แต่บอสก็ไม่เล่นด้วย”

“แกเลยมาซวยไง แล้วบอสแกยังจะทำธุรกิจกับเธออีกไหม”

“ฉันไม่แน่ใจเลย แต่ถ้าเสียลูกค้าคนนี้ไปก็น่าเสียดายนะ” ศุภิสรารู้ดีว่าคุณโยษาตาสั่งผลิตสินค้ากับบริษัทของเธอปีหนึ่งเยอะมากแค่ไหน ถ้าเสียลูกค้ารายนี้ไปโบนัสปลายปีอาจน้อยลง

“บอสของแกคงคิดหนักเรื่องนี้”

“ฉันก็ว่าวันนี้เห็นหน้าเขาเครียด”

“แต่นั้นมันเรื่องของเขา แต่สำหรับแกนะพายแกต้องระมัดระวังตัวให้มาก ๆ”

“อือ แกทำอย่างกับบอสของฉันเป็นตัวอันตราย”

“ก็ใช่น่ะสิ เขาอันตรายมากสำหรับแก ฉันกลัวว่าครั้งหน้าถ้าแกเดินทางไปต่างจังหวัดหรือไปต่างประเทศกับเขาอีกเขาอาจจะนอนกับแกอีกก็ได้นะพาย ฉันว่าทางที่ดีแกกินยาคุมไปเลยดีกว่า”

“จะบ้าเหรอมัดหมี่ ฉันยังไม่แต่งงานจะกินยาคุมได้ยังไง”

“แกนี่หัวโบราณชะมัดมีหลายคนที่เขากินยาคุมเป็นประจำเพื่อปรับฮอร์โมน แกลองปรึกษาหมอดูสิเกิดพลาดนอนกับเขาอีกครั้งแล้วหายาคุมฉุกเฉินกินไม่ทันที่นี้ได้ท้องป่องขึ้นมาแน่ ๆ ที่ฉันพูดแบบนี้ไม่ใช่ว่าจะยุให้แกไปนอนกับเขานะแต่อะไร ๆ มันก็เกิดขึ้นได้” เพราะไม่รู้เหตุการณ์ล่วงหน้ามริษาเลยอยากให้เพื่อนไม่ประมาท ในเมื่อยังต้องทำงานด้วยกันต่อก็ต้องหาทางป้องกันเอาไว้ เกิดพลาดขึ้นมาจะเป็นเรื่องใหญ่

“มันจะดีเหรอแกมันเหมือนฉันเตรียมพร้อมจะนอนกับเขาเลยนะ” ภายในใจของศุภิสราเวลานี้รู้สึกสับสนมากแต่ถ้าจะให้ลาออกหรือย้ายไปทำงานแผนกอื่นก็เหมือนกับเธอกลัวและหนีปัญหาและพัทธดนย์อาจมองว่าเธอแคร์กับเรื่องนี้ซึ่งหญิงสาวไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้น

“แต่อย่างน้อยก็ปลอดภัยเรื่องท้องนะ แล้วโรคติดต่อล่ะได้ไปตรวจแล้วหรือยัง”

“ฉันไม่กล้าไปตรวจหรอกแต่ผลตรวจเลือดของบอสล่าสุดมันก็ปกติดีนะ”

“ค่อยโล่งใจไปหน่อย แกอย่าประมาทเชียวนะยังไงก็ต้องกินยาคุม” มริษาย้ำอีกครั้งเพราะกลัวเพื่อนจะพลาดท้องขึ้นมา

“อือ เดี๋ยวฉันจะศึกษาว่าจะกินยาคุมแบบไหน แกลองไปปรึกษาเภสัชที่ร้านขายยาดูสิหรือไม่ก็เข้าไปปรึกษาหมอที่คลินิกเลยเขาจะได้แนะนำว่ายาคุมแบบไหนเหมาะกับแก ถ้าไม่กล้าไปคนเดียวจะให้ฉันไปด้วยก็ได้นะ”

“ไม่ต้องขนาดนั้นหรอกมั้ง ฉันหาข้อมูลเอาเองก็ได้” ศุภิสราไม่ใจกล้าพอที่จะไปปรึกษาเรื่องนี้กับคนอื่นอีกอย่างข้อมูลพวกนี้ในอินเทอร์เน็ตก็มีอยู่มาก

“อย่าแค่รับปากนะพาย แกต้องทำด้วย”

“รู้แล้วน่า”

“แต่มั่นใจใช่ไหมว่าจะทำงานกับเขาได้ตลอดจะไม่คิดอะไรกับเขา”

“ไม่คิดหรอกน่า ถ้าฉันคิดอะไรกับเขาก็คงคิดวไปนานแล้วไม่ใช่ว่าฉันกับเขาเพิ่งทำงานด้วยกันสักหน่อย”

“แต่มันไม่เหมือนกันนะแก คนเราลองได้ใกล้ชิดกันแล้วความรู้สึกมันก็จะเปลี่ยนไปแต่ถ้าแกได้เป็นแฟนกับบอสจริง ๆ ก็น่าจะดีนะ เขารวยล้นฟ้าขนาดนั้นแกจะได้สบายไปตลอดชาติยังไงล่ะ”

“ไม่ล่ะมัดหมี่ ฉันขอทำงานมีเงินเดือนแบบนี้ดีกว่าไม่อยากเป็นของเล่นของใคร อีกอย่างบอสฉันเขาไม่เคยคิดจะแต่งงานมีครอบครัวอยู่แล้วแหละ”

“แกรู้เรื่องนี้ได้ยังไง”

“ก็คุณอุดมพ่อของเขาเคยบ่นให้ฉันฟังตอนที่ฉันเป็นผู้ช่วยท่านน่ะว่าลูกชายของท่านไม่เคยคิดจะแต่งงานทำให้ท่านรู้สึกหนักใจมาก”

“ฉันว่ามันอาจจะยังไม่ถึงเวลามากกว่ามั้ง ผู้ชายแบบนี้เดี๋ยวครอบครัวก็คงจะหาคนที่เหมาะสมให้ แกอย่าใจอ่อนไปหลงรักเขาเชียวนะเดี๋ยวจะอกหักขึ้นมาจะหาว่าฉันไม่เตือน”

“เออน่า ฉันไม่หลงรักเขาหรอก แค่ตอนนี้ทำงานทุกวันก็ปวดหัวจะแย่แล้วไม่อยากจะเอาเรื่องความรักมาปวดหัวอีก” ศุภิสราไม่เคยคิดเรื่องความรักหรือมีแฟนเพราะเธออยากทำงานเก็บเงินให้ได้มากที่สุด

“ก็ขอให้มันแน่เถอะ อย่าให้ฉันรู้นะว่าหลังจากนี้แอบไปนอนกับเขาอีก เขาเป็นเจ้านายก็จริงแต่เรื่องที่เกิดขึ้นมันเกินขอบเขตของการทำงาน อย่าให้เขาเอาเปรียบอีกเข้าใจไหม” มริษาเตือนสติเพราะกลัวว่าเพื่อนจะใจอ่อนแล้วกลายเป็นของเล่นของเจ้านาย

“ฉันไม่ทำแบบนั้นแน่ ขอบใจนะมัดหมี่ที่ฟังฉันมาตั้งนาน แกนี่สมกับเป็นเพื่อนรักของฉันจริง ๆ”

“เรื่องที่ผ่านมาแล้วแกอย่าคิดมากนะพาย”

“ได้คุยกับแกแล้วฉันสบายใจขึ้นเยอะเลย เอาไว้เงินเดือนออกฉันจะพาไปหาของกินอร่อย ๆ นะ”

“ได้สิ ไปหาอะไรดื่มกันไหมวันศุกร์เป็นไงล่ะ”

“ก็ดีเหมือนกันนะแล้วค่อยนัดกันอีกทีว่าจะไปร้านไหน” ศุภิสราก็อยากออกไปผ่อนคลายเพราะช่วงนี้เรื่องของพัทธดนย์ทำให้เธอเครียดมาก

“ถ้างั้นขอวางก่อนนะ”

“รีบนอนเถอะมีอะไรก็โทรหาฉันนะอย่าลืมที่ฉันเตือนล่ะ ฉันรักและเป็นห่วงแกจริง ๆ นะพาย”

“ฉันรู้ ๆ ฉันจะทำตามที่แกบอกบ๊ายบายนะมัดหมี่”

เมื่อวางสายจากเพื่อนแล้วหญิงสาวก็รู้สึกสบายใจขึ้นมากเล่าความลับให้กับเพื่อนฟังส่วนเรื่องที่เพื่อนเตือนเธอก็คิดว่าน่าจะต้องทำตามเพราะหากพลาดไปนอนกับเจ้านายขึ้นมาอีกคราวนี้หายาคุมฉุกเฉินกินไม่ทันคงได้ซวยแน่

หญิงสาวทำงานกับพัทธดนย์มาเกือบจะหนึ่งปีแล้ว การทำงานกับเขาค่อนข้างราบรื่นและเข้าขากันได้ดี เธอมีหน้าที่เป็นผู้ช่วยที่ต้องออกไปทำงานข้างนอกด้วยกันตลอดแต่หลังจากนี้อาจต้องหาทางเลี่ยงหรือไม่ก็ให้พี่จุฬาลักษณ์ไปแทนแต่โอกาสก็น้อยเพราะรุ่นพี่คนนี้ไม่ถนัดออกไปข้างนอกเธอถนัดการประสานงานอยู่ที่ออฟฟิศมากกว่า